بخش هایی از افکار من

حس بدی که می‌ری توی کانتکتات زنگ بزنی با یکیشون بری بیرون یا پی ام بدی و حرف بزنی، یهو می‌بینی دیگه هم فازت نیستن، یا نمی‌فهمنت، یا کیلومتر ها ازت دورن، یا خیلی وقته باهاشون کمرنگی، یا کلن مسیراتون از هم جدا شده. یه مشت اسم و شماره به درد نخور و دکوری. و دوباره حس تنهایی. -دیاکو.

‏زمان‌هایی پیش می‌آید عزیز دلم که متقاعد می‌شوم برای هیچ‌گونه ارتباط انسانی مناسب نیستم.

ولی قشنگترین متن ادبی تاریخ که شنیدم میگه: «غمگینت خواهند کرد؛ بسیار غمگین. آن وقت حتما مرا به یاد خواهی آورد.» "جمال ثریا"

نمیدانم ایا تو واقعا زیبا بودی یا من خیلی دوستت داشتم به هر حال چیز هایی که از تو به خاطر می اورم حتی تلخ ترین هایشان ؛ جز زیبایی نیستند.

کاش میشد به روزای خوب تافت زد که هیچ جوره وا نرن.

میدونی چقدر دوستت دارم؟ راستش خودمم نمیدونم چون تا میام حسابش کنم ثانیه ها میگذرن و حسم بیشتر میشه، ولی میدونم انقدری دوستت دارم که دلم میخواد پلک نزدنو یاد بگیرم که وقتی زل میزنم تو چشمات حتی یک صدم ثانیه رو هم هدر ندم. انقدر دوستت دارم که حتی اگه قلبمو بگیری تو دستات و بشکونیش، دستاتو باز میکنم و تیکه های قلبمو آروم آروم ازشون جدا می کنم که مبادا تیکه های شکستم دستاتو زخمی کنن. بهت گفتم هرثانیه حسم بیشتر میشه؟ ببین حتی وقتی داری اینو میخونی، بیشتر از وقتی که نوشتمش دوستت دارم.

نیازمندی ها :

اینجا باشی بارون بیاد ، بوی خاک بپیچه توی خونه ؛ کنار تخت شومینه روشن باشه ؛ قهوه جوش صداش بیاد که بفهمی امادست؛ قهوتو بریزی و پتو پیچ کنار پنجره باز و هوای ابری سیگارتو روشن کنی و نگران هیچی نباشی.

من فکر نکنم هیچوقت اونقدری مهربون بشم که بتونم بعضیارو ببخشم.

ینی بهم فحش بده اما از ادبیاتی که توش به تروخدا میگه تلوقدا استفاده نکن.

اینجا باشی بارون بیاد ، بوی خاک بپیچه توی خونه ؛ کنار تخت شومینه روشن باشه ؛ قهوه جوش صداش بیاد که بفهمی امادست؛ قهوتو بریزی و پتو پیچ کنار پنجره باز و هوای ابری سیگارتو روشن کنی و نگران هیچی نباشی.

اگه میخوای کسیو بکشی اون چیزی که دوست داره رو ازش بگیر.

ولی هرجور حساب میکنم نمیتونم بفهمم چه رمزی میزنید که هم دو رویید و هم محبوب.

ولی عذر خواهی کردن بعد از کاری که میدونستی نباید انجام میدادی و انجام دادی کصشعر ترین چیز ممکنه.