مدرسه احیاءالعلوم هرات

شهادت خبرنگار توانای الجزیره (انس الشریف)

خواهری پرسیده‌اند: ♦️اگر زنی مدت نفاس آن بعد از ولادت، از چهل روز زیاد تر بشه و حالت حیض آن فوران باشه میتوانه غسل کنه وعبادات خو انجام بده یا تا شصت روز صبر کنه ؟ 🔸الجواب: نهایت مدت نفاس نزد احناف ونیز جمهور فقها، چهل روز است، پس با ختم چهل، - اگر هم خون دوام داشته باشد- غسل کرده و به نماز شروع می کند و تا ۱۵ روز بعدش پاک محسوب می شود، اگرچه خون هم جاری باشد. بعدا اگر خون دوام داشت و یا از نو شروع شد، حیض حساب می شود. ✍ضیاءاحمد فاضلی

🔸دکتر وصفی ابو زید می‌نویسد: فایز الدباس، یکی از همکارانم از من پرسید این چه سلاحی است که مقاومت حاضر نیست تسلیم کند؟ و این سلاح چه کرده است؟ آیا بهتر نیست حماس سلاح خود را تحویل دهد تا مردمش نجات یابند؟ گفتم: این، سلاحی است که بیش از بیست هزار سرباز اسرائیلی را کشته است. سلاحی که صد هزار سرباز اسرائیلی را از خدمت خارج کرده است. سلاحی که بیش از نیمی از تانک‌ها و خودروهای ارتش اسرائیل را نابود کرده است. سلاحی که انبارهای آمریکا و اروپا را برای حمایت از اسرائیل خالی کرده است. سلاحی که نزدیک به دو سال با اسرائیل، آمریکا و غرب جنگیده است. سلاحی که اسرائیل را در غزه زمین‌گیر کرده است. سلاحی که با دستان و دندان‌های خود ساخته‌اند و آن را به نام فرماندهان و شهدا نامگذاری کرده‌اند. سلاحی که دشمنشان نحوه کار، بُرد و روش از کار انداختنش را نمی‌دانند! سلاحی که با وام‌های ربوی خریداری نشده، میلیاردها کمیسیون در آن گرفته نشده و تحت لیسانس‌های بین‌المللی قرار نگرفته است. و دوست من، اگر آنها سلاح خود را شب تحویل می‌دادند؛ صبح همان روز همگی ذبح می‌شدند، ظهر مردمشان نابود می‌شد، و شب هنگام، غزه خالی از مردم می‌شد و شرکت‌های آمریکایی برای ساخت برج‌های ترامپ، به آنجا می‌آمدند! ما ملتی هستیم که حتی تاریخ خود را نمی‌خوانیم و حتی مصیبت‌های خود را درست درک نکرده‌ایم؛ سازمان آزادی‌بخش سلاح خود را تحویل داد و لبنان را ترک کرد، و پس از آن فلسطینیان بی‌دفاع در صبرا و شتیلا ذبح شدند، و رهبرانشان در تونس و جاهای دیگر تعقیب و کشته شدند!! دوست من، ما با پست‌ترین، خبیثت‌ترین، حقیرترین، کثیف‌ترین، کینه‌توزترین و گستاخ‌ترین دشمنی که تاریخ به خود دیده است روبرو هستیم، اما ما مردمی ناآگاهیم.. @qalb_ommat

‍ ‍ ‍ ـــــــــــــــــــــــــــــ 📖 کتاب: سی درس از سی سال زندگی 👤 نوشتهٔ استاد حیدر حمید 🚨 برای دریافت فایل کتاب، روی این نوشته کلیک کنید. #کتابستان #معرفی_کتاب #کتاب_خوب_بخوانیم @Em_Roozam

