دانش کوهنوردی

🅾 مرا قاتل نکنید؛ شما هوشیار باشید: بیانیه‌ای از زبان کوهستان من کوهستانم.  نه قاتلم، نه کمین‌گاه مرگ.  من سکوت سترگ زمینم،  ایستاده بر فراز قرن‌ها، بی‌تفاوت به هیاهو،  بی‌میل به نمایش، و سخت‌گیر با نادانی. هرگاه حادثه‌ای در هر گوشه از کوه‌های این سرزمین رخ می‌دهد،  همه چیز به یک جمله تلخ تقلیل می‌یابد:  «یک کوه‌نورد جان باخت.» اما آیا معما همین‌جا تمام می‌شود؟  چرا مرگ، پایان پرسش است و نه آغاز بررسی؟ چرا از «چراییِ صعود» سخن نمی‌گوییم؟  چرا انگیزه‌ها، هیجان‌ها، فشارهای روانی و دلایل تصمیم،  به اندازه‌ی مسیر و قله، اندازه‌گیری نمی‌شوند؟ چرا هنگام حادثه، علت صعود آسیب‌شناسی نمی‌شود؟  چرا تنها مرگ ثبت می‌شود و نه اندیشه‌ی منتهی به مرگ؟ اگر رفتارشناسی شود،  اگر سلامت روان و جسم تحلیل گردد،  اگر اخلاق و انگیزه بررسی شود،  اگر وضعیت خانوادگی، اجتماعی و مسئولیت‌های فرد دیده شود،  اگر از نظر آمادگی جسمی، تغذیه، شرایط فصلی و جوی ارزیابی گردد،  اگر تقلیدگرایی، روکم‌کنی، و رقابت رفاقتی بازشناسی شود،  و اگر ریشه‌های فرهنگی و آموزشی این تصمیم‌ها موشکافی گردد، آیا به نتایج عمیق‌تر و پیشگیرانه‌تری نمی‌رسیم؟  آیا آمار و آلام حوادث کمتر نخواهد شد؟ صعود، فقط آزمون قدرت نیست؛  آزمون عقل است، بلوغ است، خردورزی است.  وقتی صعودها در فصول نامناسب یا در هوای غیرمجاز انجام می‌شود،  کوه مقصر نیست؛ تصمیم است که خطرناک می‌شود. اگر می‌گویید «بام ایران قاتل است»،  پس باید علم کشته‌شده‌ی ما را باز پرسید.  یا این بام  (دماوند)ویژگی اقلیمی و فنی خاص دارد که نیازمند بازنگری در مجوزها و فصل‌هاست،  یا رفتار انسان در آن بی‌انضباط، غیرکنترل‌شده و غیرعقلانی است.  در هر دو حالت، ترجیح آگاهی بر هیجان، واجب است. اگر کوه قاتل است،  چرا فراخوان عمومی برای صعود داده می‌شود؟  و اگر قاتل نیست ، که نیست ،  چرا مسئولیت انسانی فراموش می‌شود؟ جامعهٔ کوه‌نوردی ما در این رابطهٔ مرید و مرادی با کوهستان،  یک سوی ماجرا را تلخ کرده است:  ستایش بی‌مرزِ صعود،  و سکوت سنگینِ پس از مرگ. نتیجه چه شده؟  جامعه‌ای عزادار، بی‌انگیزه و بی‌برنامه،  که در آن قانون، آموزش و اخلاق،  در برابر هیجانِ بی‌مهار، رنگ می‌بازد. ما از «صیانت از کوهستان» سخن بسیار گفته‌ایم،  اما کم‌تر پرسیده‌ایم: صیانت از کوه‌نورد کجاست؟   چگونه از انسانی که پا در مسیر می‌گذارد پاسداری می‌کنیم؟  کوه را حفظ می‌کنیم، اما انسانِ کوه را نه. ریشه‌ی این کشته‌شدن‌ها  نه صرفاً در صعود انفرادی است و نه در تیمی؛  بلکه در تصمیم‌های ناپخته،  در نبودِ نظام ارزیابی انسانی،  در غیبتِ آموزش روانی و اخلاقی،  و در حذف عقل و خرد از معادله‌ی صعود است. همنوردان ایران: خانم" طاهره حاصلی"، آخرین نخواهد بود،  اگر امروز هوشیار نشویم.  اگر صعود را از «قهرمان‌سازی» به «دانش‌سازی» تبدیل نکنیم،  اگر پیش از سفر، زاد و توشهٔ خرد نیاموزیم. کوهستان دشمن نیست؛  شاهکارِ طبیعت است که آینه‌ای در برابر روح ما گرفته است.  هرکه بی‌مطالعه، بی‌آمادگی و بی‌تأمل، در این آینه نگاه کند،  تصویر لرزان خود را می‌بیند، نه چهره‌ی قله. من کوهستانم.  به شما مسیر می‌دهم، نه مجوز بی‌پروایی.  به شما فرصت می‌دهم، نه حقِ نادیده گرفتن عقل و وجدان.  به شما شگفتی می‌بخشم، نه ضمانتِ بازگشت. مرا قاتل نکنید.  شما هوشیار باشید.  آگاهی، اولین قله است.  و تنها انسانِ آگاه است که از بلندی بازمی‌گردد،  نه انسانِ مغرور. زارعیان - صعود سبز کوهنوردان ایران https://t.me/dashkoh

▫️- برف زیر پا چه رفتاری دارد؟  ▫️- آیا این نوع برف برای ادامه‌ی مسیر مناسب است؟  ▫️- آیا خطر بهمن وجود دارد؟  ▫️- آیا تجهیزات من برای این نوع برف کافی است؟  ▫️- آیا گروه توان عبور از این شرایط را دارد؟ 🔸سه اصل طلایی تصمیم‌گیری در برف ▫️- اصل یکم: برف نرم یعنی احتیاط و مصرف انرژی  ▫️- اصل دوم: برف سفت یعنی سرعت و پیشروی  ▫️- اصل سوم: برف یخ‌زده یعنی مهارت و تجهیزات کامل  🔸سخن آخر ✨- برف را بشناس تا زمستان را شکست بدهی گ، برف فقط یک سطح سفید نیست؛ یک «کتاب باز» است که هر لایه‌اش اطلاعاتی درباره‌ ایمنی، مسیر، خطر و تصمیم‌گیری دارد.  کوهنوردی که برف را بشناسد، زمستان برایش نه تهدید، بلکه یک میدان مهارت و لذت است. 🔸این مقاله را با ذکر منبع به اشتراک بگذارید تا سایر کوهنوردان نیز از این توصیه های مهم بهره مند شوند. https://t.me/dashkoh

