Умеди Нав

Салом алейкум рузотон ба хайру шоди ва пурбаракат бошад хазор Рахмат устоди мехрубон хеле шодам аз маслихатхои хуб миннатдорам худованд аз шумо рози бошад бо хондани ин тарзи аффирмация хеле рухан худамро хурсанд хис кардам хуб мешуд наворхои нав мепартофтед да хамин канал ва тез тез хаминхел рушани мекардед хеле шод мешудем худованд нигохбонатон бошад!

АФИРМАЦИЯ ТАКРОР КАРДАН! ____ Афирмация беҳтарин амал аст, барои дур кардани фикрҳои манфӣ ё нақш кардани,тасаввуроти мусбӣ Афирмация, бисёр такрор карданро маъно медиҳад. Айни ҳол, дар ин замони ҳозира тараққиёт ки бо суръати тез пешрави дорад,ва хоҳишҳо ҳам зиёд шуда истодааст. Баробари хоҳишҳо зиёд шудан,баъзе имкониятҳоро дастрас шудан, каме душвори ба миён меояд. Имрузҳо дар тамоми руи дунё,дар қалби бисёр инсонҳо зиққиҳои номаълум ҷо шудааст, ки нишонаи онро дар чеҳраи инсон озод мушоҳида кардан мумкин аст. Яъне ҳар як шахс ба ҳолати худ, як дард, як норасои, як нофаҳмиҳо дорад. Инсоне ки аз илм дур аст, бар ъакс ба худ ситам мекунад, яъне давоми зиндагияш ро бо саволҳои бе ҷавоб, бо сурати бечорагӣ,бо нафрат ва норизогӣ ба охир мерасонад. _______ Инсонҳои илмдор ё равшанфикр роҳи ҳалли онро меҷуянд. Агар мо ором ва дуруст фикр карда тавонем, тамоми мушкилиҳое ки ба сари инсон меояд, Худованд роҳи ҳалашро тез ё дер додааст, ки баъзан мушкилиҳо роҳи ҳалашро ёфта, ҳолати инсон рӯ ба беҳбуди меорад. Лекин Худи инсон бехабар мемонад. Агар инсон доимо бо фикри хуб ва равшан банд бошад, мушкили ва зиққӣ оссон аз ҳаёти ӯ меравад. ________ Дар ҳамма ҳолат, фикри бадро бо такрор кардани суханони хуб( Афирмация) Оссон дур карда мешавад. Масалан; Пулҳоям намерасанд, чи кор мекарда бошам? ❌ Фикри бад аст! Пулҳои ман мерасад, ё пулҳои ман зиёд шуда истодааст... Агар пулҳоям зиёд шуда истодааст, такрор кардем, ҳамон вақт пулҳои мо зиёд намешавад, лекин қалб аз ҳарос, шубҳа, тарс, озод мешавад. Қалб ҳолати оромиро ба худ мегирад. Ё бемор чи қадар дардашро диққат диҳад, дард дучанд меафзояд, ба ҳолати руҳии инсон бечораги таъсир мерасонад. Агар дардам каме сабук шуда истодааст, худро хуб ҳис карда истодаам... Дар чунин ҳолат дард ҳамон замон нест намешавад. Лекин Қалб ором мешавад. Агар чи қадар қалби инсон орому хотирҷамъ шавад, ҳамон қадар, мушкили ва зиққи аз ӯ дур мешавад. Бе мушкили ва бе пастию баланди ҳаёт нест. Инсон агар чи қадар хотирҷамъ бошад, ва таваккал ба Худованд карда тавонад, мушкили ба ҳаёти ӯ маскан гирифта наметавонад. Истифода бурдани калимаҳои хуб,( Афирмация) фикри инсонро равшан мекунад. Ҳамеша бо худ такрор кунед. Ман азизкардаи Худо ҳастам. Ман зиндагии хуб дорам Ман танҳо нестам.

Алейкум бар салом. Саволи беҳтарин. Агар шумо портер гирифта кор пеш баред, ва пули аз портер ба дастовардаро хона андохтан мақсад дошта бошед, портер гиред, ин хуб аст. Агар портерро барои зиндагиро пеш бурдан мегирифтаги бошед, хубтараш ба он маблағи ҷамъкардаатон хона созед. Агар оилаи инсон аз хона таъмин бошад, қалби мард ҳам хотирҷамъ ва фикрониаш тозза мешавад.