🔺سپتامبرِ سیاهِ اسرائیل! در این شرایط طاقت‌فرسای داخلی و ناترازی انرژی و بحران برق و آب، سخن گفتن درباره مسائل خارجی و تجزیه و تحلیل آن‌ها به ویژه در مورد منازعه فلسطین و اسرائیل دشوار است و مقبولیت زیادی ندارد. اما چه می‌شود کرد که نمی‌توان از تحولات جهانی و منطقه‌ای به ویژه مرتبط با این مناقشه تاریخی که ریشه بسیاری از بحران‌های منطقه و کشورهایش می‌باشد، غفلت کرد. در حالی که نسل‌کشی همچنان در غزه در جریان است و گرسنگی عمدی ساکنان آن هر روز قربانیان بیشتری به ویژه در میان کودکان می‌گیرد و تحرکی عملی در سطح بین‌الملل برای توقف آن وجود ندارد، اما به موازات آن تحول عظیمی در دو بعد رسمی و مردمی در جهان به زیان اسرائیل در حال شکل‌گیری است که مهم‌ترین بخش آن شکافی است که در اجماع غربی (آمریکا و اروپا) در حمایت بی‌چون و چرا از اسرائیل رخ داده است. البته اگر فردی چون ترامپ در راس قدرت در آمریکا نبود، چه بسا شکاف پیشگفته به این عمق نبود. اين تحول بین‌المللی ابعاد مختلف حقوقی، سیاسی، اجتماعی و حتی به صورت جزئی نظامی و اقتصادی هم پیدا کرده است؛ از صدور قرار تعقیب قضایی در دیوان لاهه علیه مقامات ارشد سیاسی و نظامی، تشکیل پرونده‌های قضایی علیه نظامیان اسرائیلی در برخی کشورها، نگاه منفی فزاینده افکار عمومی به رژیم به ویژه در اروپا و آمریکا و قرار گرفتن حامیانش در اقلیت و تحریم‌های آکادمیک گرفته تا چرخش تدریجی برخی رسانه‌های معروف از حمایت از اسرائیل در جهان و انتشار تصاویر کودکان کشته شده به علت گرسنگی در صفحات نخست خود، تصویب یا بررسی ممنوعیت فروش سلاح در برخی پارلمان‌های اروپایی و اخیرا کمپین دیپلماتیک شناسایی کشور فلسطین به رهبری فرانسه و مشارکت عربستان. در واقع این نسل‌کشی بی‌سابقه چنان اندوخته‌های راهبردی اسرائیل در طول این هشت دهه را در جهان بر باد فنا داده که به گفته اولمرت نخست وزیر پیشین و یعلون وزیر دفاع اسبق و مقاماتی دیگر، از اسرائیل «رژیمی منفور» ساخته است که مشروعیت و قدرت نرمش در جهان در حال نابودی است. به این خاطر هم اخیرا 550 مقام اسرائیلی که خیلی از آن‌ها بنیانگذاران دکترین‌های امنیتی و نظامی در طول چند دهه گذشته هستند، طی نامه‌ای از ترامپ خواسته‌اند که نتانیاهو را مجبور به پایان دادن به جنگ غزه کند. اما در حالی که جنگ غزه در آستانه دو سالگی است و این منطقه به تلی از خاکستر تبدیل شده، بی‌بی همچنان تاکید می‌کند که تا زمانی که حماس را شکست ندهد، به این جنگ خاتمه نمی‌دهد. هیچ نخست‌وزیری مانند نتانیاهو در تاریخ اسرائیل، شیفته قدرت نبوده و به این شکل اندوخته‌های آن را در جهان نیست و نابود نکرده است. در حالی که نتانیاهو کمر همت به نابودی حماس بسته، اما به گفته یسرائیل زیف مسئول سابق عملیات ارتش، امروز او به «دشمن (حماس) پیروزی دیپلماتیک بزرگی» را ارزانی داشته است. منظور زیف، کمپین دیپلماتیک فرانسه و عربستان برای شناسایی کشور فلسطین است که ماه آینده (سپتامبر) در سازمان ملل وارد ایستگاه بسیار مهم خود خواهد شد. این نفرت جهانی فعلا نان و آبی برای مردم غزه نشده و این شناسایی‌ها نیز فعلا منجر به تشکیل فلسطین نمی‌شود، با این حال اهمیت مساله آنجاست که چنان که مقدمه فروپاشی یک حکومت در یک کشور سقوط آن در ذهن مردمش است، سقوط بی‌سابقه اسرائیل در ذهنیت جهانی نیز پیش‌درآمدی برای تحولات سهمگین بعدی می‌تواند باشد؛ به ویژه که یکی از ستون‌های ماندگاری اسرائیل همواره حمایت بی‌چون و چرای غرب بوده است؛ اما هولوکاست غزه، نظر به اهمیت افکار عمومی به ویژه در اروپا موجب افول جایگاه اسرائیل شده و مسیری را می‌گشاید که اگر در یک دهه آینده وارد فاز قطع روابط با تل آویو شد، نباید تعجب کرد. اما اهمیت دیگر مساله افول جهانی روایت اسرائیل و صعود روایت فلسطین و عزم بین‌المللی برای شناسایی کشور فلسطین آنجاست که تا قبل از حمله هفتم اکتبر حماس، عادی سازی روابط با اسرائیل و گسترش پیمان ابراهیم در صدر تحولات بود و عملا فلسطین در حافظه منطقه و جهان فراموش شده بود؛ اما واکنش بی‌حساب و کتاب به این حمله نه تنها اهداف جنگ را -چه آزادی گروگان‌ها و چه نابودی حماس- هنوز محقق نکرده، بلکه آرمان فلسطین و لو فعلا در بعد رسانه‌ای و افکار عمومی و بدون برگردان عملی احیا و دنیا بر ضرورت تشکیل کشور فلسطین به عنوان ریشه بحران واقف شده است. نتانیاهو در یک سال اخیر پیشنهاد آمریکا (چه بایدن و چه ترامپ) را برای برقراری روابط با عربستان در قبال توقف جنگ رد می‌کرد؛ به این امید که با ایجاد نظم منطقه‌ای جدید، روابط با عربستان مجانی و بالاجبار حاصل می‌شود؛ اما مشارکت ریاض در این کمپین دیپلماتیک نه تنها بیانگر مخالفت آن با روابطی مجانی، بلکه منعکس کننده نگرانی آن و کشورهای دیگری همچون ترکیه نسبت به نظم منطقه‌ای اسرائیلی و پیامدهای آن است. #صابر_گل_عنبری @Sgolanbari

