Mitti Farishta 🖇 || blogi

Mandarin ham apelsin ham mazzali ekan Koreyaga kelganimdan beri mevalarni turini Rossa ko'p ko'ryapman😊

Do'lma time😊

Qiyin ekan suymagan yorni, Suydirish ham, suyuntirish ham... Yozda topib bersang-da qorni, Tuyilarkan nimadiring kam... Suymaganga suykalmoq bekor... ✍ Yasemin 🎙 Sarvinoz Sobirjonovna

Bir kun kelib unutasan deganmidim, Deganmidim sevdim dema sevmay turib. O‘sha kunlar kelishini bilgan edim, Hayotimdan ketayapsan bir-bir yurib! ✍ Malika Salimova 🎙 Shahina Bahodirova

O‘tar yil bag‘riga asta olibdi, Sochga oq, yuziga ajin solibdi. Bugun boqsam ancha qarib qolibdi. Onamning umrini uzoq qil Alloh. ✍ Odilbek Qodirov 🎙 Shahina Bahodirova

Ayollar nega shopping qilish sevarkin😅

Онангиз ҳаётмилар? Қадриларига етинг! Ҳамма муҳим ишларингиз қолиб кетса ҳам қолсин, онангиз қошига ошиқинг, чопинг…бағрига сингиб кетгудек ўзингизни отинг, қўлларини ўпинг, кўзингизга суринг…ҳар куни “Сизни яхши кўраман ОНАЖОН!” деб айтишни канда қилманг! Кейин бу кунларни шунақанги қўмсайсизки…тополмайсиз! Онангизнинг қучоғига отилишга зор бўласиз, бағрида экансиз бошингизни, елкангизни силайдиган қўллари тафтини, , ҳатто койиса ҳам меҳрга йўғрилган сўзларини, сизни кўрганда чақнаб кетадиган кўзларини, ҳар қандай упа-эликдан ҳоли нурли юзларини излаб ҳам тополмайсиз! Онадан кейин ҳеч кимнинг ва ҳеч ниманинг қизиғи қолмайди. Чунки ҳаётда ҳаммадан ва ҳар нарсадан муҳим бўлган инсон аслида Онангиз эканини тушуниб етасиз! Энди,  дунё одамлари йиғилиб келиб сизга меҳр  кўрсатишса ҳам, ҳеч ким, ҳеч қачон онангизнинг ўрнини босолмаслигини, бошқаларнинг меҳр-муҳаббати онангизнинг меҳри олдида қанчалар ғариб эканини ҳис қиласиз… Онангиз ҳаёт бўлсалар бошқаларни қўйинг, энг аввало у кишини рози қилиб қолишни ўйланг…Бошқалар ҳеч қачон сиздан рози бўлмайдилар…Оналар эса дилини оғритса ҳам фарзандидан рози  бўлаверар эканлар! Онадан кейин…ҳеч нарса татимайди, еганингиз ботмайди, кийганингиз ярашмайди, қилган ишингиз ўхшамайди, вақтнинг, куннинг, ҳафталарнинг, ойларнинг фарқига бормай қоласиз, одамларнинг олдида сабр қилиб ўзингизни тутиб турасизу, ёлғиз қолганда додлаб йиғлагингиз келаверади… Фақат, “Аллоҳга исён бўлиб қолмасин” дейсиз, тақдирга рози бўласиз, унсиз йиғлайсиз, онангизга айтолмаган сўзларингиз бўғзингизга тиқилиб,  қайтиб  ичингизга тўкилади, юрагингизни ўртайди, аламлар кўзингиздан ёш бўлиб қуйилади, ҳолсиз пичирлаб, “кечиринг ОНА…” дея сассиз фарёд қиласиз… Онангиз ҳаётмилар? Унда бу дунёдан Жаннат қидирманг!… Бориб онангизнинг оёқларини ўпинг, ҳизматларини қилинг, дуоларини олинг…кейин армонда қоласиз, дунёнинг энг бахтсиз одамига айланасиз… Бу дунёдаги Жаннатининг қадрига вақтида етмай, бир умрга бой берган мен бахтиқарога ишонаверинг… Малоҳат Анвар

Навоий бўлмоқ учун, Патдан қалам йўндирдим. Чопон кийдим сал узун, Бошга салла қўндирдим. Сотиб олдим бир жуфт шам, Вазирбоп пар ёстиқча. ...Энди фақат талант кам, Ва хотин ҳам ортиқча. © Анвар Обиджон

Лекин не кўз билан кўрсинларки, фирибгар 300 та қўйни боқиб юрган эмиш.. Ундан "қандай қилиб?" деб сўрашган эди, фирибгар айтибди: - Мени денгизга ташлаганингиздан сўнг сув париси келиб мени қутқариб олди. Ва менга олтинлар ва мана бу сиз кўриб турган қўйларни ҳадя қилиб, мени қирғоқгача кузатиб қўйди.. сўнгра менга шундай деб айтди: - «агарда сени қирғоқдан узоқроқ ташлашганида эди, у ерда мендан ҳам бадавлатлироқ опа сингилларим кўп эди. Сени қутқариб олиб 1000 та қўй билан сийлашган бўлар эди. Улар ҳар битта қутқариб қолган кишисини мана шундай ҳадялар бериб эъзозлашади» деб фирибгар гапириб турганида, шаҳар аҳли шошиб-пишиб денгизга борибдилар ва ўзларини таппа-таппа сувга ташлабдилар. Фирибгар эса қолган шаҳар аҳлини ҳам чув тушириб, ишини давом эттирибди!!! Хулоса ўзингиздан азизларим!

