مدرسه احیاءالعلوم هرات

نوشته: محمد طیب تائب متعلم صنف هشتم مدرسه احیاء العلوم هرات .............................. رمضان ماهی‌است که رموز بندگی و اخلاص در آن آشکار می‌شود و زمینه‌های به‌دست آوردن بهترین توشه یعنی تقوی که رمز سعادت و خوشبختی است، فراهم می‌گردد. لذت توبه و استغفار و احساس نزول رحمت بی انتهای الهی در این ماه، بندگان صالح و نیک‌سیرت را به سجاده‌ی مناجات و راز و نیاز و قیام شب، که جلوه و شکوه بندگی را در زیباترین صورتش به نمایش می‌گذارد، می‌کشاند. رمضان بهترین فرصت برای تقرب به اوتعالی است. در پالایشگاه رمضان روح از همه امراض مهلک روحی و روانی پالایش شده و در اثر یاد و ذکر الله متعال، طراوت و شادابی حاصل می‌نماید. ماه رمضان بسان مدرسه ای می‌ماند که در آن مضامینی گوناگون تدریس می‌شود، هر مضمون نمره ای دارد و در پایان ماه هم تقدیر نامه‌هایی برای برندگان اهدا می‌گردد. کاش بتوانیم خود را در زمره‌ی برندگان این مدرسه قرار بدهیم. #رمضان_ماه_خودسازی @Aehyaa

در رمضان، بیش از پیش هنگامی که زمان و مکان شریف باشند، توام با آن، عملي كه در آن دو انجام شود نیز از فضیلتی خاص برخوردار است؛ لذا عبادت در مکه بهتر از عبادت در غیر آن است و عمل صالح در روز جمعه بافضیلت‎تر از عمل در دیگر ایام هفته است. از همین قبیل ماه رمضان نیز چنین است؛ زیرا به تبع فضیلت رمضان، هر آن عمل خیری از قبیل صدقه، قیام اللیل، تلاوت قرآن‎کریم، اعتکاف و اداي عمره که درین ماه میمون انجام شود، نیز بهتر از انجام آن در دیگر ماه‌‏هاست؛ چنانچه روایتی که عبدالله بن عباس رضی الله عنهما بیان داشته است، این امر را می‎رساند؛ چنانچه می‎گوید: «پیامبر صلى الله عليه وسلم سخاوتمندترين مردم بودند و در ماه رمضان هنگام ديدار با جبرئيل عليه السلام از هر زمان ديگر سخاوتمندتر مي‎شدند و جبرئيل عليه السلام در هر شب با وي ديدار نموده، قرآن را با ايشان تكرار مي‎كردند و پيامبر صلى الله عليه وسلم در بذل و بخشش مال از نسيمي كه به همه جا مي‎وزد بخشنده تر بود...» [متفق علیه] درین ماه نفس‎ها از خطاها و پستی‎ها رهایی یافته و از جاذبه‎های مادی و گرایش غریزه‎هاي نفساني به سوی صفایی که دل انسان را با بذل و جود و بخشش پاک می‎نمايد، نجات خواهد يافت. پیامبر صلی الله علیه و سلم کریم‎ترین و بخشنده‎ترینِ مردم بودند، هرگاه چیزی می‎بخشید، چنان بخشنده بود