شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری

۱۳ نکته از یک مرز معمولی! یادداشت به قلم امیر امیری‌فر ۱- از ابتدای جنگ، انسداد تنگه و سپس محاصره دریایی، پاکستان تنها گزینه مبادلات تجاری ایران در جنوب کشور می‌شود. این مهم هم اما تکانی به سیستم کرخت مدیریت تجاری کشور و استانداری سیستان و بلوچستان نمی‌دهد و نه در زمینه کالای اساسی و نه در زمینه قاچاق سوخت، تغییری در معادلات امنیتی-اقتصادی-سیاسی با پاکستان ایجاد نمی‌شود. ۲- انفجارهای کویته و حملات سرمچاران در مسیر اتصال کویته به تفتان (مرز میرجاوه)، پس از آتش بس، به حذف تدریجی و انسداد تقریبا کامل مرز میرجاوه می‌انجامد! ریمدان باید به تنهایی بار تجارت زمینی جنوب را به دوش بکشد. ایران دست به سینه نظاره‌گر است. ۳- انسداد و اعمال حاکمیت بر تنگه هرمز و شریان اصلی جریان ۱۸ میلیارد دلاری وارادات انرژی پاکستان از خلیج فارس هم هیچ تغییری در روال پیشین تجارت ایران-پاکستان ایجاد نمی‌نماید. ۴- هرچند ایران تلاش مضاعفی برای خنثی سازی و انهدام هسته های تروریستی انجام می‌دهد که شایسته تقدیر فراوان است اما افزایش عملیات‌های تروریستی در ایران پس از انفجارهای کویته به شهادت جمع کثیری از فعالین و حافظان امنیت استان از سرتیپ حسین ظریفی تا خانم دکتر نصرت افتخاری و از مولوی گرگیج تا خانم افسانه عقیلا روبه‌روی چشمان فرزندانش منتج می‌شود. ۵- وضعیت اسفبار ریمدان و صف بلند کامیون‌ها و نحوه ترخیص کالا، مضحکه مبادلات تجاری ایران می‌شود. یک متهم دانه درشت اقتصادی با هوش مصنوعی توهم فروشی‌هایی را در قالب فیلم و عکس به مخاطبین عرضه می‌کند تا از منطقه امتیازی کسب کند. ۶- رسانه‌های خارجی از حدود ۱۰ روز پیش در ادامه سخنان وزیر متوهم خزانه‌داری آمریکا اسکات بسنت، از محاصره زمینی ایران و احتمال همراهی ترکیه و پاکستان می‌گویند. ۷- روز جمعه یک بیانیه تقلبی از وزارت امور خارجه مبنی بر انسداد مرز ریمدان منتشر می شود. فضای رسانه‌ای آکنده از توجه سطحی به پاکستان و ادامه دادن فضاسازی‌های اسکات بسنت می‌شود. ۸- واکنش سریع رسانه ‌های داخلی تکذیب است. اینکه همه چیز عادی است و شرح عادی بودن البته شامل صف‌های چند ده کیلومتری ریمدان نمی‌شود. ۹- یک نماینده مجلس ایران در افغانستان از آمریکایی بودن توییت‌های رییس مجلس پاکستان می‌گوید. نماینده میخواهد دل افغان‌ها را بدست آورد و بی توجه است به اینکه ایران علاوه بر جنگ خود باید چاره‌ساز جنگ دو همسایه نیز باشد. ۱۰- متن ویور طرف پاکستانی مبنی بر عدم تمدید معافیت ارایه گواهی اطلاعات مبادله ارزی EIF در تسویه بانکی با ایران منتشر می‌شود. معنی این حرف در بی‌عملی دستگاه‌ها انسداد صادرات ایران به پاکستان است. ۱۱- رییس اتاق حمل و نقل ایران مساله تحریم را پیش می‌کشد و البته بیان نمی‌کند که چگونه پیش از این در شرایط تحریم، EIF در حال کار بوده است؟ البته وی خاطرنشان می‌شود که واردات از پاکستان همچنان ادامه دار است و مسئولان وزارت خارجه در حال پیگیری رفع مشکل صادرات هستند. ۱۲- محمد سعید اربابی مدیرعامل منطقه آزاد چابهار از جلسه مفصل با طرف پاکستانی و رفع مشکل برای کالاهای فاسدشدنی و کشاورزی می‌گوید. ۱۳- دوشنبه اولین روز کاری پاکستان است و تا دوشنبه باید صبر کرد اما این قصه هنوز ادامه داشته و بالا و پایین‌های متعددی دارد. نه جنگ به پایان رسیده و نه مسائل متعدد تجاری ایران پس از محاصره دریایی رفع شده است. اما سوال اصلی همچنان پابرجاست که آیا شورای عالی امنیت ملی به جز گزارش گیری مرسوم از دستگاه‌ها، اقدام دیگری برای مساله پاکستان انجام خواهد داد؟! پی‌نوشت عکس: متن ویور منتشر شده از طرف پاکستانی در عدم تمدید معافیت EIF 🆔 @MakoIran_ir کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

