𝖬𝗎𝗇icel.

اه دهنت رو ببند دیگه.

مامانم با چرخِ صندلی از روی سیم شارژر رد شده و الان می‌گه نمی‌دونم چرا خوب کار نمی‌کنه. منم همینطور سیم شارژر. منم همینطور.

نباید یادت بره. زندگی هیچوقت منتظر تو نمی‌مونه.

نه، درباره بقیه‌ نیست، من اشتباهم خود من

"Don't cry snowman, Not in front of me"

کاش ازم به عنوان هنرمند یاد بشه‌.

اشک‌هام که بعد از دیدن سه ثانیه‌ای دوستم محو شدن.

خنده‌‌ش وقتی بهش گفتم کتابش ادامه داره و بهش کتاب معرفی کردم*

هنر اینه که همین موقعا زنده بمونی و ادامه بدی؟

عزیزم، چی کار کنم؟

من از تو با همه گفتم، که گریه بگیرم؛ من از تو با تو نگفتم، که در تو بمیرم‌.

« مرا ببخش، لاله‌ی شیشه مرا ببخش، شعرِ همیشه.»

بلد نیستم الان براش بنویسم، ببخشید که نمی‌تونم.

باغ سیب، کنار گندم‌زار. که شاخه‌هاش زیر باد می‌رقصن.

این رو هم برام یادگاری از امروز نگه دار.

شاید باید صراحتا اعلام کنی که مغزت توانایی تمیز دادن چیزهارو انداخته جلوی گنجشک‌ها تا سرش دعوا کنن و الان گنجشک‌های خیابون برای هرچیزی می‌تونن مرز داشته باشن و مغزِ تو بدون هیچ مرزی، بی‌در و پیکر و به هر جهتی که باد اومد، فکر‌هاش رو کف خیابون‌ها رها می‌کنه و تو روشون لیز می‌خوری، چون از یک‌جا به بعد زیر پوستت جای کافی برای قایم‌ کردن‌ نخ‌های زشتت نداری. کاری بکن برای خودت، از ناکجاآباد هم که شده. اینجوری به جاهای ناخوب- ای می‌رسیم.