Notre espace

یک گام رفتیم جلو

فردا روز مهمیه و دلگرمم به این‌که دوستانم رو در کنارم دارم. پشتمون به هم گرمه و این اتفاق خیلی خوبیه❤️

البته این حسرتی که من و امیر و تا حدی کیارش داریم به دلیل مثلاً نابغه بودن یا خیلی خفن بودن دانشجوهاش نیست چون واقعاً چندان فرقی نمی‌کنه اینو قبلاً هم گفتم.

تمرین، جمعه ۲۵ مهر ۱۴۰۴ عکاس: متین. کلی عکس بامزه‌ی دیگه هم بود که شاید در آینده فرستادم...

واقعا فکرشو نمی‌کردم که این مهرماه پرکارترین مهر زندگیم باشه. هرچند که هنوز پنج ماه مونده تا پایان امسال اما فکر می‌کنم پرکارترین سال زندگیم هم هست و جالب‌ترین و پرفراز و فرودترین :))

اینم ورژن متالش برای کسایی که حالشون خوبه

اگه حال روحی‌تون خوب نیست پیشنهاد میکنم اینو بشنوید خیلی آروم و زیباست...

خیلی عجیبه که این چند روز مشهد از تهران آلوده‌تره در حدی که احتمالا فردا دانشگاه‌هاشون تعطیل بشه.

تمرین، ۲۳ مهر ۱۴۰۴ عکاس: همچنان بهار. بعد مدت‌ها خودم بازی کردم و کارگردانی رو سپردم به امیر (البته که شیوه کارگاهیه و بقیه هم فعالن ولی با امیر مشترک کارگردانی کنیم تا منم یکم بازی کنم😃)

این ویس اصلاً چیز مهمی نیست صرفاً یه خاطره و درد و دل بود. در حالی که دارم از تپه‌ی سوهانک میام پایین گفتم یه ویسی بگیرم.