Song rise

این آهنگو برا اونی که دیس‌لایک کرده میذارم

شبانه؟!

هنر روحی هست که درون هنرمند به دنبال جسمش میگردد @risingsong

این که چطور نقاشی میکنم را خودم هم نمیدانم. با صفحه های سفید می‌نشینم مقابل جایی که مجذوبم می‌کند؛ به چیزی که برابر چشمانم است، می‌نگرم و به خودم میگویم: از این کاغذ سفید باید چیزی دربیاید. ناراضی، عقب مینشینم: کار را کنار میگذارم و کمی که استراحت کردم، با یک جور ترس دوباره شروع میکنم به نگاه کردن. بعدش هنوز هم راضی نیستم. در کارم بازتابی از آنچه مرا مسحور کرد می‌یابم، می‌دانم که طبیعت برایم چیزی را تعریف کرده؛ با من حرف زده، و من آن را به خطی تند نوشته ام. در خط تند من ممکن است کلماتی هم باشند که نتوانند رمزگشایی شوند، خطاها و نقص هایی، و البته شاید چیزی که جنگل، ساحل و پیکره ها میگفتند هم، در آن باشد. -بخشی از نامه های ونگوگ