Салом Алекум Устод ма 32 солаюм як камтар пул дорум максад дорум ки портер гирум кор кунум Рохи дурустша нишон медоден хона бусозум ё портер гирум. Устод Саломат бошен

Ассалому алейкум Устоди Азиз. Ман Аз Худованд, ва аз шумо, аз тамоми аҳли гурӯҳ миннатдорам, ва Шукрона мекунам. Ҳаминхел дустҳо дорам. ИҚТИСОД ДАР,,, ИСЛОМ Иқтисод аз калимаи касд гирифта шуда <м> ният кардан аст... ___Пайгамбари ислом ( с.а.в) Ва чаҳор халифа ( р.а) Ва бисёре аз бузургон ТОҶИР буданд. Т.И.Ҷ.О.Р. А.Т. <Т> тавоноӣ. <И> ирода. <Ҷ> ҷуръат <О> олӣ ҳиммат. <Р> риёзиёт <А> ақл <Т> таҳамтан. ___Яне ҳаммааш маънои хоси худро доранд, ки ТИҶОРАТ аз ин маъно ба лафзи кӯтоҳ номбурда мешавад. ТИҶОРАТ асосан бо "ИНСОФ" роҳи тӯлониро тай мекунад. " ИНСОФ" калимаест ки калиди баракат бо он боз мешавад. Ташаккур! Устоди азиз Аз илму тиҷорат бисёр чизҳоро омухтем, ки қалби мо як сокини ва равшани ба худ гирифт. Бо эҳтиром шогирдтон Эшони Абдурашид хон.

ҚИССАИ ИБРАТОМЕЗ! Марде ҳунарманд, ва бениҳоят асабонию дилозор буд. Ҳеҷ касро дӯст намедошт, ва аз ҳамма фикран меранҷид. Рӯзе аз ҳаёту зиндагияш бисёр дилтанг мешавад, ва назди донишманд меравад. Вақте суҳбат ро оғоз мекунад, аз саршави то ба охирин суханҳояш танҳо МАН, МАН, МАН, гуён худро ва корҳои худро баён мекард. Донишманд ; Чи фикр шуморо ғам дода истодааст? Ҳамма ба корҳои МАН дахолат мекунанд. Ҳеҷ кас мисли МАН кор карда наметавонад. Корҳои тамоми инсонро МАН ба арзиши як тини сиёҳ баробар намекунам... Ман худ, ҳаммачиро медонам. Баъди шунидани чунин суханҳо Донишманд мегуяд; Дар ҳаёт чашмонатонро кушоед! Ва Аслияти худро бубинед! Душвортарин кор {{чашмони худро кушода тавонистан}} Мард чунон асабони мешавад, ки аз таъсири асабоният дастонаш меларзад. Магар чашмони ман пушида аст? Ин гапҳо чи маъно дорад? Агар чашмонатон кушода мебуд! Аз ин ҳаёт баҳра мегирифтед На ин ки ранҷишу нафрат! Дар ин умри кутоҳи инсонӣ Аз шумо танҳо як ҳаракат, ки чашмонатонро кушоед. Равшаниро ҳис кунед Ҳаёту зиндагиро ҳис кунед. Албатта ки кори дигарон дар назари шумо ба арзиши як тини сиёҳ аст. Лекин Худованд ҳар як шахсро дар ин дунё ба худ мувофиқ, ақл, касб, роҳ, ва ризқи худашро додааст. Ҳеҷ шахс бесабаб дар ин дунё наомадааст. Мард ҳайрон мешавад, аз ин гуна ҷавоби донишманд. Дар охир Барои дар ҳаёт чашми худро кушодан чи бояд кард? Ягона роҳ Аввал қалби худро ором созед Ва Аз айбдор кардани дигарон худдори кунед. Дар тамоми ҳолати душвори аз айбдор кардан худдори намоед. Ба шумо ин вазифаро як моҳ муҳлат медиҳам. Агар иҷро карда тавонед,баъди як моҳ биёед, боз беҳтарин дарс аст, ки қалбатон равшан ва фикратон тозза мешавад. Агар вазифаро иҷро карда натавонед, худро дигар барои назди мо омадан заҳмат надиҳед. Мард як моҳ барои, дарсеки донишманд ваъда дода буд, ки равшании қалбро мард бисёр мехост, вазифаро иҷро мекард. Он қадар мушкили мекашид,барои худдори намудан аз айбдоркуни. Аз байн як моҳ гузашт, мард бесаброна ин рузро интизор дошт. Назди донишманд омад. Барои гуфтан сухан надошт, ором буд. Донишманд каме табассум кард, ва гуфт; Барои чи хомуш ҳастед? Сухан барои гуфтан надоред? Киҳо ба зиндагии шумо дахолат мекунанд? Ки сабаби асосии асабонияти шумо будааст? Мард гуё чашмонаш кушода шуд, ки ба забонаш ҳеҷ кас намеомад, ки онро айбдор созад. Дар ҳақиқат чашмонам кушода шуд, ман худро озод дида тавонистам. Донишманд Мо ин ду чашме ки барои дидан дорем, он вазифаи худро дорад. Бе ин ду чашмон мо наметавонем, роҳ ва ҳаёти худро дида. Лекин Чашме ки бо ҳаракати мо кушода мешавад Ин чашми ақл, ва қалб аст. Вақте ки инсонро, синну солаш ба мустақил шудан мерасад, КИБР чашмони инсонро маҳкам мекунад. Инсон худ бехабар мемонад. "МАН" гуфториаш зиёд мешавад. Албатта бе МАН сухан гуфта намешавад, роҳи муваффақият, роҳи байни мардум ҷои худро ёфтан аз ин калимаи МАН вобастагии калон дорад. Лекин!!! Гуфтори "МАН" ҳам ҷои худро дорад. Масалан; Шумо гуфтед, кори дигарон дар назари "МАН" арзиши надорад. Ин КИБРи асосӣ аст. Чунин " МАН" гуиҳо ҳам қалби худро ва ҳам қалби атрофро торик месозад. Маънои ҳаётро аз инсон мегирад, ва инсон оссон роҳгум мезанад. Агар "МАН"метавонам, бо ҳунари худ кори шуморо пеш бурда, ва ба сифати баланд расонида Ин сухан маънои тиллои дорад. " МАН" мақсад дорам, бо ин ҳунари худ муваффақ шавам... "Ман" мақсад дорам, дар рузҳои наздик илм гирам, ва соҳибилм шавам. " МАН" кушиш кардам, бо мадади Худованди меҳрубон ба ин мартабаи баланд расидам. " МАН" метавонам, қалби ӯро хурсанд созам. Ин гуна " МАН" гуфтан инсонро пеш мебарад. Мард баъди шунидани дарси дуюми донишманд, ва ҳис кардани чунин суханҳо, аз чашмонаш ашки шодӣ мерезад. Як одати айбдоркунӣ чи қадар инсонро чашмпушида мекардааст, ки инсон ки будани худро фаромуш месозад, дар ҳақиқат маънои ҳаёт дигар асту, мо дар дигар роҳем. Илм бузургтарин неъматест, ки на ҳаммаи мо инро фаҳмиш мекунем. Мард аз ҳамон руз,давоми умрашро,ва ҳар лаҳзаина вақти пурарзишашро бо хурсандӣ ва шукргузорӣ пеш мебарад.