هیات کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی خراسان رضوی: 🔺برف؛ موجود زنده‌ کوهستان از نرمی فریبنده تا سختی مرگبار 🔸 مقدمه ✨- شناخت برف فقط یک مهارت فنی نیست؛ یک دانش حیاتی است که تصمیم‌ گیری، سرعت حرکت، ایمنی، و حتی جان افراد را تعیین می‌کند. در این مقاله، با هم تمام زوایای شناخت برف را بررسی می‌کنیم. 🔸چرا شناخت برف مهم‌تر از شناخت مسیر است؟ ✨- در زمستان، مسیر واقعی زیر پا نیست؛ زیر برف است.  این برف است که تعیین می‌کند: ▫️- کجا قدم بگذاری  ▫️- چقدر انرژی مصرف کنی  ▫️- سرعت حرکت چقدر باشد  ▫️- خطر بهمن چقدر جدی است  ▫️- آیا ادامه‌ مسیر منطقی است یا باید بازگشت  ✨- برف یک ماده‌ی ثابت نیست؛ یک «سیستم زنده» است که با دما، باد، رطوبت، شیب، زمان و فشار تغییر می‌کند.  کوهنوردی که برف را نشناسد، در واقع در زمستان «نابینا» حرکت می‌کند. 🔸شناخت انواع برف؛ سه چهره‌ اصلی برف در کوهستان ✨- در کوهستان با چند نوع برف روبه‌رو می‌شویم، اما سه دسته‌ اصلی هستند که بیشترین نقش را در تصمیم‌گیری دارند: ▫️- برف نرم  ▫️- برف سفت  ▫️- برف یخ‌زده هرکدام رفتار، خطرات و تکنیک‌های مخصوص خود را دارند. 🔸برف نرم؛ زیبا، آرام، اما انرژی‌بر و فریبنده ✨- برف نرم معمولاً تازه‌باریده، پفکی و سبک است. قدم گذاشتن روی آن حس خوبی دارد، اما برای کوهنوردی همیشه بهترین گزینه نیست. 🔸ویژگی‌های برف نرم ▫️- با هر قدم فرو می‌روی  ▫️- انرژی زیادی مصرف می‌شود  ▫️- سرعت حرکت کاهش می‌یابد  ▫️- در شیب‌ها ناپایدار است  ▫️- در صورت انباشته شدن، خطر بهمن را افزایش می‌دهد  🔸چگونه برف نرم را تشخیص دهیم؟ ▫️- رد پا عمیق می‌شود  ▫️- سطح برف با دست به‌راحتی فرو می‌رود  ▫️- هنگام راه رفتن صدای خاصی ندارد  ▫️- در بادهای سرد، روی سطح آن «برف‌روبی» دیده می‌شود  🔸رفتار درست در برف نرم ▫️- ریتم حرکت را کوتاه و منظم نگه دارید  ▫️- نفرات قوی‌تر در جلو حرکت کنند  ▫️- از مسیر کوبیده‌شده‌ نفرات جلو استفاده کنید  ▫️- در شیب‌های بالای ۳۰ درجه احتیاط کامل داشته باشید  ▫️- اگر برف بیش از حد عمیق است، مسیر را تغییر دهید  🔸خطرات برف نرم ▫️- خستگی شدید  ▫️- افزایش احتمال گم‌کردن مسیر  ▫️- افزایش خطر بهمن  ▫️- گیر کردن پا و پیچ‌خوردگی  🔸برف سفت؛ بهترین دوست کوهنورد در مسیرهای طولانی ✨-«برف سفت همان برفی است که زیر پا «می‌ایستد» و اجازه می‌دهد با سرعت و انرژی کمتر حرکت کنیم. این نوع برف معمولاً در اثر فشرده‌شدن، بادزدگی یا گذر زمان ایجاد می‌شود. 🔸ویژگی‌های برف سفت ▫️- پا کمتر فرو می‌رود  ▫️- سطح برف یکپارچه و محکم است  ▫️- حرکت روی آن سریع است  ▫️- در شیب‌ها پایدارتر از برف نرم است  🔸چگونه برف سفت را تشخیص دهیم؟ ▫️- با ضربه‌ی پا، سطح برف مقاومت نشان می‌دهد  ▫️- رد پا کم‌عمق است  ▫️- سطح برف درخشش ملایمی دارد  ▫️- در بادهای شدید، سطح آن موج‌دار می‌شود  🔸رفتار درست در برف سفت ▫️- از گام‌های یکنواخت استفاده کنید  ▫️- در شیب‌های زیاد، کلنگ آماده‌ی کار باشد  ▫️- مراقب لایه‌های زیرین باشید؛ ممکن است زیر برف سفت، برف نرم پنهان باشد  ▫️- در صورت لغزش، تکنیک توقف با کلنگ را تمرین کرده باشید  🔸خطرات برف سفت ▫️- لغزش در شیب‌های تند  ▫️- پنهان‌کردن شکاف‌ها و حفره‌ها  ▫️- ایجاد اعتماد کاذب در کوهنورد  🔸برف یخ‌زده؛ سخت، خطرناک و نیازمند مهارت فنی ✨- برف یخ‌زده یا «آیس» یکی از چالش‌ برانگیزترین انواع برف است. این برف معمولاً در اثر ذوب و یخ‌زدگی مجدد، یا وزش بادهای بسیار سرد ایجاد می‌شود. 🔸ویژگی‌های برف یخ‌زده ▫️- سطح بسیار سخت و لغزنده  ▫️- نفوذ نکردن پا حتی با فشار زیاد  ▫️- نیاز به کرامپون و کلنگ  ▫️- خطر لغزش بسیار بالا  🔸چگونه برف یخ‌زده را تشخیص دهیم؟ ▫️- سطح آن براق و شیشه‌ای است  ▫️- با ضربه‌ پا یا باتوم صدای تیز و خشک ایجاد می‌کند  ▫️- رد پا روی آن باقی نمی‌ماند  ▫️- در ساعات اولیه‌ صبح بیشتر دیده می‌شود  🔸رفتار درست در برف یخ‌زده ▫️- استفاده از کرامپون الزامی است  ▫️- کلنگ باید همیشه در دست باشد  ▫️- گام‌ها کوتاه، محکم و عمودی روی سطح گذاشته شود  ▫️- از مسیرهای پرشیب دوری کنید  ▫️- در صورت نداشتن تجهیزات، ادامه‌ مسیر ممنوع است  🔸خطرات برف یخ‌زده ▫️- لغزش‌های طولانی و کنترل‌نشده  ▫️- سقوط گروهی در مسیرهای پرتردد  ▫️- شکستگی و آسیب‌های شدید  ▫️- افزایش خطر بهمن در صورت وجود لایه‌های زیرین ضعیف  🔸چگونه با شناخت برف تصمیم درست بگیریم؟ ✨- شناخت برف فقط برای تشخیص نوع آن نیست؛ برای تصمیم‌گیری است.  یک کوهنورد حرفه‌ای همیشه این پرسش‌ها را در ذهن دارد:

