خـاکسـتر؛ی

بی‌اندازه خوشحالم که آخرالزمان، شما رو به من داده بچه‌ها. نمی‌دونین دیدن نتیجه‌ی زحماتت بعد از سال‌ها نوشتن، چقدر می‌تونه رضایت‌بخش باشه. مرسی که هستین و انقدر عشق می‌دین، بدونِ شما من فقط یک نویسنده‌ی ساده‌م اما حضورتون به داستان رنگ می‌ده، جوری که خارج از فضای آخرالزمان، باهاش زندگی می‌کنم. می‌بوسمتون، بی‌نهایت برای من باارزشین. چه پررنگ باشین چه توی سکوت دنبالم کنین، تو قلبم جا دارین. فراموشتون نمی‌کنم عزیزهای دلِ حنان🤍