𝐌𝐎𝐎𝐍𝐒𝐇𝐄𝐋𝐋

یعنی به اینجا تعلق ندارم ؟ به طبیعت

مقصدت هرجا که باشه هر جای ِ دنیا که باشی اون ور ِ مرزِ ِ شقایق پشت ِ لحظه ها که باشی خاطرت باشه که قلبت سپر ِ بلای ِ من بود تنها دست ِ تو رفیق ِ دست ِ بی ریای ِ من بود

صبح زود صبح‌ بخیر به زور و خمیازه

سپس در گوشم گفت:حالم چیزی شبیه نشستن در وسط میدان جنگ و فکر کردن به نُت‌های گنجشک‌ها در سپیده‌دم است.

وقتی به آدم‌ها اجازه میدی بهت نزدیک بشن، راهی پیدا میکنن تا به زیر پوستت نفوذ کنن؛ و برسن به مفصل‌هایی که استخون‌های ضعیفت رو کنار هم نگه میدارن. تیکه های خودشون رو به پازل تو اضافه میکنن

فراموش می شوم راحت تر از ردپایی بر برف که زیر برفی تازه دفن می شود راحت تر از خاطره ی عطر گیجی در هوا که با رهگذری تازه از کنارت رد می شود و راحت تر از آنکه فکر کنی فراموش می شوم و چقدر دروغ گفتن در پاییز راحت است! وقتی یادت نمی آید کدام یکشنبه عاشق ترین زن دنیا بودم و کدام یکشنبه پیراهنت آنقدر آبی بود یادت نمی آید و سال هاست کنار همین شعر ایستاده ام و هی به ساعتی نگاه می کنم که عقربه هایش درست روی شش از کار افتاده اند (یادم نبود  پاییز فصلی است  که تمام درختان خواب آن را دیده اند)  

-میبوسمت،میبوسمت از دور

من میخواستم دنیا از بین بره اما یکجا باشیم،اما حقیقت اینه که آدمها میان که برن کاریش هم نمیشه کرد

ژینا 🖤

(تنها یک چیز را بیشتر از تو دوست دارم اینکه تو را دوست دارم)