«آبنبات هل دار »

هر زمانی که فرو می‌بارد از حد بیش، ریشه در من می‌دواند پرسشی پی‌گیر با تشویش رنگ این شب‌های وحشت را تواند شُست آیا از دل یاران؟

Photo by : paniz𓍯𓂃𓏧♡

أحَدُهُمْ في غاية البُعد و أقرَب لي مِن كلِ شيء.. «یک‌نفر هست که در نهایتِ دوری، نزدیک‌تر از هرچیزِ دیگر به من است..» “نزار قبانی”

گفت: هیچ‌کس از دوری و نبودِ هیچ‌کسی نمُرده! مُرده؟ توُ دلم گفتم: اونایی که مُردن، زبانِ گفتن ندارن...

«💌☁️.»

نام اینجا چند وقت به لطف شما عسلچه ها 𝐏𝐡𝐨𝐭𝐨𝐩𝐡𝐢𝐥𝐞 بود یادمه اولین باری که کلمه اشو شنیدم به خاطر این بود ساعت ها مشغول عکاسی میشدم اما از الان شما مهمان 《کتابخونه ی خانم پنامبرا 》 هستین گمش نکنید 🌱☕️

در تمامی لیوان های کافه نوشته ایی وجود دارد و برگ برنده در فنجانی است که دوستت دارم نوشته با خنده برگشتم گفتم آخه کی عاشق من می‌شود ! یه دفعه برگشت بهم گفت شاید اون کسی که دوسش داری نمی‌تواند جمله ایی به این زیبایی رو بیان کند و فنجان دوستت دارم را برای تو گذاشته پس یه امروز دوباره بهش فکر کن ..

زمانی که دلم می‌گیرد میروم در همان کافه ی همیشگی بدون اینکه بخواهم به فردایی فکر کنم شروع به نوشتن میکنم و مینویسم تا ابدیت نویسندگی بخش کوچکی از قلبِ من است ...☕️🌱

خوندن ۳ تا پارت درسی + پوشیدن لباس فیلی تابستونی + قهوه ی همیشگی (ناصر هم یاداوری میکنه تو عکس پاشید غصه نخورید و برید سر زندگیتون ) >>>>𓍯𓂃𓏧

وای چه صبح باحالی بود امروز<: امیدوارم کل بهار و تابستون هوا این شکلی بمونه..

من واقعا عاشق تنهایی انجام دادن کارهامم، اینکه تنها بشینم یه گوشه کتابمو بخونم، اهنگ گوش بدم، دست خودمو بگیرم ببرم بیرون و خوراکیای موردعلاقم و وسیله های موردعلاقم رو بخرم، بی هدف سمت یه مقصدِ غیر مشخص قدم بزنم و فقط از نگاه کردن به نوری که از لا به لای شاخه های درختا به ساختـمونا و زمین تابیده لذت ببرم و عکس بگیرم، از درِ خونه هایی که به نظرم زیبان رد بشم و یه عکــس از زیباییــشون ثبت کنم، یا یه گوشه بشینم و به رفت و آمد آدم ها نگاه کنم و اونقدر قدم بزنم که تمام فکرای توی سرم جاشــون رو با خاطراتِ ثبت شده ی اون روز عوض کنن، من عاشق اینم که با خودم وقت بگذرونم و منِ درونم رو با زندگی آشتی بدم‌.