هیچوقت قبل از خواب کربوهیدرات نخورید این بار هم، داستان در مورد هورمون‌هاست. شب‌ها، میزان نفوذ پذیری انسولین، کاهش می‌یابد، بدین معنی که برای هضم شدن کربوهیدرات‌هایی که شب خورده اید، باید انسولین بیشتری نسبت به همیشه ترشح شود. شما می‌دانید که سطح بالای انسولین، می‌تواند چربی سوزی را کم کند و فرایند ذخیره‌ چربی را قوت ببخشد. بعلاوه هنگامیکه می‌خوابید، در ۹۰ دقیقه‌ آغازین، بدنتان هورمونی بنام هورمون رشد (GH) ترشح می‌کند که نوعی تجزیه کننده‌ چربی است. هورمون GH نه تنها چربی سوزی را افزایش می‌دهد، بلکه برای عضله سازی و تقویت سیستم ایمنی بدن نیز مهم است. اما کربوهیدرات‌ها، برای ترشح هورمون GH مانند یک سد عمل می‌کنند. پس بهتر است با یکی از این دو حالت به رختخواب بروید: با شکم خالی، یا حتی بهتر، با شکمی حاوی مواد پروتئینی، بدون هیچ کربوهیدراتی. این کار اجازه خواهد داد تا گلوکز خون (نامی علمی برای کربوهیدرات‌های هضم شده‌ای که در خون جریان دارند) پایین مانده و ترشح شبانه‌ هورمون GH آسان شود. این کار را انجام دهید: سه ساعت قبل از اینکه بخوابید هیچ چیزی نخورید. گزینه‌ بهتر این است که چهار ساعت مانده به وقت خوابتان، یک وعده‌ پروتئینی بخورید و قبل از خواب هم دوباره یک وعده‌ فقط پروتئینی مانند شیک کازئین یا وی، پنیر کم چرب، یا سینه‌ مرغ بخورید. اگر میل دارید می‌توانید کمی سبزیجات هم میل کنید. ❇️شب‌ها نیتریک اکسید استفاده کنید نیتریک اکسید (no) ترکیبی است که تمام عروق را گشاد کرده و نتیجتا یک محصول چربی سوز عالی به حساب می‌آید. وقتی آنرا قبل از تمرین مصرف کنید به پمپاژ خون و جاری کردن آن در عضلات در حین تمرین کمک خواهد کرد که باعث خواهد شد متابولیسمتان افزایش پیدا کرده و عضلاتتان بیشتر حجم بگیرند. این مکمل که بر پایه‌ آرژینین است، وقتی پیش از خواب نیز مصرف شود موثر واقع خواهد شد چرا که می‌تواند باعث افزایش قابل توجه سطح هورمون رشد (GH) شده و به چربی سوزی کمک کند. این کار را انجام دهید: ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از اینکه به خواب شبانه بروید با شکم خالی یک دوز ۵ تا ۱۰ گرمی از مکمل نیتریک اکسید که حاوی کافئین نیست مصرف کنید. همچنین توجه داشته باشید که حتما پیش از مصرف هر نوع مکمل غذایی، با پزشکتان در آن مورد مشورت نمایید. ❇️ وعده‌های بیشتری در روز بخورید درست است کالری‌ها و هورمون‌ها می‌توانند تعیین کننده‌ این باشند که بدنتان مواد غذایی را درون عضلات شما ذخیره کند یا بعنوان چربی. اما تناوب وعده‌های غذایی شما یا به زبان دیگر اینکه چند وعده غذا خوردن شما در روز بر متابولیسم یا سیستم سوخت و ساز کلی بدنتان تاثیرگذار است. هر زمانی که چیزی می‌خورید موتور کالری سوز بدنتان که بنام متابولیسم شناخته شده است کمی افزایش می‌یابد. این اتفاق مخصوصا در وعده‌هایی که حاوی پروتئین هستند رخ خواهد داد. بنابراین اگر ۶ بار در روز چیزی می‌خورید در مقایسه با زمانی که ۴ وعده‌ غذایی دارید شش بار در روز متابولیسمتان خواهد خروشید و قطعا خوردن ۷ یا ۸ وعده‌ غذایی بهتر از ۶ وعده است. یکی از راه‌های چربی سوزی بدون اینکه مقدار کالری دریافتی به میزان زیاد کاهش یابد همین راه است. رعایت تناوب و افزایش تعداد وعده‌های غذایی شانس اینکه آنچه می‌خورید بجای تبدیل شدن به چربی خوراک عضلاتتان شود را افزایش می‌دهد. پس آنرا جدی بگیرید. این کار را انجام دهید: در هر روز ۶ تا ۸ وعده‌ غذایی کوچک، به فاصله‌های ۲ تا ۳ ساعته بخورید.اجازه ندهید بیش از سه ساعت بگذرد که چیزی نخورده باشید، در غیر اینصورت بدنتان به حالت قحطی رفته و شروع به ذخیره‌ چربی خواهد کرد. از طرفی احتمال اینکه در وعده‌ بعدی‌تان میزان بیشتری غذا بخورید نیز افزایش می‌یابد. حالا که صحبت از پرخوری شد باید بگوییم صرف اینکه تعداد وعده‌هایتان را افزایش می‌دهید، دلیل بر این نخواهد شد که مقدار کالری‌تان نیز زیاد شده. با توجه به قانون ۱، مقدار کالری مورد نیازتان برای چربی سوزی را تعیین کنید، و آنرا با مقداری کم و زیاد کردن به ۶ تا ۸ وعده در روز تقسیم کنید....! https://t.me/dashkoh

