science lovers

ساده‌سازی اساس مطالعه علمی است. در علم، ما هرگز نمی‌توانیم تمام جزئیات واقعیت پیچیده را در نظر بگیریم. جهان پر از متغیرهای بی‌شمار، تعاملات پنهان و نویزهای تصادفی است. مطالعه علمی دقیقاً با ساده‌سازی آغاز می‌شود: حذف عوامل کم‌اثر، تمرکز روی متغیرهای کلیدی و ساختن مدلی که جوهره مسئله را نشان دهد، حتی اگر کاملاً دقیق نباشد. این کار نه تنها ضروری است، بلکه هنر اصلی دانشمند محسوب می‌شود. بدون ساده‌سازی، علم به توصیف‌های طولانی و بی‌فایده تبدیل می‌شود که هیچ قدرت پیش‌بینی یا توضیحی ندارند. مدل‌ها همیشه ناقص‌اند («All models are wrong, but some are useful»)، اما مدل‌های خوب با حذف هوشمندانه جزئیات غیرضروری، الگوهای مهم را آشکار می‌کنند. و  دقیقا کسانی که بتوانند مسئله پیچیده را ساده کنند، در حرفه‌شان موفق‌ترند. این توانایی، یک مهارت نادر و قدرتمند است. مدیر، مهندس، پزشک، سیاست‌گذار یا سرمایه‌گذار، هر کس که بتواند در میان انبوه اطلاعات، سیگنال‌های اصلی را تشخیص دهد و مسئله را به اجزای قابل مدیریت تبدیل کند، تصمیمات بهتری می‌گیرد. این افراد نه تنها سریع‌تر به نتیجه می‌رسند، بلکه دیگران را هم با توضیحات شفاف‌تر متقاعد می‌کنند و راه‌حل‌های عملی‌تری ارائه می‌دهند. موفقیت حرفه‌ای اغلب به «سادگی هوشمندانه» (elegant simplicity) وابسته است، نه به نمایش دانش پیچیده و پرجزئیات. این اصل در دنیای واقعی هم کاملاً صدق می‌کند. در زندگی روزمره، کسب‌وکار، سیاست یا حتی روابط شخصی، ما دائماً با اطلاعات اضافه، عوامل حاشیه‌ای و نویز روبه‌رو هستیم. تمرین آگاهانه برای حذف اطلاعات کم‌اثر (noise reduction) و تمرکز روی فاکتورهای کلیدی، مهارت مهمی است که باید آموخت. با ما باشید Follow for more @Namiascience

در تاریخ بنویسید در ایران مردمی بودن که برای نجات 3 هموطن خود، تا ساعت 5 صبح دست خالی جنگیدن.

چهل و شش سال از درگذشت پدرم می‌گذرد، اما او امروز زنده‌ترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است. شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزان‌تر می‌شود. همان‌طور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیون‌ها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید». پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک می‌تپید و باریدن باران بر دشت‌های ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود. او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهن‌پرستی، ایران را به سوی دروازه‌های تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمی‌کرد، ایران امروز یکی از درخشان‌ترین قطب‌های رفاه و توسعه در جهان بود. هم‌میهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم. پاینده ایران

