جهان چگونه کار می کند؟

گروه «علم و فلسفه‌ علم» از بدو تولد تلگرام تشکیل شد و همواره و در همه حال مشغول فعالیت بوده است. حجم تبادل اطلاعات و بحث های علمی در این گروه نسبت به گروه‌های مشابه مثال زدنی است. از علاقمندان به علم دعوت می‌شود تا به این جمع بپیوندید: لینک گروه: https://t.me/+TTM-tJ5WrVExZGNk

با ترک سیگار چه اتفاقی برای بدن شما می افتد ترک سیگار می‌تواند آزاردهنده باشد، به‌ویژه اگر انگیزهٔ بالایی نداشته باشید. با این حال، تنها چند دقیقه پس از اولین نفس بدون دود، بدن شما شروع به تغییر برای بهتر شدن می کند. و با تمام نفس‌های سالمی که در هفته‌ها و ماه‌های بعد می‌کشید، فواید آن تنها چند برابر می‌شود. طبق گفتهٔ انجمن ریه آمریکا (ALA) فواید ترک سیگار اولین و بزرگترین دلیل برای ترک سیگار است. دکتر رابرت ردفیلد، مدیر وقت مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده، در خبری به گزارش 2020 جراح عمومی ایالات متحده در مورد ترک سیگار نوشت:" حتی افرادی که سال‌ها سیگار کشیده‌اند یا به شدت سیگار کشیده‌اند، می‌توانند از ترک سیگار به مزایای سلامتی و مالی پی ببرند." او افزود:"اگرچه فوایدِ ترکِ هر چه زودترِ سیگار، در زندگی فردی بیشتر است؛ اما این گزارش تایید می کند که برای ترک سیگار هرگز دیر نیست." ترک کار سخت، اما ارزشمند خواهد بود وقتی سیگار را ترک می کنید این اتفاق می افتد: علائم ترک سیگار شامل هوس، تحریک پذیری و بی قراری است. به گفتهٔ CDC، برخی از افراد نیز مشکلاتی با تمرکز، مشکلات خواب، گرسنگی، افزایش وزن و احساس افسردگی، اضطراب یا غم و اندوه دارند. فواید ترک سیگار برای سلامتی حدود 20 دقیقه پس از آخرین کشیدن سیگار شروع می شود. به گفتهٔ انجمن سرطان آمریکا (ACS) در آن زمان است که ضربان قلب و فشار خون یک فرد سیگاری شروع به کاهش می کند. چند روز طول می کشد تا سطح مونوکسید کربن خون عادی شود.  طبق گفتهٔ ACS، در دو هفته تا سه ماه، گردش خون شروع به بهبود می کند و عملکرد ریه افزایش می یابد. به تدریج، سرفه های فرد سیگاری با خروج مخاط از ریه ها ناپدید می‌شود. این به این دلیل است که "مژک ها(Cilia)"، ساختارهای ریزمو-مانند در ریه های شما، شروع به بهبودی کرده اند. به گفته‌ٔ smokefree.gov وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، در حالی که نمی‌تواند اسکار (جراحت های بر جای مانده ناشی از سیگار) ریه را معکوس کند، ترک می‌تواند به جلوگیری از بدتر شدن علائم بیماری ریوی کمک کند. به گفتهٔ ALA، با گذشت زمان، خطر ابتلا به ذات الریه و سرطان ریه نیز کاهش می یابد. بدن قوی تر تنها یکی از مزایای ترک سیگار است به گفتهٔ smokefree.gov، این قدرت تازه یافته شده شامل کاهش خطر شکستگی استخوان در مراحل بعدی زندگی است. یک سیستم ایمنی قوی تر به شما کمک می کند سالم بمانید، در حالی که ماهیچه های شما به دلیل در دسترس بودن بیشتر اکسیژن در خون، قوی تر می شوند. و این حتی به مزایای جدی تر تبدیل شدن به یک غیر سیگاری نمی رسد، که شامل کاهش خطر بیماری قلبی، سکته مغزی و برخی سرطان ها می شود. به گفتهٔ ACS، خطر حمله قلبی در یک تا دو سال به طور چشمگیری کاهش می یابد. در یک مطالعه که اخیراً در جلسه انجمن قلب و عروق اروپا ارائه شد، محققان هلندی دریافتند که به نظر می‌رسد که ترک سیگار و همچنین مصرف سه دارو برای جلوگیری از حملات قلبی و سکته مغزی در بیمارانی که حمله قلبی یا روشی برای باز کردن عروق مسدود شده داشته اند، موثر است. دکتر تینکا ون تریر، نویسنده این مطالعه، از مرکز پزشکی دانشگاه آمستردام، در یک بیانیهٔ خبری درباره این مطالعه گفت: "فواید ترک سیگار حتی بیشتر از آن چیزی است که تصور می کردیم." به گفتهٔ smokefree.gov، برخی از مشکلات باروری حتی با بازگشت سطح استروژن به حالت عادی برطرف می شوند. همچنین ترک سیگار خطر ابتلا به 12 نوع سرطان را کاهش می دهد. بر اساس گزارش ACS، خطر ابتلا به برخی سرطان ها در حدود 5 تا 10 سال به نصف کاهش می یابد. در مطالعهٔ دیگری که اخیراً در ژورنال JAMA Network Open منتشر شده است، محققان ACS و دیگران دریافتند که سیگار کشیدن با حداقل دو برابر نرخ مرگ و میر ناشی از هر علتی نسبت به عدم سیگار کشیدن مرتبط است. ترک سیگار، به ویژه در سنین پایین تر، با کاهش قابل توجهی در مرگ و میر بیش از حد نسبی همراه بود. ترک سیگار شما را زیباتر می کند همچنین smokefree.gov خاطرنشان می کند که از جمله پیشرفت های زیبایی ترک سیگار، پوست شفاف تر و چین و چروک کمتر است. به گفتهٔ ACS، با متوقف شدن زرد شدگی دندان ها و ناخن ها، نفس شما تازه تر می شود و موها و لباس های شما دیگر بوی دود نمی دهند. برخی از مزایای ملموس دیگر غذای با طعم بهتر و حس بویایی بهتر است. برای سلامت مغز نیز بهتر است بر اساس مطالعه‌ای که اخیراً در مجله بیماری آلزایمر منتشر شد، زوال ذهنی برای کسانی که سیگار را ترک می‌کردند، کمتر بود، به‌ویژه اگر در میانسالی سیگار را کنار بگذارند. محققان از یک نظرسنجی خودارزیابی یک سؤالی برای سنجش کاهش تفکر ذهنی در بین 136000 سیگاری فعلی و سابق استفاده کردند. ادامهٔ مطلب - «Channel of Science is for all»