Ассалом Устоди азиз. Ман яке аз коргарони ресторани шумо аз шаҳри Панҷакент мебошам. Он вақт шумо ба мо Раис будед. Шуморо Раис мегуфтем. Ман ба ошхонаи Самарқанд ва ба ошхонаи Хуршеди шумо кор карда бисёр чизҳоро аз шумо омухтам,ва имруз ошхонаи хурди худро дорам. Шукр ки савдоям хуб аст, дар Панҷакент савдои ошхонаҳо хуб аст шумо медонед Устод. Ба сайти шумо савол равон кардам, ки мехоҳам ошхонаро калон созам, тариқи голос шумо ба ман, ҳоло як сол ин ошхонаи хурдро корбари кунед, вақте фаҳимиши аз КОРГАРИ баромадан, ва КОРБАРИРО сарфаҳм равед, он вақт худ роҳ кушода мешавад, барои ошхонаро калон кардан ҷавоб додед. Ман дар ҳақиқат он вақт КОРГАР ва КОРБАРРО сарфаҳм на мерафтам. Акнун маънои ин гапро сарфаҳм рафта истодаам ки, чи қадар маслиҳати бебаҳо будааст. Падарам ва бародарам ба ман пешниҳод карда истодаанд, ки мо туро дастгири мекунем, то ин ошхонаро якҷояги калон созем. Ту метавони, ба ин корҳо фаҳмиш дори мегуянд. Раҳмат ба шумо Устод. Он вақте ки ман фаҳми кори ошхонаро надоштам, шумо ба ман, роҳҳояшро оддӣ мефаҳмондед, ту метавони гуфта боз руҳият медодед. Мо шуморо дӯст медорем Раис Ба ҳар куҷое ҳастед,дар паноҳи Худои меҳрубон бошед.