هم‌میهنان عزیزم، جمهوری اسلامی، با دستگاه عظیم دروغ‌پردازی و تبلیغاتش، پس از ۴۷ سال جنایت علیه ملت و میهن ما، بار دیگر پشت نام «ایران» سنگر گرفته است. این فرقه تبهکار ناایرانی و ضدایرانی، با جنگ‌افروزی و سیاست‌های ویرانگر، ایران را به انزوا و نابودی کشانده است، و امروز با وقاحت تمام، خود را مدافع وطن معرفی می‌کند. رژیمی که دهه‌ها از خوزستان تا سیستان و بلوچستان را در فقر، محرومیت و بی‌توجهی رها کرده است، امروز برای جنوب ایران اشک تمساح می‌ریزد. اما ما نمی‌گذاریم حقیقت وارونه شود. این جنگ را جمهوری اسلامی به ایران تحمیل کرده، و مسئولیت آن بر عهده همین رژیم و حامیان آشکار و پنهانش است. کسانی که سال‌ها در برابر فقر، فساد، تبعیض و ویرانی کشور سکوت کردند یا در آن شریک بودند، امروز نمی‌توانند با پناه گرفتن پشت نام «ایران»، کارنامه سیاه خود را سپید کنند. همان‌گونه که رژیم نازی، مترادف ملت آلمان نبود، جمهوری اسلامی نیز مترادف ملت ایران نیست. ایران، ملت ایران است؛ نه رژیمی که بقای خود را بر ویرانی کشور بنا کرده است. ملی‌گرایی واقعی، ایستادن در کنار ملت ایران و مبارزه دلیرانه‌شان برای آزادی، رفاه و بازپس‌گیری میهن است؛ نه دفاع از رژیمی که ۴۷ سال است جان و توان سرزمین ما را مصرف می‌کند. هم‌میهنان، ما برای بازپس‌گیری ایران از این رژیم اشغالگر ایستاده‌ایم. این مسیر آسان نیست، اما مقصد روشن است. هر گام با برنامه، بر پایه واقعیت‌های میدانی و با تکیه بر منافع ملت ایران برداشته می‌شود و شما در جریان مسیر پیش رو قرار خواهید گرفت. برای حفظ ارتباط، تلویزیون «انقلاب ملی ایران» را از طریق ماهواره دنبال کنید و سد سانسور رژیم را بشکنید. تاریکی ماندگار نیست. نور ایران پیروز خواهد شد. @OfficialRezaPahlavi

هم‌میهنانم، ملت بزرگ و دلیر ایران، امروز، با افزایش تنش‌ها و احتمال گسترش حملات، به‌ویژه در جنوب کشور، می‌خواهم با شما سخن بگویم؛ به‌ویژه با مردم شریف سیستان و بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خوزستان و همه ساکنان سواحل خلیج فارس و دریای مَکران. جنگ و بحرانی که امروز کشور ما با آن روبه‌روست، تنها یک باعث و بانی دارد: رژیم جمهوری اسلامی. اما جنگ اصلی، یعنی جنگ جمهوری اسلامی علیه ملت ایران، چهل‌وهفت سال پیش آغاز شد و تا امروز ادامه یافته است. همه ملت ایران از این رژیم زخم خورده‌اند. نگذاریم بگویند که جنوب ایران تازه وارد جنگ شده است. جنوب ایران از همان روزی وارد جنگ شد که کودکان بلوچ، به دلیل نبود آب آشامیدنی و زیرساخت‌های اولیه، قربانی گاندوها شدند؛ از روزی که در سیستان و بلوچستان، سرزمین رستم و قلب اسطوره‌های ایران، جوانان برای تامین معاش ناچار به سوخت‌بری شدند؛ از روزی که استان هرمزگان و بندرعباس، بزرگ‌ترین بندر ایران، در فقر و محرومیت رها شدند؛ از روزی که بوشهر، تأمین‌کننده بخش بزرگی از گاز کشور، و خوزستان، قلب صنعت نفت ایران، خود از ثروت‌شان بی‌بهره ماندند. اما ایران آزاد، ایرانی متفاوت خواهد بود. با استقرار دولتی ملی، کارآمد و توسعه‌گرا، سیستان و بلوچستان می‌تواند با تکیه بر موقعیت راهبردی، نیروی انسانی جوان و دسترسی به آب‌های آزاد، به یکی از موتورهای اصلی رشد و شکوفایی کشور تبدیل شود. چابهار می‌تواند قلب تجارت ایران و دروازه اتصال اقیانوس هند، آسیای مرکزی و بازارهای جهانی باشد؛ با به‌روزرسانی همان برنامه جامعی که پیش از فاجعه ۵۷ قرار بود اجرا شود. هرمزگان، بوشهر، خوزستان و جزایر خلیج فارس می‌توانند با توسعه تجارت، گردشگری، صنعت و جذب سرمایه‌گذاری، به ثروتمندترین و پیشرفته‌ترین مناطق ایران بدل شوند. هم‌میهنانم، این رژیم جنگ‌افروز نه برای مردم پناهگاهی ساخته است و نه توان دفاع از آسمان کشور را دارد. سردمداران آن در حالی که زیر زمین پنهان شده‌اند، از مدارس، بیمارستان‌ها و دیگر مراکز غیرنظامی، استفاده نظامی می‌کنند، و مردم ایران، از جمله سربازان وظیفه را در پادگان‌ها، به سپر انسانی تبدیل کرده‌اند. در جنگی که جمهوری اسلامی بر کشور تحمیل کرده است، نخستین و مهم‌ترین وظیفه شما حفظ جان، امنیت و سلامت خود و خانواده‌های‌تان است. زیرا شما سرمایه ایران و سربازان واقعی نبرد برای بازپس‌گیری میهن هستید. در همین ارتباط، دفتر ارتباطات و رسانه من، توصیه‌ها و راهنمایی‌های لازم را برای افزایش امنیت هم‌میهنان منتشر خواهد کرد. مبارزه و کسب آمادگی برای پیروزی نهایی یک وظیفه همیشگی است. در نبرد نهایی، هر قدر ما توانمندتر، و جمهوری اسلامی ضعیف‌تر باشد، پیروزی سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر به دست خواهد آمد. پاینده ایران @OfficialRezaPahlavi

