خط‌خطی

أفنیت فی حب الحسین حیاتی‌..

یُقتَلُ عَطشاناً غَریباً وَحیداً فَریداً.

روز عاشورا و بی قراری و پریشانی ..

ما را غريب و بي كس و بي آشنا، ببين

«وَيسَألونُكَ عَن العَبَّاس، قُل ‏هوَ أمانٌ يلوذُ بهِ الخَائفين.» و از تو در مورد عباس علیه‌السلام می‌پرسند، بگو: او امانی‌ست که ترسیدگان به او پناه می‌برند.

آیه‌ات بخش شده، آینه‌ات پخش شده علی اکبر من شد عـــ‌لــ‌‌ـی اکــ‌ـ‌بـــ‌‌رهـ‏ـــا

‏مثل آیینــه‌ی در خاک مکـــدر شــده‌ای چشم من تار شده یا تو مکرر شده‌ای!؟

مثل تسبیح جدا یکصدویک دانه شدی با تنت ذکر گرفتــم که خدایا! پــســرم

مگه من مادر چندتا پسرم که کشتنت؟

دو قدم سمت خیام و دو قدم برمیگشت پـــدری که متحیـــر به حـــرم بـرمیگشت

ان‌شاءالله به پای امام حسین پیر شیم.

ای بهترین بهانه برای گریستن.

شکر خدا را که در پناه حسینیم عالم از این خوب‌تر پنـــاه ندارد

‏جنگ که تمام شد، ازدواج می‌کنیم و در مزرعه‌ی ما گل‌هایی خواهد رویید به زیباییِ‌من. در رحم من پسری خواهد بود، شبیه تو.

اَنْتَ کَهْفى حینَ تُعْیینِى الْمَذاهِبُ فى سَعَتِها تو پناهگاه منى زمانى که راه ها با همه وسعتشان درمانده ام کنند.

سلیمانا بیا بردار بار از شانه‌ی موری مرا باری‌ست از غم‌ها که سنگین است بر دوشم

‌ گر خاک شوم در طلبِ توست غبارم مجنونِ تو را مرگ هم از پا ننشاند.

هرچیز را هم تقصیرِ من بیندازی٬ عاشق شدنِ من تقصیرِ توست...