ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

«آبنبات هل دار »

«آبنبات هل دار »

الذهاب إلى القناة على Telegram

و ما ریشه‌هایِ تَنیده از اُمیدیم🌿✒️... ■دانشجوی کارشناسی روانشناسی

إظهار المزيد
1 368
المشتركون
-124 ساعات
+67 أيام
-4030 أيام
أرشيف المشاركات
برات آرزو میکنم هیچوقت، هیچوقت، هیچوقت از غم ِ زیاد به خواب نری، آرزو میکنم خدا نذاره حیف بشی تو هیچ جای اشتباهی، آرزو میکنم که قلبی رو برای پناه داشته باشی، آرزو میکنم هم مسیر آدمایی باشی که قضاوتت نکنن، آرزو میکنم صبور باشی... که صبر همه‌ی ماجراست!🌱

Ebru_Gündeş_Söyleyin_Piano_by_VN_flpjz_D_H-Q_140.mp38.71 KB

《چه شکننده‌ایم ما، میان اندک لحظه‌های خوشی.˚.⋆✨️🪐⋆》

photo content
+1

sticker.webp0.05 KB

نه دوری که منتظرت باشم، ‏و نه نزدیک که به آغوشت کشم؛ ‏نه از آنِ منی که قلبم تسکین گیرد، ‏و نه از تو بی نصیبم که فراموش کنم؛ ‏تو در میانِ همه‌چیزی... -نزار قبانی

دنیا خوب، بد، زشت، زیبا فراوان دارد. تو خوب باش... تو زیبا بمان، و بگذار با دیدنت هر رهگذر نا امیدی لبخند بزند، رو به آسمان نگاه کند و زیر لب بگوید: هنوز هم عشق پیدا می‌شود..🌱

photo content

● تو این چند وقت که طرح توانبخشی بودم یه چیزی رو خیلی خوب تونستم درک بکنم :) اینکه همه ی ادم های داخل اونجا فقط کافیه یه انسان درست برای شنيدن حرفاشون داشته باشن یه بار صحبت کرده بودیم و بهش گفته بودم : یه نفر پشت در اتاق گیر افتاده و کمک میخواد و تو تنها نفری هستی که میتونی نجاتش بدی و تو هیچ چیزی نداری که بتونی باهاش در و بشکنی و باز کنی، چیکار میکنی؟ گفت: من در و میشکنم گفتم: نمیشکنه گفت: کمک میخوام از کسی گفتم: کسی نیست که بخواد کمکت کنه گفت: هیچکاری نمیتونم بکنم؟ گفتم: نه گفت: پس باید چیکار کنم؟ گفتم: رها کن! اونی که تو اتاقه، گذشته ی توئه و اون هی داره خودش رو به تو یادآوری میکنه اما تو کاری نمیتونی براش بکنی پس باید رهاش کنی درسته که دردناکه ولی تنها راه نجاته🪴

photo content
+1

sticker.webp0.12 KB

Repost from N/a
دوست قدیمی... :) میدونی؟ من هنوزم وقتی یه اتفاقی می‌افته که میدونم هیچکس جوری که میخوام توجه نمی‌کنه چت تو رو باز می‌کنم، پروفایلتو چک می‌کنم. به صدات فکر می‌کنم. صدات رو یادم نرفته. عجیبه. صدا اولین چیزیه که فراموش میشه. اما من هنوز صداتو یادمه. چه وقتی که حرف می‌زدی‌. چه وقتی که آواز می‌خوندی. چه وقتی که بهم گفتی به خنده‌هام حسودیت می‌شه. انقدر یهویی رفتی. انقدر یهویی گفتی: من نمی‌تونم، که از زندگیم پاک شدی‌. پرت شدی بیرون انگار هیچوقت نبودی‌. ولی وقتی تو دانشگاه اونی که به طرز عجیبی شبیهته رو می‌بینم ناخواسته اونقدر بهش زل می‌زنم که احتمالا دیگه فکر می‌کنه دیوونم. چند وقت پیش که بهم یکهو پیام دادی عصبانی شدم. << چجوری می‌تونه یه طرفه همه چیو تموم کنه و بعد یهو تکست بده؟ >> ولی الان به این فکر می‌کنم که شمارمو پاک نکردی. کاش انقدر یکهویی نمی‌رفتی. کاش بعد اون همه اتفاق و رها نکردن هام و جنگیدن با همه سر تو انقدر ناگهانی همه چیز رو پر پر نمی‌کردی. دلم تنگ شده‌ ولی دیگه خیلی دیره.

تو زِندگی هر روزی که واسه دلت زندگی کردی بُردی، حتی اگه اشتباه کرده باشی!

من خویشاوند هر جوانه ای هستم که در جهان پلک می زند. فامیلی نزدیک با سبزترین سرو این حوالی دارم! ^^ ✨

photo content
+1

We keep changing all the time The best ones lost their minds So I'm not gonna change, I'll stay the same...

_سیاره پنامبرا 🪴🩰✨️
_سیاره پنامبرا 🪴🩰✨️

sticker.webp0.06 KB

‹ بیا‌ دلخوشی‌های‌ کوچك‌ِ زندگی‌ را‌ جدی‌ بگیریم!🌱 ›

photo content