مطالعه نقش قند در بیماری شایع کلیوی را روشن می کند مطالعهٔ ارگانوئیدهای کلیه در یک محیط آزمایشگاهی جدید ممکن است پیامدهای پایین دستی برای درمان بیماری کلیهٔ پلی کیستیک (PKD) داشته باشد، یک بیماری غیر قابل درمان که بیش از 12 میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار می دهد. یکی از کشف های کلیدی این مطالعه: به نظر می رسد که قند در تشکیل کیست های پر از مایع که مشخصهٔ PKD هستند نقش دارد. در افراد، این کیست‌ها به اندازه‌ای بزرگ می‌شوند که عملکرد کلیه را مختل می‌کنند و در نهایت باعث از کار افتادن کلیه ها می‌شوند که نیاز به درمان دیالیز یا پیوند دارد. این یافته ها در Nature Communications منتشر شد. نویسندگان همکار سینا لی و رامیلا گولیوا، دانشمندان پژوهشگر در آزمایشگاه بنجامین فریدمن، محقق نفرولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن هستند. فریدمن، یکی از نویسندگان همکار ارشد، گفت:" جذب قند کاری است که کلیه ها همیشه انجام می دهند. ما دریافتیم که افزایش سطح قند در کشت های سلولی ظروف باعث تورم کیست ها می شود. و هنگامی که از داروهای شناخته شده برای جلوگیری از جذب قند در کلیه ها استفاده کردیم، روند متورم شدن را متوقف کرد. اما فکر می‌کنم این موضوع کمتر به سطح قند خون و بیشتر به نحوهٔ جذب قند توسط سلول‌های کلیه مربوط می‌شود، که در این روند به نظر می رسید که دچار عیب و نقص می شود و باعث تشکیل کیست می شود" فریدمن سال‌ها بیماری کلیه پلی کیستیک را در ارگانوئیدهای رشد یافته از سلول‌های بنیادی پلوری‌پوتنت (Pluripotent) مطالعه کرده است. ارگانوئیدها شبیه کلیه های مینیاتوری هستند: آنها حاوی سلول های فیلتر کننده متصل به لوله ها هستند و می توانند به عفونت ها و درمان ها به روش هایی پاسخ دهند که به موازات پاسخ کلیه ها در افراد است. اگرچه تیم او می تواند ارگانوئیدهایی را رشد دهد که باعث ایجاد کیست های بیماری پلی کیستیک کلیه می شود، مکانیسم های تشکیل این کیست ها هنوز شناخته نشده است. در این تحقیق، محققان بر چگونگی مشارکت جریان مایع در کلیه در بیماری پلی کیستیک تمرکز کردند. برای انجام این کار، آنها ابزار جدیدی اختراع کردند که یک ارگانوئید کلیه را با یک تراشهٔ ریزسیال (microfluidic) ادغام کرد. این به ترکیبی از آب، شکر، اسیدهای آمینه و سایر مواد مغذی اجازه داد تا روی ارگانوئیدهایی که برای تقلید از بیماری پلی کیستیک کلیه ویرایش ژنی شده بودند، جریان یابد. فریدمن توضیح داد :"ما انتظار داشتیم کیست‌های بیماری پلی کیستیک کلیه در ارگانوئیدها تحت جریان بدتر شوند، زیرا این بیماری با نرخ جریان فیزیولوژیکی مرتبط است که ما در حال بررسی آن بودیم. بخش شگفت‌انگیز این بود که فرآیند متورم شدن کیست شامل جذب می‌شود:  دریافت مایع به داخل از طریق سلول های خارج از کیست. این برعکس چیزی است که معمولاً تصور می‌شود، یعنی کیست‌ها با فشار دادن مایع به بیرون از طریق سلول‌ها تشکیل می‌شوند. این یک روش کاملاً جدید برای تفکر در مورد تشکیل کیست است." در تراشه‌ها، محققان مشاهده کردند که سلول‌های پوشاننده دیواره کیست‌های بیماری پلی کیستیک کلیه در حالی که کشیده و متورم می‌شوند، به سمت بیرون می‌روند، به طوری که سر سلول‌ها در قسمت بیرونی کیست‌ها قرار دارند. این آرایش معکوس (این سلول‌ها در کلیه‌های زنده به سمت داخل هستند) نشان می‌دهد که کیست‌ها با جذب مایع غنی از قند رشد می‌کنند، نه با ترشح مایع. این مشاهدات اطلاعات بیشتری در مورد چگونگی تشکیل کیست در ارگانوئیدها به محققان می دهد، یافته ای که باید بیشتر در داخل بدن آزمایش شود. همچنین، این واقعیت که سطح قند باعث ایجاد کیست می شود، به گزینه های درمانی بالقوه جدیدی اشاره می کند. فریدمن گفت:"نتایج این آزمایش قابل توجه است زیرا یک کلاس کامل از مولکول ها وجود دارد که جذب قند در کلیه ها را مسدود می کند و برای تعدادی از شرایط درمان جذابی است. آنها هنوز آزمایش نشده اند، اما ما این را به عنوان یک اثبات مفهوم می دانیم که این داروها به طور بالقوه می توانند به بیماران پلی کیستیک کلیه کمک کنند." Source - «Channel of Science is for all»