Ассаломалекум Устод Хуб ҳастед. Ман ҳам яке аз шогирдонатон Ба дарсҳоятон иштирок накардаам, лекин дар тренинги Ромит иштирок доштам, дар алоҳидаги каме суҳбат кадем, ва ба саволи худ аз шмо беҳтарин ҷавоб гирифтам, ки то ҳол ба ман он ҷавоб МАТЕВАЦИЯ медиҳад. Устод аз шумо хоҳиш дорем, видёроликҳоро зиёд кунед. Дар ютуб тамоман кам баромад доред. Видёроликҳои шуморо бесаброна интизор ҳастем

Ассалом ва Алейкум. Устод Ҷамшед ва аҳли дӯстон. Ман яке аз шогирдони Устод ҳастам, ва соҳибкорам. Дар муддати ин якуним сол ман дар ҳақиқат хело ба худам тағирот дида истодаам. Таи чанд соли соҳибкориам,ман дигар инсон будам, бадқаҳр, доим зиқ, муомилаи хуб надоштам. На худро шод карда метавонистам, ва на атроф инсонҳое ки ба ман таалуқ дорад. Вақте ки инсон барои худ илми ҳаётӣ намегирад, бе илм маънои ҳаёт нест бар вай! Хело имруза дарс, барои инсони мефаҳмидагӣ як дарси бузургӣ ҳаёти буд. Ман ба ғайр аз Устод дарс гирифтан, боз доим ин каналро пайгири менамоям,хело ба ман фаҳмиши олӣ омада истодааст. ва дарси МЕДИТАТЦИЯ ро ҳар руз иҷро мекунам. Ҷисму руҳам ором ва роҳат мегирад. Ҳар вақте асабҳоям оромиро ҳис мекунад, Худоро шукр мекунам, ва аз Устод миннатдор мешавам. Устод Ҷамшед сабаб шуданд. Худованд аз ин шахси нек ва донишманд,рози шавад. Хело шахси ором ҳастанд, ва дониши бебаҳо доранд.

ҚИССАИ ИБРАТОМЕЗ! ____ ТУ ТАВОНОИ НОТАВОН! Марде ҳар руз ба кор мерафт, аз назди боғе роҳгузар мешуд. Ҳар боре, аз назди он боғ мегузашт, чашмаш ба муйсафед( донишманд) меафтод, ки чеҳраи нурониву хурсард дошт. Ба худ фикр мекард. Чи марди беғам... Мумкин аз зиндагияш рози бошад. Лекин Дар ин синну соли пири Доим машғули коре аст. Ҳамин хел, ҳар боре аз назди боғ мегузашт, диққаташ ба муйсафед банд мешуд. Рузе муйсафед дар сари роҳ, сояи дарахте нишаста буд, мард хост наздаш равад. Баъди ҳолпурси назди муйсафед нишаст, ва пурсид. Ҳар боре мегузарам, шуморо хурсанд мебинам. Агар махфи набошад Метавонед сабабашро гуед? Муйсафед Ба мард нигоҳ мекунад ва мегуяд. Барои ҳар як инсон ду роҳ аст, ки интихобаш дар худи шахс вобастаги дорад. 1. Роҳи бо зиққию парешонӣ зиндагиро то ба охир бурдан ва 2. Роҳи бо хурсандиву хотирҷамъи зиндагӣ кардан. Ман роҳи хурсандиро ба худ интихоб кардам Мегуяд муйсафед. Мард ҳайрон мешавад, чи гуна хурсанд зиндагӣ кардан лозим? Муйсафед мегуяд. Баъзан инсонҳо ҳатто ба худ,табассуми ҳақиқӣ, карда наметавонанд. Қалб аз фикрҳои зиққии зиёд ба торики гирифтор мешавад, ки инсон ин ҳолати қалбро ҳис карда наметавонад. Баробари табассум кардан, бо дард сабукиро ба худ мегирад. Мард боз бо кунҷкоби савол медиҳад. Бача доред? Мард фикр мекунад,ки муйсафед, фарзандони доро дорад, ва дар ҳолати муйсафеди пир, заифи дида намешавад. Муйсафед Дар ҷавоб; Ман фарзанд надорам Посух медиҳад. Гуё мардро чизе таккон дода бошад, гушҳояш аз шунидани ин сухан аҷоиб мешавад. Пас Сабаби хурсандии шумо дар чист? Муйсафед ба мард нигоҳ карда, як табассуми ҳақиқи кунед, сохта набошад! Мард сидқан табассум мекунад, ки аз қалбаш оҳи чуқур мебарояд ва бо дарди ноаён ба қалбаш сабуки медарояд. Ин гуна боз се маротиба табассум кунед!!! Мард аҷаб хурсандиро ҳис мекунад, ва ба роҳи худ давом Медиҳад. Машғули кор, боз ҳамон ҳолати зиққи, боз парешони ӯро пахш мекунад. Рузи дигар мард, ҳангоми роҳгузаштан,боз назди муйсафед қарор мегирад, ва хоҳишмандона мепурсад. Шумо гуфтед, табассуми ҳақиқи қалби инсонро равшан мекунад. Лекин Дируз маро боз чун ҳар руза зиққи пахш кард, ки сарам ба дард омад. Шумо фарзанд надорам гуфтед Пас Сири асосии хурсандии шумо дар чи аст? Муйсафед бо хурсанди Дуруст аст ки фарзанд надорам Лекин Ман ХУДО дорам Ёди Худо маро чунин хурсанд менамояд, ки аз зиёд будани хурсарди ба чеҳраам табассум пайдо мешавад. Мард бе ихтиёр аз чашмонаш Ашк мерезад. Ба худ мегуяд, тамоми чиз дорам, ҳатто дар зери дастонам чандин коргарон кор мекунанд. Лекин қалби ман, чунин роҳатро надошт. Боз чанд маротиба назди муйсафед алоҳида барои дониши худро зиёду равшан кардан рафтам,ва қалбам он чизе мехосту ман сарфаҳм намерафтам, омухтам. Ҳар боре ки суханҳои муйсафед ба хотирам ояд, қалбам дарунан гиря мекунад. Хулоса; ТУ ТАВОНОӢ НОТАВОН! Яъне инсон ҳамма корро метавонад, касб ва ҳунарро ба дараҷаи олӣ пеш мебарад. Дар ҳама кор инсон роҳ ёфта метавонад. яъне( инсон тавоно) ТУ ТАВОНОӢ! Лекин Инсон қалби худро шунида наметавонад, қалби худро сидқан хурсанд карда наметавонад. НОТАВОН!

