گیلاسِ ناناس.

امروز:هنرمند خسیسی که کتاب نامه های ونگوگ رو بهم نداد، راننده تاکسی و سلام مادمازل، صداهای آروم، خنده هایی که آخرین بار بود آن ها را می‌دیدم و رها کردن.

از آواز های محلی هم یک ویس کوتاه داشتم، اما باد خیلی شدید بود و هیچی شنیده نمیشه.

پرنده های پفک خوار و قایقی که با همراهی آن ها گذشت.

پرنده های پفک خوار و قایقی که با همراهی آن ها گذ‌شت.

فی الحال دیگه در توانم نیست بقیه رو بذارم.

جاناتان ها.

از مجموعه سفر های سال چهارصد و یک به نام دِریا موجه کاکو.

شب بخیر.

عکس از پوشش محلی مردم جنوب و...هم هست اما زیادن و من هم زیادی خسته.

با دیدن هر گربه ی سیاه من:آره اینجا چون خورشید خیلی مستقیم بهشون میتابه، آفتاب سوخته شدن.