زباله‌ها در ارتفاع؛ نمادی از بی‌مسئولیتی جمعی: در مناطق گردشگری کوهستانی سؤالی ساده اما تلخ مطرح است: چه کسی مسئول پایین آوردن زباله‌هاست؟ نصب سطل زباله در ارتفاع، شاید در نگاه اول نشانه‌ی نظم و مدیریت به‌نظر برسد، اما در واقع، نوعی فرافکنی مسئولیت است. وقتی سطل‌ زباله در ارتفاع نصب می‌شود، ذهن بسیاری از بازدیدکنندگان ناخودآگاه می‌گوید: «مسئولش کسی دیگر است، من فقط باید زباله‌ام را بیندازم داخل سطل زباله!» اما در مناطق کوهستانی، هیچ کامیونی برای تخلیه نمی‌آید، هیچ نیروی خدماتی بالا نمی‌رود، و در نهایت همان زباله‌ها می‌مانند تا باد، حیوانات یا باران آن‌ها را در دل طبیعت پخش کنند. بطری‌ها، کنسروها وقتی پر بودند کوهنورد آن‌ها را بالا آورد، چرا حالا که خالی و سبک‌اند، نتواند با خود پایین بیاورد؟ در کوهستان، هر رد زباله، رد بی‌مسئولیتی ماست. سطل زباله در ارتفاع، نشانه‌ی تمدن نیست؛ نشانه‌ی فراموشی اصل ساده‌ای است به نام: «هرچه بردی، برگردان» تا وقتی یاد نگیریم زباله‌ی خود را پایین بیاوریم، حتی صد سطل زباله هم طبیعت را از دست ما نجات نخواهد داد. https://t.me/dashkoh

#فکت_کوهنوردی وقتی می گویید کوهنوردان باید در جای درست تاریخ بایستند. به این نکته اشاره می کنید که در کنار نگاه دلسوزانه و مسوولانه نسبت به ویژگی #محیط‌زیست و اقلیم کوهستان، به همان اندازه نیز در امور اجتماعی جامعه و مبارزات مدنی بر علیه آنانکه حقوق شهروندی افراد جامعه را نادیده گرفته و زیر پا می گذارند حساسیت بخرج داده و کنشگر باشند. چراکه جز این، نه از محیط‌زیست چیزی بجا خواهد ماند، و نه از جامعه ای که خواستگاه کوهنوردان است . در واقع، در صورت عدم وجود هر یک از آن دو، موجودیت کسانی که نام #کوهنورد را بر خود گذارده اند، زیر سوال رفته، و ماهیت خود را فی نفسه از دست خواهند داد. #مسوولانه_کوهنوردی_کنیم ✍ #امیرملیحی کانال کوه و واژه ، کانون فرهیختگان کوهستان https://t.me/dashkoh

آرزوهاتو بزرگ و نگرانی‌هاتو کوچیک نگه دار صبح بخیر دوستان https://t.me/dashkoh

امروز تقریباً تمام شده است، به زودی دیروز می‌شود. روز جدید فرا می رسد که فردا است. آن را با یک خواب خوب شبانگاهی شروع کن https://t.me/dashkoh

به کوه می رویم که از خود فراتر رویم ،نه در خود فروتر: "بدون خطر مرگ، کوهنوردی دیگر کوهنوردی نیست ولی در کوهنوردی من به دنبال مرگ نیستم، دقیقا برعکس آن، من سعی در زنده ماندن دارم. اما زنده ماندن بدون  وجود خطر مرگ نیز بسیار آسان است. کوهنوردی هنر زنده ماندن در شرایط سخت است که شامل خطر مرگ هم می شود. بهترین کوهنورد کسی نیست که تلاش می کند تا یکی دوبار کارهای احمقانه بکند و سپس بمیرد. بلکه بهترین کوهنورد کسی است که سعی می کند بزرگترین کارها را انجام دهد و زنده بماند . . . شما باید نزد خودتان در نظر بگیرید که فلان کار را می توانید انجام دهید و یا نمی توانید. این یکی از اصلی ترین قسمتهای کوهنوردی است که هر لحظه باید یادتان باشد. پیش خودتان بگوئید: "این حد و مرز من است. بیشتر از این نمی توانم، باید پائین تر از این حد توقف کنم." و اگر شما از این حد بالاتر بروید مطمئنا در کوهنوردی کشته خواهید شد..            و هنر کوهنوردی زنده ماندن است نه مردن https://t.me/dashkoh