ـــــــــــــــــــــــــــــ روزی مهدی خلیفۀ عباسی بار عام داده بود تا هر کسی که بخواهد، بتواند به دربار وی حضور یابد و خواسته‌های خویش را پیش کند. بنابراین، در آن روز، یکی می‌آمد و شکایت خویش به وی عرضه می‌کرد و دیگری در ستایش وی شعر می‌سرود و هر کس خواسته‌ای به خلیفه پیش کرد تا نیمه‌های روز که مردی کفش به دست، به دربار وارد شد و رو‌به‌روی خلیفه ایستاد و گفت: ای امیرالمؤمنین! این کفش از آنِ پیامبر اسلام است؛ آورده‌ام تا برای شما هدیه‌اش دهم. مهدی از جایش بلند شد و با احترام تمام، کفش را از مرد گرفت و آن را بوسه زد و به مرد گفت: چه بس هدیۀ گران‌بهایی برای‌مان آورده ای! سپس دستور داد ده هزار درهم به مرد پیشکش کنند. مرد مبلغ مذکور را گرفت و رفت. هنگامی که مرد از دربار خلیفه بیرون شد، مهدی رو به هم‌نشینانش کرد و گفت: به خدا سوگند! به درستی می‌دانم که پیامبرمان هرگز چشم مبارک‌شان به این کفش نیفتاده است؛ چه رسد به این‌که آن را به پای مبارک‌شان کرده باشند؛ اما من اگر وی را در مورد این ادعایش تکذیب می‌کردم، وی به مردم می‌گفت: آهای ایهاالناس! کفش پیامبر را به خلیفه آوردم و او آن را از من نپذیرفت. آن‌گاه کسانی که وی را تأیید و تصدیق می‌کردند، به مراتب بیشتر از کسانی می‌بودند که دروغ‌گویش بدانند و حرفش را نپذیرند؛ زیرا عامۀ مردم، به شکل متداول به ظاهر امور می‌نگرند، نه به حقیقت امر. همین است که همیشه در پی نصرت و یاری ضعیف بر علیه قوی بر می‌آیند؛ اگر چه شخص ضعیف ظالم بوده و ادعای نا به جایی داشته باشد. ما اما امروز، زبان وی را خریدیم و هدیه‌اش را پذیرفتیم و حرف و حدیثش را تصدیق کردیم. این کار به باور من، برای ما بهتر، مفیدتر و ایمن‌تر بود. در این قصه، درس بزرگی برای زندگی نهفته است و آن این‌که: گاهی اوقات باید برای در امان ماندنِ خود، مراقب مردم باشیم. اگر در مقابل هر کنشی واکنش نشان دهیم و در مقابل هر سخنی، حرفی بگوییم و در مقابل هر موضعی، موقفی بگیریم، با وجودی که ممکن قربانی و مظلوم باشیم، مردم ما را جانی و ظالم خواهند دید. چه درست فرموده است امام احمد رحمه‌الله هنگامی که به وی گفتند: نُه دهمِ خردمندی، در تغافل است؛ اما ایشان فرمود: خیر، بلکه همۀ زیرکی و خردمندی در تغافل است. #امروز... #این_روزها @Em_Roozam