آیا واقعا پروتون ها حاوی کوارک های افسون هستند؟ گروهی از کانال ها و خبرگزاری های داخلی و خارجی مروج شبه علم خبر گمراه کننده‌ای را منتشر کردند مبنی بر این که "پروتون ها حاوی کوارک های افسون (Charm Quarks) هستند که از خود پروتون سنگین تر هستند!" که به هیچ وجه واقعیت نداشته و به صورت ناقص و گمراه ‌کننده بیان شده است. در مطلب زیر اتان سیگل در رد این مورد به صورت مفصل و روان صحبت کرده است. هر پروتون دارای سه کوارک است: دو کوارک بالا و یک کوارک پایین. اما کوارک های افسون، سنگین تر از خود پروتون، در داخل آن یافت شده اند.چگونه؟ پروتون‌ها ذرات مرکب هستند که از کوارک‌ها و گلوئون‌ها موجود در ساختار داخلی خود تشکیل شده‌اند که می‌توانیم آن‌ها را از طریق آزمایش‌های فیزیک ذرات و تکنیک‌هایی مانند پراکندگی ناکشسان عمیق (ژرف) بررسی و شناسایی کنیم. با اندازه‌گیری آنچه که از یک برخورد پرانرژی بیرون می‌آید، می‌توانیم آنچه را که در نقطهٖ برخورد اتفاق افتاده بازسازی کنیم، و تعیین کنیم که کدام ذرات تشکیل‌دهنده درون پروتون با هم برخورد کرده‌اند. با این حال، به‌جای کوارک‌های بالا و پایین (و همچنین گلوئون‌ها)، اخیراً در اثر برخورد، یک کوارک افسون در داخل پروتون پیدا کردیم. چطور ممکن است؟ در آغاز قرن بیستم، ما هنوز در حال کشف ساختار ماده بودیم. ما می دانستیم که همه چیز از اتم ها تشکیل شده است و الکترون هایی با بار منفی در آنها وجود دارد، اما بقیهٔ اتم یک راز بود. در طول 120 سال گذشته، ما متعاقباً متوجه شدیم که یک هستهٔ کوچک، عظیم و دارای بار مثبت وجود دارد که در هر اتم لنگر می‌اندازد. خود این هسته از نوکلئون ها (پروتون ها و نوترون ها) تشکیل شده است که هر یک از آنها از کوارک ها و گلوئون ها تشکیل شده است. پروتون ها از دو کوارک بالا و یک کوارک پایین تشکیل شده اند، در حالی که نوترون ها از دو کوارک پایین و یک کوارک بالا تشکیل شده اند.اما چهار نوع بنیادی دیگر از کوارک وجود دارد: شگفت (Strange)، افسون (Charm) ، ته (Bottom) و سر (Top)، که سه مورد آخر همگی سنگین تر از خود پروتون هستند. پس چگونه ممکن است چنین ذره ای در داخل یک پروتون یافت شود؟  این چیزی است که حامی پاترئون(Patreon) ما آرون وایس می خواهد بداند و می پرسد: "چگونه کوارک های افسون در پروتون ها وجود دارند؟ من فکر می‌کردم کوارک‌های افسون از پروتون‌ها پرجرم‌تر هستند، پس چگونه این امکان وجود دارد؟ این که "کوارک های سنگین نیز به عنوان بخشی از تابع موج پروتون وجود دارند" [همانطور که در این مقاله بیان شد] به چه معناست؟" این یک سؤال عمیق است که ما را وادار می کند اساساً در نحوهٔ رفتار ماده در کوچکترین مقیاس تجدید نظر کنیم. بیایید به سراغ حل و فصل این موضوع برویم! در سطح ابتدایی، ما درک می کنیم که هر چیزی که در جهان وجود دارد از کوانتوم های بنیادی و غیرقابل تقسیم تشکیل شده است: ذراتی که از قوانین عجیب و غریب و غالباً غیرمعمول فیزیک کوانتومی پیروی می کنند. ماده معمولی که ما با آن آشنا هستیم از اتم هایی ساخته شده است که خود از هسته و الکترون تشکیل شده اند، با هسته هایی متشکل از پروتون ها و نوترون ها که هر کدام ساختار داخلی منحصر به فرد خود را دارند. هنگامی که بیشتر ما در مورد ساختار داخلی یک پروتون یا نوترون فکر می کنیم، به سه کوارک فکر می کنیم که خواص آنها مانند بار الکتریکی، گشتاورهای مغناطیسی، جرم آنها و غیره را تعیین می کنند. سبک ترین ذرات همیشه پایدارترین هستند، زیرا ذرات سنگین تر می توانند به ذرات سبک تر تجزیه شوند؛ از این رو جای تعجب نیست که مادهٔ معمولی که ما با آن آشنا هستیم از دو نوع کوارک سبک ساخته شده است: کوارک بالا و کوارک پائین. با کوارک های بالا دارای بار ⅔+ هرکدام و کوارک های پایین دارای بارهای ⅓- هر کدام، راهی که به یک پروتون (با بار +1) می رسید ترکیب دو کوارک بالا با یک کوارک پایین است (از ⅔ + ⅔ + ⅓- = 1+)، در حالی که روش بدست آوردن یک نوترون (با بار 0) این است که دو کوارک پایین را با یک کوارک بالا ترکیب کنید (از ⅓- + ⅓- + ⅔ = 0). دلیل اینکه شما به سه کوارک نیاز دارید، نحوهٔ عملکرد نیروی قوی است. نیروی قوی چیزی است که به کوارک ها اجازه می دهد تا حالت های محدود را تشکیل دهند و از قوانین نظریه ای به نام کرومودینامیک کوانتومی (quantum chromodynamics) پیروی می کند. در کرومودینامیک، هر کوارک یک "بار رنگ" برای خود دارد که هر گلوئون ترکیب "رنگ-پاد رنگ" به آن اختصاص داده شده است.  رنگ ها می توانند قرمز، سبز و آبی باشند، در حالی که پاد رنگ ها، رنگ های متضاد آنها در چرخهٔ رنگ هستند: فیروزه ای، سرخابی و زرد. با این حال، تنها حالت‌های پایدار و محدودی که اجازهٔ وجود دارند، ترکیباتی هستند که در کل کاملاً بی رنگ هستند. ادامهٔ مطلب - «Channel of Science is for all»

چرا برخی از پرندگان باهوش تر از برخی دیگر هستند؟ دانشمندان مدت‌هاست که به این فکر می‌کردند که چرا گونه‌های خاصی از پرندگان نوآورتر از سایرین هستند و آیا این ظرفیت‌ها از مغزهای بزرگ‌تر سرچشمه می‌گیرند یا از تعداد بیشتر نورون‌ها در مناطق خاصی از مغز. با توجه به مطالعه اخیر یک تیم بین المللی که شامل اعضایی از دانشگاه مک گیل بود و در Nature Ecology and Evolution منتشر شد، معلوم شد که هر دو عامل درست است. تعداد نورون های بیشتر در مکان مناسب به هوش بیشتر در پرندگان مربوط است. محققان از روش جدیدی برای تخمین تعداد نورون ها در قسمت خاصی از مغز به نام پالیوم در ۱۱۱ گونه پرنده استفاده کردند. پالیوم در پرندگان معادل قشر مغز انسان است که در حافظه، یادگیری، استدلال و حل مسئله و موارد دیگر نقش دارد. وقتی این تخمین‌ها در مورد تعداد نورون‌ها در پالیوم با اطلاعاتی درباره بیش از ۴۰۰۰ نوآوری پرندگان مختلف در جستجوی غذا ترکیب شد، تیم دریافت که گونه‌هایی با تعداد سلول‌های عصبی بالاتر در پالیوم نیز احتمالاً نوآورترین هستند. زمان رشد و نمو طولانی تر در لانه نیز یک عامل کلیدی است. لوئیس لوفور، پروفسور ممتاز دانشگاه مک گیل که بیش از ۲۰ سال را صرف مشاهده نمونه هایی از نوآوری های پرجستجو کرده است، می گوید: "میزان زمانی که نوپاها در زمان رشد مغزشان در لانه سپری می کنند نیز ممکن است نقش مهمی در تکامل هوش داشته باشد." گونه‌های بزرگ‌تر از کلاغ‌ها و طوطی‌ها که به‌خاطر هوششان شناخته می‌شوند، مدت بیشتری را در لانه سپری می‌کنند، که به مغز زمان بیشتری برای رشد و تجمع نورون‌های پالیال اجازه می‌دهد.» نتایج این مطالعه به تطبیق دیدگاه‌های مخالف قبلی درباره تکامل و اهمیت اندازه مغز کمک می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه دیدگاه تاریخ زندگی به درک تکامل شناخت کمک می‌کند. ترجمه:یاس https://www.sciencedaily.com/releases/2022/08/220802175824.htm «Channel of Science is for all»