‏در حالی که جنگ‌افروزان جمهوری اسلامی در تهران و پناهگاه‌های امن خود پنهان شده‌اند، سربازان وظیفه و نیروهای جوان را در پادگان‌هایی بی‌دفاع رها کرده‌اند، بی‌آنکه حتی توان حفاظت از این نیروها را داشته باشند. این رژیم بار دیگر نشان داده است که میان جان فرزندان ایران و بقای خود، همواره بقای خود را انتخاب می‌کند. ‏جمهوری اسلامی این جنگ را بر ملت ایران تحمیل کرده است و مسئولیت جان همه قربانیان آن، از جمله‌ سربازان در پادگان بمپور، بر عهده همین حکومت است. آرزوی همه ما، صلح، امنیت و آرامش برای تمامی ایرانیان است، اما تا زمانی که این رژیم بر سر کار باشد، نه امنیتی پایدار ممکن است و نه صلحی واقعی. ‏این رژیم تبهکار بیش از آنکه دل‌نگران امنیت مردم ایران باشد، نگران حفظ حزب‌الله لبنان و دیگر نیروهای نیابتی خود در منطقه است. برای این رژیم، بقای بازوهای تروریستی‌اش از امنیت و جان مردم اهواز، زاهدان، بندرعباس، بوشهر، چابهار و سراسر ایران مهم‌تر است. ‏خطاب من به سربازان، افسران و همه نیروهای میهن‌دوست است. جان خود را برای بقای جمهوری اسلامی به خطر نیندازید. سوگند شما به ایران است، نه به رژیمی که در لحظه خطر، سرکردگانش می‌گریزند و شما را بی‌پناه رها می‌کنند. ‏من با خانواده‌های داغدار سربازان وظیفه که در حملات اخیر به مراکز نظامی جمهوری اسلامی جان باختند، عمیقأ هم‌دردی می‌‌کنم، و از خانواده‌های همه سربازان وظیفه می‌خواهم تا آنجا که در توان دارند، اجازه ندهند فرزندانشان در این شرایط خطرناک به خدمت سربازی اعزام شوند. هیچ پدر و مادری نباید فرزند خود را به پادگان‌هایی بفرستد که امروز به جای محل خدمت، به میدان مرگ تبدیل شده‌اند. ‏این جوانان، فرزندان این سرزمین هستند، نه سپر انسانی جمهوری اسلامی. آنها نباید بهای بقای حکومتی درمانده را با جان خود بپردازند. ‏هم‌چنین از مردم شریف ایرانشهر و زاهدان که برای اهدای خون و یاری رساندن به سربازان مجروح پادگان بمپور شتافتند، صمیمانه سپاسگزارم. این همبستگی ملی یادآور این حقیقت است که مردم ایران، حتی در سخت‌ترین روزها، فرزندان خود را تنها نمی‌گذارند. ‏ایران به فرزندانش زنده نیاز دارد، برای ساختن آینده‌ای آزاد، آباد و سربلند. @OfficialRezaPahlavi

