ناز

میترسم تا آخر عمرم مشغول هشتگ و امضا کردم باشم.

⚪ امضا کنید: ✊#Petition: End the protest bloodshed in Iran به ریختن خون معترضان در ایران پایان دهید این دادخواست هم از طریق Amnesty هست که یک NGO بسیار معتبر و بعد از نوشتن نام، نام خانوادگی، ایمیل و انتخاب کشور گزینه‌ی Take Action Now رو بزنید.

اگر لذت بی‌روسری تو خیابون راه رفتن رو ۵ در نظر بگیریم، لذت بی‌روسری از بین ۴۵تا مامور یگان ویژه رد شدن میشه یه چیزی حدود ۵۵۵.

اگر لذت بی‌روسری تو خیابون راه رفتن رو ۵ در نظر بگیریم، لذت بی‌روسری از بین ۴۵تا مامور یگان ویژه رد شدن میشه یه چیزی حدود ۵۵۵.

هر چیم بشه این روزا رو تا نفس دارم یادم نمیره.

زیادی امروز احساس خنثی بودن میکنم.

وایب منفی جمعه ها به اندازه کافی منو از چند جهت پاره میکنه امروزم با دیدن جمعیت کیری راهپیمایی بغض خشممو بیشتر بغل کرد٫ مرگ بر آمریکا و کیر٫ جهت راهمو از میدون عوض کردم ترجیحم از کوچه پس کوچه ها رفتن بود تا وسط این جمعیت٫  بین راه تو یه کوچه ای یه دختر پسر داشتن همو میبوسیدن خیلی عجیب نبود واسم٫ حال دلم جمع شد و تا الان لبخند رو لبمه خلاصه میخواستم بگم که اینطوری شهرو زیبا کنید.

دقت کردید چه خوب به فیلتر شدید تلگرام عادت کردیم؟ اگه به این وضع کیری هم عادت کردیم چی ؟

اما یادت بماند عزیزم؛ میان آن همه هیاهو، درگیری‌‌ها و روزهای تاریک، من یک لحظه هم دست از دوست داشتنت برنداشتم...

اعتیاد به ورق زدن عکس پروفایلت.

اینطوریه که هرشب بچه ها تا این موقع شب بحث میکنن روز بعد آزادی چیکار کنن و چی بپوشن ٫ بعد من اولین کاری که باید بکنم اینه زنگ بزنم به مامانم بگم آزادی شده اجازه دارم لخت شم؟

ای بابا تا میخام یادم بره٫ صدتا پست و تکس بغل میخام میبینم٫ خب بغل میخام و کیرخر! بغل میخام و کوفت و زهرمار و درد و مرگ.

زندگی من به قبل و بعد از «مامان تو رو خدا، مامان به خاطر من.» تقسیم شده. توان باور کردن همچین چیزی رو ندارم و صدای اون بچه‌ که داره به مامانش التماس می‌کنه تا زنده بمونه از گوشم بیرون نمی‌ره.

نخند، دارم ادای درونگراهارو درمیارم!

اگه بالای کانال اینجا ایز تایپینگو بهتون نشون میداد، اون‌وقت می‌دیدین که من تمام روز دارم جون می‌کنم که یه حرفایی رو بگم ولی نمی‌تونم.

به طرز غیرعادی‌ای داریم عادی زمانو طی می‌کنیم.

تهش خستگیه واسه آدم.