مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

+Why are you crying? -because it's ok, let me go.

حتی اگر هم روزی خودم دست از مقایسه کردن خودم با دیگران بردارم، دیگران قرار نیست دست دست از این کار بردارن

صدای جیرجیرک*

ویز ویز مگس*

تار عنکبوت*

POV:زندگیم.

هرچی تفسیر از هنیبال خوندین که هنیبال فقط دنبال یه نفر بود که درکش کنه و بفهمدش بندازین دور چیزی که واقعا داره اتفاق میفته اینه

دو دیقه میای از زندگی تباهت به خواب پناه ببری اونجا هم کابوسات با لگد میندازنت بیرون. رانده شده از دو دنیا.

نمی دونم اینم اینجا باشه ...

وقتایی که یه نفر به چیزی که دوسش دارم توهین میکنه، مسخرش می‌کنه و زیر سوال میبرتش از یه طرف به خاطر اطلاعاتی که راجب اون موضوع نداره بهش حق میدم ولی شرایط طوری نیست که بهش اطلاعات بدم. پس اون لحظه سکوت میکنم و به روم نمیارم ولی ساعت ها بعد و حتی روز های بعد مغزم تمام مدت با خودش درگیره و هی تو ذهنم دارم به اون آدم ثابت میکنم که تو اشتباه میکنی و حقیقت این نیست. نمیدونم چطور باید کلا بیخیال باشم و نظرشون حتی توی ذهنم برام مهم نباشه.

اصلا اهمیتی نداره چقدر با یه نفر صمیمی‌ام، من همیشه حس می‌کنم مزاحمم.

نمی‌فهمم چطور ممکنه آدم صبح بره باشگاه و وقتی برمی‌گرده، برای باقی روز مقدار زیادی انرژی داشته باشه و به تمام کارهاش هم برسه. چون من فقط می‌تونم برای زنده موندن و تموم کردن اون روز تلاش کنم.

ویدا موحد