مدرسه احیاءالعلوم هرات

💔وداع با ماه نور ودغدغده های عارفین💞 ✍نویسنده: ضیاءاحمد فاضلی مسؤول مدرسه احیاءالعلوم هرات. ✅مسلمان واقعی در پایان رمضان، از این که فضل خداوند شامل حالش شده که توفیق روزه و طاعت را یافته است، بسیار شادمان است. ✅اما چند چیز باعث دغدغه ی خاطر اوست و چه بسا به خاطر آن ها آخرین لحظات رمضانش را باگریه و آه سپری نماید: 💔او گرفتار افسوسها است: 🔶 افسوس بر غفلت هایی که در این ماه از وی سرزده و جفاهایی که در حق خویش روا داشته است و از این که چرا بیشتر نکوشیده و زیاده تر از خود شایستگی نشان نداده است؟ 🔶 و آیا با سپری کردن سه دهه ی (رحمت، مغفرت و آزادی از آتش جهنم) شایستگی رحمت، مغفرت و آزادی از جهنم را پیدا کرده است؟ 🔶 از این که آیا اعمال ناچیز او شایستگی قبول پروردگار را یافته است، یا چون متاعی بی ارزش بر روی او زده خواهد شد. ✅این احساس که نشانه صدق ایمانِ بنده و ترس از خداست، در قرآن مجید یکی از صفات بندگان خاشع و رستگار خداوند معرفی شده است: وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوا وَّقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ [مؤمنون:60] ✅ترجمه: و کسانی که آنچه [در راه خدا] می بخشند؛ در حالی است که دلهای شان از این که به سوی پروردگار شان برمی گردند، هراسان و بیمناک است. ☑️حضرت علی(رض) فرمود: «کاری که انجام می دهيد سعی کنيد که بيشترين اهتمام را برای قبول شدنش به خرج دهيد». ☑️ و نیز ایشان در آخرین شبهای ماه رمضان فرياد بر می آوردند که ای کاش می دانستم: آن نیک سعادتمند سربلندی که دعايش پذيرفته می شود کي است وآن بيچاره محرومی که از درگاه حق رانده شده و دعايش قبول نمی گردد کدام است؟ 🌺استقامت بعد از رمضان: ✅در ماه رمضان، خداوند شيطان ها را به زنجير کشيد تا مؤمنان بدور از وسوسه های آن ها بتوانند پله های صعود و رسيدن به خداوند را بپيمايند و در بندگی خداوند، استواری و استقامت حاصل کنند. ✅و اکنون که رمضان می رود تو گويی می خواهد مؤمنانی را که ادعای عشق می کنند بيازمايد، تا ثابت شود که عشقشان عشقی است راستين و پايدار؛ يا شعارین و توخالی... ✅اکنون که رمضان می رود خداوند شيطانهايی را که چون شير درنده يک ماه کامل در زنجير بودند يکباره آزاد میکند، خود تصور کنيد که شيطان ها با چه شرارت و ددمنشی یی به شکارهای خود حمله ور خواهند شد، از اين روست که اهل عرفان گفته اند «شيطان پس از رمضان از هميشه وحشی تر و درنده تر است». چون شيری است که يک ماه کامل در بند زنجير بوده و لب به شکاری نزده است! ✅مثال کسی که با سپری شدن ماه رمضان، نسبت به دینش -با ترک فرایض و انجام گناهان- بی اعتنا می شود، مثل آن پیرزن یادشده در قرآن است که از صبح تاشام بافته اش را می بافت، اما شب هنگام، آن را [دوباره] پنبه ساخته و نابودش می کرد: {وَلَا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكَاثًا} [النحل: 92] 💓ترجمه: مانند آن زنی نباشید که بافتش را بعد از آن که آن را محکم بافته بود، می شکست و نابود می ساخت. 