که از فقر و فاقه و تهیدستی نمی‎ترسید. ایشان رمضان را با بخششی سرشار استقبال می‎نمودند؛ تا جایی که در بخشندگی از باد وزانی که همه‎جا می‎وزد و همه را در بر مي‎گیرد و با خود ابرها را به هر وادی و صحرایی می‎کشاند و گشایش زندگی را به هر جایی می‎برد، بخشنده‎تر بودند. پیامبر صلی الله علیه و سلم در رمضان در انجام اعمالی مانند نماز، تلاوت، ذکر و صدقه بیش از پیش تلاش می‎نمود و خود را از بسیاری از مشغولیت‎ها که در واقع عبادت هم بودند، به اعمالي خوبتر فارغ می‎ساختند. و سلف نیز در این عمل به پیامبر صلی الله علیه و سلم تاسی می‎جستند و این ماه را به تلاش بیشتر اختصاص داده و خود را به انجام اعمال صالح فارغ می‎ساختند. از بهترین اموری که می‎بايست روزه‎دار خود را به آن مشغول دارد، ذکر و یاد خداوند متعال و تقرب و نزدیکی جستن به اوتعالی با تسبیح و تحمید و تکبیر و تهلیل است. این امور باقیات صالحاتی است که نفع شان باقي می‎ماند و اجر شان ماندگار می‎گردد. اگر روزه‎دار روزش را با روزه و تلاوت سپری نماید و شبش را با قیام و رکوع و سجده بگذراند و اعضای وجود خود را از منهیات نگه دارد، خیر و فلاح و رستگاری دنیا و آخرت را کمایی خواهد كرد. خداوند متعال می‎فرماید: {إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ وَفَوَاكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئاً بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنينَ} «پرهيزگاران در زير سايه‎ها و در كنار چشمه‎سارانند. و در ميان ميوه‎هايي كه بخواهند و آرزو كنند. در برابر كارهايي كه مي‎كرده ايد، خوش بخوريد و خوش بنوشيد، گوارا باد. ما اين‎گونه به نيكوكاران پاداش مي‎دهيم.» [مرسلات: ۴۱-۴۴] امام ابن قیم رحمه الله علیه می‎فرماید: «از رهنمودهای پیامبر صلی الله علیه و سلم در ماه رمضان انجام زیاد انواع عبادات بود... پیامبر صلی الله علیه و سلم باسخاوت‎ترین افراد بود و در ماه رمضان، از دیگر اوقات سخاوتمندتر بودند؛ درین ماه به کثرت صدقه داده و نیکوکاری می‎كردند و به تلاوت قرآن‎کریم و ادای نماز و ذکر خداوند پرداخته و به اعتکاف می‎نشستند. رمضان را بیشتر از ماه‎های دیگر به عبادت اختصاص می‎دادند؛ تا جایی‎که پاره ای اوقات برای اینکه شب و روز خویش را کامل به عبادت به سر ببرند، رزه‎ی وصال می‎گرفتند...» [زاد المعاد امام ابن قیم رحمه الله (۲/۳۲).] @Aehyaa

