کنج تاریک اتاق

یه سری از چیزها رو انگار به هیچکس نمیشه گفت. یعنی میشه گفت، ولی می‌دونی که آدم‌های دیگه اون موضوع رو اون‌قدری که تو می‌خوای درک نمی‌کنن و آخرش باز تو می‌مونی و خودت.

دیگه خسته شدم خودتون از اینجا به بعد چنلمو یه کاریش کنید.

“Stop me more often; when I talk with you, I want to say everything, everything, everything.” The Gambler, Fyodor Dostoevsky

woof woof

پرنس جیمین راک استار جیمین خدا جیمین🧎‍♀️

واقعی نیست.

دنیارو میریزم به پات.

پرسید: روزها را چگونه می‌گذرانی؟ گفتم: این روزها آدم تنهاتری هستم و احساس تنها بودن، بیش از تمام احساساتم شدت گرفته است.

“Sadness is Caused By Intelligence. The more you understand certain things, the more you wish you didn’t understand them.” — Charles Bukowski.

Every day i think about letting go. To loosen the grasp. To finally let my body drift. To be like the light, move all over the place. Or perhaps be friends with the light, let it see my soul.

تو می‌دانستی که در نهایت همه‌چیز روی سرم آوار خواهد شد و مرا به سوی خویش دعوت کردی و من به گمان اینکه تکیه‌گاهی پیدا کرده‌ام، سوی تو شتافتم.

اون پشت داشتم راجب عزاداری کلاغا‌ اورثینگ‌ میکردم