МАТЕВАЦИЯ ҲИССИЁТИ ХУРСАНДӢ ______ Матевация Маънояш Ҳиссиёти хурсанди аст. Имрузҳо дар бораи Матевация бениҳоят бисёр маълумотҳо паҳн гаштааст, ки тамоми мардум қариб аз ин калима истифода мебаранд. Лекин! Баъзе инсонҳо маънои асосии Матевация ро дигар хел сарфаҳм мераванд. Масалан; Матевация надорам... Матевацияи ман поён рафтааст... Матевация гирифтам... Мисли инҳо фаҳмишҳои ҳархела аст. Агар оддӣ карда фаҳмонем, Қариб 99% инсонҳо ба зиққиҳои номаълум пайваста астанд. Ба чи хел шароите ки бошанд, ё дар кадом гушаи канори дунё бошанд, дарунан яъне қалбан зиқ астанд.Баъзан сабаби зиққиашонро намедонанд. Зиққи, сиёҳии дил,чеҳраи скути, мисли, одат( характер) мондааст. ҚАЛБИ ТАМОМИ ИНСОН, БА ХУРСАНДИИ АСОСӢ НИЁЗ ДОРАД. Матевация мисоли Як қувваи ( энергияи) ноаён аст, ки ба инсон Умеди нав мебахшад. Яъне ҳиссиёти хурсандӣ. Айни ҳол, ба тамоми расонаҳо маълумотҳои беҳтарин пайдо шуда истодааст, ки аз шунидани он ба қалби инсон умед пайдо мешавад. Яъне ҳиссиёти хурсандӣ. Аз хабару маълумотҳо, инсон як муддати кутоҳ, Матевация мегирад, ҳар боре мешунавад, ё ба хотир меорад. Аммо Инсон бехабар аз онки,Матевацияи асосӣ ва ҳақиқи дар қалби худди инсон аст, ( ганҷи бебаҳо) ва инсон онро аз берун ҷустуҷӯ мекунад. Аз берун ҷустан ҳам, кори дуруст аст, ки бо ин роҳ инсон Илм мегирад, аз болои худ кор мекунад, аз ғафлат бедор мешавад, худро мешиносад, он вақт боварии ( имони) инсон мустаҳкам мешавад, ва ба ҳиссиёти хурсанди як умр пайваст мешавад. Вақте ки қалби инсон аз ғафлат бедор шуд, тарс ба Холиқи якто,пайдо мешавад, ва гумону шубҳа, зиққиҳои беасос, чеҳраи маъюс, ноумедӣ аз ӯ меравад. Дар ҳамма кор сабукии худро ҳис мекунад. Матевация қуваи беҳтарин барои ҳар як инсон.