🅾 صعود انفرادی (Solo Climbing)؛ فلسفه، قوانین و چالش‌های مرگبار زمستان: صعود انفرادی چیست؟ صعود انفرادی یا «سولو» (Soloing)، سبکی از کوهنوردی است که در آن فرد بدون همراه و هم‌طناب اقدام به صعود می‌کند. این سبک به دلیل نیاز به تمرکز ذهنی بالا و اتکای کامل به توانایی‌های شخصی، برای بسیاری از کوهنوردان حرفه‌ای جذاب است. اما این «آزادی مطلق»، با «مسئولیت مطلق» همراه است. ۱. دیدگاه جهانی و اخلاق کوهنوردی: آیا قانونی است؟ در سطح بین‌المللی، صعود انفرادی جرم نیست، اما تابع اصول اخلاقی سخت‌گیرانه‌ای است.  - اصل آزادی و مسئولیت: اتحادیه جهانی کوهنوردی (UIAA) در سند مرجع «اعلامیه تیرول»، صعود انفرادی را ذیل حقِ «آزادی در ورزش» می‌پذیرد، اما تاکید می‌کند که این آزادی نباید جان دیگران (امدادگران یا سایر تیم‌ها) را به خطر بیندازد. کوهنورد سولو باید خودکفا (Self-sufficient) باشد. - قوانین منطقه‌ای: در اکثر کوه‌های جهان (مثل آلپ یا هیمالیا) مجوز خاصی نیاز نیست، اما در برخی مناطق حفاظت‌شده مانند پارک ملی دنالی (آلاسکا)، کوهنوردان انفرادی ملزم به دریافت «مجوز سولو» (Solo Permit) و پر کردن فرم‌های تعهدنامه خاص هستند. 📚 منابع این بخش:  > - UIAA - The Tyrol Declaration (Articles 1 & 8)  > - National Park Service (NPS) - Denali Mountaineering Regulations  ۲. چالش صعود انفرادی در زمستان (The Winter Factor) زمستان، قواعد بازی را تغییر می‌دهد. بسیاری از مراجع معتبر کوهنوردی، صعود انفرادی در زمستان را حتی برای افراد با تجربه «توصیه نمی‌کنند». دلایل علمی و فنی عبارتند از: الف) تله‌ی بهمن و قانون «زنده ماندن» مهم‌ترین تهدید در زمستان، بهمن است. طبق مطالعات و آمار معتبر (مانند داده‌های سوئیسی و آمریکایی)، شانس زنده‌ماندن فرد کاملاً مدفون‌شده در بهمن، اگر در ۱۰-۱۵ دقیقه اول نجات یابد، بالای ۹۰٪ (حدود ۹۱-۹۳٪) است، اما پس از ۳۵ دقیقه به شدت افت می‌کند (به حدود ۲۰-۳۰٪ یا کمتر). این بازه زمانی کوتاه، به دلیل خفگی (asphyxia) و کمبود اکسیژن زیر برف است. - چرا سولو خطرناک است؟ در صعود انفرادی، اگر گرفتار بهمن شوید، کسی نیست که شما را پیدا کند یا برف را کنار بزند. سازمان‌هایی مانند Avalanche Canada (سازمان ایمنی بهمن کانادا) و AIARE (مؤسسه آمریکایی تحقیق و آموزش بهمن) تأکید دارند که هرگز به تنهایی در مناطق مستعد بهمن سفر نکنید. 📚 منابع:  > - Avalanche Canada: "Travel Habits" guidelines  > - AIARE (American Institute for Avalanche Research and Education)  ب) سرما و ناتوانی در مراقبت از خود (Self-Care Failure) در تابستان، شکستگی پا ممکن است فقط دردناک باشد؛ در زمستان، عدم توانایی در حرکت باعث افت شدید دمای بدن (Hypothermia) در کمتر از چند ساعت می‌شود. وقتی تنها هستید، کسی نیست که به شما لباس گرم بپوشاند، نوشیدنی گرم بدهد یا کمک اولیه اعمال کند.  انجمن کوهنوردی اسکاتلند (که زمستان‌های خشن دارد) صراحتاً بیان می‌کند که «حاشیه امنیت» (Safety Margin) در صعود انفرادی زمستانه بسیار باریک است. 📚 منابع:  > - Mountaineering Scotland: Winter Safety Guidelines  > - British Mountaineering Council (BMC): Solo climbing risks  ۳. تجهیزات حیاتی برای صعودهای انفرادی (تابستان و زمستان) وقتی «همراه،هم طناب» حذف می‌شود، تجهیزات الکترونیکی باید جایگزین سیستم هشدار و ارتباط شوند. استاندارد جهانی برای صعودهای سولو شامل موارد زیر است:  جی‌پی‌اس‌های دستی (Handheld GPS): در صعود انفرادی، مشورت با نفر دوم برای یافتن مسیر ممکن نیست. در شرایط «وایت‌آوت» (Whiteout) یا مه غلیظ زمستانی که دید به صفر می‌رسد، GPS تنها راه نجات است. دستگاه‌های استاندارد با قابلیت TrackBack (بازگشت از مسیر طی شده)، کوهنورد را دقیقا از همان ردپایی که آمده، به عقب برمی‌گردانند تا در تله‌های برفی و نقاب‌ها گرفتار نشود. - پیام‌رسان‌های ماهواره‌ای (Satellite Messengers): دستگاه‌هایی مانند Garmin inReach یا SPOT. این ابزارها امکان «ردیابی زنده» (Live Tracking) را به خانواده می‌دهند و در صورت بروز حادثه، با فشردن دکمه SOS موقعیت دقیق را به مراکز امداد جهانی مخابره می‌کنند.  - بیکن‌های اضطراری (PLB): ابزارهایی مانند ACR ResQLink که فقط برای ارسال سیگنال درخواست کمک به ماهواره‌های دولتی (بدون نیاز به اشتراک) طراحی شده‌اند.  - تلفن ماهواره‌ای: برای تماس صوتی فوری با پزشک یا مدیر برنامه در شرایط بحرانی. 📚 منابع:  > - American Alpine Club (AAC): Essential Gear List  > - Outdoor Safety Institute (OSI) از پروین موتاب(تیم هایک وایز) - ۲۷ آذر۴۰۴ https://t.me/dashkoh