کاهش اکسیژن روزی اکثر موجودات زنده ساکن زمین را خفه می کند. در حال حاضر، زندگی در سیاره غنی از اکسیژن ما در جریان است، اما زمین همیشه اینطور نبوده و دانشمندان پیش‌بینی می کنند که در آینده، جوّ زمین به جوّی برمی‌گردد که سرشار از متان و اکسیژن کم است. این احتمالا تا یک میلیارد سال دیگر اتفاق نخواهد افتاد. اما بر اساس تحقیقات منتشر شده در سال ۲۰۲۱، زمانی که این تغییر اتفاق بیفتد، به سرعت اتفاق می افتد. این تغییر سیاره را به چیزی شبیه به حالتی که قبل از رویداد بزرگ اکسیداسیون (GOE) در حدود 2.4 میلیارد سال پیش، برمی گرداند. علاوه بر این، محققان می‌گویند که بعید است اکسیژن اتمسفر یک ویژگی دائمی در جهان‌های قابل سکونت باشد، که پیامدهایی برای تلاش‌های ما برای شناسایی نشانه‌های حیات بیشتر در کیهان دارد. این مدل پیش‌بینی می‌کند که اکسیژن‌زدایی اتمسفر، با کاهش شدید O2 اتمسفر به سطوحی که یادآور زمین باستانی است، به احتمال زیاد قبل از شروع شرایط گلخانه‌ای مرطوب در سیستم آب و هوایی زمین و قبل از از دست دادن گسترده آب‌های سطحی از زمین آغاز می‌شود. در آن زمان، این پایان راه برای انسان‌ها و سایر اشکال حیاتی است که برای گذراندن روز به اکسیژن متکی هستند، بنابراین بیایید امیدوار باشیم که در طی یک میلیارد سال آینده چگونه از این سیاره خارج شویم. . محققان برای رسیدن به نتیجه‌گیری‌های خود، مدل‌های دقیقی از بیوسفر زمین، با فاکتور گرفتن تغییرات در روشنایی خورشید و افت متناظر در سطح دی‌اکسید کربن، در حالی که گاز با افزایش سطوح گرما تجزیه می‌شود، اجرا کردند. دی اکسید کربن کمتر به معنای ارگانیسم های فتوسنتز کننده کمتری مانند گیاهان است که منجر به اکسیژن کمتری می شود. دانشمندان قبلاً پیش‌بینی کرده بودند که تشعشعات افزایش یافته از خورشید، آب‌های اقیانوس‌ها را در عرض حدود ۲ میلیارد سال از روی سیاره ما پاک می‌کند، اما مدل اینجا (بر اساس میانگین کمتر از ۴۰۰هزار شبیه‌سازی) می‌گوید کاهش اکسیژن باعث مرگ خواهد شد." کریس راینهارد، دانشمند زمین، از موسسه فناوری جورجیا می‌گوید : "افت اکسیژن بسیار بسیار شدید است." ما در مورد اکسیژن یک میلیون برابر کمتر از امروز صحبت می کنیم. آنچه این مطالعه را به ویژه به امروز مرتبط می کند، جستجوی ما برای سیارات قابل سکونت خارج از منظومه شمسی است. تلسکوپ‌های قدرتمند فزاینده‌ای آنلاین می‌شوند و دانشمندان می‌خواهند بتوانند بدانند در مجموعه داده‌هایی که این ابزار جمع‌آوری می‌کنند باید به دنبال چه چیزی باشند. محققان می گویند این امکان وجود دارد که برای داشتن بهترین شانس برای یافتن حیات، علاوه بر اکسیژن، به دنبال نشانه های زیستی دیگری نیز باشیم. مطالعه آنها بخشی از پروژه NASA NExSS (Nexus for Exoplanet System Science) است که در حال بررسی قابلیت سکونت سیاراتی غیر از سیاره ما است. بر اساس محاسباتی که توسط راینهارد و دانشمند محیط زیست کازومی اوزاکی از دانشگاه توهو در ژاپن انجام شده است، تاریخچه غنی از اکسیژن قابل سکونت زمین می تواند تنها برای ۳۰- ۲۰٪ از طول عمر این سیاره به عنوان یک کل ادامه داشته باشد، و حیات میکروبی مدتها پس از رفتن ما ادامه خواهد داشت. اتمسفر پس از اکسیژن‌زدایی بزرگ با متان بالا، سطوح پایین CO2 و بدون لایه اوزون مشخص می‌شود. سیستم زمین احتمالاً دنیایی از اشکال حیات بی هوازی خواهد بود. این تحقیق در Nature Geoscience منتشر شده است. نسخه ای از این مقاله برای اولین بار در مارس ۲۰۲۱ منتشر شد. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/enjoy-it-while-you-can-dropping-oxygen-will-one-day-suffocate-most-life-on-earth «Channel of Science is for all»

راه رفتن به عقب واقعاً برای شما خوب است. پیاده روی نیازی به تجهیزات خاص یا عضویت در باشگاه ندارد و بهتر از همه این است که کاملا رایگان است. برای بسیاری از ما، پیاده روی کاری است که به صورت خودکار انجام می دهیم. این نیازی به تلاش آگاهانه ندارد، بنابراین بسیاری از ما فواید پیاده روی برای سلامتی را به خاطر نمی آوریم. ‌ اما چه اتفاقی می‌افتد اگر با خلبان خودکار راه نرویم و مغز و بدن خود را با راه رفتن به عقب به چالش بکشیم؟ این تغییر جهت نه تنها توجه ما را بیشتر می‌طلبد، بلکه ممکن است مزایای سلامتی بیشتری نیز به همراه داشته باشد. فعالیت بدنی نیازی به پیچیدگی ندارد. چه به طور منظم فعال باشید و چه نباشید، حتی یک پیاده روی تند روزانه ده دقیقه ای می تواند فواید زیادی برای سلامتی داشته باشد و می تواند جزو حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی در هفته توسط سازمان جهانی بهداشت باشد. با این حال راه رفتن پیچیده تر از آن چیزی است که بسیاری از ما تصور می کنیم. سرپا ماندن مستلزم هماهنگی بین سیستم‌های بینایی، دهلیزی (احساسات مرتبط با حرکاتی مانند چرخش، چرخش یا حرکت سریع) و حس عمقی (آگاهی از مکان بدن ما در فضا) است. وقتی به عقب راه می‌رویم، زمان بیشتری طول می‌کشد تا مغز ما نیازهای اضافی هماهنگ‌سازی این سیستم‌ها را پردازش کند. با این حال، این افزایش سطح چالش مزایای سلامتی بیشتری را به همراه دارد. یکی از بهترین مزایای راه رفتن به عقب، بهبود ثبات و تعادل است. راه رفتن به عقب می تواند راه رفتن رو به جلو (نحوه راه رفتن فرد) و تعادل را برای بزرگسالان سالم و مبتلایان به آرتروز زانو بهبود بخشد. راه رفتن به سمت عقب باعث می شود که ما گام های کوتاه تر و مکررتری برداریم که منجر به بهبود استقامت عضلانی برای عضلات پایین ساق پا می شود و در عین حال بار روی مفاصل را کاهش می دهد. افزودن تغییرات در شیب یا نزول همچنین می‌تواند دامنه حرکتی مفاصل و ماهیچه‌ها را تغییر دهد و باعث تسکین درد در فاشیای کف پا (یکی از شایع‌ترین علل درد پاشنه پا) شود. تغییرات وضعیتی که با راه رفتن به عقب ایجاد می‌شود، عضلات ساپورتر ستون فقرات کمری ما نیز درگیر می‌شوند که می‌تواند ورزش مفیدی برای افراد مبتلا به کمردرد مزمن باشد. راه رفتن به عقب حتی برای شناسایی و درمان تعادل و سرعت راه رفتن در بیماران مبتلا به بیماری های عصبی یا به دنبال سکته مزمن استفاده شده است. اما مزایای تغییر جهت فقط جنبه درمانی ندارد و محققان فواید مختلف دیگری را نیز کشف کرده اند. در حالی که پیاده روی عادی می تواند به ما در حفظ وزن سالم کمک کند، راه رفتن به عقب می تواند موثرتر باشد. مصرف انرژی هنگام راه رفتن به عقب ۴۰٪ بیشتر از راه رفتن با همان سرعت به جلو است و عامل کاهش چربی بدن است. دویدن به عقب، قدرت ماهیچه های حیاتی درگیر با صاف کردن زانو را افزایش می دهد، که باعث پیشگیری از آسیب می شود. راه رفتن به عقب خیلی آسان به نظر می رسد، ولی محدودیت فضا بر توانایی شما برای دویدن به عقب تأثیر می گذارد، راه دیگری برای افزایش بیشتر چالش این است که شروع به کشیدن وزنه کنید. افزایش بار کلی، جذب عضلات بازکننده زانو را افزایش می دهد در حالی که در مدت زمان کوتاهی بار سنگینی بر قلب و ریه ها وارد می کند. بار کردن سورتمه و کشیدن آن به عقب خطر آسیب کمی دارد، زیرا در صورت خستگی زیاد، محتمل ترین نتیجه این است که سورتمه حرکت نمی کند. اما با وزنه‌های سبک‌تر، این نوع تمرین می‌تواند سطح مناسبی از مقاومت را برای افزایش قدرت اندام تحتانی ایجاد کند. (با کشیدن وزنه‌ها به اندازه ۱۰٪ وزن کل بدن) چه طور باید شروع کرد؟ راه رفتن به عقب ساده است، اما این بدان معنا نیست که آسان است. بنابراین، چگونه می توانید پیاده روی به عقب را به برنامه ورزشی خود اضافه کنید؟ هنگام راه رفتن به عقب، احتمال اینکه موانع و خطراتی را که ممکن است با آنها تصادف کنیم یا بیفتیم را از دست می دهیم، بنابراین به منظور ایمنی، بهتر است از داخل خانه شروع کنید، جایی که با کسی تصادف نکنید. به جای نگاه کردن به شانه خود و انحراف بدن، سر و قفسه سینه خود را صاف نگه دارید. وقتی در راه رفتن به عقب اعتماد به نفس بیشتری پیدا کردید، می توانید شروع به سرعت بخشیدن به کار کنید و حتی روی تردمیل بروید. اگر از وزنه استفاده می کنید، سبک را شروع کنید. به جای مسافت های طولانی، روی ست های متعدد تمرکز کنید و به یاد داشته باشید که برای شروع، مسافت بیشتر از ۲۰ متر‌ نشود. این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/it-sounds-crazy-but-walking-backwards-is-really-really-good-for-you