‏از درگذشت ناگهانی سناتور لینزی گراهام، دوست ثابت‌قدم مردم ایران و مدافع سربلند آزادی، بسیار متاثر شدم. ‏در لحظاتی که به شفافیت و قاطعیت اخلاقی نیاز بود، سناتور گراهام در سمت درست ایستاد. در روزهایی که دوستان و همراهان مردم ایران اندک بودند، او در مبارزه با استبداد، در کنار آنان ایستاد. ‏او از جایگاه و نفوذ خود بهره گرفت تا صدای مبارزان راه عدالت در مراکز قدرت شنیده شود. ‏ایرانیان حمایت‌های سناتور گراهام را در جریان انقلاب شیروخورشید هرگز فراموش نمی‌کنند، و یاد او را همواره با سپاس و احترامی عمیق گرامی خواهند داشت. ‏مراتب تسلیت و همدردی خود را به خانواده، دوستان و همکاران سناتور گراهام، و همچنین به مردم ایالت کارولینای جنوبی و سراسر ایالات متحده آمریکا ابراز می‌داریم. ‏روحش در آرامش باد. امید که دیگران راه او را در مبارزه برای آزادی ادامه دهند. @OfficialRezaPahlavi

شش ماه پیش، در چنین شبی، تهران در تاریکی فرو رفت. سراسر ایران در تاریکی فرو رفت. اما حتی آن تاریکی نیز نتوانست میلیون‌ها ایرانی را در خانه‌هایشان نگه دارد. ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه تنها دو شب برای اعتراض نبود. شب‌هایی بودند که سکوت ایران شکست. میلیون‌ها نفر به خیابان‌ها آمدند، میدان‌ها را پر کردند و بر بام‌ خانه‌هایشان ایستادند، اما رژیم با گلوله به آنان پاسخ داد. در آن چهل‌وهشت ساعت، ده‌ها هزار تن از هم‌میهنانم جان خود را از دست دادند. از آن روز تا این لحظه نیز ده‌ها هزار نفر دیگر بازداشت، شکنجه یا به مرگ محکوم شده‌اند. آنان مصمم و با شهامت به خیابان آمدند. من هر روز به آنان می‌اندیشم. در آن دو شب، هم‌میهنانی را از دست دادم که هرگز فرصت دیدارشان را نخواهم یافت. برای من عدد ۴۰ هزار هرگز یک آمار نیست. هر بار که آن را می‌شنوم پسری را می‌بینم که دیگر هرگز به آغوش مادرش بازنگشت. دختری را می‌بینم که همیشه جای او بر سر سفره خانواده‌اش خالی خواهد ماند. هر یک از آنان را چون فرزند، برادر یا خواهر خود می‌دانم و سنگینی بار نام تک‌تک آنان را بر دوش خود احساس می‌کنم. اما هر هفته که با خانواده‌های جان‌باختگان دیدار می‌کنم، اراده ملتم برای ادامه این راه استوارتر می‌شود. فرزندان آنان بیهوده جان ندادند. آنان برای آزادی جان دادند، و با سربلندی جان دادند. تاریخ فداکاری این زنان و مردان را از یاد نخواهد برد، و من نیز نخواهم گذاشت نام و راه آنان فراموش شود. همان‌گونه که مقاومت‌گران اروپای اشغال‌شده در برابر استبداد ایستادند و همانگونه که انقلابیون آمریکا برای آزادی جنگیدند، فرزندان ایران نیز ایستادگی کردند. اما شجاعت آنان، ویژگی دیگری داشت. آنان نه ارتشی داشتند، نه پشتیبانی هوایی، و نه هیچ پشتوانه‌ای جز باور به آرمانی که برای آن برخاسته بودند. با این‌همه، ایستادند. ملتی یکپارچه تصمیم گرفت در کنار یکدیگر در برابر گلوله‌ها بایستد، نه آنکه حتی یک روز دیگر در ترس زندگی کند. مردان و زنان ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه در تاریخ ایران به‌عنوان نسلی جاودانه خواهند ماند که مرگِ آزاد و سرافراز را بر زندگیِ در زنجیر و زانوزده ترجیح داد. من تنها این را به جامعه جهانی می‌گویم: اجازه