اندیشه‌های ناب #پیام_هفته #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

♦️آب زلال بند، مرگ خاموش | هشدار درباره آب‌بازی در بندها ⸻ انجینیر حمیدالله یلانی ۰۵/۰۵/۱۴۰۴ در نگاه اول، آب سرد و زلال بندهایی که از بارندگی و آب‌های کوهستانی تغذیه می‌شوند، ممکن است بسیار پاک و بی‌خطر به‌نظر برسند. اما حقیقت این است که حتی در چنین بندهایی، آب‌بازی یک عمل به‌شدت خطرناک و نادرست است. در کشور ما، تجربه‌های تلخ و تکراری، مخصوصاً در بندهایی چون بند پاشدان، نشان داده که این موضوع فقط یک هشدار ساده نیست، بلکه مسأله‌ی زندگی و مرگ است. چندین مورد غرق‌شدن در همین بند در سال‌های اخیر به‌ثبت رسیده، اما هنوز هم بسیاری از مردم نمی‌دانند که کاسه‌ی بند از نظر فنی و ایمنی، برای هیچ‌نوع استفاده تفریحی ساخته نشده است. آب در این بندها معمولاً عمق نامساوی دارد، دمای آن بسیار پایین است و سطح زیر آب پر از لایه‌های گل نرم، سنگ‌های لغزنده و شیب‌های پنهان است. وقتی کسی وارد این آب می‌شود، بدون آن‌که آمادگی لازم داشته باشد، در معرض شوک سردی، گرفتگی عضلات، لغزش و گیر افتادن قرار می‌گیرد. حتا اگر شخص مهارت شنا داشته باشد، شرایط خاص بند می‌تواند او را به‌دام بیندازد. به‌ویژه زمانی که دریچه‌های تخلیه باز می‌شوند یا جریان‌های زیرسطحی فعال می‌شوند، کنترل اوضاع بسیار دشوار می‌شود. نکته مهم این است که در اکثریت بندهای دنیا، آب‌بازی در کاسه بند به‌صورت واضح و قانونی ممنوع است. این ممنوعیت فقط به‌دلیل خطر غرق‌شدن نیست، بلکه حفاظت از منابع آبی، حفظ ساختار فنی بند، و جلوگیری از آسیب به محیط اطراف نیز از دلایل مهم آن است. من در چندین سفر تخنیکی رسمی و علمی به کشورهای مختلف از جمله آلمان، ترکیه، ایران، هندوستان و کوریای جنوبی، فرصت بازدید از بندهای بزرگ و مهم را داشتم. با آن‌که این سفرها با مجوز رسمی انجام شده بود، باز هم اجازه بازدید از بخش‌های خاص بند، فقط بعد از طی مراحل حقوقی، و با همراهی تیم‌های تخنیکی بند داده می‌شد. در هیچ یک از این کشورها، و در هیچ ساعتی از شب و روز، ندیدم کسی در کاسه‌ی بند آب‌بازی کند. حتی نزدیک شدن به آب بدون جواز مشخص، در محدوده‌های خاص ممنوع و تحت مراقبت است. در عین حال، تجربه‌ی جهانی نشان می‌دهد که ساحات اطراف بندها، اگر به‌شکل درست مدیریت شوند، می‌توانند به تفرج‌گاه‌های سالم، زیبا و امن برای مردم تبدیل شوند. در بسیاری از کشورها، اطراف بندها به مکان‌های دیدنی، فضای سبز، مسیرهای پیاده‌روی و آموزشگاه‌های طبیعت مبدل شده‌اند، اما محدوده‌ی بند، یعنی محل تجمع آب، همیشه دارای محدودیت جدی و نظارت دوام‌دار است. ما نیز می‌توانیم از این تجربه‌ها استفاده کنیم. می‌توان در کنار بندها برای مردم مکان‌های تفریحی مناسب ساخت، اما در عین حال باید روشن و قانونی اعلام کرد که ورود به کاسه‌ی بند برای هر نوع آب‌بازی یا استفاده غیرتخنیکی ممنوع است. این یک اقدام ساده اما بسیار حیاتی برای حفظ جان انسان‌هاست. آگاهی، کلید پیشگیری است. وقتی مردم بدانند که چرا نباید در بند آب‌بازی کنند، نه با ترس، بلکه با فهم درست از موضوع، تصمیم عاقلانه خواهند گرفت… 📸 - تصویر تغیرات تخیلی ولی ممکن🌿

آب‌بازی در بند، خطر مرگ!!

ـــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️ اندرزهای ارزنده! 🗣️ دکتر ثائر الحلاق اگر هر روز خودتان را مجبور کنید: ۱. تفسیر یک آیه را از پنج تفسیر مطالعه کنید؛ ۲. حدیثی را از سه شرح، تشریح کنید؛ ۳. یک مسئله اعتقادی را بررسی کنید؛ ۴. با یک اصطلاح علمی آشنایی حاصل کنید؛ ۵. پنج صفحه از یک کتاب قدیمی بخوانید؛ ۶. زندگی‌نامهٔ یک عالم و دانشمند را مطالعه کنید؛ ۷. احوال و اوضاع یک مذهب یا یک فرقه را در دو صفحه خلاصه کنید. شما برای انجام این امور، به دو ساعت یا بیشتر زمان نیاز دارید؛ اما اگر این کار را در عرض دو سال انجام دهید، فواید بزرگی به دست خواهید آورد که از گرفتن دو مدرک دانشگاهی بهتر خواهد بود. فعالیت‌های منظم و سازمان‌یافته، یگانه راه رسیدن به ساختار علمی مستحکم است. #رهنمود_زندگی @Alefba99 | الفباء

ـــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️چرا من؟! 🗣️ اسعد طه ✍️ عبدالرحمن عزام هنگامی که گمان می‌کنیم بیماری یک عذاب است، اشتباه می‌کنیم؛ همچنان هنگامی که آن را خشمی از سوی خداوند و یا انتقامی از جانب او تعالی می‌دانیم و سپس طوری که گویا خدا را به باد ملامت بگیریم، می‌پرسیم: خدایا چرا من؟! چرا فقط من؟! خدایا چرا دزدان و فاسدان و بدراهان سالم باشند و من به این درد و الم گرفتار؟ کار ما عجیب است! ما هنگامی که خداوند به ما نعمتی می‌دهد، این سوال را نمی‌پرسیم که چرا برای من و نه برای دیگران؟! هنگامی که در معامله‌ای موفق می‌شویم و یا هنگامی که در امتحانی کامیاب می‌شویم؛ با آنکه درس درستی نخوانده‌ایم، نمی‌گوییم چرا من؟! هنگامی که... و هنگامی که... و هنگامی که... به هنگام هر نعمتی، سپاس منعم مطلوب است؛ اما در این حالت، از خداوند نمی‌پرسیم چرا فقط من؟! در هر دو حالت، چه در نعمت و چه در بیماری، این را بدانیم که این فقط یک امتحان است. خداوند متعال خواسته است تو را با آن امتحان کند. بیماری یک امتحان است؛ درست مانند نعمتی که در دسترس تو قرار می‌گیرد، این هر دو امتحان‌اند. از اینکه به هنگام بیماری، زبان سرزنش بگشایی، غم مخور؛ این از سویی اقرار جدیدی به وجود اوست. تجدید ایمان است؛ ایمانی که چه بسا اقرار به این می‌کند که همه چیز به دست خداست. لذا در این هنگام از او تعالی بخواه تو را نجات دهد. به صبر آراسته شو تا خداوند تحقق آن را مقدر فرماید. به یاد داشته باش که خداوند کسی را بالاتر از توانش مکلف نمی‌نماید. آنچه به تو رسیده است، در حقیقت در توان تو بوده است؛ اما چه بسا در توان همسایه‌ات نبوده است؛ لذا تو توان تحمل این مصیبت را داشته‌ای که به آن دچار شده‌ای و همسایه‌ات این توان را نداشته و از آن رهیده است. با دیدی وسیع به این موضوع نگاه کن. در هر یک از ما، کمی و نقصی وجود دارد که در اطرافیان ما نیست؛ این از سویی، و از سوی دیگر، هر یک از ما در زندگی خود، نعمت‌هایی داریم که دیگران از آن بی‌بهره‌اند. به جستجوی نعمتی باش که خداوند فقط به تو داده است و تو را با داشتن آن از دیگران متمایز ساخته و دیگران را از داشتن آن محروم. بر محنتی که عاید حالت شده، شکیبا باش. چه بسا مدت مدیدی ادعای محبت خدا را داشته‌ای، حالا زمانی است که این ادعا را با عمل ثابت کنی. درد و اندوه هنگامی که به تو می‌رسد، احساسی طبیعی است. نکوش آن را باز بداری؛ اما در ابراز آن مبالغه نکن، خودت را نگهدار. به یاد داشته باش که هر آنچه بر تو می‌گذرد، خداوند از آن آگاه است. به یاد داشته باش که رضایت، دیدگاهت را نسبت به همه چیز دگرگون می‌سازد. با وجود درد و اندوه، به یاد داشته باش که خداوند متعال نسبت به بندگانش لطیف و مهربان است. درست است که برنامه‌های زیادی داری؛ اما زندگی همیشه به روشی که ما می‌خواهیم، به پیش نمی‌رود. اندکی نرمی و انعطاف، به تو کمک می‌کند که به هنگام نیاز، برنامه‌هایت را تغییر دهی. نخستین چیزی که می‌بایست در این میان انجام دهی، این است که از تفکر باز ایستی. از اینکه تفکرت فقط به روی امور صحی‌ات متمرکز باشد. به این بیندیش که در زندگی چگونه ممکن است به شکل و روشی جدید به پیش بروی. آیا می‌دانی؟ عناد گاهی به یک ارزش مثبت مبدل می‌شود. با بیماری و شرایط و ظروف زندگی خویش سر عناد در پیش بگیر. این امر، اندکی المناکت می‌کند؛ اما بعد از موفقیت علیه آن، در هر مرحلۀ جدیدی از زندگی خویش لذت خاصی احساس خواهی کرد. بر می‌گردیم به سوال نخست؛ چرا من؟ چرا فقط من؟! این سوالی است که نه تنها به هنگام بیماری، بلکه به هنگام هر مصیبتی که به ما می‌رسد، می‌پرسیم. اما علاج و چارۀ این کار، فقط یک چیز است: رضا و صبر؛ و این دو گر چه سخت و توان‌بر هستند؛ اما برای کسی که کار خود را به خداوند، سپرده است آسان خواهد بود. در عافیت باشید! #امروز... #رهنمود_زندگی @Em_Roozam

ـــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️لماذا أنا (چرا من)؟! 🗣️ اسعد طه #امروز... #رهنمود_زندگی @Em_Roozam

🔺کوتاه‌ترین خطبه جمعه در قرن ۲۱ روز گذشته در غزه رُخ داد! 🔺 آنگاه که امام و خطیب بر خرابه‌های یکی از مساجد غزه خطاب به نمازگزاران گفت: نه من به خاطر گرسنگی توانایی سخن گفتن را دارم و نه شما به خاطر گشنگی و تشنگی طاقت گوش کردن را دارید پس قیام کنید تا نماز بخوانیم خداوند برای من و شما کافیست و او بهترین وکیل مدافع است. 🔰

اندیشه‌های ناب #پیام_هفته #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

🔺غزه و هیولای گرسنگی! تصاویر دردناک بالا از غزه، تکاپوی پدران و جوانانِ گرسنهٔ جویای تکه نانی برای خود، خانواده و کودکانشان را نشان می‌دهد که در کمپ‌های آوارگان یا بر روی منازل ویران شده خود، با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند؛ اما خود از فرط گرسنگی، یکی پس از دیگری بر زمین می‌‎افتند و جان می‌سپارند! این روزهای غزه، هولناک‌تر از هر زمانی است: نوزادان، کودکان و سالخوردگان در قرن بیست و یکم و در برابر دیدگان حیرت‌زده جهانیان، جان می‌دهند؛ چنانکه ظرف این چند روز حدود 120 گرسنه جان خود را از دست داده‌اند. ناله‌های بی‌رمق کودکانی که جز پوست و استخوان از بدن نحیف آن‌ها نمانده است، هر وجدان بیداری را شرمسار می‌کند! طبق معمول هر وقت بخواهم درباره موضوعی مربوط به یک کشور و سرزمین مطلبی بنویسم، قبل از آن با دوستانی روزنامه‌نگار از آنجا صحبت مختصری می‌کنم تا در حد امکان، تحلیلی نزدیک به واقعیت ارائه دهم؛ بر این منوال، دیروز بعد از دو ماه دوباره با ابو انس (روزنامه‌نگار دوست) ساکن محله شیخ الرضوان غزه از طریق واتساپ تماس گرفتم. اصلاً نای سخن گفتن نداشت! فکر کردم مجروح شده است. سه سال اخیر همواره از هیپوگلیسمی (افت قند خون) رنج می‌برد. گفت: «سه روز است هیچی نخورده‌ایم؛ سرگیجه شدیدی دارم و نمی‌توانم صحبت کنم و پسر و دخترم تا حال چند بار از هوش رفته‌اند». در این لحظه انگار دنیا بر سرم ویران شده است؛ فوراً تماس را قطع کردم تا هم صدای گرفته و گریانم او را اذیت نکند و هم او را بیش از این عذاب ندهم. سپس پیام دادم و پرسیدم که در نزدیکی شما «تکیه‌ توزیع غذا» وجود ندارد؟! گفت در فاصله حدوداً یک کیلومتری هست؛ اما قادر به رفتن به آنجا نیستم و گفته‌اند دو روز است که چیزی ندارد پخت کند. می‌گوید قرار بود که یکی از دوستان سوپ عدس بیاورد؛ اما هر چه تماس می‌گیرم، تلفنش قطع است و احتمالاً شهید شده است، چون انسان بدقولی نیست. فوراً با دوستی در محله الرمال که در مرکز توزیع غذا فعالیت دارد تماس گرفتم و داستان را برایش تعریف کردم. گفت: «متاسفانه درخواست‌ها از