سوآپ سنگ‌آهن آیا می‌توان جریان انتقال مواد معدنی و محصولات میانی را در داخل کشور اقتصادی‌تر کرد؟ سوآپ سنگ‌آهن، یکی از راهکارهای بهینه‌سازی لجستیک معدنی کشور، از منظر امکان مبادله یا جایگزینی محموله‌ها میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان داخلی است. بازتنظیم جریان تأمین و تحویل مواد اولیه با توجه به موقعیت جغرافیایی واحدها و هزینه حمل، با هماهنگی میان معادن، واحدهای فرآوری و کارخانه‌های فولادسازی. چنین الگویی با حمل عادی مواد معدنی تفاوت دارد و به توافق میان طرف‌ها، مشخصات کیفی محموله‌ها و توجیه اقتصادی نیازمند است. البته هرگونه مبادله یا جایگزینی محموله باید از نظر کیفیت محصول، تعهدات قراردادی، هزینه انتقال و منافع اقتصادی طرف‌ها ارزیابی شود. portalhamlonaghl.ir/fa/160444 کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

سلام انشالله سه‌شنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۲۱:۳۰ در میدان علیخانی ملک‌شهر، با موضوع فرصت‌های ژئوپلتیک «ابرقدرت جدید» سخنرانی خواهم داشت. بحث جذابی است؛ امیدوارم برای مردم عزیز، مفید هم باشه.