بر اساس علم، خدا وجود ندارد (God Does Not Exist) در بحث بر سر وجود خدا(God exists) ، ما از یک طرف خداباوران، از طرف دیگر خداناباوران و در وسط علم داریم. خداناباوران ادعا می کنند که شواهد علمی وجود دارد که خدا واقعی نیست. از سوی دیگر خداباوران اصرار دارند که علم در واقع نتوانسته است اثبات کند که خدا وجود ندارد. با این حال، به گمان خداباوران، این موضع به درک اشتباهی از ماهیت علم و نحوه عملکرد علم بستگی دارد. بنابراین، می‌توان گفت که از نظر علمی، خدا وجود ندارد، همانطور که علم وجود هزاران موجود دیگر ادعایی را رد می‌کند. آنچه علم می تواند و نمی تواند ثابت کند: برای درک اینکه چرا «خدا وجود ندارد» یک بیانیهٔ علمی مشروع است، مهم است که بدانیم این گزاره در زمینهٔ علم به چه معناست. وقتی دانشمندان می گویند "خدا وجود ندارد"، منظورشان چیزی شبیه به زمانی است که می گویند "اثیر وجود ندارد (در دانش باستانی و قرون وسطایی اثیر یا اتر یا عنصر پنجم جوهری است که گیتی را فرای مرزهای زمینی (بر فراز کرهٔ هوا) پر می‌کند و عناصر چهارگانه (آب، هوا، خاک و آتش) را در کنار هم نگه داشته‌است)"، "قوای روانی وجود ندارد" یا "زندگی در ماه وجود ندارد." همه این عبارات مختصر برای توضیح دقیق‌تر و فنی‌تر است، و آن این است که این موجود ادعایی (یا خدا) در هیچ معادله علمی جایی ندارد، در هیچ توضیح علمی نقشی ندارد، نمی تواند برای پیش بینی هیچ رویدادی استفاده شود. هیچ چیز یا نیرویی را که هنوز شناسایی شده است توصیف نمی کند، و هیچ مدلی از جهان وجود ندارد که حضور آن در آن ضروری، سازنده یا مفید باشد. آنچه باید در مورد عبارت دقیق تر از نظر فنی واضح باشد این است که مطلق نیست. برای همیشه وجود احتمالی نهاد یا نیروی مورد بحث را انکار نمی کند.در عوض، این یک عبارت موقتی است که وجود هرگونه ارتباط یا واقعیت را برای نهاد یا نیرو بر اساس آنچه در حال حاضر می‌دانیم رد می‌کند. خداباوران مذهبی ممکن است به سرعت به این موضوع پی ببرند و اصرار کنند که نشان می‌دهد علم نمی‌تواند وجود خدا را اثبات(prove) کند، اما این امر مستلزم یک معیار بسیار سخت‌گیرانه برای معنای اثبات علمی چیزی است. اثبات علمی علیه خدا ویکتور جی استنگر در کتاب خدا: فرضیه شکست‌خورده-چگونه علم نشان می‌دهد که خدا وجود ندارد(God: The Failed Hypothesis—How Science Shows That God Does Not Exist) این استدلال علمی را علیه وجود خدا ارائه می‌کند: 1) خدایی را فرض کنید که نقش مهمی در جهان دارد. 2) فرض کنید خداوند دارای صفات خاصی است که باید برای وجود او دلیل عینی ارائه کند. 3) با ذهنی باز به دنبال چنین شواهدی باشید. 4) اگر چنین شواهدی یافت شد، نتیجه بگیرید که ممکن است خدا وجود داشته باشد. 5) اگر چنین شواهد عینی یافت نشد، فراتر از شک معقول نتیجه بگیرید که خدایی با این ویژگی ها وجود ندارد. این اساساً چگونه علم وجود هر موجود ادعایی را رد می کند. اگر خدا وجود داشته باشد، باید شواهد ملموسی از وجود او وجود داشته باشد، نه ایمان، بلکه شواهد ملموس، قابل اندازه‌گیری و ثابت که بتوان آن را با استفاده از روش علمی پیش‌بینی و آزمایش کرد. اگر ما نتوانیم آن شواهد را پیدا کنیم، پس خدا نمی تواند آنطور که تعریف شده وجود داشته باشد. یقین و شک در علم البته هیچ چیز در علم بیش از سایه هر شبهه احتمالی اثبات یا رد نمی شود. در علم همه چیز موقتی(provisional)  است. موقت بودن نقطه ضعف یا نشانه ضعیف بودن نتیجه گیری نیست. موقت بودن یک تاکتیک هوشمندانه و عمل گرایانه است زیرا هرگز نمی توانیم مطمئن باشیم که وقتی به گوشه بعدی برسیم با چه چیزی روبرو خواهیم شد. این عدم اطمینان مطلق دریچه ای است که بسیاری از خداباوران مذهبی سعی می کنند خدای خود را از آن بگذرانند، اما این حرکت معتبری نیست. در تئوری، ممکن است روزی به اطلاعات جدیدی برسیم که ما را به بررسی بیشتر فرضیهٔ خدا سوق دهد. به عنوان مثال، اگر شواهدی که در استدلال فوق توضیح داده شد، یافت می شد، یک باور عقلانی به وجود خدای مورد بررسی را توجیه می کرد. با این حال، وجود چنین خدایی را بدون شک ثابت نمی کند، زیرا باور همچنان باید موقتی باشد. همچنین ممکن است همین امر در مورد تعداد نامحدودی از موجودات فرضی و نیروهای ماوراء طبیعی (supernatural) دیگر نیز صادق باشد. زئوس یا اودین، مسیحی یا هندو ،هر امکانی برای خدا یا خدایان قابل کاوش است. وجود (Exist) به چه معناست؟ در نهایت، برای اینکه گزاره‌ای مانند «خدا وجود دارد» برای علم معنا پیدا کند، باید تعریف کنیم که «وجود» در این مورد به چه معناست. وقتی صحبت از خدا یا مجموعه ای از خدایان به میان می آید، وجود آنها به شواهدی بستگی دارد که نشان دهد آنها بر جهان تأثیر داشته اند یا همچنان دارند. ادامهٔ مطلب - «Channel of Science is for all»