🌺فضیلت روزه ی شش روز در ماه شوال: 💓پیامبر (ص) فرمودند: ✅«هر کس رمضان را روزه گیرد و بدنبال آن شش روز از شوال را نیز روزه گيرد گويا همه عمرش را روزه گرفته است». [سنن أبوداود] ✍ زیرا پاداش اعمال نزد خداوند، ده برابر است؛ پس ماه رمضان در ازای ده ماهِ سال؛ و شش روز هم در ازای دو ماه دیگر.. از این رو، کسی که سالانه این سنت را رعایت نماید، مثل این است که تمام عمرش را روزه داشته است. 💓تقدیم: مدرسه احیاءالعلوم هرات. رمضان ۱۴۰۰ش 💚معومات: ۰۷۹۰۴۵۳۰۲۲

◾ف: فلاح و رستگاری سنت مسجدنشینی و اعتکاف، در واقع گریز به سوی الله متعال است. و خداوند هم هرگاه بنده اش از دنیا فرار کند و به سوي خانه‏ی او آید، او را از فتنه‎های دنیا در امان داشته و در زمره‏‌ی رستگاران قرار می‎دهد؛ زیرا کسی که در مسجد آمده و به آنجا اقامت می‎گزیند، به يقين مسجد را از دل دوست مي‎دارد و این دوستی و تعلق او به مسجد، امر ارزشمندي است که به خاطر بزرگی این عمل، پاداشی بزرگ دارد و در روز قیامت که همگان از گرمی سوزان آن، در عرق خويش غرق اند، او در امنیت کامل بوده و با فلاح و رستگاری تمام، زیر سایه‏‌ی عرش الهی قرار می‏‌گیرد. جان سخن اینکه اعتکاف، فرصتی است تا با استفاده از آن بتوانیم رضایت الهی را به‎دست آورده و پله‎های صعود سعادت را بپیماییم و خود را به اوج قله‏‌ی بندگی برسانیم.

انسان نیاز دارد که الله متعال را دوست داشته باشد و به آغوش رحمت و بخشش او روی بیاورد که از عوامل به‎وجود آمدن این عشق و محبت، همانا خلوت و بریدن از زندگی دنیوی و مادی در یک مقطع خاص است تا با بیرون کردن محبت همه چیز و همه کس، محبت خداوند را در قلب خود جای داده و تمرین نمايد. عبادت در خلوت لذتی دارد که اگر کسی آن را درک کند، هرگز خود را از آن بی‎نیاز نمی‎داند؛ همین است که امام ابن تیمیه رحمه الله را برآن داشت تا درهنگام به زندان افتادن، با شور و شعف به طرف زندان رفته و از میسر شدن فرصت خلوت، بسی خرسند و شادمان گردد. دینداری یکی از علامه‎های محبت خداوند به بنده است؛ یعنی کسی را که خداوند دوست داشته باشد، او را دین‏دار می‎گرداند. پیامبرصلی الله علیه و سلم می‎فرماید: «خداوند دنیا را به کسانی که دوست دارد و دوست ندارد می‎بخشد و دین را فقط به کسی می‎بخشد که دوست دارد؛ پس کسی که خداوند دین را به او عطا نموده است، او را دوست می‏دارد.» [به روایت امام احمد] ◾ت: تجدید عهد و پیمان انسان به‎طور فطری در زندگی خود جهت اشباع غریزه‏‌ی پرستش، به معبود نیاز دارد. خداوند تعالی در ابتدای آفرینش انسان‎ها، در حالی‎که به شکل ذره قرار داشتند، از آن‎ها پیمان گرفت؛ همه فرمودند: بلی تو پروردگار ماهستی! خداوند این وعده را گرفت تا انسان به اساس فطرتش، دین‎دار به دنیا بیاید؛ اما انسان به سبب غفلت در زندگی، این پیمان را فراموش کرده و به گناه و معصیت روی می‎آورد؛ خداوند متعال هر از گاهی با پیامی خاص، انسان‎ها را متوجه این عهد و پیمان می‎سازد تا مبادا تعهد