آقای ظریف! نوبت به تحریف «مائو تسه‌تونگ» رسید؟! farsnews.ir/m_tamannaei/1791649755819922614 آقای محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه‌ی پیشین ایران، اخیراً گفته است: «چینی‌ها از مائو تسه‌تونگ تجلیل می‌کنند، زیرا او با مذاکره با آمریکا زمینه‌ی تبدیل چین به یک ابرقدرت را فراهم کرد.» جناب آقای ظریف! به نظر می‌رسد برای اثبات مطلوب خود، در میانه‌ی رویارویی وجودی ایران و آمریکا، به تحریف روایت مائو (رهبر چین) روی آورده‌اید و رابطه‌ی چین و آمریکا را وارونه تعریف کرده‌اید. شگفت‌آور است که با تحریف تاریخ و واقعیت‌های عالم سیاست، علت رفع انزوای چین را مذاکره‌ی مائو با آمریکا می‌دانید. آقای ظریف! واقعیت این است که آن‌که به‌دلیل پیروزی‌های متعددِ مائو تسه‌تونگ، ناچار شد در اوایل دهه‌ی ۱۹۷۰ پای میز مذاکره بیاید، آمریکا بود، نه چین. مائو در چهار جنگی که از طریق کشورهای شرق آسیا بر آمریکا تحمیل شد، پیروز میدان بود: - جنگ ویتنام (۱۹۵۶–۱۹۷۵) - جنگ کره (۱۹۵۰–۱۹۵۳) - جنگ لائوس (۱۹۵۳–۱۹۷۵) - جنگ کامبوج (۱۹۷۰–۱۹۷۵) کاش به عقب‌نشینی آمریکا در برابر چینِ مائو اعتراف می‌کردید. بر اثر سال‌ها رویارویی مائو از موضع قدرت با آمریکا و حمایت‌هایش از جریان‌های ضداستعماری، آمریکا چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشت. کاش می‌گفتید که به دستور مائو، چین نخستین آزمایش بمب اتمی خود را در سال ۱۹۶۴ و نخستین آزمایش بمب هیدروژنی را در سال ۱۹۶۷ انجام داد. کاش از نورودوم سیهانوک، پادشاه کامبوج، که سال‌ها در چین زندگی کرد و تحت حمایت مائو علیه آمریکا مبارزه می‌کرد، سخن می‌گفتید. کاش به پیروزی خِمِرهای سرخ، گروه چریکی تحت حمایت چینِ مائو که در دههٔ ۱۹۷۰ علیه دولت دست‌نشانده‌ی آمریکا در کامبوج قیام کرد و آن را شکست داد، اشاره می‌کردید. آمریکا پس از شکست‌های پیاپی از مائو، ناچار شد در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ سیاست پینگ‌پنگ را برای نزدیکی به چین در پیش گیرد؛ سیاستی که با سفر هنری کیسینجر، وزیر خارجه‌ی آمریکا، به چین به نقطه‌ی عطف رسید. آقای ظریف! در داستان استقلال چینِ مائو و غلبه‌ی مقتدرانه‌ی آن بر آمریکا، عبرتی است برای جویندگان حقیقت؛ تا بنگرند چه سست و بی‌پایه است آن نگاهی که در میانه‌ی جنگ تحمیلی آمریکای مستکبر علیه ملت مظلوم و مقتدر ایران، نسخه‌ی تسلیم و ضعف را تجویز می‌کند. آقای ظریف! شما در برجام، تعهدات زیادی را به کشور تحمیل کردید و آن «خسارت محض» را به بار آوردید؛ با اطمینان گفتید آمریکا نمی‌تواند از آن معاهده خارج شود و مکانیزم ماشه هم وجود ندارد. ولی آمریکا خارج شد و ماشه را هم فعال کرد؛ چون پالس «ضعف» دریافت کرده‌بود. حال بر فرض محال، مجدداً فرصت مذاکره بیابید. دقیقاً بر سر چه چیز می‌خواهید با فرعون آمریکایی مذاکره کنید؟ به تجاوزگری که به‌دنبال نابودی تمدن ایران است، دوباره می‌خواهید چه امتیازات نقد دیگری بدهید و چه وعده‌ی سر خرمنی بگیرید؟! #ایران_قوی #ابرقدرت_جدید کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

آقای ظریف! نوبت به تحریف «مائو تسه‌تونگ» رسید؟! farsnews.ir/m_tamannaei/1791649755819922614 آن‌که به‌دلیل پیروزی‌های متعددِ مائو تسه‌تونگ، ناچار شد در اوایل دهه‌ی ۱۹۷۰ پای میز مذاکره بیاید، آمریکا بود، نه چین. با تحریف تاریخ، می‌خواهید دوباره چه #امتیازات_نقد دیگری بدهید و چه وعده‌ی سر خرمنی بگیرید؟! متن کامل کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

حق با شما بود آقاجان؛ آن‌ها با «ایران» مخالف‌اند... روبیو، وزیر خارجه آمریکا، اکتبر ۲۰۲۶: خشایارشا و هخامنشیان به یونان حمله و آنجا را غارت کردند. ریشه‌ی ایرانیان به این تمدن غارتگر بر می‌گردد. #نبرد_تمدنی #جنگ_وجودی کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

