Notre espace

قابلیت اینو دارم که هروقتی از شبانه‌روز با آهنگِ کُردی «میترسم بمیرم ای یار زیبا و دوباره نبینمت» گریه کنم.

استاد قدیمیم که به شدت براش احترام قائل بودم و دوستش داشتم، به همسرش خیانت کرد.

واقعا امیدوارم مخاطبان عزیز به این توجه کنن تا بچه‌ی ۶ ساله رو نیارن هم خودشون اذیت بشن، هم بقیه مخاطبا و هم ما!

برای ۱۸ و ۱۹ آبان 💥 خرید بلیط

بلاخره در تاریخ شنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۴ تحویل داده شد!

عجب شاهکاری.

رنگ‌بندی‌ رو!

کوایدان (۱۹۶۴)، Kwaidan کارگردان: ماساکی کوبایاشی ⭐️⭐️⭐️⭐️💫

فیلمِ آنتولوژی ژاپنی در ژانر ترسناک و در سبک اکسپرسیونیسم. این فیلم بر اساس داستان‌های ژاپنی فولکلوری‌ست که لافکادیو هرن آن‌ها را گردآوری کرده و در کتاب کوایدان: مطالعات و داستان‌های چیزهای عجیب، منتشر کرد. این فیلم دربرگیرنده چهار داستان جداگانه است. (ویکی‌پدیا.)

انقدر زیبا بود که نتونستم فقط ده تا عکس گلچین کنم؛ پس اینطوری هر بخش رو درست کردم تا حداقل خودم با مرورش بیشتر لذت ببرم. اگه اشتباه نکنم این اولین فیلم قدیمیِ رنگیِ ژاپنی بود که دیدم. تا الان هرچی دیدم سیاه و سفید بود. دیدنِ لباس‌ها و فضاهای ژاپنی به صورت رنگی، تجربه‌ی جدید و بسیار خوشایندی بود. اپیزود اول(سیاه‌گیسو) و دوم(زن برفی) رو خیلی دوست داشتم، با اپیزود سوم( هویچی بی‌گوش) غصه خوردم و از ایپزود چهارم(در فنجان چای) چندان چیزی متوجه نشدم. با همه‌ی اینا سه ساعتِ زیبا، به معنای واقعی کلمه، داشتم. ممنونم آقای کوبایاشی! هرشب باید از یک کارگردان ژاپنی تشکر کنم! درود بر سینمای ژاپن!

هیچ بلیت قطاری برای بازگشت به تهران نیست. هم خوشحالم و هم ناراحت.

راستی برای اواسط و اواخر همین آبان، رکوییم وردی که اردیبهشت تو وحدت اجرا کردیم، تمدید شده. خیلی خوشحال شدم که بعد از شیش‌ماه دوباره وردی میخونم😭. یادمه شب آخر اجرای اردیبهشت کلی بغض کردم و بعدشم گریه. دوست داشتم زمان فریز بشه و من روی اون صحنه، زیر نور طلایی، در کنار بقیه گروه کُر و مقابلِ رهبری که از شادی و هیجان بغض کرده بمونم Libera me... فکر می‌کردم پایان وردی خوندن با این گروه و رهبره؛ ولی انگار پایان نبود. تاریخ دقیق و لینک بلیت‌فروشی رو در آینده می‌ذارم☄

Ugetsu 1953، اگوتسو Kenji Mizoguchi، کنجی میزوگوچی ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ اُگِتسو، سرگذشت ماه رنگ‌پریده و و اسرارآمیز پس از باران. برگرفته از دو داستان در ۱۷۷۶ نوشته‌ی Ueda Akinari. تصور انسان عصر حاضر در مواجهه با افسونِ نویسنده‌ی قرن هجدهمی و تخیلات اسرارآمیزش. این فیلم بازسازی جدیدی‌ست از آن تخیلات. روایتی از زندگی چهار روستایی زیسته در دوران جنگ‌های داخلی ژاپن. تا الان فیلم موردعلاقه‌ام از سینمای ژاپن شد هرچند که باید تا آخر فهرست صبر کنم. ترکیب مناسبی از واقعیت و خیال، سرشار از موسیقی و آوازهای زنانه‌ی جذاب، قاب‌های دیدنی، بازی‌های خوب و دلنشین‌تر(به نسبت بازی‌های آثار کوروساوا که قبلا دیدم و به‌نظرم اغراقی داشتند که بعد از مدتی دل رو می‌زد)، نورپردازی و بازی‌های سایه‌ای تماشایی. ممنون آقای میزوگوچی! ای کاش شما رو زودتر می‌شناختم...

به معنی واقعی کلمه، دیوونه‌ی این حرکاتم.

از امروز تا هفته آینده ۸ فیلم از سینمای هند، ژاپن و کره می‌بینم. سفری به شرق آسیا! احتمالا تکه‌هایی ازشون رو در قالب اسکرین‌شات اینجا بذارم 🦦

به مثابه تجاوز.

یه خبر دیدم که پژمان جمشیدی از کشور خارج شد. اگه درست باشه خیلی جالبه!