شان را به دست فراموشی بسپارند. یکی از این تلنگرها رمضان است، اما اعتکاف مناسب‎ترین فرصت در رمضان است تا با پناه بردن به سنگر مسجد، خود را از معرض شر و فساد نجات دهیم و دوباره با معبود حقیقی و پروردگار والامقام خود، تجدید میثاق نموده و باری دیگر به سرچشمه‏‌ی زلال حیات خود برگردیم؛ تا خود را از آن سیراب نماییم و به دنبال هر سراب آب‎نمايي به راه نیفتیم. ◾ک: کناره‌گیری و خلوت با خلوت و گوشه‏‌گیری اعتكاف، انسان از همه افراد قطع ارتباط کرده و به خانه‏‌ی خدا پناه می‎آورد و همه توجه او به عبادت الله متعال منحصر می‎شود. و با این عمل، روزه‏ی خود را از تمام آفت‎هایی که در بیرون آن را خدشه‎دار و از ثواب آن می‎كاهد، حفظ می‎نماید. این نکته مورد توجه است که چرا باید اعتکاف به مسجد انجام شود؟ براي اين‎كه معتکف در مسجد به تمرین و ممارست ایمان می‎پردازد، خشوع در نماز را آموخته و توجه صادقانه به خداوند متعال را فرا می‎گیرد. جهت انجام این عمل درسایه‏‌ی مسجد به قلوب خود می‎نگریم ونعمت‎های خدا را برای خود یادآور می‎شویم و می‎انديشيم که در مقابل این همه نعمتی که قابل شمارش نیست، آیا شکر خدارا به‏‌جای آوردیم تا بر نعمت مان بیفزاید، یا کفران نعمت نمودیم که آن را از ما باز دارد؛ در واقع وابسته بودن به مسجد در اسلام معیار مسلمانی انسان است؛ امام ترمذی رحمه الله در حدیثی به روایت ابوسعید خدری رضی الله عنه می‎فرماید؛ پیامبراسلام فرمودند: «چون مردی را دیدید که همیشه به مسجد می‎رود، به ایمان او شهادت دهید». در حدیثی دیگر به روایت حضرت ابوهریره رضی الله عنه آمده است: «مسلمان که در مسجد برای ادای نماز و ذکر می‎رود، الله متعال مانند خانواده‏‌ی یک مسافر که به قدومش مسرور شده [واز او استقبال می‎نمایند] خوش می‎شود.» عطاء رحمه الله می‎فرماید: مثال شخص معتکف مانند نیازمندی است که بر در خانه‌‏ی شخصیت بزرگی نشسته است تا حاجت او برآورده نشود، برنمی‎خیزد؛ معتکف هم در خانه‏‌ی الله می‎نشیند و تا آمرزیده نشود، بلند نمی‎شود. ◾ا: انگیزه‏‌ی عبادت انگیزه‎ی عبادت در رمضان و به ویژه در دهه‎ی اخیر و خلوت‎کده‎ی اعتکاف، بسی افزون‎تر از دیگر ایام و روزگار است؛ درین ایام، شیاطین به بند کشیده می‎شوند، انسان بیشتر به خداوند رجوع نموده و انگیزه و کشش انسان به طرف عبادت بیشتر می‎گردد. همین است که در این ماه مبارک همه مساجد مملو از نمازگزاران اعم ازسالمندان، جوانان و نوجوانان است که با شوق و علاقه به طرف سنگرهای مبارزه با نفس و شیطان می‎روند؛ روزها را به روزه و شب‎ها را به نماز به سر می‎برند؛ اما زمانی که فردی به اعتکاف می‎نشیند، در محدوده‌‏ی مسجد سروکار او با افراد عابد و متدین است و این بر او تأثیر مثبت می‎گذارد؛ زیرا قوه‌‏ی الگوپذیری انسان قوی است و هرگاه عملی را ببیند و به نظر او زیبا جلوه کند، مي‎كوشد تا آن را خود، جامه‏‌ی عمل بپوشاند و معتکف نیز تلاش دارد تا خود را به عطر عبادت بیاراید و در زمره‎ی عابدان و بندگان خاص الهی در آید.