🔴  پوشش لباس ڪوهپیمایان در فصل هاے مختلف🔴 نوع پوشش لباس در صعودهاے ڪوهستانے را مے توان به شش دسته تقسیم نمود: پنج دسته از آن، پوشاک اولیه ڪه به شرایط آب و هوایے بستگے دارد و یک دسته از آن پوشاک ثانویه ڪه پوشاک اضافے و ضرورے به حساب مے آیند و در هر شرایطے باید آنها را به همراه داشته باشیم . البته این نوع لباس پوشیدن به ماه و فصل سال ، شرایط جوے ، قدرت و توانایے فرد و هم چنین ارتفاع صعود بستگے دارد. 👈1. لباس هاے ڪوهپیمایے در هواے گرم  (و یا در ماه هاے گرم سال ) :  جوراب : نخی ڪلاه : لبه دار (منفذ  دار) لباس لایه عایق بدن : تے شرت نخے و شلوارک ڪتان لباس لایه مجاور پوست بدن : زیرپوش نخی توضیحات و پوشاک ثانویه : همیشه دو عدد تے شرت به همراه داشته باشید ڪه در صورت عرق ڪردن و یا خیس شدن ، آن را  عوض ڪنید + گتر ڪوتاه (شن اسڪے و گلے) + پانچو (بارش ناگهانے باران) + یک سرے البسه اضافے ڪه براے مثال داشتن بادگیر و شلوار دو پوش ڪه از جنس شمعے یا پلیستر است براے تمام فصول مناسب مے باشد. 👈2. لباس هاے ڪوهپیمایے در هواے خنک ( اوایل بهار و اوایل پاییز ) : جوراب : نخی دستڪش : نخے یا بافتنی ڪلاه : لبه دار و هد بند لباس لایه عایق بدن : تے شرت نخے و شلوارک ڪتان لباس لایه مجاور پوست بدن : زیرپوش نخی توضیحات و پوشاک ثانویه : گتر ڪوتاه (شن اسڪے و گلے) + پانچو (بارش ناگهانے باران) + یک سرے البسه اضافے . 👈3. ڪوهپیمایے در هواے ڪمے سرد ( اواخر پاییز ) : جوراب : نخے و بافتنے یا پشمی دستڪش : بافتنے یا پشمے یا پلار ڪلاه : بافتنے یا پلار معمولی لباس  لایه بیرونے بدن : جلیقه پر یا پلار لباس لایه عایق بدن : پیراهن ... و شلوار پلار معمولی لباس لایه مجاور پوست بدن : بلوز استرج و شلوار استرج توضیحات و پوشاک ثانویه : گتر بلند+ پانچو ( براے بارش ناگهانے باران و برف ) + یک سرے البسه اضافے . 👈4. ڪوهپیمایے در هواے سرد و ڪمپ ( در فصل زمستان و ارتفاعات برفگیر ) : الف . در شرایط سرد: جوراب : پشمے یا حوله ای دستڪش : استرج و پشمے یا پلار و گورتڪس ڪلاه : پشمے یا پلار. لباس  لایه بیرونے بدن : ڪاپشن گورتڪس و شلوار گورتڪس لباس لایه عایق بدن : پیراهن پلار و شلوار پلار (پلار استرج) لباس لایه مجاور پوست بدن : بلوز استرج و شلوار استرج ب . در شرایط ڪمپ: جوراب : از جنس پر دستڪش : استرج و یا از جنس پر ڪلاه : پشمے یا پلار لباس لایه عایق بدن : ڪاپشن و شلوار با لایه اے از جنس پر لباس لایه مجاور پوست بدن : بلوز استرج و شلوار استرج توضیحات و پوشاک ثانویه : در صورت داشتن ڪفش دو پوش و ... باید جوراب مخصوص همان ڪفش و تولید همان شرڪتے ڪه این ڪفش را ساخته است، تهیه نمود + ڪیسه بیواک + گتر بلند  + یک سرے البسه اضافے . 👈5. ڪوهپیمایے در هواے توفانے : جوراب : پشمے و یا حوله ای دستڪش : استرج و پشم و یا گورتڪس و پر ڪلاه : طوفانی لباس  لایه بیرونے بدن : ڪاپشن و شلوار گورتڪس پر لباس لایه عایق بدن : پیراهن پلار و شلوار پلار (پلار استرج) لباس لایه مجاور پوست بدن : بلوز استرج و شلوار استرج توضیحات و پوشاک ثانویه : در چنین شرایطے داشتن گتر بلند یا سوپر (ایجاد لایه اضافے ، ڪفش سه پوش) + ڪیسه بیواک + یک سرے البسه اضافے https://t.me/dashkoh

💠 #تخمین_زمان و فاصله در کوهنوردی «نای‌اسمیت» روش‌هایی هستند که برای تخمین زمان انجام یک برنامه کوهنوردی مورد استفاده قرار می‌گیرند. ♻️ برای هر ۵ کیلومتر راهپیمایی در مسیرهای تخت و ساده ۱ ساعت در نظر گرفته می شود. ♻️ برای هر ۳ کیلومتر کوهپیمایی در شیب‌هایی که کمی مشکل هستند، ۱ ساعت در نظر گرفته می‌شود. ♻️ برای هر ۱ کیلومتر مسیر ناهموار، بوته‌زار انبوه، برف نرم، شن‌زار ۱ ساعت در نظر گرفته می‌شود. ♻️ به ازای هر ۵۰۰ متر افزایش ارتفاع، ۱ ساعت به زمان کل اضافه می‌شود. ♻️ به ازای هر ۱۰۰۰ متر کاهش ارتفاع، ۱ ساعت به زمان کل اضافه می شود. ♻️ به ازای هر ۵ ساعت فعالیت کلی، ۱ ساعت اضافی برای اوقات تلف شده و استراحت در نظر گرفته می‌شود. ✍🏼 بعد از حدود ۲ ساعت کوهپیمایی بی‌وقفه، حدود ۱۰ الی ۱۵ دقیقه استراحت کنید تا بدن‌تان بتواند خود را برای ادامه‌ی فعالیت آماده کند. پس از اینکه این روش را در طول برنامه کوهنوردی تان استفاده کردید، متوجه خواهید شد که زمان‌بندی برنامه‌تان خیلی بهتر از قبل مدیریت می شود. همچنین نیرو و انرژی افراد تیم ذخیره شده و از خستگی جسمی و روحی افراد به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاسته می‌شود.🍁 https://t.me/dashkoh

