«آبنبات هل دار »

در باب اوّل گلستان سعدی آمده است که: «یکی از ملوکِ بی‌انصاف پارسایی را پرسید: از عبادت‌ها کدام فاضل‌تر است؟ گفت: تو را خوابِ نیم‌روز تا در آن، یک‌نفس خلق را نیازاری.»

- نامه‌‌ای از یونگ درباره افسردگی : یکی از درمان‌هایی که من برای افسردگی توصیه می‌کنم این است که خود را در زیبایی غرق کنید. افسردگی به معنای دقیق کلمه یعنی پایین رانده شدن؛ هل داده شدن به سوی جهان زیرین، جایی که دیگر چیزی حس نمی‌کنید، حتی خشم را. یکی از روش‌های درمان افسردگی این است که خود را در زیبایی غرق کنید: • لازم نیست چیزهای خیلی خاص یا متری باشد. • تمام اطراف خود را از رنگ، صدا و تصویر زیبا انباشته کنید. • خوب بخورید و خوب بپوشید. این در واقع یک متد خروج از تاریکی است. اما روش دشوار دیگری هم وجود دارد: • تاختن به سوی تاریکی و رفتن به درون. • این روشی برای آموختن از افسردگی است، به‌جای اینکه بخواهید سریع از آن خلاص شوید. در این شرایط: • من با فرشته تاریکی تا آخرین حد توانم کشتی خواهم گرفت، زیرا معتقدم: • آدمی نه با تصور نور، بلکه با خودآگاهی به تاریکی‌اش رشد خواهد کرد. در پایان، یونگ می‌افزاید: • چه راه اول را در پیش بگیرید و چه راه دوم را، باید با تمام قلب و روح درگیر شوید. • نصفه و نیمه نمی‌شود تجربه‌ای ارزشمند کسب کرد.🕊 پ.ن : درسته بیشتر جاها تعطیل ولی دلیل نمیشه از درس ها و کارها بی افتیم و نریم کتابخونه مرکزی ✨️🌱

اگر روی صندلی قربانی نشسته‌اید و علت بدبختی‌های‌تان را همسر نادان، رئیس بداخلاق، عوامل بد ژنتیکی، سياسی و اجتماعی می‌دانید، و مسئولیت‌های خود را به گردن دیگران می‌اندازید، شما در وضعیتی هستید که از آن رهایی نخواهید داشت و به بن بست رسیده‌اید، مگر اینکه صندلی خود را عوض کرده و روی صندلی مسئول بنشینید.

اروين د.يالوم🌱•

"توی بیست سالگی کلی فکر توی سرت هست، مثل شاخه‌های زیاد یک درخت. اگه مغزم یک درخت باشه، کلی شاخه داره. غم، ناامیدی، نابودی، شادی، امید، همه چیز. ولی وقتی سن بالاتر میره، این شاخه‌ها هرس میشن... ما باید درد کشیدن و کلی چیز تجربه کنیم . ولی بعدش، توی سی و چهل سالگی - اگه توی بیست سالگی شاخه‌های زیادی داشته باشی... یه روز توی سی و چهل سالگی تبدیل به یه درخت قشنگ میشی.✨️🐋

_᭪᥀ rkive

بنویس ما غمگینیم و دریا دور. بنویس آسمان برایِ‌ خود آسمان است، ما درون‌ِ هم می‌میریم… امید و عشق و پرواز و همه‌ی این‌ها گرمای زمستانی هستند، فصل به فصل فتیله پایین‌تر می‌آید. می‌نویسم تا پسرم ننویسد: ما زنده نیستیم، ما بلد نیستیم. خانه‌ای در دریا هستیم که مجبوریم از دور، چراغی را زنده نگه داریم.

شهرام شیدایی