حكمت و دستاوردهاي اعتکاف نوشته‌ی عبدالرحمن عزام استاد مدرسه احیاءالعلوم هرات دین اسلام برنامه ای برای زندگی است؛ برنامه ای دقیق که رهروان راه سعادت را به سوی کمال سوق می‎دهد. سنت خداوند متعال بر این است که مردانی پاک و راستین برای ابلاغ آن بر انگیزد. برهمین اساس در دوره‎های مختلف تاریخ، برای مجموعه‎های بشری پیامبرانی مبعوث گردیده اند تا آن‎ها را به سوي خوبی‎ها و مکارم اخلاقی فراخوانده و از ناشایستگی‎ها و امور منافي اخلاق باز دارند؛ به سلسله‏ی دیگر پیامبران الهی، حضرت محمد صلی الله علیه وسلم به عنوان آخرین سفیر خداوند فرستاده شد تا دست بشر غرق در جهالت و خرافات را گرفته و از دریای ظلمت و تاریکی نجات دهد. او کسی بود که برای فروریختن دیوار جهل و نادانی از هیچ تلاشی دریغ نورزید و سختی‎ها را به جان ودل خرید. ایشان مردمان را پیوسته از عاقبت سخت و دردناک گناه و معصیت می‎ترسانید و به رحمت لایزال خداوند امیدوار می‎ساخت. و برای استمرار خطه‏‌ی مقدس اسلام، دو اصل از خود به یادگار گذاشت که برای همیشه بهترین دست‎آویز برای نجات است؛ قرآن؛ کتاب خدا و سنت و عمل‎کرد پیامبر صلي الله عليه و سلم. لذا یگانه راه رسیدن به خوبی‎های دنیا و آخرت در دنبال کردن راه و روش پیامبرصلی الله علیه و سلم نهفته است. آنچه در این مقال برآنیم تا به بیانش بپردازیم، سنت اعتکاف است؛ یکی از اعمال محبوب و مورد توجه‏ی پیامبر صلی الله علیه و سلم که موجب سعادت و رهایی از بند جهل و هوس بوده و فرصتی است تا با دست یازیدن به آن، به خود و راه و اندیشه‎ی خویش بیندیشیم و از بهره‎های نیکویش برخوردار گردیم؛ عملي كه پیامبر صلی الله علیه و سلم همیشه به انجام آن مبادرت ورزیده و به انجامش تشویق نموده اند. هدف از مشروعیت اعتکاف، تسلیم نمودن نفس به عبادت است که جهت تقرب و نزدیکی به خداوند متعال و دور کردن دل‎مشغولی‎های دنیوی از انسان و فراگرفتن درس‎های درست زندگی معنوی، انجام می‎شود. هدف دیگری که مورد نظر است، تشبیه معتکف به فرشتگان در وقف شدن به عبادت است که همیشه به عبادت مشغول بوده و شب و روز به تسبیح خداوند قدوس اشتغال دارند. اعتکاف یکی از سنت‎های پیامبرصلی الله علیه و سلم است که دیر زمانی می‎شود مسلمانان آن را به باد فراموشی سپرده اند. محروم داشتن بسیاری از مسلمانان خود را از نعمت اعتکاف با وجود آن‎همه فضایلی که دارد، سبب شده تا شخصیتی مانند امام زهری رحمه الله گلایه‎گونه بگوید: «جالب است که مسلمانان اعتکاف را ترک نموده اند، در حالی‏‌که پیامبر صلی الله علیه و سلم از آوان حضورشان در مدینه‏‌ي منوره تا هنگام وفات خویش، آن را ترک ننمودند.» اهمیت اعتکاف از جایی دانسته می‎شود که پیامبران بزرگواری مانند حضرت ابراهیم و اسماعیل علیهم السلام مامور می‎گردند تا خانه‏‌ی خدا را برای معتکفین پاکیزه سازند؛ خداوند متعال می‎فرماید: {وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ} «و به ابراهيم و اسماعيل سفارش كرديم (و بر عهده ايشان گذاشتيم) كه خانه‏ي ما را براي طواف‏كنندگان و اعتكاف‏كنندگان و ركوع و سجده‎كنندگان پاك و پاكيزه كنيد.» [بقره: ۱۲۵] اینک به درس‎ها و نکاتی می‎پردازیم که از خلوت‎کده‌‏های اعتکاف به دست می‎آید: ◾ا: اخلاص اخلاص؛ یعنی