ندهید آنچه در اتاقهای مذاکره در ژنو یا اسلام‌آباد رقم می‌خورد، حقیقت آنچه را در خیابان‌های تهران، مشهد و کرمانشاه رخ داد، به فراموشی بسپارد. آنان برای آزادی جان دادند و با آزادی ایران، تنگه هرمز گشوده خواهد شد، تهدید هسته‌ای پایان خواهد یافت و ما به صلح واقعی دست خواهیم یافت. به هم‌میهنانم گفته‌ام آنچه شما در ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه آغاز کردید، مسیری بازگشت‌ناپذیر است. ما با هم جایگاه شایسته کشورمان در جهان را بازپس خواهیم گرفت، عزت ملی خود را احیا خواهیم کرد و یاد قهرمانان‌مان را با ساختن ایرانی آزاد زنده نگه خواهیم داشت. اکنون زمان آن است که درنگ کنیم، دوباره نیرو بگیریم، و بار دیگر خود را وقف پیروزی کنیم. ما یاد جان‌باختگان را با به پایان رساندن راهی که آغاز کردند گرامی می‌داریم. ایران آزاد دیگر یک امید نیست. یک قطعیت است. و جهان باید بداند که هم‌میهنان دلیر من تنها برای آزادی خود نمی‌جنگند، آنان برای صلح و ثبات جهان نیز مبارزه می‌کنند. @OfficialRezaPahlavi

‏هم‌میهنان عزیز، ‏جمهوری اسلامی می‌کوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایش‌های ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینه‌های هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت می‌شود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد. ‏اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساس‌ترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند. ‏بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دی‌ماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان می‌دانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظه‌ای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعده‌های ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای بازپس‌گیری ایران و هویت ملی‌مان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نام‌شان برای همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است. ‏امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانواده‌های شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شب‌های دشوار متوقف مانده است؛ خانواده‌هایی که عزیز و گاه تنها نان‌آور خود را از دست داده‌اند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم می‌گشایند؛ همسران، خواهران و برادرانی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل می‌کنند. ‏این خانواده‌ها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانت‌دار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه ماست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبان‌شان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواری‌های مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند. ‏تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمی‌تواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آینده‌ای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آینده‌ای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد. ‏پاینده ایران @OfficialRezaPahlavi

