Exitable

آدم‌ها سالم راه میرن، سالم حرف میزنن؛ اما چشماشون خالیه نه از رنج، از آگاهی، از فهمیدن؛ وقتی انسان بیش از حد بفهمه، شروع میکنه به بیمار شدن. این بیماری تب نداره آدم شروع می‌کنه به پوسیدن بی آنکه بمیرد. شهر پر از مجرمه، نه اونایی که قانون میشناسن، بلکه اونایی که یک بار فقط یک بار امید رو کشتن؛ گاهی در خودشون، گاهی در دیگری. من میدونم امید نجات دهنده نیست؛ آغوش راه نجاته.