هر عملی خاص برای به دست آوردن رضایت خداوند عزوجل انجام شده و در آن هیچ بهره و یا جایگاهی برای کسی دیگر در نظر گرفته نشده و کاملا از ریا، نمود و نمایش به دور باشد. فرصت اعتکاف این مجال را می‎دهد تا انسان در خلوت و به دور از منظر مردم به عبادت پرداخته و از ترس الله متعال در نیمه‎های شب بر گناهان خود اشک ندامت ریزد. و این عمل او را از زمره‏ی سایه‎نشینان عرش الهی قرار می‎دهد. در حدیثی پیامبر صلی الله علیه و سلم این افراد را بر شمرده و می‎فرمایند: «و رجل ذکرالله خالیا ففاضت عیناه/ مردی که به تنهایی باخدا به راز و نیاز بپردازد و از ترس الله اشک از چشمانش سرازیر شود.» [متفق علیه] این‎ها عبادت‎گزارانی اند که در خلوت با پروردگار خویش به مناجات و راز و نیاز پرداخته و شیرینی عبادت و خوف و خشیتی که از درک عظمت و جلال پروردگار به دست می‎آید، قلب شان را به رقت آورده و اشک را بر گونه‎های شان سرازیر می‎سازد و چنین است شأن و حال یک مؤمن، چون حقیقت ایمان در دلش جای گیرد و نور یقین قلبش را صفا و زیور تقوا وجودش را پاکی بخشد، چنين شیدای خلوت و شیفته‏‌ی عبادت خداوند متعال می‎گردد. ◾عـ :عشق و محبت به خداوند خداوند با آن همه عظمت و بزرگی، بنده‌‏ی خود را دوست دارد و این بنده است با آن‎که پروردگارش به او انعام و اکرام نموده است، از نعمت اوتعالی استفاده می‎نماید؛ اما در مقابل، معصیت او را انجام می‎دهد.

پاداش عمره در رمضان، برابر با یک حج است می‎بایست مسلمان تلاش ورزد تا در ماه رمضان به انجام اعمال نیکو و عبادا پسندیده بپردازد و به یاد داشته باشد که چند برابر شدنِ پاداش اعمال، به شرافت و بزرگی مکان مربوط است؛ مانند حرم که پاداش نماز در مکه و مدینه چند برابر دیگر اماکن است و گاهی نیز به عظمت زمان تعلق دارد؛ مانند ماه رمضان و دهه‎ی ذوالحجه. همچنان به ادای عمره در ماه رمضان حریص باش. رمضان عبادتی است که پاداش عمره در آن چند برابر می‎شود و به مستوای پاداش یک حج کامل می‎رسد. عبدالله بن عباس رضی الله عنهما می‎گوید: پیامبر صلی الله علیه و سلم برای زنی انصاری فرمود: «چه چیزی باعث شد که با ما حج انجام ندهی؟» زن گفت: همسر و پسرم با یک شتر به حج رفتند و شتر دیگری برای ما باقی مانده بود که با آن آب مي‎كشيديم. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «در رمضان عمره به جای آور؛ زیرا عمره در رمضان بسان حج است.» [متفق علیه] امام مناوی رحمه الله می‎گوید: «یعنی پاداش عمره همانند پاداش حج است؛ زیرا ثواب عمل، با فضیلت و ارزش بیشتر وقت، افزون می‎گردد.... اما به اجماع علما، این عمره حج فرض را از دوش کسی ساقط نمی‎نماید.» [. فیض القدیر (۴/۳۶۱).] بدون شک این از فضل و بزرگی خداوند متعال بر بندگان اوست که پاداش عمره به سبب ماه رمضان، به منزلت حج می‎رسد و این خود دلیلی است بر اینکه پاداش اعمال به فضیلت وقت، بیشتر می‎گردد. مسلمان می‎بایست آزمندِ نشستن زیاد در حرم باشد و به تلاوت و ادای نماز تراویح و شب زنده‎داری بپردازد و با ذکر و دعا و تسبیح و تهلیل و اعطاي صدقه، به خداوند متعال روی آورد و متوجه اوقات خویش باشد و از بازارها و مادیات دوری گزیند تا وقتش به امور بیهوده، ضایع نگردد. و برتری نماز در مسجدالحرام را به یاد