تورم صفر موقتی یا تورم صفر پایدار؟! دکتر رسول بخشی، استاد اقتصاد دانشگاه، نماینده مجلس و عضو شورای عالی بانک مرکزی شهردار تهران: طرح تورم صفر برای ۱۲ قلم کالای اساسی و برای ۶ ماه اجرا می‌شود. پ. ن: مهم‌تر از طرح تورم صفر، طرح بهره صفر است که باعث می‌شود قیمت‌ها بدون ایجاد کسری و نه فقط برای ۱۲ کالا و‌ نه ۶ ماه و‌ نه فقط تهران، که برای همه‌ی کالاها در کل کشور و در بلندمدت ثابت بماند! قابل توجه آقای پزشکیان @Dr_RBakhshi کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

جناب آقای دکتر زاکانی نیت خیرتان قابل تقدیر است. اما تثبیت دستوری، مُسکّن موقت است. مبارزه با تورم این نیست که شهرداری، گران بخرد و ارزان‌تر بفروشد! ریشه تورم، #خلق_پول وحشتناک بانک‌هاست. روزانه ۲۵ همت خلق از هیچ و سرازیر در حساب‌های بانکی معدود! #تورم_صفر بدون آسیب به ریشه؟! علت‌العلل را شناسایی کنید و به مردم معرفی نمایید تا مطالبه‌ی عمومی برای خشکاندن آن در جامعه فراهم شود. virasty.com/tamannaei/1790739518633847655 کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