این نوع بسیار زیاد است و غذای عدس در مرکز ما کفاف هزاران نفر در صفوف طولانی را نمی‌دهد». قرار شد دو کاسه سوپ عدس برای ابو انس و خانواده‌اش ارسال شود تا شاید چند صباحی آن‌ها را زنده نگه دارد؛ بعد از آن تلفنش خاموش شد و از حال و‌ روزش خبری نیست. دوست دیگری می‌گفت که برخی حتی به خوردن برگ درخت روی آورده‌اند. در هفته‌های اخیر، حتی از ارسال قطره‌چکانی مواد غذایی برای بیش از دو میلیون نفر خبری نیست و انبارها هم یکی پس از دیگری خالی شده و اندک مواد غذایی ناچیزی چون عدس در برخی مناطق باقی مانده است که کفاف این جمعیت را نمی‌دهد و خیلی‌ها هم اصلاً به این مراکز دسترسی ندارند. مراکز توزیع غذای شرکت آمریکایی هم به قتلگاه گرسنگان غزه تبدیل شده و تاکنون بنا به برخی گزارش‌ها صدها نفر در صفوف دریافت غذا بر اثر بمباران و تیراندازی نظامیان اسرائیلی، جان خود را از دست داده‌اند. انگار تاریخ استعمار قدیم با همهٔ اشکال و انواع آن کاملا در کالبد و روح اسرائیل حلول کرده و دوباره آن هم در این قرن با کشتار جمعی، ایجاد قحطی و گرسنگی فراگیر، جابجایی جمعیت و پاکسازی نژادی در غزه پدیدار شده است. غزهِ امروز چهرهٔ واقعی اسرائیلی را به جهانیان می‌شناساند که بر بیدادگری، اشغالگری، کشتار و آواره کردن ملتی دیگر بنا نهاده شده است. اما پرسش این است که چرا اسرائیل با علم به این که گرسنگی دادن دو میلیون نفر، آن را در جهان کاملا بی‌حیثیت و بی‌آبرو ساخته است، باز بر این کار پافشاری دارد؟! اسرائیلی که به پیشرفته‌ترین تکنولوژی‌های نظامی و اطلاعاتی مجهز است و می‌تواند بدون کم‌ترین خسارت به غیرنظامیان، به اهداف خود حمله کند، چرا این چنین بی‌محابا و با سبکی بی‌رحمانه‌تر از پدران استعمارگر خود، جمعیتی دو میلیونی را تحت شدیدترین قحطی و گرسنگی بدون آب و نان و دارو قرار می‌دهد؟! احتمالا گفته شود هدف کوچاندن ساکنان غزه است، اما در کنار آن به نظر می‌رسد که این جنایت بیشتر از سر ضعف و استیصال در باتلاق غزه است. نزدیک به دو سال است که این باریکهٔ کوچک را به مخروبه‌ای غیر قابل سکونت تبدیل کرده؛ تا توانسته کشته و جز کاربست بمب اتم، هر کاری کرده است؛ اما هنوز از اشغال کامل باریکهٔ غزه و ایجاد جایگزینی برای طرف مقابل و به تسلیم واداشتن آن عاجز است؛ نتانیاهو که در منطقه هر جا خواسته حمله کرده و دست به ترور و جنایت زده، اما در باتلاق غزه گرفتار است. پس از دو سال نسل‌کشی احساس پیروزی نمی‌کند و هنوز از ضرورت تحقق آن می‌گوید؛ عملیات‌های طرف فلسطینی و تلفات نظامی اسرائیل نیز بیشتر از روزهای نخست جنگ است. اکنون با تشدید قحطی، به دنبال تحمیل توافقی برای خلاصی از این مخمصه و خلق تصویری از پیروزی است؛ اما... #صابر_گل_عنبری @Sgolanbari