داشته باشد؛ چنانچه پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «نماز خواندن در مسجد من، هزار بار بهتر از نماز خواندن در سایر مساجد است؛ به جز مسجدالحرام.» [متفق علیه] و در روایت امام احمد رحمه الله آمده است: «و نماز در مسجدالحرام، از نماز در مسجد من، صد برابر بهتر است.» بر مسلمان است تا خود را به ادب و اخلاق اسلامی بیاراید؛ لذا به کسی مزاحمت ننماید و آزار نرساند، به ویژه در هنگام طواف و سعی میان صفا و مروه؛ بردبار و صبور و شکیبا باشد تا از اجر و ثوابش نکاهد. نرمخو و خوش‎برخورد باشد و مجال را برای برادران مسلمانش باز گذارد و چشم خویش را از نگاه به حرام، فرو دارد و با نیازمندان و مساکین همکاری نماید. عمره در تمام رمضان از این فضیلت برخوردار است؛ چه در ابتدای رمضان انجام شود و چه در انتهای آن؛ اما اینکه مردم فکر می‎کنند انجام عمره در دهه‎ی اخیر رمضان بهره و پاداش بیشتری از دیگر ایام رمضان دارد، امر درستی نیست؛ حالانكه این پندار، خود موجب ازدحام و شلوغی سرزمین حرم و اذیت و آزاررسانی به عمره‎کنندگان در دهه‎ی اخیر رمضان می‎گردد. @Aehyaa

*ده روز اخیر رمضان* سخنانی از شیخ پردل @Ha_waa🌸

آرزوی مردگان از این دنیا چیست؟‌ ‌شیخ محمد صالح پردل تلویزیون جهانی اصلاح @EslahTV

#حدیث_روز «ﻣَﻦْ ﺻﻠَّﻰ ﻋَﻠَﻲَّ ﺻَﻼَﺓً، ﺻَﻠَّﻰ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺑِﻬَﺎ ﻋﺸْﺮًﺍ» رواه مسلم. هرکس بر من یکبار درود بفرستد، خداوند در برابر آن، بر وی ده بار درود می فرستد. آنچه از حدیث به دست می آید👇👇 1. اگر بر پیامبر یک درود بفرستیم، الله بر ما ده درود می فرستد. 2. اگر بر محبوب دلها یک درود بفرستیم، الله متعال برای ما ده حسنه می دهد. 3. درود فرستادن بر پیامبر، باعث می شود تا ایشان برای ما در روز قیامت شفاعت نمایند. 4. درود فرستادن باعث از بین رفتن گناهان می شود. 5. درود فرستادن باعث برآورده شدن نیازها می شود. 6. درود فرستادن باعث نزدیکی به پیامبر در روز قیامت می شود. 7. برای فقراء قائم مقام صدقه است. 8. درود فرستادن گاهی باعث می شود تا آنچه فراموش کرده ایم، به یاد مان آید. 9. درود فرستادن باعث می شود تا الله و فرشته ها بر ما درود بفرستند. 10. صلوات و درود بُخل را از بین می برد. #فضل_احمد_مهاجر @ostad_muhajer

➖🌸جمعه🌸➖ 🌹جمعه باز آمد چقدر بابرکت است 🌷جمعه سرتاسر شکوه و نعمت است 🌹جمعه عید اهل ایمانُ صفاست 🌷جمعه روزی درحضور مصطفا ست 🌹روز تکبیر و درود و عزت است 🌷روز اخلاص استُ روز وحدت است 🌹جمعه روز همدلی و همت است 🌷روز تنزیل همای رحمت است 🌹روز خورشید است و نور است و صفاست 🌷روز جمعه روز خاصان خداست 🌹روز اقبال و ‌قبولی دعاست 🌷روز نیک استماع خطبه هاست 🌹روز پند و وعظ و روز ربناست 🌷روز جود و رحمت بی منتهاست 🌹جمعه مختص حبیب کبریا ست 🌷روز وصل خویش و ارحام شماست 🌹جمعه را احمد چه زیبا وصف کرد 🌷جمعه را عید مساکین رسم کرد 🌹لیک جمعه روز اهدای سلام 🌷بر روان حضرت خیرالانام ✍🏻 ارسالی فاضلی از مدرسه احیاءالعلوم

