Annä Voice

شب، دهان سیاهی‌ست که آهسته آوازی می‌خواند. قلب من از نسیمِ آواز شب، بسان شعله‌ی شمعی می‌لرزد، و ماه بسان زخمی سفید، آسمان را به یک‌دست نبودن دعوت می‌کند. قلب من زیر نور درخشانش دیگر زبان انسان را متوجه نیست. به‌راستی که شب مانند مجسمه‌ سازی، از دل سنگ هم، شاعر می‌تراشد...

#لورکا

#Silence