پَـــروانــه آبــی؛🦋

سونگمینِ Schefflera گفت " تو شیرینیِ روزهای زهرمارِ این عمارتی. "

اون‌هایی که می‌خونن می‌دونن وقتی سونگمین از فلیکس پرسید " عاشقم شدی؟ " یعنی چی- ناتواااانم.😭🫵🏻

آقا- Schefflera این هفته رو نمی‌توانید.

من هنوز ناراحتم؛چرا نذاشتید پالما رو سداند کنم(؟) الان یه‌چیزی داشتم باهاش گریه کنم.

نمی‌دونم اما گاهی احساساتم انقدر به هم ریخته و آشفته می‌شن که دست به تصمیمات و کارهای سخت می‌زنم.

بیایید تست ساب بدید و ریسک کنید عزیزانم و به جمع دوستانِ ما بپیوندید. ☺️

می‌گفت:" تو تنها کسی نیستی که توی این دنیا تلاش کرده و نرسیده. وقتی برسی عجیبه. اصل این دنیا برای نرسیدنه."

باشه فهمیدم که اگه دووم بیارم وزنِ اتفاقات سنگین تر می‌شه.

شب‌های روشن واقعاً کتاب قشنگیه؛ اشک ریختم.

می‌دونم یه روزی همه‌ی این‌ها تموم می‌شه. یه روزی هم نور میاد و تاریکی می‌ره ولی اگه من نباشم چی؟ ):

اما چی؟ از اینکه بلد نیستم خودم رو یادآوری کنم متنفرم.

از حرف زدن با آدم‌ها خسته‌ام چون درکی از کسی نمی‌بینم.

این پیامِ چان همیشه من رو از عصبانیت نجات می‌ده.

جداً این همه مشکلات هست، بازم این آرامشی که امروز دارم انقدر تلاش می‌کنم که حفظ بشه رو نمی‌خوام مفت از دستش بدم و با وقت گذروندن برای آدم‌های الکی بهش ضربه بزنم.

همیشه می‌گم کسی که خواسته‌ی فِرد محبوبش حالا هرکسی؛ از آیدل تا فردِ ریل زندگی رو نمی‌فهمه می‌خواد من رو بفهمه(؟)

یادمه می‌گفت ' انقدر به خودت و سلامتِ روح و روانت ارزش می‌ده که خودت رو درگیر آدم‌های بی‌ارزش و پوچ نکنی.'