پنج پرده از «ابرقدرت جدید» و جنگ احزاب farsnews.ir/m_tamannaei/1790666396165048601 #ابرقدرت_جديد | ۱۲: الگوی تکراری جبهه‌ی احزاب، از دیروز تا امروز، محاصره و انزوا و نفی استقلال بوده‌است. ایرانِ ایستاده، در قامت ابرقدرت جدید، آینده را از آنِ خود می‌داند. پرده‌ی اوّل: سال پنجم هجری بود. لحظات، سخت و خطرناک می‌گذشت. جان‌ها به لب رسیده بود. یک میدان شدیداً نابرابر در #جنگ_ترکیبی «احزاب». جبهه‌ای متحد شده‌بودند با انبوه نفرات و تجهیزات، تا به عمر آیین جدید، که مقابل منافع نامشروع‌شان ایستاده بود، یک‌بار برای همیشه خاتمه دهند. #محاصره همه‌جانبه، سقوط مدینه را حتمى کرده‌بود و آینده‌ای دردناک در برابر دیدگان یاران محمد (صلی‌الله علیه و آله) مجسم شده بود: «چشم‌ها از شدت وحشت خیره شده و جان‌ها به گلو رسیده بود» (قرآن، احزاب، ۱۰). محکِ آزمونی عجیب بود، براى آنان که دعوی حق‌خواهی داشتند. #جنگ_وجودیِ احزاب (یا همان خندق)، قدرت‌نماییِ سرنوشت‌ساز جبهه‌ی باطل بود و آخرین تیر ترکش‌شان. پرده‌ی دوم: محمد (صلی‌الله علیه و آله)، خود، وارد #خندق شد. کلنگ را از دست سلمان گرفت. ضربه‌ی سختی بر صخره وارد آورد. برق از سنگ جهید. حضرت، تکبیر گفت و ادامه داد: کلید پیروزی بر «یمن» را به دست آوردم. سپس ضربه‌ی دوم را وارد کرد، باز نوری جهید. تکبیر گفت و گفت: کلید فتح «شام» و «قیصر» را به دست آوردم. سپس ضربه‌ی سوم را بر سنگ وارد آورد، و فرمود: کلید فتح کاخ‌های «حیره» و «مداین کسرا» را می‌بینم! يكى از یاران گفت: كسى از ما جرأت ندارد از خندق بيرون رود؛ آن‌گاه تو به ما وعده‌ی كسرا و قيصر را مى‌دهی؟! پرده‌ی سوم: سی‌ویک شهریور ۱۳۵۹. هم‌زمان با ضعف نیروهای نظامی و آشوب چهار گوشه‌ی كشور و نفاق و خیانت مسئولان داخلی، جبهه‌ی #احزاب خارجی هم فعال شده‌بود. صدام عفلقی، با پشتوانه‌ی همه‌ی قدرت‌های استکباری دنیا، آتش جنگ را بر ایران اسلامی گشود. دو بلوک شرق و غرب، دو دشمن دیرینه تنها بر یک امر اتفاق داشتند: خاموش کردن انقلاب مردمی که در قلب هارت‌لند و ریم‌لند جهانی و چهارراه شرق و غرب عالَم، قد برافراشته بود. میگ‌های فرانسه، تانک‌های شوروی، جنگنده‌ها و ماهواره‌های آمریکا، بمب‌های شیمیایی آلمان، محاصره‌ی اقتصادی، جنگ نفت، ترور، کودتاهای داخلی؛ #جنگ تركيبی كامل عليه «تمدن ايران» که جُرم‌اش سنگين بود: استقلال‌خواهی. رهبر كبير ايران، اما قاطع و اميدوار بود: «در مقابل همه‌ی دنیای جهان‌خواران خواهیم ایستاد. آتیه‌ی جنگ با ماست». پرده‌ی چهارم: سال ۱۴۰۵ هجری شمسی. قلدر بی‌سروپای آمریکایی به طمع «بلعیدن ایران» لشکرکشی کرده. می‌گوید «می‌خواهم #تمدن ایران را نابود کنم». محاصره‌ی دریایی، هوایی و شاید به‌زودی زمینی. صریحاً هدف خود را تجزیه‌ی ایران و غارت منابع‌اش اعلام کرد. حرامی‌های گرگ‌صفت اسرائیلی هم صف‌به‌صف پشت او ایستاده‌اند. جنگ، وجودی است. منافقان داخلی به ترساندن مردم مشغول شده‌اند. نسخه‌شان #تسلیم است؛ بی‌قید و شرط یا با قید و شرط! مردم ایران، اما ماه‌هاست دلاورانه ایستاده‌اند و آرزوی #فرعون آمریکایی و نوچه‌های داخلی‌اش را بر دل‌شان نهاده‌اند. مردم، تربیت‌یافتگان قائد شهیدشان‌اند. ایرانِ خود را #ابرقدرت_جدید می‌دانند؛ و هست. پرده‌ی پنجم: رهبر رشید و جوان ایران، هم‌چون پدر، نگاهی دارد از جنس محمد (صلی‌الله علیه و آله) در جنگ وجودیِ احزاب. می‌گوید: «آن روزهای سابق که دشمن ما آرزوی بازگشت به آن را دارد، هیچ‌گاه تکرار نخواهد شد. آینده به‌مراتب شکوهمندتر است. امروز کسانی ما را #ابرقدرت چهارم دنیا می‌دانند. البته آنان بر اساس محاسبات دنیایی چنین می‌گویند؛ ولی محاسبات الهی، کشوری که خود را متعلّق به عترت طاهره صلوات‌الله‌ و سلامه‌علیهم‌اجمعین می‌داند و عمدۀ مردمانش دلبسته‌ی آن والامقامان‌اند و برای اقامه‌ی حق هراسی ندارند را #قدرت_اوّل_جهان می‌داند». و اين، آغاز راه است... #ابرقدرت_جدید کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

پنج پرده از «ابرقدرت جدید» و جنگ احزاب farsnews.ir/m_tamannaei/1790666396165048601 متن کامل کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

جمهوری اسلامی ایران «قدرت اوّل جهان» است امام سیدمجتبی خامنه‌ای، ۶ مهر ۱۴۰۵ امروز کسانی ما را ابرقدرت چهارم دنیا می‌دانند. البته آنان بر اساس محاسبات دنیایی چنین می‌گویند؛ ولی محاسبات الهی، کشوری که خود را متعلّق به عترت طاهره صلوات‌الله‌ و سلامه‌‌علیهم‌اجمعین می‌داند و عمدۀ مردمانش دلبستۀ آن والامقامان‌اند و برای اقامه‌ی حق هراسی ندارند را «قدرت اوّل جهان» می‌داند. آن روزهای سابق که دشمن ما آرزوی بازگشت به آن را دارد، گذشت و دیگر هیچگاه تکرار نخواهد شد... روزهای آینده به‌مراتب شکوهمندتر از این روزها خواهد بود. کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

