کانال ادبی مدرسان نوجوان سمپادی👨‍🎓 آوار خیال👩‍🎓

چرا وقتی ضایع می‌شویم، می‌گوییم «سنگِ روی یخ» شدم؟ البته جمله درست سنگِ یخ شدن است! در تهرانِ قدیم (قبل از اختراع یخچال برقی)، در فصل تابستان مردم از «یخچال‌های طبیعی» یخ می‌خریدند. یخ‌ها به صورت قالب‌های سنگیِ بزرگ بود. کسانی که برای خرید یخ می‌رفتند، اگر پارچه یا گونیِ ضخیم همراهشان نبود، بیچاره می‌شدند! چرا؟ چون مجبور بودند قالب یخ را با دستِ لخت بگیرند. در مسیرِ خانه، زیر آفتابِ داغ، یخ آب می‌شد و از بین می‌رفت. وقتی به خانه می‌رسیدند، می‌دیدند یخ تمام شده و فقط یک تکه سنگِ کوچک و بی‌ارزش (ناخالصیِ یخ) در دستشان مانده و جلوی مهمان‌ها خجالت‌زده می‌شدند. به آن حالتِ شرمندگی و دستِ خالی ماندن، می‌گفتند: «مثل سنگِ یخ شد.» یعنی چیزی که داشت (آبرو/اعتبار) آب شد و رفت. #قصه_داشت. منبع: تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم جعفر شهری.