Rivald

متانویا 𝖬𝖾𝗍𝖺𝗇𝗈𝗂𝖺 کلمه یونانیه که تغییر و تحول ذهن اشاره میکنه. متانویا یه سفر برا تغییر قلب، ذهن و آدمه که باعث تغییر سلیقه ها و باورها میشه. تو فرنگ باستان یونان 'متا' ینی ماورا و 'نویا' ینی ذهن. کسی که متانویا انجام میده به سمت زندگی جدیدی میره و اتفاقات زندگی قبلیشو فراموش میکنه.

ولی اکیرا همچین پسری بود حقش نبود این بالاها سرش بیاد

هنوز ریو صدا زدنای اکیرا تو گوشمه وقتی باورش نمیشد دوستش کسی که تنها دوستش بود اولین دوستش بود همچین کاری باهاش کرده باشه 😭😭😭

چقدر قلبم گرم میشه از دیدن انسان های با ملاحظه و با منطق کاری رو انجام میدن و در کنارش انسانیتشون و دل مهربونشون رو هم نشون میده.

How i go through my problems:

یه روزایی تو زندگی ما بوده که دیگه بعد از اون نتونستیم به زندگی عادی برگردیم ، ساعت ها میشینیم با خودمون فکر و خیال میکنیم یهو به خودمون میایم و میبینیم که روحمون از اعماق وجودش داره اشک میریزه ولی رو لبامون لبخند نشسته.

این دنیا یه بغل دسته جمعی نیاز داره

ولی زندگی من همینجوریش غم‌انگیز بود نباید میدیدمت

بهم فکر کن ، ولی نه تو بغل اون.

الان قشگ ی میدان جنگ بین عقل و قلبم ایجاد شده.

در حقيقت بیشتر انسان ها بخش زیادی از عمرشون رو صرف جاگیری تو قاب کلمات می کنن کلماتی که خودشون به تنهایی چیزی بیشتر از بهم پیوستگی حروف ها نیستند!

بنویس آزادی رویای ساده ای ست که خاک هر شب در اعماق ناپیدایش فرو می رود و صبح از حواشی پیدایش بر می آید... _محمد مختاری

فور کنید ازتون فور میکنم.

یعنی زندگی همینه؟ میلیارد ها قطره بارون دارن سقوط میکنن و کمتر کسی نگاهشون میکنه؛ میلیون ها دلنوشته هستن و کمتر مخاطبی به چشم دل میخونه؛ هزاران عاشق هستن و کمتر معشوقی قدر میدونه؛ شاید همین الان کنار تو هم کسی داره نابود میشه و اصلا کسی متوجه‌ش نمیشه.

هوا که بند آمد ، نفس کشیدنت باشم:)

یه کیوت بیاد پیشمون طلسم شدیم ایگنور نکنید واقعااا:) فور کنید فور میکنم.

نمیدونم چمه ولی میدونم قبلنا اینقد چم نبود.

عقل با دیوانگی سیلی به رویم می زند عاشق گاهی می رود شانه به مویم می زند دل چه بی پروا شدی پر میزنی تا بیکران این جهان از سوختن طعنه به سویم می زند خسته ام از پر زدن تا بی نهایت سوختن خیمه ای از خاک و خونم روبرویم می زند من همانم کشته ام معشوقه ام را با سکوت پچ پچی هرشب می آید سر به کویم می زند ارتشی از بی کسی آمد که ویرانم کند ترکشی از ضامن خود سو به سویم می زند •《شابیزک》

امید از پیله های مرده ، پروانه میسازد