وای بر تو ای بنده ی خدا!! فریاد میزدی، خدایا مرا به رمضان برسان رمضان رسید و تو هنوز توبه نکردی منتظر چی هستی؟!! @Aehyaa

🏡ارسالی مدرسه احیاءالعلوم 🌺 یک لحظه، یک نجوا🌺 💖 الهی! ای داننده ی راز ها و ای شنونده ی نیازها! ای خدایی که نسیمِ تازه به رگ رگِ برگ می وزانی و عالَم و آدم را می پرورانی!🌺 💖بزرگا! ای که نوایِ غمناکِ جانْ بر تو هویداست و صدایِ نمناکِ جهانْ بر تو پیداست! 💖مهربانا! ای درمانِ جهانِ خسته و مرهم جانِ شکسته! نازی به بارگاه تو کردم و نیازی به درگاه تو آوردم. جهان در عزای سرتاسری و مردمان در بلای همگانی به چنگِ دردِ بی درمان افتاده اند. نگاه رحمتت درمانِ این بلا و بارانِ شفقتت تسلیت این عزا است. لطف بی پایان خویش را از دلهای غم دیده ی ما دریغ مدار و ما را از گرداب این رنجِ بی امان بر آر! آمین.🌺 ✍سید مسلم لبیب

آداب روزه روزه دارای آدابی است که در ذیل به بیان مواردی از آن می‎پردازیم: ◾سحری نمودن امت اسلامی بر استحباب سحری نمودن اجماع نموده اند؛ حالانکه بسیاری از مردم از آن غافل اند و پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده اند: «سحری بخورید؛ زیرا در خوردن سحری، خیر و برکت نهفته است.» [متفق علیه] سبب برکت سحری درین است که تناول این موعد از غذا، روزه‎دار را سر حال می‎سازد و تقویه می‎کند. روزه بر او آسان می‎شود و تاخیر در خوردنِ این غذا تا آخر شب، مستحب است. زید بن ثابت رضي الله عنه روایت می‎کند که «همراه با رسول الله صلی الله علیه و سلم سحری خوردیم. سپس پیامبر صلی الله علیه و سلم برای نماز صبح بلند شد. پرسیدیم فاصله میان اذان صبح و سحری چقدر بود؟ فرمود: به اندازه‎ی پنجاه آیه.» [به روایت امام بخاری رحمه الله] ابوسعید خدری رضي الله عنه می‎گوید: پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «غذای سحر، با برکت است پس آن را ترک نکنید؛ اگر چه یکی از شما جرعه‎ی آبی هم بنوشد؛ همانا خداوند متعال و فرشتگانش بر سحری‎خورندگان درود می‎فرستند.» [به روایت امام احمد رحمه الله] سحری نمودن تا هنگامی جواز دارد که اذان گفته شود؛ لذا می‎توان گفت آخرین هنگام صرف غذا در سحر، لحظه‎ی بلند شدن ندای الله اکبر در اذان است. ◾عجله در افطار یکی دیگر از آدابی که در روزه می‎بایست به آن توجه نماییم، عجله نمودن در افطار است؛ زیرا پیامبر محبوب مان صلی الله علیه و سلم فرمودند: «مردم تا هنگامی که در افطار نمودن عجله کنند، در خیر به سر می‎برند.» [متفق علیه] تاخیر در افطار، از کارهای یهود است؛ زیرا پیامبر صلی الله علیه و سلم بعد از تشویق به تعجیل افطار، فرمودند: «زیرا یهود در افطار تاخیر می‎نمایند.» [به روایت ابن ماجه] بهتر این است که با خرما افطار شود؛ چون «پیامبر صلی الله علیه و سلم پیش از نماز، با خرما افطار می‎نمود و اگر خرمای تر و تازه نمی‎بود، با خرمای خشک، و اگر آن نیز نمی‎بود، جرعه‎ی آبی بر می‎گرفتند.» [به روایت امام احمد رحمه الله] ◾دعا یکی از امور مستحب برای روزه‎دار، کثرت دعا است. ابوهریره رضی الله عنه روایت نموده است که پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «سه دعا رد نمی‎شود: دعای روزه‎دار؛ دعای مظلومِ ستمدیده؛ و دعای مسافر.» [به روایت بیهقی] ◾اطعام روزه دار غذا خورانیدن به روزه‎دار، یکی دیگر از امور مستحب است. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «کسی که روزه‎داری را افطاری دهد، برای او نیز بسان اجر روزه‎دار خواهد بود؛ بدون اینکه از پاداش روزه‎دار چیزی کاسته شود.» [به روایت امام احمد رحمه الله] هرگاه کسی به پیامبر صلی الله علیه و سلم غذایی تقدیم می‎نمود، با این عبارت برای وی دعا می‎فرمود: «غذای شما را ابرار بخورند و روزه‎داران نزدتان افطار نمایند و فرشتگان برای‎تان درود بفرستند.» [به روایت امام ابوداؤود رحمه الله] @Aehyaa