چه ارتباطی بین عمل های زیبایی و سلامت روان وجود دارد؟ ⁩ اگرچه نمی‌توانیم از تعداد دقیق استرالیایی‌هایی که تحت عمل‌های زیبایی قرار می‌گیرند مطمئن باشیم، زیرا هیچ الزامی برای گزارش‌های آماری از سوی متخصصان بهداشت وجود ندارد، اما اجماع تقاضا در حال افزایش است. در سال 2015، کالج پزشکان زیبایی استرالیا دریافت که استرالیایی ها سالانه بیش از 1 میلیارد دلار برای روش های زیبایی غیرتهاجمی مانند بوتاکس و پرکننده ها (تزریق ژل یا چربی) هزینه می کنند.این میزان سرانه بیش از 40 درصد بیشتر از ایالات متحده است. در ایالات متحده، جایی که آمار عمل زیبایی گزارش شده است، تنها در سال گذشته 42 درصد افزایش در تعداد عمل های پرکننده و 40 درصد افزایش در عمل بوتاکس انجام شده است. ممکن است میزان مشکلات روانی در این گروه بیشتر از جمعیت عمومی باشد، اما ظاهراً برای اطمینان از ایمنی روانی افرادی که درخواست عمل‌های زیبایی دارند، انجام نشده است. اختلال بدشکلی بدن (Body dysmorphic disorder) نگرانی های مربوط به تصویر بدن به طور کلی محرک اصلی برای جستجوی انواع روش های زیبایی است.این نگرانی‌ها معمولاً بر روی قسمتی از بدن که در آن مداخله زیبایی صورت می‌گیرد، مانند بینی برای جراحی زیبایی بینی متمرکز است.نگرانی های شدید از تصویر بدن یکی از ویژگی های کلیدی چندین بیماری روانی است. شایع ترین در افرادی که به دنبال عمل های زیبایی هستند، اختلال بدشکلی بدن یا خودزشت‌انگاری است.در جامعه عمومی، حدود 3-1% از مردم اختلال بدشکلی بدن را تجربه می کنند، اما در جمعیت هایی که به دنبال جراحی زیبایی هستند، این میزان به 23-16% افزایش می یابد.اختلال بدشکلی بدن شامل مشغولیت یا وسواس فکری به یک یا چند نقص در ظاهر فیزیکی است که برای افراد دیگر قابل مشاهده نیست یا جزئی به نظر می رسد.در پاسخ به ناراحتی ناشی از نقص، فرد مبتلا به اختلال بدشکلی بدن رفتارهای تکراری (مانند بررسی بیش از حد اعضای بدن در آینه) و اعمال ذهنی (مانند مقایسه ظاهر خود با افراد دیگر) انجام می دهد.این نگرانی‌ها می‌تواند تأثیر منفی قابل‌توجهی بر زندگی روزمره فرد داشته باشد، به طوری که برخی از افراد به دلیل ترس از دیده شدن توسط دیگران، آنقدر مضطرب هستند که خانه خود را ترک نمی‌کنند یا حتی با اعضای خانواده شام ​​نمی‌خورند.با توجه به ناراحتی مرتبط با اختلال بدشکلی بدن که ظاهراً از مشکلات ظاهری ناشی می شود، منطقی است که فردی که دارای اختلال بدشکلی بدن است به مراتب بیشتر از یک کلینیک سلامت روان برای درمان به یک کلینیک زیبایی مراجعه کند. مشکل این است که مداخله زیبایی معمولاً باعث می شود فرد مبتلا به اختلال بدشکلی بدن بعد از عمل همان احساس را داشته باشد یا بدتر شود.آنها ممکن است حتی بیشتر درگیر نقص درک شده باشند و به دنبال روش های زیبایی بیشتر بروند.بیماران مبتلا به اختلال بدشکلی بدن نیز احتمالاً پس از این که معتقدند نتیجه مورد نظر خود را دریافت نکرده اند، علیه پزشک معالج خود اقدام قانونی می کنند.به این دلایل، اختلال بدشکلی بدن به طور کلی توسط متخصصان بهداشت به عنوان یک "پرچم قرمز" یا منع مصرف (دلیلی برای عدم انجام یک روش پزشکی) برای اعمال زیبایی در نظر گرفته می شود.با این حال، این کاملاً واضح نیست. برخی از مطالعات نشان داده اند که افراد مبتلا به اختلال بدشکلی بدن می توانند علائم خود را پس از مداخله زیبایی بهبود بخشند، اما وسواس ممکن است فقط به قسمت دیگری از بدن منتقل شود و تشخیص اختلال بدشکلی بدن باقی بماند. در مورد سایر شرایط سلامت روان چطور؟ اختلال بدشکلی بدن تا حد زیادی به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته در این زمینه است، اما تنها وضعیت سلامت روانی نیست که ممکن است با نتایج ضعیف تر از روش های زیبایی همراه باشد. بر اساس یک بررسی سیستماتیک اخیر، میزان افسردگی (26-5%)، اضطراب (22-11%) و اختلالات شخصیت (53-0%) در افرادی که به دنبال جراحی زیبایی هستند ممکن است بیشتر از جمعیت عمومی (که به ترتیب 10%، 16% و 12% برآورد شده است) باشد. با این حال، این نرخ‌ها باید با احتیاط تفسیر شوند، زیرا بستگی زیادی به نحوه تشخیص سلامت روان دارند،مصاحبه بالینی (نرخ‌های بالاتر) در مقابل پرسشنامه سلامت روان (نرخ پایین). برخی از رویکردهای مصاحبه می‌توانند نرخ‌های بالاتری از مسائل مربوط به سلامت روان را نشان دهند، زیرا ممکن است کاملاً بدون ساختار باشند و بنابراین در مقایسه با پرسش‌نامه‌های بسیار ساختاریافته اعتبار مشکوک داشته باشند. علاوه بر اختلال بدشکلی بدن، تحقیقات مربوط به سایر شرایط سلامت روان محدود است.این ممکن است فقط به این دلیل باشد که تمرکز تصویر بدن در هسته اختلال بدشکلی بدن است، که آن را به تمرکز منطقی برای تحقیقات جراحی زیبایی در مقایسه با سایر انواع اختلالات روانپزشکی تبدیل می‌کند. ادامهٔ مطلب - «Channel of Science is for all»