#آموزشی جمهوری و ماهیت آن (چرا باید مراقب حقه های چپ ها بود): جمهوری، به‌عنوان یک نظام حکومتی، اشکال گوناگونی دارد؛ از جمهوری ریاستی گرفته تا نیمه‌ریاستی و پارلمانی. با این حال، بررسی تاریخ معاصر نشان می‌دهد که جمهوری‌ها، به‌جز موارد استثنایی، با چالش‌های ساختاری جدی روبه‌رو بوده‌اند . تنها نمونهٔ جمهوری موفق و پایدار از بدو تأسیس، ایالات متحده آمریکاست که امسال جشن ۲۵۰ سالگی استقلال و نظام جمهوری خود را برگزار می‌کند. سایر جمهوری‌ها، حتی آن‌هایی که امروز نسبتاً موفق به‌نظر می‌رسند (مانند فرانسه و آلمان)، سابقه‌ای طولانی از جنگ، قتل‌عام، فقر، قحطی و بی‌ثباتی دارند و برخی از آن‌ها حتی برهه ای یا کلی به سیستم‌های پیشین یا جایگزین بازگشت کرده‌اند. اکثر جمهوری‌های موجود در جهان امروز، شباهت‌های قابل توجهی با جمهوری‌های حاکم بر کشورهای ایران، عراق، ترکیه، روسیه، سوریه، بلاروس، کره شمالی و کنگو دارند. همان‌طور که نمی‌توان اسلام را جدا از کشورهای اسلامی، یا کمونیسم را جدا از کشورهای کمونیستی ارزیابی کرد، ارزیابی منصفانهٔ نظام جمهوری نیز نیازمند نگاه واقع‌بینانه به کارنامهٔ کشورهای جمهوری است.

ویژگی‌های مشترک اکثر جمهوری‌ها: 🟥 فساد ساختاری و گستردهٔ دولتی 🟥 فقدان برنامهٔ کلان و چشم‌انداز بلندمدت 🟥 تمرکز قدرت در دست elites سیاسی که اغلب با چرخش‌های پوپولیستی و شخصیتی همراه است

ایالات متحده در این میان استثناست؛ نه به‌خاطر برتری ذاتی نظام جمهوری، بلکه به دلیل موقعیت جغرافیایی منحصربه‌فرد (محافظت‌شده توسط دو اقیانوس)، و مهم‌تر از آن، تأسیس به‌عنوان یک کشور نوپا بدون بار تاریخی سنگین. این کشور «ساخته شد»، نه اینکه «وجود داشته باشد» و میراثی چندصدساله را بر دوش بکشد. حتی فرانسه، با وجود تاریخ غنی، از جمهوری‌های پی‌درپی خود خاطره‌ای خونین و پرتلاطم دارد. در ایران نیز، تجربهٔ جمهوری نشان می‌دهد که نهایت دستاورد این نظام، رسیدن به الگویی مشابه جمهوری روسیه تحت ولادیمیر پوتین یا جمهوری ترکیه تحت رجب طیب اردوغان است. انتظار فراتر رفتن از این سطح، واقع‌بینانه نیست. اگر قرار بود جمهوری به شکلی به مراتب برتر و عاری از فساد و بی‌ثباتی ظاهر شود، دیگر کشورها پیش از این به آن دست یافته بودند. حقیقت اساسی این است: بدون ستون و پایهٔ محکم تاریخی یا فرهنگی، نمی‌توان نظامی فراتر از آنچه دیگران تجربه کرده‌اند ساخت.

تنها ستونی که جمهوری در ایران بر آن بنا شده، واقعهٔ تلخ سال ۱۳۵۷ است و همین پایه، سقف آن را نیز تعیین کرده است.

سعی کنیم همیشه واقع بین باشیم و برپایه واقعیت موجود حرف بزنیم با ما باشید Follow for more @Namiascience

خطاب به نمایندگان خارجی که برای دفن دیکتاتور سابق جمهوری اسلامی، به تهران سفر کرده‌اند: ایران عزادار خامنه‌ای نیست. ایران سوگوار بیش از ۴۰ هزار زن و مردی است که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، به دست خامنه‌ای، قالیباف و ماشین سرکوبشان قتل‌عام شدند. رژیم برای برپایی این نمایش تبلیغاتی، مبالغ هنگفتی از ثروت مردم ایران را هزینه کرده است، اما حتی یک رهبر از کشورهای دموکراتیک نیز در آن حضور نیافته است. آنچه امروز می‌بینید، ملتی نیست که برای حاکمش سوگوار باشد؛ بلکه ملتی است سرشار از خشمِ بر‌حق، و همین خشم و شجاعت قهرمانانه، آنچه را که از این رژیم جنایتکار باقی مانده است، به زیر خواهد کشید. @OfficialRezaPahlavi