Ассалому Алейкум. Ҷамшедҷон. Ман аз шаҳри Панҷакент ҳастам. Ҳамшаҳрии шумо. Қариб 7 моҳ мешавад ба канали Телеграми шумо обуна шудам, ва дарсҳои шуморо пайваста дастраси мекунам. Шумо маро мешиносед, ман фурушандаи оптови ҳастам, шумо бисёр аз ман борҳои калон мегирифтед. Аз сарнавишти тақдиреки ба сари шумо омад, мо дар ҳайрат шуда будем, ва бовари надоштем, ки шумо аз ин мушкилиҳо гузашта метавонед. Пеш аз Руссия рафтантон бо шумо ҳамсуҳбат шудем,орому хомуш,ҳолати руҳии шумо дар назар хело дарднок буд. Ҳамон лаҳзаҳоро ба ёд меорам, ҳаёти имрузаи шуморо дида, ба мо тавонои пайдо мешавад. Инсони тавоноро Худо ҳамеша ёр аст гуфтаанд. Мо дарс нагирифта аз сарнавишту таҷрибаи ҳаётии шумо ба худ як дарси бузург гирифтем. Худованд меҳрубони ҳақиқӣ Ҷамшедҷон. Мо Панҷакентиҳо шуморо хело ҳурмат мекунем. Худо дар паноҳи некаш шуморо нигоҳ дорад.

Ассаломалекум Устоди азиз Рузимуродов ва аҳли иштирокчиёни ин гуруҳи калиди Илм. Ба ҳама рузи хушу бобаракат мехоҳам. Устоди азиз. Худоро шукр, бо шумо ҳамсуҳбат шудем, ва каме ҳам бошад, аз илми ҳаёти бохабар шудем. Дар аввали дарс гуфтаҳоятон ҳоло ҳам ба хотирам истодааст. Гуфта будед, Илме ки аз мо мегиред, мисли як калиде ки дарро мекушоед, лекин вазифаро доими иҷро намоед, баъди 6 моҳ фаҳмише ба шумо меояд, ки қалбатон гуё аз ғафлат бедор шудааст. Ҳиссиёти беҳтарин ро дастрас мешавед. Дар аввал ки ман аз ин илми психологи тамоман дур будам, ба кори худ, гуё худам набудам, фикри ноором, доим асабӣ,бо халқ тарзи муомилаам, фикр мекардам мардум ин қадар беақ бошанд, ба як гуфтан гапро намефаҳманд. Боз чанд мушкилиҳои ҳаётии худро доштам, ки гӯё як ҳаёти бесару сомоне дошта бошам. Баъди илм гирифтан, вақте майнаи сарам ором шуд, худро дида тавонистам. Бовар кунед Устодҷон,ман бесару сомон гуфта фикр мекардаги ҳаёт, беҳтарин ҳаёти ширин будааст. Ман он чизе фикр мекардам, ҳамма нофаҳмиҳо танҳо ба худи ман будааст, ки мағзи сари ман ба ороми ниёз доштааст. Устодҷон ба саволи дуюматон, ки беҳтарин савол буд. Ман баъди 6 моҳ яъне моҳи 7 ум нав фаҳмиш пайдо кардам. Исматулло Чаро шумо дар зиндаги интихоби хурсандиро неву, доим зиққу асабониятро мекунед. Ин суханонро ба ман нависонда будед, хотиратон ҳаст Устод? Ман нав фаҳмиш кардам, ки ин умри кутоҳ арзиши ғаму ғусса нест, шукргузори карда, ба неъматҳои Худои меҳрубон, бо оила, наздикон ва бо халқ меҳр ва бо муомилаи хуб корбари кардан, роҳате доштааст, ки забон оҷиз барои гуфтан. Ман пайваста ин каналро мехонам, ва доим наворҳои нави шуморо ждат дорам. Дар ҳақиқат ин канал Калиди Илм аст, ки ба зеботарин фаҳмиш дастрас мешавед. Рузе хело фикр карда, қалбам аз шукргузори дарунан гиря кард. Агар аз ин илм бехабар аз дунё мегузаштам. Таи чанд сол ман хурсандии қалбамро ҳис накарда будам,ман аз худ ва аз ҳаёт рози набудам. роҳате ки ин илм ба ман дода истодааст,ногуфтанист. Дар охир Устоди азизи мо Амон бошед, Худо шуморо ба мартабаи аз ин ҳам баланд расонад.