شمارش اسپرم مردان در سرتاسر جهان به سرعت در حال کاهش یافتن است یک مطالعه جدید اعلام کرد که تعداد اسپرم‌ها در میان مردان در سراسر جهان پس به سرعت در حال کاهش است. این مطالعه که توسط اپیدمیولوژیست اسرائیلی هاگای لوین هدایت می شود، تحقیقات سال ۲۰۱۷ را که فقط شامل آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا و نیوزلند می شود، به روز می کند. مطالعه جدید شامل داده‌های بیش از ۵۷۰۰۰ مرد است و بیش از ۲۲۳ مطالعه در ۵۳ کشور جمع‌آوری شده‌اند، که بزرگترین متاآنالیز انجام شده در این زمینه می باشد. با اضافه شدن کشورهای جدید، یافته‌های سال ۲۰۱۷ مبنی بر اینکه تعداد اسپرم‌ها در چهار دهه گذشته به نصف کاهش یافته را تأیید کرد. این مطالعه جدید نشان می‌دهد که بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۲۰۱۸، تعداد اسپرم در مردان نابارور بیش از ۵۱٪ کاهش یافته است و به ۴۹ میلیون اسپرم در هر میلی‌لیتر منی رسیده است. مطالعه منتشر شده در مجله Human Reproduction Update می گوید: «علاوه بر این، داده ها نشان می دهد که این کاهش جهانی در قرن بیست و یکم با سرعتی شتابان ادامه دارد. این تحقیق نشان داد که تعداد اسپرم ها با نرخی حدود 1.1 درصد در سال کاهش می یابد. این سازمان افزود: برای جلوگیری از اختلال بیشتر در سلامت باروری مردان، اقدامات و تحقیقات بیشتری ضروری است. "ما واقعاً نمی دانیم چرا" تعداد اسپرم تنها عاملی نیست که بر باروری تأثیر می گذارد، سرعت حرکت اسپرم که در این مطالعه اندازه گیری نشده بود نیز نقش مهمی ایفا می کند. و غلظت کمتر اسپرم ۴۹ میلیونی هنوز در محدوده "طبیعی" از نظر سازمان جهانی بهداشت است ( بین ۱۵ میلیون تا ۲۰۰ میلیون اسپرم در هر میلی لیتر). این مطالعه نشان داد که میزان کاهش تعداد اسپرم از سال ۲۰۰۰ دو برابر شده است. "و ما واقعاً نمی دانیم چرا." قرار گرفتن در معرض آلودگی، مواد پلاستیکی، سیگار، داروها و داروهای تجویز شده، و همچنین سبک زندگی، مانند چاقی و رژیم غذایی نامناسب، همگی به عنوان عوامل مؤثر مطرح شده‌اند، اگرچه اثرات آن به درستی درک نشده و به درستی تعریف نشده است. https://www.sciencealert.com/sperm-counts-are-dropping-across-the-world-and-the-decline-is-accelerating Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 @Function_of_the_world

گروه علم و فلسفه علم، قدیمی ترین گروه تلگرام که بیش از ۶ سال در نشر مباحث علمی فعالیت داشته است هم اکنون در همراهی با جنبش آزادیخواهانه مردم، بحث و نشر اخبار مربوط به جنبش در گروه آزاد است. بامید پیروزی✌️✌️ https://t.me/+TTM-tJ5WrVExZGNk

گروه علم و فلسفه علم، قدیمی ترین گروه تلگرام که بیش از ۶ سال در نشر مباحث علمی فعالیت داشته است هم اکنون در همراهی با جنبش آزادیخواهانه مردم، بحث و نشر اخبار مربوط به جنبش در گروه آزاد است. بامید پیروزی✌️✌️ https://t.me/+TTM-tJ5WrVExZGNk

گروه علم و فلسفه علم، قدیمی ترین گروه تلگرام که بیش از ۶ سال در نشر مباحث علمی فعالیت داشته است هم اکنون در همراهی با جنبش آزادیخواهانه مردم، بحث و نشر اخبار مربوط به جنبش در گروه آزاد است. بامید پیروزی✌️✌️ https://t.me/+rNsCJBnM6GszYmZk

گروه علم و فلسفه علم، قدیمی ترین گروه تلگرام که بیش از ۶ سال در نشر مباحث علمی فعالیت داشته است هم اکنون در همراهی با جنبش آزادیخواهانه مردم، بحث و نشر اخبار مربوط به جنبش گروه آزاد است. بامید پیروزی✌️✌️ https://t.me/+rNsCJBnM6GszYmZk

در گروه علم و فلسفه‌ی علم جمعی از علاقه مندان و متخصصان علم و فلسفه‌ی علم دور هم جمع شده اند تا جهانببنی خود را بر اساس دانش تجربی شکل دهند. ما همواره از افراد جدید و مشتاق استقبال میکنیم؛ دنیا به ابرانسان‌ نیاز دارد. یعنی انسانی که به راستی از ترس و خرافه پیشین بشر رها شده‌است و آزادی راستین را دریافته‌است. لینک ورود به گروه: https://t.me/+rNsCJBnM6GszYmZk

دانشمندان در آزمایشی پیشگامانه از هیچ ماده ایجاد می کنند! احتمالاً همه ما این جمله را شنیده‌ایم که از «هیچ» چیزی نمی‌توان ساخت. اما در واقعیت، فیزیک جهان ما آنقدرها هم خشک و بریده نیست. در واقع، دانشمندان دهه‌ها را صرف تلاش کرده‌اند تا ماده را از «هیچ» چیز بیرون بکشند و اکنون، آنها توانسته‌اند ثابت کنند که نظریه‌ای که برای اولین بار ۷۰ سال پیش به اشتراک گذاشته شد، درست است، و ما واقعاً می‌توانیم از هیچ چیز ماده ایجاد کنیم. جهان از چندین قانون حفاظتی تشکیل شده است. این قوانین بر انرژی، بار، تکانه و غیره در لیست حاکم هستند. در تلاش برای درک کامل این قوانین، دانشمندان دهه‌ها را صرف کشف چگونگی ایجاد ماده کرده‌اند ، شاهکاری که بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که حتی به نظر می‌رسد. ما قبلا ماده را نامرئی کرده بودیم، اما ایجاد آن از هیچ، داستان دیگری است. تئوری های زیادی در مورد چگونگی ایجاد ماده از هیچ وجود دارد، به خصوص که فیزیکدانان کوانتومی تلاش کرده اند تا انفجار بزرگ و آنچه می تواند باعث آن شده باشد را درک کنند. می دانیم که برخورد دو ذره در فضای خالی گاهی اوقات می تواند باعث ظهور ذرات اضافی شود. حتی تئوری هایی وجود دارد مبنی بر اینکه میدان الکترومغناطیسی به اندازه کافی قوی می تواند ماده و پادماده را از هیچ ایجاد کند. اما، انجام هر یک از این کارها همیشه غیرممکن به نظر می رسید. با این حال، این امر دانشمندان را از تلاش بازنداشته و اکنون، به نظر می رسد که این تحقیقات نتیجه داده است. همانطور که Big Think گزارش می دهد، در اوایل سال ۲۰۲۲، گروهی از محققان میدان های الکتریکی به اندازه کافی قوی در آزمایشگاه خود ایجاد کردند تا خواص منحصر به فرد ماده ای به نام گرافن را تسطیح کنند. با استفاده از این میدان‌ها، محققان قادر به ایجاد خودبه‌خود جفت‌های ذره-پادذره از هیچ بودند. این ثابت کرد که ایجاد ماده از هیچ واقعاً ممکن است، نظریه ای که برای اولین بار توسط جولیان شوینگر، یکی از بنیانگذاران نظریه میدان کوانتومی ارائه شد. و با این دانش، امیدواریم بتوانیم بهتر درک کنیم که چگونه جهان از «هیچ»، چیزی می سازد. ترجمه:یاس https://bgr.com/science/scientists-create-matter-from-nothing-in-groundbreaking-experiment/