با پایان حضور تیم جمهوری اسلامی در جام جهانی فوتبال، آنچه از این رویداد برای ما ایرانیان به یاد خواهد ماند، حضور هم‌میهنانی است که صحنه جام جهانی را به فرصتی برای گرامی‌داشت یاد جاویدنامان میهن، نمایش پرچم ملی شیروخورشیدنشان ایران، و رساندن صدای ملت ما به جهان تبدیل کردند. من از همه شما که با اتحاد، متانت و شکوه ملی، درون و بیرون ورزشگاه‌ها، در خیابان‌ها، رسانه‌ها و فضای مجازی، نام ایران و یاد فرزندان جان‌باخته سرزمین ما را زنده نگه داشتید، سپاسگزارم. شما بار دیگر نشان دادید که ایران، جمهوری اسلامی نیست؛ و تیم حقیقی ایران، مردم ایران‌اند که برای آزادی و بازپس‌گیری کشورشان ایستاده‌اند و جان‌فشانی می‌کنند. باور دارم روزی نه چندان دور، ورزشکارانی هم‌دل و همراه مردم ایران، تیم‌های ورزشی ما را در رقابت‌های جهانی زیر پرچم ملی ایران نمایندگی خواهند کرد و برای کشورمان افتخار خواهند آفرید. تا آن زمان، ما هم‌چنان وظیفه داریم از هر فرصتی ازجمله از ادامه مسابقات جام جهانی، برای رساندن صدای ملت ایران به جهان بهره ببریم؛ به‌ویژه در روزهایی که جمهوری اسلامی خود را برای دروغ‌پردازی و نمایش تبلیغاتی پیرامون دفن جنایتکار اعظم، علی خامنه‌ای آماده می‌کند و همچنان می‌کوشد حقیقت را پنهان نگاه دارد. @OfficialRezaPahlavi

سه سال پیش راجع به مساله #هواداری یا حس #مالکیت یک مطلب بسیار کوتاه نوشته بودیم (لطفا بخوانید) اتفاقات جالب در این دهه ی گذشته نسبت به نگاه مردم ایران به تیم فوتبال از همین نوع مباحث فلسفی است. اینجاست که مشروعیت legitimacy باید باز تعریف گردد. نکته ی جالب برای شخص نویسنده این مطلب این است که ایران شاید بتوان گفت تنها کشور جهان است که مفهوم #آزادی را به عنوان نگاه همگانی برای #مشروعیت پذیرفته است

و این مفهوم آزادی ریشه در مالکیت خصوصی دارد

با ما باشید Follow for more 🔽🔽🔽 @Namiascience

‏گفتگوی ویژه درباره آخرین تحولات ایران، آینده انقلاب ملی شیروخورشید، و مسیر پیش ‌ِروی مردم ایران ‏امشب (شنبه ۶ تیر ٢۵٨۵/١۴٠۵)، ساعت ۲۲ به وقت ایران ‏پخش هم‌زمان از تلویزیون انقلاب ملی، یوتیوب، شبکه اکس و اینستاگرام دفتر ارتباطات و رسانه رضا پهلوی @OfficialRezaPahlavi