آداب روزه روزه دارای آدابی است که در ذیل به بیان مواردی از آن می‎پردازیم: سحری نمودن امت اسلامی بر استحباب سحری نمودن اجماع نموده اند؛ حالانکه بسیاری از مردم از آن غافل اند و پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده اند: «سحری بخورید؛ زیرا در خوردن سحری، خیر و برکت نهفته است.» [متفق علیه] سبب برکت سحری درین است که تناول این موعد از غذا، روزه‎دار را سر حال می‎سازد و تقویه می‎کند. روزه بر او آسان می‎شود و تاخیر در خوردنِ این غذا تا آخر شب، مستحب است. زید بن ثابت رضي الله عنه روایت می‎کند که «همراه با رسول الله صلی الله علیه و سلم سحری خوردیم. سپس پیامبر صلی الله علیه و سلم برای نماز صبح بلند شد. پرسیدیم فاصله میان اذان صبح و سحری چقدر بود؟ فرمود: به اندازه‎ی پنجاه آیه.» [به روایت امام بخاری رحمه الله] ابوسعید خدری رضي الله عنه می‎گوید: پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «غذای سحر، با برکت است پس آن را ترک نکنید؛ اگر چه یکی از شما جرعه‎ی آبی هم بنوشد؛ همانا خداوند متعال و فرشتگانش بر سحری‎خورندگان درود می‎فرستند.» [به روایت امام احمد رحمه الله] سحری نمودن تا هنگامی جواز دارد که اذان گفته شود؛ لذا می‎توان گفت آخرین هنگام صرف غذا در سحر، لحظه‎ی بلند شدن ندای الله اکبر در اذان است. عجله در افطار یکی دیگر از آدابی که در روزه می‎بایست به آن توجه نماییم، عجله نمودن در افطار است؛ زیرا پیامبر محبوب مان صلی الله علیه و سلم فرمودند: «مردم تا هنگامی که در افطار نمودن عجله کنند، در خیر به سر می‎برند.» [متفق علیه] تاخیر در افطار، از کارهای یهود است؛ زیرا پیامبر صلی الله علیه و سلم بعد از تشویق به تعجیل افطار، فرمودند: «زیرا یهود در افطار تاخیر می‎نمایند.» [به روایت ابن ماجه] بهتر این است که با خرما افطار شود؛ چون «پیامبر صلی الله علیه و سلم پیش از نماز، با خرما افطار می‎نمود و اگر خرمای تر و تازه نمی‎بود، با خرمای خشک، و اگر آن نیز نمی‎بود، جرعه‎ی آبی بر می‎گرفتند.» [به روایت امام احمد رحمه الله] دعا یکی از امور مستحب برای روزه‎دار، کثرت دعا است. ابوهریره رضی الله عنه روایت نموده است که پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «سه دعا رد نمی‎شود: دعای روزه‎دار؛ دعای مظلومِ ستمدیده؛ و دعای مسافر.» [به روایت بیهقی] اطعام روزه دار غذا خورانیدن به روزه‎دار، یکی دیگر از امور مستحب است. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «کسی که روزه‎داری را افطاری دهد، برای او نیز بسان اجر روزه‎دار خواهد بود؛ بدون اینکه از پاداش روزه‎دار چیزی کاسته شود.» [به روایت امام احمد رحمه الله] هرگاه کسی به پیامبر صلی الله علیه و سلم غذایی تقدیم می‎نمود، با این عبارت برای وی دعا می‎فرمود: «غذای شما را ابرار بخورند و روزه‎داران نزدتان افطار نمایند و فرشتگان برای‎تان درود بفرستند.» [به روایت امام ابوداؤود رحمه الله] @Aehyaa

