قصر شرقی؛ اقامتگاه کاج و ابر.

دردهای من جایی مابینِ گرمای چای و شیریني باقلوا درمان می‌شن، اگر که توهم کنارم لبخند بزنی.

☕️ Tea ─ is more than a drink. It is a ritual, a memory, a moment suspended in time. It is a whisper in the clamor of the world, a pause between heartbeats, a breath drawn slowly and released even slower. In every culture where tea has touched the soil, it has taken root as something more than just leaves in water. It becomes a language, a ceremony, a quiet companion through solitude and conversation alike. In tea, there is poetry. The clink of porcelain, the rustle of leaves, the gentle swirl of liquid in the cup these are verses in a language too subtle for words. To share tea is to share a part of the day, of the self. To prepare it for another is to offer a gift that asks nothing in return but presence.

وای واقعاً خوشحال شدم... خیلی ممنونم؟؟ 🤍🎀 اره خودم میگیرمشون... و خب؛ منظورم این نبود تو گالریشون سیو میکنن، انگار فور میکنن سیو مسیجشون؟

https://t.me/certainemotions/61155 من به شخصه خودم سیو نکردم تا به الان ولی اتقاقاً بنظرم خیلی خوشگل،‌ استتیک و خاص هستن. حتی برام سوال بود که آیا عکس‌هایی هستن که خودت میندازی یا چی.‌ چون واقعاً زیبا هستن و حس خوبی میدن به آدم.

بچه‌ها یک سوالی دارم، عکس‌های اینجا اصلاً خاص و جالب و پینترستی نیستن، چرا سیوشون می‌کنید؟

مطمئن نیستم اینارو میذارم بمونه یا نه، چون آمنه گفت خوشگله گذاشتمشون اینجا.

‏یه تیکه از کتاب کنار درخت زیتون نوشته‌ی سیامک تقی‌زاده هست که میگه: "خوبم اما اگر فکر کنم، گریه‌ام خواهد گرفت."

اگر این اسکرینه رو میگید، اینه: https://t.me/hwaniesfmly

این چه فیکیه؟😭

شکسپیر و شرکا

این چه کتابیهعع

سلام چه فیکشنیه؟

حق با مامان بود. هر چی می‌کشم بخاطر اینه که بعد از دوازده بیدارم.