#بهداشت در #كوهستان: از مواردی که در برنامه های کوهنوردی باید مد نظر کوهنوردان قرار گیرد رعایت بهداشت در کوهستان می باشد ،بهداشت فردی از مشخصه های یک کوهنورد خوب است ، مورد دیگر راجع به خوش پوشی کوهنوردان است که متاسفانه برخی از همنوردان در برنامه های کوهنوردی لباس هایی به تن می کنند که کاملاً چروکیده یا شوره های برنامه قبلی هنوز بر روی قسمت هایی از آن دیده می شود  . همانطور که می دانید در کوهستان نیز همانند داخل شهر و مجالس باید به نظافت و آراستگی اهمیت قائل شویم   زیرا بخش عمده ایی از وقت مان در کوهستان با دوستان و همراهانی است که دوستشان داریم و وجودشان برایمان قابل احترام است ، اگر این افراد در جشن ها در کنارمان باشند با عطر و ادئوکلن که خودمان را خوشبو می کنم که موجبات آزار و اذیت آنها را فراهم نکنیم ، حال در کوهستان که در کنار یکدیگر هستیم نیز حداقل باید بهداشت فردی را رعایت نماییم . مطلب زیر تقدیم عزیزان و خوانندگان محترم نشاط کوهستان می گردد . بهداشت اندام: يك كوهنورد بايستي از آب تني در آبهاي سرد كوهستان بويژه وقتي كه بدن كاملاً گرم است خودداري كند، زيرا علاوه بر سرماخوردگي باعث سختي عضلات شده و خطر غلبه خون را پيش آورده و زمينه اي براي ابتلا به رماتيسم مي شود. 👧بهداشت صورت: هرگز در بامداد روز صعود به كوهستان صورت خود را زياد نشوييد زيرا در شب، هنگام خواب، چربي طبيعي پوست صورت در سطح پوست ظاهر مي‌شود و همان چربي براي پوست محافظ خوبي در برابر آفتاب، سرما، برف و باد خواهد بود. استفاده از كرمهاي ضد آفتاب باعث خشكي پوست شده كم كم بصورت مصنوعي در پوست ايجاد رنگ نموده و پوست رويي را مي‌سوزاند. 👀بهداشت چشم‌ها: استفاده از عينك در تمام مدت كوهنوردي بسيار مهم و لازم است بويژه اگر برف روي زمين باشد زيرا برف 95% نور آفتاب را منعكس مي‌كند. شيشه مخصوص اين عينك‌ها چشم را در مقابل اشعه فرابنفش محافظت مي‌كند. 🤚بهداشت دست‌ها : كوهنورد بايد سعي كند جز در موارد سرماي شديد، دستكش بدست نكند و پوست خود را به سرما عادت دهد تا حساسيت آن در مقابل سرمازدگي كم شود. اگر دستها بر اثر تماس با برف و يخ مرطوب شد، آنرا با يك تكه پارچه پشمي خشك پوشانده و بشدت مالش دهيد تا بتدريج خون جريان پيدا كرده و گرم شود.البته توصیه می شود از دستکش های نازک برای محافظت از پوست دست استفاده شود  🦶بهداشت پاها: پاها عامل عمده كار كوهنورد مي باشد و بايد در محافظت آن دقت زيادي بعمل آورد. براي حفظ آن از سرما، علاوه بر پوشيدن جوراب، پاها را با نوعي وازلين مخصوص، چرب كنيد. اما از ماليدن چيزهايي مانند خردل خودداري كنيد زيرا تا موقعي كه پوست پا سرد است و هيچ گونه حرارتي توليد نمي كند، اشكالي ندارد اما به مجرد كمترين عرق در پا ايجاد سوختگي كرده و ناراحتي هاي بعدي شروع مي شود. بر اثر پوشيدن كفش تنگ يا بستن محكم بند كفشها ممكن است پاي كوهنورد تاول بزند كه براي پيش گيري از اين مورد بايد عادت كرد كه ساق جوراب دوم خود را برگردانده و داخل كفش كرد. اگر پا تاول زد بهتر است قبل از خواب سوزني را ضد عفوني و از تاول عبور دهيد، صبح كه از خواب برخاستيد روي تاول خشك شده محلول ضد عفوني زده و آنرا با باند بپوشانيد. براي جلوگيري از خستگي و گرفتگي عضلات پا ، در موقع استراحت در محل مناسبي نشسته و پاها را روي پاشنه دراز كنيد، عضلات ران را با كمك دست تكان دهيد. از ماساژهاي سخت عضلات بپرهيزيد. چيدن ناخنهاي پا 48 ساعت قبل از برنامه، ضروري است زيرا بلند بودن آنها سبب فشردگي و ناراحتي پا خواهد شد.🍁 https://t.me/dashkoh

‏کوهنوردی یعنی لحظاتی را با کوهستان سپری کردم و به هیچ چیز دیگری فکر نکردم صبحتان بخیر همراهان عزیز https://t.me/dashkoh

آوای کوهستان همچون صدای آکاردئونی ست که هیچ وقت نمی فهمیم از کجای خیابان می آید. شبتان پر ستاره همراهان‌ https://t.me/dashkoh

جرعه و جرعه و مداوم آب و املاح بنوشید هرچه شدت ورزش و تعریق بیشتر باشد به آب و املاح بیشتری نیاز است. قبل از اینکه بدنتان دچار کمبود آب و املاح شود به فکر باشید . در هر فعالیتی که با عرق کردن توام است به آب و املاح نیاز داریم. پس درست نوشیدن از خانه شروع می شود هنگامی که داریم وسایل ورزش و سفر و کوه را آماده میکنیم. از ابتدای ورزش آب و املاح بخورید اینگونه بدن شما فرصت دارد تا غلظت املاح بدن را تنظیم کند. مصرف کشک ، میوه های نمک خورده ، او ار اس و نوشیدنی های ورزشی میتواند مفید باشد. آب را در ورزش بطور مداوم اما اندک اندک و جرعه جرعه بنوشید . تشنگی بیشتر وقتها (اما نه همیشه )شاخص خوبی برای نیاز بدن به آب است. در هوای سرد و برخی شرایط دیگر علی رغم نیاز بدن به آب تشنگی آنچنان شدید احساس نمیشود. در ورزشهای استقامتی چون کوهنوردی در شرایط عادی هر نیم تا یک ساعت به دو تا سه جرعه  آب و املاح  نیاز هست. نوشیدن مداوم ، وجود ادرار منظم و رنگ روشن نشانه رسیدن مناسب آب به بدن است. نبودن ادرار در ساعتهای متمادی تشنگی شدید و سرگیجه و ضعف و بی حالی نشانه های کم ابی بدن است. جرعه و جرعه و مداوم آب و املاح بنوشید هرچه شدت ورزش و تعریق بیشتر باشد به آب و املاح بیشتری نیاز است. قبل از اینکه بدنتان دچار کمبود آب و املاح شود به فکر باشید . او ار اس انتخاب مناسبی در کوه و ورزش است . نوع طمع دارش در بازار موجود است. اخیرا قرصهای جوشان ااو ار اس برای دویست سی سی آب تولید شده که انتخاب مناسبی هستند. در گذشته عشایر هنگام پیمایشهای طولانی کشک میخوردند. یک لیتر آب ، یک قاشق چایی خوری نمک ؛ اندکی آبلیمو و عرقهای طبیعی هم راه دیگری است. بدن در ورزش نیاز به کربوهیدرات نیز دارد. نوشیدنیهای ورزشی حاوی کربوهیدرات آب و املاح انتخاب مناسبی برای ورزشهای استقامتی هستند. راههای متفاوتی برای تهیه این نوشیدنیها وجود دارد. انواع آماده آنها نیز در بازار کم و بیش موجود است. به یاد داریم که مصرف صرفا کربوهیدرات ساده( قند و شکر و …) در ورزش به دلایل مختلف از جمله امکان کاهش توان‌بدن به علت شوک انسولین مجاز نیست. و در کنار آن به کربوهیدراتهای مرکب( نان و نشاسته و …) نیز نیاز می باشد. مثالی از نوشیدنی های ورزشی خانگی: نوشیدنی معروف Gatorade: مواد اولیه: ۳ فنجان آب، ۱ فنجان آب پرتقال، نصف فنجان آب لیمو، ۳ قاشق عسل، نصف قاشق چایی‌خوری نمک. راه دیگر.. رانی خیار … سه تا چهار عدد خیار رنده شده یک لیتر آب پنج گرم نمک عرق نسترن و اندکی آبلیمو . در ورزش های سنگین و در کوهنوردی بعد از هر یک ساعت دو تا سه جرعه آب و املاح بنوشید هر چه ورزشتان سنگین تر و تعریق بیشتر باشد نیازتان به آب بیشتر خواهد بود. در ورزش بخصوص استقامتی آب را به تنهایی برای همیشه فراموش کنید. بدن مانیازمند آب و املاح است.. https://t.me/dashkoh