«وصیت تاجر به فرزندش» وصیَّت کرد یک تاجِر پسر را که اینک گوش کُن حرفِ این پدر را چو خارج گشت از من روح و این جان به پایَم کُهنه جورابی بپوشان مرا دَفنم بکُن با کهنه جوراب به همراه کفن، این نکته دریاب! پدر مُرد🦠و پسر هم طبقِ معمول به غسل و شستنِ او گشت مشغول بگفتا آن وصیَّت را به غَسّال پدر دَفنش چنین باشد به هر حال بشد مانع امام از فعل و این کار که میّت را نباشد جُز کفنْ یار پسر اما بکرد اصرارِ بسیار چنین باید شود ای شیخ! هُشدار! مشایخ را بیاوردند زِ هر سو که تا راهی بیابند، راهِ نیکو همه گفتند که در اسلام و این کیش نباشد مُرده را جُز یک کفن بیش پسر اما چنان بر رأیِ خود بود مشایخ هر چه گفتند خالی از سود به ناگَه ناشناسی آمد از دَر وصیَّت نامه ای را داشت در بَر چنین در آن، نوشته مَردِ مرحوم سخنها شد پس از آن ختم و مختوم پسر! اینک مرا بین با همه مال چه زحمتها کشیدم اینهمه سال چقدر باغ و چقدر ماشین و مسکن! ببین کارخانه ها را جُمله از من چقدر بازار و مِلک و خانه ی خوب چقدر اشیاءِ پرقیمت و مرغوب ولی، حتی مرا فرصت نباشد اگر فرصت بُوَد رُخْصت نباشد که یک جورابِ کُهنه را بَرَم پیش نباشد جز کفن یک مُرده را بیش تو را هم مثلِ من ای پاره ی تَن نباشد جز کفن ای وارثِ مَن بکوش ای یادگارم ای پسر جان! که باشی اهل دین و اهل ایمان از این ثروت که سهمت گشته اکنون زکاتش را بکن هر ساله بیرون فقیران را مَران از خانه ی خویش مشو مغرور و مردم را مَزن نیش بکوش افتاده گان را دست گیری که تا دستت بگیرند وقتِ پیری به قبرت می بری اعمالِ خود را نظر کن ای پسر افعالِ خود را یگانه مونِسَت در قبر و در گور در آن تاریکْ جایِ تنگ و دیجور بُوَد اعمالِ نیکت ای پسر جان بکن تا میتوانی خیر و اِحسان 💌 ارسالی فاضلی، از مدرسه احیاءالعلوم هرات🌸🍀🌸🍀

اعتکاف؛ آبشار زلال عبودیت بر پیکر خسته از گناه. برنامه اعتکاف جمعی جمعیت اصلاح هرات (انجمن اخلاق و معرفت) ثبت نام: از ۱۶ رمضان الی ۲۰ رمضان ۱۴۰۰ برگزارکننده: شعبه غرب هرات مکان ثبت نام: حوض کرباس، شعبه غرب جمعیت اصلاح هرات شماره معلومات: 0794453208

در روایتی از امام بخاری رحمه الله آمده است: «روزه‎دار خوردن و آشامیدن و شهوت خویش را به خاطر من کنار می‎نهد، روزه برای من است و من خود، پاداش آن را می‎دهم. و پاداش هر نیکی، ده برابر آن است.» و در روایت امام مسلم رحمه الله آمده است: «هر عمل فرزند آدم چند برابر می‎شود، هر نیکی ده برابر تا هفتصد برابر می‎گردد، خداوند متعال فرموده است بجز روزه، زیرا روزه برای من است و من به آن پاداش می‎دهم. روزه‎دار شهوت و غذایش را به خاطر من کناری می‎نهد، روزه دار را دو سرور و شادمانی است؛ یکی هنگام افطارش و دیگری، هنگام دیدار پروردگارش، و بوی دهان روزه‎دار، به نزد خداوند از بوی مشک، خوشبوتر است.» ◾شفاعت روزه و قرآن قرآن و روزه برای انسان مسلمان در روز قیامت، به نزد خداوند متعال شفاعت می‎نمایند. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «روزه و قرآن برای بنده در روز قیامت شفاعت می‎نمایند. روزه می‎گوید: پروردگارا! او را در روز از طعام و شهوات باز داشتم، پس شفاعتم را در مورد وی بپذیر. و قرآن می‎گوید: من در شب او را از خواب باز داشتم، پس شفاعتم را در باره‎ی وی بپذیر. می‎فرماید: خداوند شفاعت آن دو را می‎پذیرد.» [امام احمد رحمه الله آن را با سند حسن روایت نموده است] ◾ریان از آن روزه داران است حضرت سهل بن سعد رضي الله عنه روایت نموده است که پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «در بهشت، دروازه اي است که به آن ریان گفته می‎شود و روزه‏داران در روز قیامت از آن دروازه داخل می‎شوند و جز آنان کسی دیگر داخل از آن دروازه داخل نمی‎شوند. گفته می‎شود روزه‎داران کجايند؟ پس روزه‎داران بلند می‎شوند و کسی دیگر همراه ایشان وارد نمی‎شود و هنگامی که داخل شدند، این دروازه بسته می‎شود و دیگر کسی از آن داخل نمی‎گردد.» [به روایت امام بخاری رحمه الله.] @Aehyaa