ـــــــــــــــــــــــــــــ 💥 انتشارات شیخ الاسلام احمد جام منتشر کرد؛ 📖 و این روزها... (حاوی روزنگار روی‌دادهای تاریخ) نوشته‌ی دکتور ادهم شرقاوی ترجمه‌ی عبدالرحمن عزام 🖨️ انتشارات شیخ الاسلام احمد جام 📃 چاپ اول 📋 ۵۷۵ صفحه مراکز پخش: ▫️به زودی در هرات و سایر مراکز پخش و نمایندگی‌های انتشارات شیخ الاسلام احمد جام #این_روزها... @Em_Roozam

🌟 خبر خوش از مدرسه إحیاء العلوم هرات 🌟 📣 با کمال افتخار اعلام می‌کنیم: ✅ کامیابی صددرصدی دانش‌آموزان در نتایج کنکور! 🎓 به توفیق الهی، همه‌ی شرکت‌کنندگان دوره‌ی کنکوری مدرسه «إحیاء العلوم» توانستند با نمرات درخشان، قدمی استوار به‌سوی دانشگاه‌های معتبر کشور بردارند. 💓الحمد لله بعد از کابل، مقام سه نفر برتر در سطح تمام ولایات کشور، از آن احیاءالعلوم‌ هرات‌‌ شد. ♦️اداره مدرسه، این دستاورد معنوی را که نصیب این فرزندان هری‌زمین گردید به تمام ملت شریف هرات - به ویژه به حامیان دلسوز این مدرسه- تبریک و تهنیت عرض می‌دارد. 🤲آرزومند دعای خیر شما: ضیاءاحمد فاضلی، واعظ مسجدجامع بزرگ و مهتمم مدرسه احیاءالعلوم. #مدرسه_إحیاء_العلوم #نتایج_کنکور #کامیابی_صددرصدی #إحیاء_علم_وآرزوها

السلام علیکم ورحمةالله مشترکین عزیز این صفحه! امید که خوب و خوش باشید. یکی از برادران مسلمان ما و شما، سخت مریض است و به بیمارستان قائم مشهد به بخش ICU بستری می‌باشد، نیازمند دعای شما مومنان است. اکنون غالبا امیدی جز دعای اهل ایمان باقی نمانده است. امید که در دعاهای تان این برادر نیازمند را به شکل ویژه یاد کنید. (ملتمس دعا: ضیاءاحمد فاضلی)

🔸 اندرزهای زندگی ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️ اندرزِ هفتادوششم! تشنگی را کسی درک می‌کند که در گرماها تشنگی چشیده باشد و گرسنگی را کسی می‌شناسد که دایم‌الدهر روزه‌دار بوده باشد و راه را نیز کسی می‌داند که به گودال افتاده و پایش به چاله‌ها گیر کرده باشد؛ اما با آن‌هم، تا تشنگی‌ای نباشد، سیرابی‌ای به وجود نمی‌آید و تا گرسنگی‌ای نباشد، سیری‌ای در کار نیست و تا پا به راهی گذاشته نشود، رسیدنی نیز در کار نخواهد بود. ✍️ ایمن العتوم 📖 هذه سبیلی #اندرزها @ayman_Alotoom