اگزیستانسیال

grasp me tight like the coil of a gun. in this void, we fear no pain. loss of words and a slip of tongue, we love to hurt.

2:55 only feel it when the lights go out, only hits when it gets real dark. lost in this world without a spark, it hurts to love.

ten life times. take my bones, cold hands, to my grave. cold hands, rip through skin.

3:08 don't do as i, just hear my words. don't live as i, my lesson's learned.

i'm praying for heaven while living through hell, a story of pain that only i can tell.

i feel the need to tranquillize. i dream then watch you burn in agony.

این حسِ نیازمندِ چیزی بودن حالم رو بهم میزنه. ای‌کاش یک روز انقدر از همه‌چیز سیر بشم تا خفه شم و بمیرم.

از ویژگیِ سیری‌ناپذیر بودن آدم‌ها متنفرم. تمام سعی‌مون رو می‌کنیم و خودمون رو به در و دیوار می‌زنیم، اما باز هم کمه، باز هم کافی نیست، باز هم میخوایم. پس کِی کافیه؟ کِی دیگه نمیخوایم؟

اگر ۱ درصد میدونستم اینجوری پیش میره، روی اون ۹۹ درصدِ باقی مونده شرط می‌بستم. (در هر صورت می‌بازم)

به بیرون نگاه میکنم. به آدم‌ها، به ماشین‌هایی داخل‌شون آدمه، به مغازه‌هایی که مملو از آدمه، به خیابون‌هایی که از زمین و دیوارش آدم بیرون میزنه. آدم‌ها، خسته‌ام از این آدم‌ها.

you're not me, you're not you.

you know who you are, you'll never come back. you're not here, you're not you.