‏امروز با امیلی تورن‌بری رئیس کمیته روابط خارجی مجلس عوام بریتانیا و شماری دیگر از اعضای این کمیته دیدار داشتم تا درباره وضعیت داخلی ایران، سرکوب مردم ایران توسط جمهوری اسلامی، و ضرورت فوری قرار دادن ملت ایران در مرکز سیاست بریتانیا گفت‌وگو کنیم. ‏به‌روشنی تأکید کردم که معامله با رژیمی که در دی ماه بیش از ۴۰ هزار ایرانی را به قتل رسانده، نه‌تنها از نظر اخلاقی غیرقابل‌قبول است، بلکه از نظر راهبردی نیز خطایی بزرگ خواهد بود. ‏هر توافقی که به حفظ این رژیم یا بقایای آن بینجامد، محکوم به شکست است. مردم ایران چنین توافقی را نخواهند پذیرفت. ‏با حمایت جامعه جهانی یا بدون آن، مردم ایران این رژیم را سرنگون خواهند کرد و آزادی به ایران بازخواهد گشت. This morning, I met with Emily Thornberry, Chair of the House of Commons Foreign Affairs Committee, and other members of the Committee to discuss the situation inside Iran, the Islamic Republic’s repression of the Iranian people, and the urgent need to place the people of Iran at the centre of UK policy. I made clear that dealing with a regime that murdered more than 40,000 Iranians in January is not only morally wrong, but strategically misguided. Any agreement that preserves this regime or its remnants will fail. The Iranian people will not accept it. With or without international support, the people of Iran will overthrow this regime. Freedom will come to Iran. @OfficialRezaPahlavi

جمهوری اسلامی هم‌زمان با امضای تفاهم‌نامه‌ «صلح»، دو تن دیگر از معترضان ۱۸ و ۱۹ دی‌ به نام‌های جواد زمانی و ابوالفضل ساعدی را اعدام کرد. این نتیجه معامله و سازش با یک رژیم جنایتکار است. توافق با رژیمی که تنها در دو روز، بیش از ۴۰ هزار معترض را به قتل رساند، نه‌تنها از نظر اخلاقی نادرست است، بلکه از منظر راهبردی نیز خطایی فاجعه‌بار خواهد بود. تعامل با این رژیم محکوم به شکست است و همه ما بهای پیامدهای آن را خواهیم پرداخت. جنگ ۴۷ ساله جمهوری اسلامی علیه مردم ایران همچنان ادامه دارد. رژیمی که هرگز با شهروندان خود به صلح نرسیده، هرگز با جهان نیز به صلحی واقعی دست نخواهد یافت. جامعه جهانی باید از مبارزه ملت ایران برای آزادی حمایت کند و آنها را در کانون هر مذاکره و محور هر سیاستی درباره ایران قرار دهد. اما روشن بگویم: با حمایت جهان یا بدون آن، این رژیم سقوط خواهد کرد،ٰ و مردم ایران خود را از چنگ استبداد آزاد خواهند کرد. As it signs a Memorandum of Understanding for “peace”, the Islamic Republic just executed two more protesters from January 8th and 9th— Javad Zamani and Abolfazl Saedi. This is the consequence of making a deal with this criminal regime. To do a deal with a regime that murdered more than 40,000 protestors in two days in January is morally wrong and strategically misguided. Dealing with this regime will fail and we will all face the consequences. The regime’s 47-year war against the Iranian people continues. Just as it has never made peace with its own citizens, it will never truly make peace with the world. The international community should back the people of Iran’s fight for freedom. Put them center in any negotiations and in their Iran policy. But let me be clear - with or without international support - this regime will fall. The people of Iran will liberate themselves from tyranny. @OfficialRezaPahlavi

یک مطلب طولانی هست نوشته کاربر نظامی نویس #شین به زبان انگلیسی اگر زبانتون خوب هست مطالعه کنید سه قسمت هست قسمت دوم و سوم در کامنت های این پست مطالعه کنید

ایران ما، امروز بیش از هر زمان دیگری به اتحاد نیروهای ملی نیاز دارد. چه با حمایت خارجی و چه بدون آن، سرنوشت ایران در دستان خود ماست. ما از این رژیم فرسوده و درمانده نیرومندتریم. ما از مزدورانی که برای نمایش‌های تبلیغاتی به خیابان فرستاده می‌شوند، مصمم‌تر و استوارتریم. @OfficialRezaPahlavi

از اصل حق انتخاب مردم کوتاه نخواهم آمد بخشی از نشست آنلاین با شماری از فعالان و چهره‌های رسانه‌ای و هنری، ۱ خرداد ۲۵۸۵/۱۴۰۵ @OfficialRezaPahlavi