مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

پنج تا نمایشنامه گرفتم و خوشحال‌ترینم.

i love you

کاش نقاشی سفالگری مجسمه سازی چیزی بودم

شما رو نمی‌دونم اما من دوست داشتم اینجا زندگی کنم.(ببخشید هنوز هم دوست دارم)

کاش یک مغازه عتیقه فروشی داشتم

And if you should die I may feel slightly sad But I won't cry

امشب فقط the smiths

please don't drop me home Because it's not my home, it's their home And I'm welcome no more

الان وایتکس میریزم رو سرم

ادمایی که خودشون یک شخصیت یا رفتار و علایق مشخصی ندارن و مدام درحال تبدیل شدن به یه ورژن کم رنگی از بقین واقعا مزخرفن

چای شما رو به یک آغوش گرم دعوت می‌کنه و تمام غم و غصه‌تون رو می‌شوره می‌بره. دیگه از یک نوشیدنی چه انتظاری دارید؟