Фирибгар ва унинг аёли бир шаҳарчага киришиб, қаллоблик қила бошлашибди. Биринчи куни: Муттаҳам эшак сотиб олибди-да, оғзига мажбурлаб олтин солиб қўйибди. Сўнгра бозорга олиб бориб, одам гавжум жойда тўхтабди. Эшак ҳанграган экан, оғзидан тилло тангалар тушибди.. Оламон "Ҳанграганида оғзидан олтин тушадиган эшак" деб турган фирибгарни бир зумда ўраб олибди. Дарров эшакни сотиш музокараси бошланиб кетибди. Охири эшакни катта савдогарлардан бири қимматбахо нархга сотиб олибди. Лекин бир неча соатдан сўнг аҳмоқнинг уюштирган амалиётининг қурбонига айланганини тушуниб етган савдогар, тезда шаҳар аҳлини йиғиб, фирибгарнинг уйига бостириб боришибди. Эшикни тақиллатишган эди, фирибгарнинг аёли чиқиб эри уйда йўқлигини хабар қилади. Лекин итини юбориб, уни тезда келтиришини айтибди. Кейин боғланган итни бўшатиб юборган экан, ит индамасдан қочиб кетибди. Бироздан сўнг фирибгар одам қўлида қочиб кетган итга ўхшаш итни етаклаб, кириб келибди. Табиийки, шаҳар аҳли нима мақсадда келганларини унутиб, итни сотиб олиш музокарасини бошлаб юборадилар. Охири улардан бири итни катта маблағга сотиб олиб, уйига кетибди. Уйига бориб аёлига айтибди: - Мен ҳозир кўчага чиқаман. Сен итга мени келтиришини айтасан, дебди. Сўнгра аёл итга эгасини келтиришини айтиб қўйиб юборган экан, шу шу итни қорасини бошқа кўришмабди. Тижоратчи одам алданганини билиб, дархол шаҳар аҳлини йиғиб муттаҳамнинг уйига бостириб борибди. Қарашса уйда аёлдан бошқа ҳеч ким йўқ эмиш. Улар фирибгарни кутишга қарор қилишиб, бир чеккага бориб ўтиришибди. Фирибгар уйига қайтиб, бир уларга ва бир аёлига қарабди-да, аёлига дўқ қилибди: - Нима учун азиз меҳмонларимизга дастурхон ёзмадинг? Аёли дебди: - Улар сизнинг меҳмонларингиз, бориб уларга ўзингиз қаранг. Эр хотинидан қаттиқ ғазабланганини ўзича кўрсатиб, чўнтагидан сохта пичоқни чиқарди-да, аёлининг кўксига урди. Аёлнинг кўксида эса қизил бўёқ билан тўлдирилган қопча бор бўлиб, сохта пичоқ билан урилгандан сўнг қопча ёрилиб ўзидан қизил бўёқ чиқариб юборибди. Аёл дархол ерга йиқилиб, ўзини ўлганга солибди. Шаҳар аҳли фирибгарнинг ўйламай қилган иши учун уни ҳукм қила бошлашибди. Шунда фирибгар уларга дебди: - Хавотир олманглар... бундан аввал ҳам уни жуда кўп қатл этганман. Уни ҳозироқ яна ҳаётга қайтара олишим мумкин, деб чўнтагидан найни чиқарибди. Найни чала бошлаши билан аёл ҳудди ҳеч нима бўлмагандек ўрнидан янада тетик бўлиб туриб кетибди-да, хайратда қолган шаҳар аҳли учун бориб қаҳва тайёрлаб берибди!! Оламон эса нима учун келганини ҳам унутиб юбориб, найнинг баҳосини келиша бошлашибди. Фирибгар найни ҳам жуда катта маблағга сотиб юборибди. Найни сотиб олган одам уйига келибди. Ва аёлига пичоқни қадаб тепасида соатлаб найни чалиб ўтирса ҳам, фойдаси йўқ эмиш. Аёли ўрнидан турмабди. Эртаси куни савдогарлар найни сотиб олган одамдан нима бўлганини сўрашибди. Аёлини ўлдириб қўйганини айтишдан чўчиб, най иш берганини ва аёлини яна ҳаётга қайтарганини айтибди. Савдогарлар ҳам қизиқиб, ундан найни қарзга олишибди... Шундай қилиб савдогарларнинг аёллари бирин кетин ўла бошлабдилар. Шаҳар аҳлининг сабр косаси тўлгач, фирибгарнинг уйига боришибди-да, уни катта қопга солиб денгизга улоқтиришмоқчи бўлишиб, йўлга отланишибди. Узоқ йўл юришгач толиққанлари боис дам олиш учун ўтириб, ухлаб қолишибди. Фирибгар қопни ичидан туриб ёрдамга чақира бошлабди. Шунда қўйларни боқиб юрган чўпон овозни эшитиб, келиб сўрабди: - Булар ухлаётганда, сен қопнинг ичида нима қилаясан? Фирибгар дебди: - Улар мени энг бадавлат савдогарнинг қизига уйлантириб қўйишмоқчи. Мен бўлсам амакимнинг қизига ошиқман. Фирибгар албатта дўстимиз чўпонни савдогарнинг қизига уйланиши мумкинлигини айтиб ишонтирибди ва қопни ечтирибди. Чўпонни эса ўрнига киргизиб, ўзи эса унинг таёғини ва қўйларини олиб шаҳарчага қайтибди... Савдогарлар уйғонишгач, денгизга бориб қопни улоқтиришибди ва фирибгардан қутилганларига шукр қилиб, уйларига кўнгиллари хотиржам қайтибдилар..