ᴜɴᴛᴏʟᴅ

کار کنید ، درس بخونید ، باشگاه برید ، تفریح کنید ، مسافرت برید ، زندگی کنید اما اون دو روز رو فراموش نکنید.

کلا حوصله ادا اصولای هیچکی رو ندارم، تا وقتی Mute/Delete/Block هس.

حد وسطم رو گم کردم، نه با آدم‌ها حس بهتری دارم، نه با تنهایی به توافق میرسم، نه حوصله شلوغی رو دارم، نه با سکوت خونه کنار میام، نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم، نه با خودخوری حس راحتی دارم، بعضی روزها به معنای واقعی کلمه از کادر زندگی خارج میشم.

غرورت رو حفظ کن. هم آدم زیاده، هم زمان.

مثل سیگار روشنی که نه کشیدی و نه خاموشش کردی لای انگشتات باقی موندم، آیا فراموش کردی که در حال سوختنم؟

«و سیگار، پناهگاهِ جان‌های محزون است.»

چجوری باهاش کنار میام؟ صدای آهنگو زیاد میکنم.

«مرگ تو در يك روز معمولی وسط برنامه‌های ناتمام فرا می رسد و جهان بدون تو ادامه خواهد داد... پس کمی زندگی كن!»

حرف بزن، ناراحت شدی؟برو بگو، ناخواسته اذیتت کرده؟ بیانش کن! عصبانی ای؟ بگو خسته ای حوصله ارتباط نداری؟ به زبونش بیار با کسی حال نکردی؟ بگو بهش خصوصیت از کسی رو مخت رفته؟ به زبونش بیار میخوای تموم کنی بری؟ بگو احساسی داری؟ ابرازش کن چیزیو توی کسی تحسین می‌کنی؟ اونم در جریان بذار حقیقت هرچقدرم تلخ باشه، هیچ چیزی بیشتر از صداقت و جرئت حرف زدن بهتر نیست آدم باش،آدم ارتباط!

حال دل پرسیدی و گفتم که خوبم بارها خوبم اما خوب ویرانم، نفهمیدی مرا!

سخت ترین خداحافظی، خداحافظی با سریال یا بازی‌ایه که تونسته بود حواستو پرت کنه.

«بهتر است تنها باشی تا با کسانی که آرامش تو را می‌گیرند.» - بودا

تا حالا نشده کسی بره بهترش نیاد.

خوبی ما ذاتیه وگرنه خری ک تو چشام دیدی سایه خودت بود.

سرانجام، من آرام خواهم گرفت؛ اما تو دیگر هیچ‌گاه این‌چنین دوست داشته نخواهی شد…

چرا میگید نت خراب شده نت خراب بود.

راستش من از اعتماد کردن نمیترسم، از ناامید شدن میترسم از اینکه آدم رو باور کنم و بهم ثابت کنه که اشتباه کردم.

خسته‌ام و می‌دانم دوام خواهم آورد؛ و همین خسته‌ترم می‌کند.

🖤