ناز

تو بی تقصیر بودی، من دوست نداشتنی بودم آخه.

باید ذخیره می‌کردمت برای این روزها، به من چه که تو نمی‌خواستی منو نگه داری.

بعد آزادی و انقلاب جدید ما میمونیم و یه عالمه ویس باز شده که تک تک باید گوششون بدیم، فقط میمونه یه سری صداهای آدما که دیگه نیستن و میشن یه خاطره.

چندسال بعد به مشکلات الانم میخندم؟ اوکی ولی دلیل نمیشه الان ناراحت نباشم.

اعتماد تو زندگیت باید قفل باشه توروخدا اینو بفهم.

خیلی خودم ترم اینجا، پس نهایتن فقط کسایی که خیلی صبور و آشنان: https://t.me/+St-1TH36YL0zNTE0

چرا فراخوان ۱۹ آذر مهم؟ لطفا این مطلب را مطالعه کنید.

داشتن یه شونه برای گریه کردن، حق مسلم این روزهای ماست.

طوری که دلا میگه برو بهش پیام بده VS طوری که باران میگه بلاکش کن.

دوستم داشته باش با تموم نقصا و کمبودام.

با ذکر کون لقه تمام اتفاقات امروز میرم بخوابم

مثل ویرگول هایِ جا افتاده بین جملاتتم!

مثل ویرگول هایِ جا افتاده بین جملاتتم.

یکمم رو دراگِ من باش.

یکمم رو دراگ من باش.

کاش برمیگشتم همون برهه ای که نگرانِ خالی بودن خونمون بودم برای ویس دادن، الان صد دور هم خونه خالی شه باید نگران کان گشاد این آخوندا باشم تا یقه ی نتِ بیچاره رو ول کنن و ویسم بیاد.

بلاخره شما هم یه روز دانشجو بودین و دکترای حرومزادگی دارید.به شماهم باید تبریک گفت و با تانک و مسلسل ازتون تقدیر کرد.

راستی چخبر؟ هنوز این آخوندا نرفتن؟

مثلن خواستم بگم منم آاااره، قاطی مرغا.