ریل؛ حلقه مفقوده زنجیره تولید و صادرات فارس دکتر جعفر قادری، استاد اقتصاد دانشگاه و نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی استان فارس با برخورداری از مجموعه‌های بزرگ فولادی، پتروشیمی و معدنی، یکی از قطب‌های مهم تولید کشور است؛ اما هنوز از یک زیرساخت حیاتی برای تکمیل زنجیره تولید و صادرات خود، یعنی شبکه ریلی کارآمد و متصل به بنادر جنوبی، به اندازه ظرفیت‌های اقتصادی‌اش بهره‌مند نیست. در چنین شرایطی، تکمیل راه‌آهن شیراز- بوشهر و راه آهن شیراز-گل گهر را نباید صرفاً دو پروژه عمرانی دانست؛ این دو خط می‌تواند ستون فقرات یک شبکه لجستیکی جدید برای صنایع فارس باشد؛ شبکه‌ای که از یک سو این صنایع را به بازارها و مراکز صنعتی داخل کشور متصل می‌کند و از سوی دیگر، مسیر دسترسی آنها را به مهم‌ترین دروازه تجاری کشور، یعنی بندرعباس و در آینده به بوشهر، تسهیل می‌نماید. از مجموع ۱۷ قطعه محور شیراز–بوشهر، می‌توان با یک سازوکار مشارکتی، پنج قطعه نخست را در اولویت قرار داد و از ظرفیت اقتصادی سه مجموعه بزرگ صنعتی استان برای تأمین مالی و شتاب‌بخشی به اجرای آنها استفاده کرد. این سه مجموعه عبارت‌اند از فولاد کوار (یک قطعه)، کربنات سدیم فیروزآباد و پتروشیمی شیراز هر کدام دو قطعه؛ صنایعی که خود بیش از هر مجموعه دیگری از ایجاد این اتصال ریلی منتفع خواهند شد. علاوه بر این‌ها از ظرفیت دو مجموعه فولاد کوار و فولاد نیریز برای تکمیل هر کدام دو قطعه از چهار قطعه خط ریلی شیراز گل گهر نیز می‌توان استفاده کرد. منطق این مدل روشن است: به جای آنکه تمام بار تأمین مالی پروژه بر بودجه عمومی دولت قرار گیرد، ذی‌نفعان اصلی پروژه نیز در تأمین منابع آن مشارکت کنند. در یک مدل پیشنهادی، می‌توان ۴۰ درصد هزینه هر قطعه را توسط صنعت ذی‌نفع، ۳۰ درصد را بخش خصوصی و شرکت‌های سرمایه‌گذار و راه‌سازی و ۳۰ درصد را دولت تأمین کرد. البته جزئیات این مدل باید بر اساس مطالعات اقتصادی، میزان بار، ارزش منافع حاصل از اتصال ریلی و سازوکار بازگشت سرمایه نهایی شود. مزیت چنین رویکردی آن است که مشارکت صنایع، صرفاً یک کمک مالی به پروژه زیرساختی نخواهد بود؛ بلکه نوعی سرمایه‌گذاری برای کاهش هزینه‌های تولید و لجستیک خود صنایع است و اصل و سود این سرمایه‌گذاری از محل حق انتقال بار قابل برگشت است. فولاد، پتروشیمی و صنایع معدنی حجم قابل توجهی از مواد اولیه و محصولات خود را از طریق جاده جابه‌جا می‌کنند. انتقال بخشی از این بار به ریل می‌تواند هزینه حمل، مصرف سوخت، استهلاک ناوگان و جاده‌ها و ریسک‌های ناشی از حمل جاده‌ای را کاهش دهد. راه آهن با چشم پوشی از درآمد چند ساله اولیه خود به برگشت اصل و سود سرمایه‌گذار کمک خواهد کرد. از سوی دیگر، اتصال این صنایع به شبکه ریلی کشور، امکان دسترسی آسان‌تر آنها به مراکز مصرف و تولید در داخل کشور و همچنین بنادر جنوبی را فراهم می‌کند. به‌ویژه اتصال مؤثر به بندرعباس و در آینده به بوشهر می‌تواند مسیر صادرات محصولات فارس و واردات مواد اولیه و تجهیزات مورد نیاز صنایع را کوتاه‌تر و رقابت‌پذیری آنها را تقویت کند. نکته مهم‌تر اینکه اگر کل چهار قطعه خط ریلی شیراز گل گهر و پنج قطعه نخست محور شیراز–بوشهر با مشارکت صنایع بزرگ وارد مرحله اجرایی شود، می‌توان از این تجربه برای تأمین مالی سایر قطعات شیراز بوشهر نیز استفاده کرد. در واقع، صنایع بزرگ فارس می‌توانند با سرمایه‌گذاری در زیرساختی که مستقیماً به منافع اقتصادی آنها متصل است، الگویی برای مشارکت ذی‌نفعان در پروژه‌های زیربنایی کشور ایجاد کنند. فارس امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند آن است که تولید، ریل و بندر را در یک زنجیره واحد به هم متصل کند. فولاد نی‌ریز، فولاد کوار، کربنات سدیم فیروزآباد و پتروشیمی شیراز می‌توانند هسته اولیه این شبکه باشند؛ شبکه‌ای که یک سوی آن مراکز تولید و بازارهای داخلی و سوی دیگر آن بندرعباس، بوشهر و بازارهای صادراتی است. بنابراین، مسئله راه‌آهن شیراز- گل گهر و شیراز–بوشهر نباید صرفاً در چارچوب اعتبارات عمرانی دولت دیده شود. اگر منافع مستقیم صنایع بزرگ فارس در تأمین مالی این ۹ قطعه (چهار قطعه کامل شیراز- گلگهر) و (پنج قطعه اول شیراز بوشهر) به‌درستی محاسبه و به یک مدل اقتصادی شفاف تبدیل شود، می‌توان بخشی از منابع مورد نیاز پروژه را از ظرفیت خود صنایع، بخش خصوصی و دولت تأمین کرد و یکی از مهم‌ترین حلقه‌های مفقوده زنجیره تولید و صادرات فارس را به سرانجام رساند. کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative

ریل، اهرم جهش تولید و صادرات فارس؛ مدل مشارکت ذی‌نفعان برای تکمیل ۹ قطعه‌ی حیاتی دکتر جعفر قادری، استاد اقتصاد دانشگاه و نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی - فارس با وجود قطب‌های فولادی، پتروشیمی و معدنی، به‌دلیل نبود شبکه ریلی کارآمد متصل به بنادر جنوبی، از ظرفیت کامل تولید و صادرات خود بهره نمی‌گیرد. - فولاد نی‌ریز، فولاد کوار، کربنات سدیم فیروزآباد و پتروشیمی شیراز می‌توانند هسته اولیه این شبکه باشند؛ شبکه‌ای که یک سوی آن مراکز تولید و بازارهای داخلی و سوی دیگر آن بندرعباس، بوشهر و بازارهای صادراتی است. - تکمیل راه‌آهن شیراز-بوشهر (۵ قطعه نخست) و شیراز-گل‌گهر (۴ قطعه) می‌تواند با مشارکت صنایع ذی‌نفع، بخش خصوصی و دولت، مثلاً با الگوی ۴۰/۳۰/۳۰ تأمین مالی و اجرایی شود. - این مشارکت نه کمک مالی، بلکه سرمایه‌گذاری صنایع در کاهش هزینه لجستیک، تقویت رقابت‌پذیری و بازگشت اصل و سود از محل حق انتقال بار است. متن کامل کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا، تلگرام و روبیکا: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative rubika.ir/shift_initiative