مقدار انرژی که یک کوهنورد به آن نیاز دارد: : مقدار انرژی روزانه یک زن با شغل اداری 1800-2000 کیلو کالری است. و مردی که در مطب کار می کند به 2000-2400 کیلو کالری در روز نیاز دارد. اما میزان انرژی مورد نیاز  بدن در کوهستان افزایش می یابد. به این دلیل است که ما در ارتفاعات بیشتر فعال هستیم و همچنین متابولیسم ما در ارتفاع افزایش می یابد. رفتن به ارتفاع 3000 متری ازسطح دریا سوخت و ساز بدن را تا 25 درصد افزایش می دهد. برای ارزیابی میزان انرژی که مصرف کرده اید، می توانید از ساعت های ورزشی استفاده کنید که فعالیت شما را ردیابی می کنند. برای هر کیلوگرم وزن، یک کوهنورد در هر 10 دقیقه 1.5 کیلو کالری مصرف می کند. این بدان معناست که یک کوهنورد 70 کیلوگرمی 630 کیلو کالری در ساعت مصرف می کند. بنابراین برای 6 ساعت کوهنوردی با در نظر گرفتن 1500-3500 کیلو کالری برای سایر فعالیت های روزانه بدن به 5000-7000 کیلو کالری نیاز دارد. بنابراین صعود به توچال در یکروز باعث می شود میزان نیاز بدن شما به کالری در آنروز به چیزی در حدود 6000 تا 8000 کالری افزایش یابد. صعود به دماوند به صورت دو روزه و معمول آن در فصل تابستان می تواند 10000 تا 15000 کالری انرژی لازم داشته باشد. فراموش نکنید میزان انرژی که می سوزانیم به قد، وزن کوله پشتی و وزن کوهنورد بستگی دارد. ما نمی توانیم این مقدار انرژی را در یک روز برای بدن خود تامین کنیم. بنابراین، می‌توانیم در طول ناهار یا شام روز قبل در کوهنوردی که شامل کربوهیدرات است، مقداری غذای اضافی مصرف کنیم. همیشه برفراز https://t.me/dashkoh

💧 آیا نوشیدن آب زیاد به کاهش وزن کمک می‌کند؟ بله! نوشیدن آب کافی می‌تواند به کاهش وزن کمک کند، اما چطور؟ 🤔 ✅ ۱. افزایش متابولیسم نوشیدن آب، به‌ویژه آب سرد(نه خیلی سرد)، می‌تواند متابولیسم را ۵ تا ۳۰ درصد افزایش دهد و به کالری‌سوزی بیشتر کمک کند. ✅ ۲. کاهش اشتها گاهی اوقات مغز تشنگی را با گرسنگی اشتباه می‌گیرد! نوشیدن آب قبل از غذا می‌تواند اشتها را کاهش دهد و باعث مصرف کمتر کالری شود. ✅ ۳. بهبود عملکرد بدن در ورزش آب کافی باعث می‌شود عضلات بهتر کار کنند، عملکرد ورزشی افزایش یابد و چربی‌سوزی به حداکثر برسد. ✅ ۴. دفع سموم و کاهش احتباس آب آب کافی به کلیه‌ها کمک می‌کند سموم را دفع کنند و از تجمع مایعات اضافی در بدن جلوگیری کند. 📌 نتیجه: نوشیدن ۸ تا ۱۲ لیوان آب در روز نه‌تنها برای سلامتی ضروری است، بلکه می‌تواند در روند کاهش وزن هم مؤثر باشد! 🚰🔥 https://t.me/dashkoh

آیا باید منتظر احساس تشنگی باشیم؟ نکته ای که در مورد تشنگی وجود دارد این است که به ما نشان می دهد که بدن قبلاً مقدار زیادی آب از دست داده است. به عبارت دیگر، بدن شما ممکن است به نوشیدن آب نیاز داشته باشد حتی اگر هنوز احساس تشنگی نکنید. بنابراین، بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که منتظر تشنه شدن نباشید. در عوض باید در فواصل زمانی کوتاه آب بنوشید. اشتباهی که برخی از کوهنوردان هنگام کوهنوردی در زمستان مرتکب می شوند این است که آب کافی نمی نوشند. ایده پشت آن این است که آنها عرق نمی کنند زیرا هوا سرد است و بنابراین نیازی به آب ندارند که ایده اشتباهی است. به یاد داشته باشید که اگر از دست دادن آب برابر با 3 درصد وزن ما باشد، می تواند باعث اختلال در توجه و شناخت شود. وقتی کاهش وزن به 10 درصد وزن ما برسد، می تواند تهدیدی جدی برای سلامتی ما باشد. اگر کم آبی ادامه یابد حتی می تواند منجر به مرگ شود. حفظ 300-400 میلی لیتر نوشیدن آب در ساعت می تواند یک ایده خوب برای تغذیه مناسب در ارتفاع به دست دهد. در زمان استفاده از آب برف به آن نمک، شکر و عصاره میوه اضافه کنید تا باعث اسهال نشود.. https://t.me/dashkoh

برای هیچ چیزی دیر نیست نه برای تغییر دادن زندگیتان، نه برای شاد بودنتان... https://t.me/dashkoh