خانمِ عِین.

نماز شب اول قبر برای حسین فرزند محمدباقر منت بر سرم می‌گذارید.

به آرزوت رسیدی. ✨

عزیزم...

لطفا فاتحه‌ای برای شادی روحشون قرائت کنید.🖤

[برای یکبار که شده جایِ خودت نفس بکش]

۸ مِهر، مُهر پرونده‌ی ۲۱ رو زدیم و رفت بایگانی. اولین سالی که شب تولدم رو فراموش کرده بودم. بعد از تبریک ها یه پست آماده کردم بذارم کانال ولی حتی اونم یادم رفت. نمی‌دونم؛ بنظرم هنوز خیلی زوده واسه بزرگسالی، ولی شاید باید گفت بزرگسالی همینقدر شلوغ و خسته کننده‌ست. ما آدم‌ها دیگه خودمون رو هم فراموش می‌کنیم... [بمونه‌یادگار،مهرِ۴۰۵]

ممنون میشم برای پدربزرگم دعا بفرمایین. ✨ شرایط خوبی ندارن.

غروبِ سه‌شنبه خاکستری بود.

اگه بارون بباره...

میدونی که ما هزار دفعه به دنیا اومدیم تا آخرش زمان من یکی شه با زمان تو!

-آرزو ها؟

روا نبود که گم بشم لابلای خاطرات...

[نفس کشیدن]

احساس می‌کنم دیگه اینجا اکسیژن نیست.

من دقت کردم ، بزرگترین مشکلات آدما از جایی شروع میشه که حرف مردم براشون مهم میشه.

به به.

من غم دارم اندازه‌یِ زیباییِ تو.

من نمی‌دونم چرا آدما سعی دارن به رنج‌ها و غم‌هاشون ضریب بدن. اون رنج اومده که تو بزرگ بشی، روش نفت نریز. لبخند بزن بذاره بگذره عزیزجان.