МЕДИТАТЦИЯ ЛАҲЗАИ ОРОМИШ ! Медитатция беҳтарин амал аст, ки қалбу руҳи инсон ором ва роҳат мегирад. Ҳар як инсон ба худ як зиққи ва дарунан як ноороми дорад. Баъзан аз фикрҳои бисёр хаста мешавад. Фикрҳое ҳастанд, ки тамоман инсонро пахш карда, баъзан ба бемориҳои ҷисмию руҳӣ, яъне асабонияти беасос, хастагӣ, сардардӣ, дарди пой, дарди миён, ва умуман ҳар узви дарунаи берунии инсон оварда мерасонад, баъзан дард дар ташхис ҳам маълум намешавад, ва боз бемори давом мекунад. Ин гуна ҳолатҳо бениҳоят бисёр аст. Дар чунин ҳолатҳо, агар инсон сарфаҳм равад! Медитатция беҳтарин ва ба дараҷаи олӣ кӯмак мекунад. МЕДИТАТЦИЯ ЧИСТ? МЕДИТАТЦИЯ гуфта Лаҳзаи оромиш маъно медиҳад. Агар инсон солим, ва фикрҳояш орому равшан бошад, идеаҳои беҳтарин ба сараш меояд, ва тамоми роҳи кор ба ӯ равшан аст. Аз ҷумла корҳои савдою тиҷоратӣ, ба инсон хастаги неву, хурсанди ва завқ мебахшад. Барои занҳо ҳам фикрҳо ором бошад, раванди ҳаёту зиндаги хурсандона мегузарад. МЕДИТАТЦИЯро ҳаммаги 5 ё 10 дақиқа иҷро намоед, қалбатон равшан ва ҷисматон сабук мешавад. Зиёдаш дилгир кунанда аст. ___ Дар як ҷои ором ё ба худ мувофиқ менишинед. Сарро каме боло мекунед, ва чашмонатонро мепушед, ду ангушти дастро бо ҳам расонда, се маротиба оҳиста оҳиста нафаси чуқур мекашед. Ки озод сабук шудани қалбро ҳис мекунед. Рагҳои сар, ва тамоми узви баданро сусту ором мекунед. Баъдан чизеро фикр накарда ором менишинед. Агар фикре ба сар омад, ба он фикр дода нашуда қабул мекунед, ва эътибор намедиҳед. Тахминан баъд аз як дақиқа ороми ва равшании қалби худро озод ҳис мекунед. Агар фикрҳо шуморо ноором созанд, диққати худро ба нафаскашии худ ва тапидани дили худ ҷалб месозед,то фикрҳо ором шаванд. Бо каме табассум оғоз мекунед, ки табассум ба инсон руҳия мебахшад. .......................................... Дар ин муддат майнаи сари инсон ба худ каме ороми ва роҳат мегирад, ки чашму қалби инсон равшан мешавад. Ҳар қадар мағзи сари инсон ором шуд, фикрҳои беасос аз ӯ дур мешавад. Вақте инсон фикри худро идора карда тавонист. Фикррониашро дигар карда метавонад. Ҳаёту зиндагиаш ба тарафи хуби тағир меёбад. Маънои ин гуна рафтори МЕДИТАТЦИЯ ! 1.Дар ҷои ором ё мувофиқ нишастан, яъне инсон дар муддати кутоҳ баҳра гирифта метавонад. 2.Сари худро каме боло кардан( маънояш) яъне сар ба поён бошад, фикрҳои бад инсонро пахш мекунад. Инсони зиқро диққат дода бошед, хоҳ қарздор аст, хоҳ мусибат, хоҳ норасои, нобарори, ноумед, ё рашку хиёнат чи ғаме дорад, сараш скути беихтиёр поён хам мешавад. Вақте сарро каме боло созем, фикри бад омада наметавонад, баръакс як сабуки меояд. 3. Чашмро пушидан( маънояш) Чашм чизеро бинад, фикрҳо фаъолиятро сар мекунад. Вақте чашмро пушидед, ва сарро каме боло кардед, чашм танҳо равшаниро ҳис мекунад. 4. Се маротиба оҳиста ва ором нафас кашидан, ҳамон лаҳза қалб сабукиро эҳсос мекунад, ва ҷисми инсон аз хастаги раҳои меёбад. 5. Ангуштонро бо ҳам расонида истодан( маънояш) Асоси роҳи, фикрҳои пайваста омадан, бо вазифаи доштани ангуштон банд мешавад, ва фикрҳои пайваста,аз омадан,каме манъ мешавад. Дар муддати кутоҳ( 5 ё 10 дақиқа) вуҷуди инсон, аз хастаги мебарояд, ва мағзи сар ором шуда, дар натиҷа ба инсон пешрави сар мешавад. Инсонҳои муваффақ аввали руз ин амалро иҷро мекунанд, ва рузи худро бо сабуки, ороми ва фикрҳои тозза оғоз мекунанд.

