په‌ریواز

پاییز مثل بهار نیست! گردنِ افراشته نمی‌خواد تا ببینیم توو راهه. دلت که یهو خالی شد، دم دم‌های غروب، یعنی پاییز داره میاد.

زمین جای عجیبی است. در آن اتفاقات عجیبی هم می‌افتد. سالی یک‌بار، تمام برگ‌های زنده‌ی روی درختان یک‌هو تصمیم می‌گیرند تا بمیرند. به شکلی فجیع هم می‌میرند. اول باد سردی دورشان می‌‌پیچد و بعد زرد می‌شوند. بعد هم آن‌قدر ضعیف می‌شوند که دیگر وزن خودشان را هم روی درخت نمی‌توانند تحمل کنند. ول می‌شوند و لای همان باد سرد تاب می‌خورند و یک جایی روی زمین می‌خوابند. آب تن‌شان تبخیر می‌شود و مچاله می‌شوند توی خودشان. این مردن دست‌جمعیِ برگ‌ها خیلی تراژیک و عجیب است. آدم‌ها این اتفاق را دوست دارند. در فصل مردنِ برگ‌ها عاشق می‌شوند. با پیکر برگ‌ها عکس‌ یادگاری می‌گیرند. احساسات‌شان رقیق می‌شود. اما این قسمت ماجرا اصلا عجیب نیست. آدم‌ها به تکرار طبیعت اعتماد دارند. به آمدن برگ‌های دیگر. فقط کافی است یک پائیز تا بهار را زندگی کرده باشند. از آن به بعد امید دارند. با این‌که می‌دانند که مردن برگ‌ها، سرما را با خودش می‌آورد. اما امید و اعتمادشان به بهار تحمل‌شان را می‌برد بالا. کلا امید و اعتماد برای رد کردن هر فصل سردی خوب و ضروری است. #فهیم_عطار

لیمو بر شاخه اب در لیوان بلور خودکار افتاده روی فرش پاییزی که می‌آید هیچ کدام جای تو را نمی‌گیرند ...

همه قرار نیست رفیق باشن. یکی همکار خوبیه یکی هم صحبت خوبیه یکی پایه سفره یکی فقط وقتی اوضاع می ریزه به هم بلده کنارت وایسه ما یه تصور عجیب از رابطه داریم اگه رفیقمه باید زیاد ببینمش زیاد پیام بدیم تولد هم باشیم جمعه ها همدیگه رو پیدا کنیم. انگار رفاقت پکیج اینترنت نامحدوده. در حالی که بعضی آدم ها اصلاً برای وقت گذرونی ساخته نشدن. ولی ساعت ۲ نصف شب زنگ بزنی و بگی داداش یه مشکلی پیش اومده ... قبل از اینکه توضیح بدی میگه: کجایی؟ یکی باهات زیاد قهوه میخوره ولی روز سختت غیبش میزنه یکی شاید سالی سه بار ببینتت ولی وقتی زمین خوردی اولین نفریه که دستش رو میاره جلو. تعداد ملاقات واحد اندازه گیری رفاقت نیست . اصلاً شاید اشتباه ما اینه که از هر آدمی همه چیز می خوایم. همکار خوب باشه رفیق خوب باشه شنونده خوب باشه پایه مهمونی باشه وقت بحران هم حاضر باشه. عزیز من آدمه؛ چاقوی سوئیسی نیست. بلوغ رابطه شاید این باشه که بفهمی هر آدمی در زندگی تو یک ظرفیت و یک نقش داره و لازم نیست چون در یک نقش خوب نیست كل رابطه رو زیر سؤال ببری اون رفیقی که هیچ وقت پایه کافه نیست شاید بهترین آدم برای روزهای سختت باشه. اون همکاری که هیچ وقت رفیقت نمیشه شاید قابل اعتمادترین آدم حرفه ای زندگیت باشه. آدمها رو در زمین خودشون قضاوت کن کیفیت بعضی رابطه ها با تعداد عکس های مشترک مشخص نمیشه. با این مشخص میشه که وقتی زندگی قفل کرد شماره چه کسی ناخودآگاه میاد توی ذهنت؟

کنار یه مرد قوی ، زنا دختر بچه ان کنار یه پسر کوچولو تبدیل به مادر می شن و کنار یه بازنده ، مجبور می شن مرد شن

ما که خودمان را پنهان می کنیم ! در تابستان در چمدان های نقره ای در سفرهایی به سمت شمال ! در عکس های دسته جمعی در باران در شادیِ مرطوبِ دریایی در رامسر ! رنج ... چگونه آدرس ها را پیدا می کند ...؟! محسن بیدوازی

«چه بسیاری از آدم‌ها که به دنبال خوشبختی می‌دوند همچون پیرمردی فراموشکار به دنبال کلاهش، درحالی که از یاد بُرده است کلاه روی سرش قرار دارد...» #پاول_ويلسون

بركت، هيچگاه به نشانى اشتباه نميرود آنچه مال شماست هميشه راه خود را پیدا خواهد كرد.

«وقتی زندگی دائما در حالت تهدید است، اخلاق جای خود را به بقا می‌دهد، و این انتخاب فردی نیست.  وضعیت روانیِ تحمیل شده‌ است.» جسیکا بنجامین

حتی اگه بهترین گوشی دنیا رو هم داشته باشی، اگه شارژش نکنی، خاموش می‌شه... ازدواج هم همینه؛ حتی اگه کنارت بهترین آدم دنیا باشه، اگه «توجه»، «زمان» و «امنیت» نباشه، رابطه بی‌صدا خاموش می‌شه. عشق با انتخاب شروع می‌شه، اما با مراقبت هرروزه زنده می‌مونه.

حتی اگه بهترین گوشی دنیا رو هم داشته باشی، اگه شارژش نکنی، خاموش می‌شه... ازدواج هم همینه؛ حتی اگه کنارت بهترین آدم دنیا باشه، اگه «توجه»، «زمان» و «امنیت» نباشه، رابطه بی‌صدا خاموش می‌شه. عشق با انتخاب شروع می‌شه، اما با مراقبت هرروزه زنده می‌مونه.

حتی اگه بهترین گوشی دنیا رو هم داشته باشی، اگه شارژش نکنی، خاموش می‌شه... ازدواج هم همینه؛ حتی اگه کنارت بهترین آدم دنیا باشه، اگه «توجه»، «زمان» و «امنیت» نباشه، رابطه بی‌صدا خاموش می‌شه. عشق با انتخاب شروع می‌شه، اما با مراقبت هرروزه زنده می‌مونه.

حتی اگه بهترین گوشی دنیا رو هم داشته باشی، اگه شارژش نکنی، خاموش می‌شه... ازدواج هم همینه؛ حتی اگه کنارت بهترین آدم دنیا باشه، اگه «توجه»، «زمان» و «امنیت» نباشه، رابطه بی‌صدا خاموش می‌شه. عشق با انتخاب شروع می‌شه، اما با مراقبت هرروزه زنده می‌مونه.

من به شوق تو در این شهر آواره‌ام چگونه دل دهد که تو را وا نهم

*من به شوق تو در این شهر آواره‌ام* *چگونه دل دهد که تو را وا نهم*

در سرم مزرعه‌ای از گل‌ها بر لبانم هزار هزار بوسه در تنم باغی از درختان پرتقال و اگر مرا در آغوش بگیری بهار خواهم شد... #وداد_نبی

لاک پشت های کوچکی که تازه به دنیا آمده اند را دیده ای؟ بی اختیار به سمت دریا می روند... این گونه دوستت دارم بی اختیار ...