هیچ دوستی جز کوهستان

در فرازِ کوهستان‌هایِ سرکشِ «موک»، موکاتس‌میرزا پهلوانی بلند‌آوازه بود. روزی حاکمِ آن دیار، چون چشم بر جمالِ همسرِ میرزا دوخت، آتشِ هوس در جانش زبانه کشید و خواست تا زن را به چنگ آورد، وفاداریِ زن اما مانع شد و کینه بر خرد حاکم جبار چیره گشت و بر موک تاخت. در نبردی که درگرفت اما میرزا حریف را مغلوب کرد. حاکم که توانِ ایستادگی در میدانِ رزم نداشت، نقابِ دوستی بر چهره زد و به بهانه‌یِ آشتی، میرزا را به ضیافتی خواند. میرزا، غافل از دام و دغلِ حاکم، دعوت را پذیرفت. آنجا، در میانه‌یِ بزم، جامِ آلوده به زهر کارگر شد و موکاتس‌میرزا جان باخت.