دانشمندان در آزمایشی پیشگامانه از هیچ ماده ایجاد می کنند! احتمالاً همه ما این جمله را شنیده‌ایم که از «هیچ» چیزی نمی‌توان ساخت. اما در واقعیت، فیزیک جهان ما آنقدرها هم خشک و بریده نیست. در واقع، دانشمندان دهه‌ها را صرف تلاش کرده‌اند تا ماده را از «هیچ» چیز بیرون بکشند و اکنون، آنها توانسته‌اند ثابت کنند که نظریه‌ای که برای اولین بار ۷۰ سال پیش به اشتراک گذاشته شد، درست است، و ما واقعاً می‌توانیم از هیچ چیز ماده ایجاد کنیم. جهان از چندین قانون حفاظتی تشکیل شده است. این قوانین بر انرژی، بار، تکانه و غیره در لیست حاکم هستند. در تلاش برای درک کامل این قوانین، دانشمندان دهه‌ها را صرف کشف چگونگی ایجاد ماده کرده‌اند ، شاهکاری که بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که حتی به نظر می‌رسد. ما قبلا ماده را نامرئی کرده بودیم، اما ایجاد آن از هیچ، داستان دیگری است. تئوری های زیادی در مورد چگونگی ایجاد ماده از هیچ وجود دارد، به خصوص که فیزیکدانان کوانتومی تلاش کرده اند تا انفجار بزرگ و آنچه می تواند باعث آن شده باشد را درک کنند. می دانیم که برخورد دو ذره در فضای خالی گاهی اوقات می تواند باعث ظهور ذرات اضافی شود. حتی تئوری هایی وجود دارد مبنی بر اینکه میدان الکترومغناطیسی به اندازه کافی قوی می تواند ماده و پادماده را از هیچ ایجاد کند. اما، انجام هر یک از این کارها همیشه غیرممکن به نظر می رسید. با این حال، این امر دانشمندان را از تلاش بازنداشته و اکنون، به نظر می رسد که این تحقیقات نتیجه داده است. همانطور که Big Think گزارش می دهد، در اوایل سال ۲۰۲۲، گروهی از محققان میدان های الکتریکی به اندازه کافی قوی در آزمایشگاه خود ایجاد کردند تا خواص منحصر به فرد ماده ای به نام گرافن را تسطیح کنند. با استفاده از این میدان‌ها، محققان قادر به ایجاد خودبه‌خود جفت‌های ذره-پادذره از هیچ بودند. این ثابت کرد که ایجاد ماده از هیچ واقعاً ممکن است، نظریه ای که برای اولین بار توسط جولیان شوینگر، یکی از بنیانگذاران نظریه میدان کوانتومی ارائه شد. و با این دانش، امیدواریم بتوانیم بهتر درک کنیم که چگونه جهان از «هیچ»، چیزی می سازد. ترجمه:یاس https://bgr.com/science/scientists-create-matter-from-nothing-in-groundbreaking-experiment/ Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

کم خوابی منجر به قطع کمک های انسانی در افراد، گروه ها و جوامع می شود. انسان ها به یکدیگر کمک می کنند. این ویژگی بنیادی هومو ساپینس یکی از قدرتمندترین نیروهایی بوده است که ظهور تمدن های مدرن را شکل داده است. اما چه چیزی تعیین می کند که آیا انسان ها کمک به یکدیگر را انتخاب می کنند؟ در ٣ مطالعه در سطوح مختلف ، نشان داده شده است که کم خوابی نشان‌دهنده یک عامل ناشناخته قبلیست که تعیین می‌کند آیا انسان‌ها در ٣ سطح مختلف (بين فردي، گروهي و در جامعه) کمک به یکدیگر را انتخاب می‌کنند يا نمي كنند، مشاهده شده است که. اول، در سطح فردی، 1 شب از دست دادن خواب باعث قطع کمک از فردی به فرد دیگر می شود. علاوه بر این، یافته‌های fMRI نشان داد که کنار گذاشتن کمک‌های انسانی با غیرفعال شدن مراكز کلیدی در شبکه مغز شناخت اجتماعی مرتبط است که مسئول تسهیل جامعه‌پذیری می‌باشد. دوم، در سطح گروهی، کاهش اکولوژیکی شب به شب در خواب در چندین شب، کاهش متناظر روز بعد را در انتخاب کمک به دیگران در طول تعاملات روزانه پیش‌بینی می‌کند. سوم، در سطح جامعه و در مقیاس ملي، نشان داده شد که ۱ ساعت فرصت خواب از دست رفته، ناشی از انتقال به وقت تابستانی، کمک‌های نوع دوستانه در دنیای واقعی را عمل اهدایی را کاهش می‌دهد. اين نتيجه از طریق تجزیه و تحلیل داده هاي بیش از ۳ میلیون نفر ایجاد شده است. بنابراین، خواب ناکافی نشان‌دهنده یک نیروی تأثیرگذار مهم است که تعیین می‌کند آیا انسان‌ها کمک به یکدیگر را انتخاب می‌کنند، که در سطوح میکرو و ماکروسکوپی تعامل متمدن قابل مشاهده است. پیامدهای این تأثیر ممکن است با توجه به ضرورت کمک به انسان در حفظ جامعه مدنی تعاونی، همراه با کاهش گزارش شده در خواب کافی در بسیاری از کشورهای جهان ، بسيار مهم باشد رفرنس: Plos Biology لينك كامل مقاله: https://journals.plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.3001733 برگردان و تاليف: دکتر جمشید شاملو 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

کلاس خرافه شناسی ، جلسه دوم علم و فلسفه دوشنبه بیست و هشتم شهریور ، ساعت ۲۲ به وقت ایران در گروه علم و فلسفه علم برگزار کننده: جناب اقای امیرحسین کردافشاری ، محقق و‌نویسنده علمی و سردبیر پیج زودیاک https://t.me/+rNsCJBnM6GszYmZk