Алейкум бар салом. Саволи беҳтарин. Инсон бе сабаб хоболуд намешавад. Ҳамма мушкили ду роҳ дорад. Аввал як аз назорати духтур ҳатман гузаред. Хоболудӣ ва камқувватӣ; Нишонаи камхунӣ аст. Инсон асос бо нормальний ҳолат солим аст, камхунӣ сабаби беҳолӣ, сустӣ,хоболудӣ, ғазаб, асабоният аст. Вақте аз назорати духтур бо натиҷаи хуб баромадед, лекин боз хоболуд ва асабониятӣ доред. Он вақт шумо фикран хаста ҳастед. Аз назари психологӣ. Ин ҳолати бад нест, ва хавф ҳам надорад. Лекин Роҳи аз ин ҳолат баромадан ҳаст. Мисле ки хазинаи ( памяти) телефон дарунаш пур аз сурат ва видёю маълумотҳо шуд, ба телефон нагруска меояд, вақте сари вақт нодаркориашро тоза (удалить) накунед! Маҷбур астед назди устои телефон рафта таъмир созед. Мағзи сари инсон ҳам вақте аз маълумотҳо ва ташвиши ҳаёту зиндаги хаста мешавад. Инсон ҳам худро қавӣ идора карда наметавонад. Чунки мағзи сар хаста аст. Ду роҳ аст, ки шуморо аз ин зиққи раҳои медиҳад. Ё тан мегиред, чунин ҳолат ро ва бо хурсанди ба пеш қадам мегузоред! Ё Илм мегиред. Асабоният! Асабоният будан оссон нест. Лекин!!! Агар дуруст диққат диҳед, инсон бениҳоят тавоно аст, ва ин одати ассабӣ назди тавоноии инсон ҳеҷ аст. Баъзан дар психология суханоне ҳастанд, ки ба инсон сахт таъсир мекунад, аммо дуруст аст. Вақте боварии ( имонӣ) инсон заиф ( слаби) мешавад , он вақт одатҳои бад, ба инсон зӯри мекунад. Вақте боварии ( имонӣ) инсон ба худ зиёд аст( мустаҳкам) Инсон қалби худро шунида метавонад. Масалан; Вақте нохост чизе шуд, ва одам сахт ба ҳолати асаби фаромад, ҳаммаги ду дақиқа ба худ вақт медиҳад, ки аз даруни қалб гувоҳи меояд. Яъне озод инсон онро ҳис мекунад. Лозим нест, бефоида, оқибати хуб надорад, бади чи лозим,мисли инҳо,қалб гувоҳи медиҳад. Инсон дар ҳолати бадтарин асабоният ҳам худро бо чунин усул оссон идора карда метавонад. Яъне асабониятро аз худ поён бинед. Дар бисёр ҳолат мо худ хато мекунем, ба асабонияти худ шанс медиҳем. Қаҳру ғазабро, яъне асабониятро аз худ боло медонем. Асабони будам, дар ҳолати асабоният худро идора карда натавонистам, чунин пушаймониҳоро меорад, ки алакай дер мешавад. Дар ҳолати асаби чизе шиканад, ё дорои аз даст равад, ба хайр аст, ки боз дастрас карда мешавад. Агар диле ранҷад( шиканад) пасттарин сифати инсониро нишон медиҳад! Роҳи Ҳаҷ( хонаи Каъба)- ро ёфтан оссонтар аст. Аз роҳи дилеро, ки баъди ранҷиш ба даст овардан!

Салом устот чихел бо шумо хамсухбат шавам Ман мехохам илмам бокувват шавад,лек бисер хоболудам чихел кунам камхоб равам ва боз якчизидгар дар ман камкуввати ва баьд бисер тез асбони мешавам ва аз руий асаби шуданам хамаи чизро аз даст метихам мехохам хамин чизхое ки нависондам ба Ман маслихат медодед чикор кунам аз Ман бартараф шавад бо дастгирии шумо устод худованд нигабонтон бошад хамеша