🍀ترجمه: مَثَل کسانی که دارائی خود را در راه خدا صرف می‌کنند، همانند دانه‌ای است که هفت خوشه برآرد و در هر خوشه صد دانه باشد، و خداوند برای هر که بخواهد آن را چندین برابر می‌گرداند، و خدا [از نظر قدرت و رحمت] وسیع، و ]به همه چیز] داناست.🍀🌺🌸🍀🌺🌸🍀🌺🌸 💝ارسالی مدرسه احیاءالعلوم هرات 🤲 صدها طلبه لیلیه احیاءالعلوم، اساتید و پرسونل آن را از دعای خیرتان فراموش نفرمایید. 🎤معومات: ۰۷۹۰۴۵۳۰۲۲🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴

سروده: سیدعبدالحکیم حسینی طالب العلم صنف دهم مدرسه احیاء العلوم هرات ........... 《گر در این ماه نشود》 رمضان رفت، هنوز غرق گناهم چه کنم؟ با دل خسته و رنجور و سیاهم چه کنم؟ با گنه می گذرد روز و شبم وای بر من اینقدر دور ز درگاه خدایم چه کنم؟ آخر این ماه که آمد سپری می گردد گر در این ماه نشود توبه، تباهم چه کنم؟ باز با گریه به درگاه خدا می آیم چون اجابت نشود، ذکر و دعایم چه کنم؟ هیچ کس دور و برم نیست خدایا مددی گر نبخشی همه عصیان و خطایم چه کنم؟ @Aehyaa

آداب تلاوت قرآن‎کریم روزه‏دار می‎بایست هنگام تلاوتِ قرآن‎کریم، آداب آن را که در ذیل به پاره ای از آن اشاره می‎کنیم، رعایت نماید. نخست: اخلاص و للهیت تلاوت‎کننده نخست نیت خویش را اصلاح نماید؛ زیرا خداوند متعال عملی را می‎پذیرد که خالصانه برای اوتعالی انجام شده باشد؛ خداوند متعال می‎فرماید: {فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ» «اكنون كه چنين است، خدا را به فرياد بخوانيد و عبادت و طاعت را خاصّ او بدانيد، هر چند كه كافران دوست نداشته باشند.» [غافر: ۱۴] و در جایی دیگر از قرآن‎کریم می‎فرماید: {وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاء} «در حالي‎كه جز اين بديشان دستور داده نشده است كه مخلصانه و حق‎گرايانه خداي را بپرستند و تنها شريعت او را آيين (خود) بدانند.» [بینه: ۵] دوم: خشوع قاری قرآن‎کریم، آن را با دلی حاضر و شنوا تلاوت نماید. در قرآن بیندیشد و به اندازه‎ی توان خویش تلاش ورزد تا مفاهیم آن را فرا بگیرد. اما آنانی‎که قرآن‎کریم را با شتاب و از روی عجله تلاوت نموده و در معانی آن تدبر نمی‎نمایند و در وعده و وعید آن دل نرم نمی‎دارند، دل‎های شان به چیزی غیر از تلاوت قرآن‎کریم از قبیل متاع دنیا و کالای زودگذرش مشغول است. سوم: رعایت کمال طهارت ادب دیگر تلاوت قرآن‎کریم، خواندن آن با وضوی کامل است؛ زیرا رعایت کمال طهارت در تلاوت قرآن‎کریم، از موجبات بزرگداشت و احترام به کلام خداوند است. اما اگر کسی نیاز به تلاوت داشت و وسیله ای برای رسیدن به آب در دست نداشت؛ مانند کسی که بر تخت افتاده است و یا در ماشین و طیاره ای بود که اختیار توقف آن را نداشت و یا هم در زندان به سر می‎برد، این افراد معذور پنداشته می‎شوند و برای ایشان در صورتی‎که از جنابت پاک بوده و قرآن‎کریم را جز با حایلی مساس ننمایند، ایرادی نیست که به تلاوت بپردازند. چهارم: پرهیز از تلاوت در اماکن نامناسب یکی دیگر از آداب تلاوت قرآن‎کریم، تلاوت آن در جای مناسب است؛ لذا نباید کتاب خداوند در زباله‎دانی و جای کثیف و اماکنی که در آن معصیت و منکرات انجام می‎شود و یا بازار داد و ستدی که کسی به آن گوش فرا نمی‎دهد، تلاوت گردد؛ چون تلاوت درین اماکن در واقع توهین به کتاب خداوند است. پنجم: پناه بردن به خداوند متعال پناه بردن به خداوند متعال در آغاز تلاوت، یکی از آدابی است که هنگام قرائت قرآن‎کریم می‎بایست رعایت گردد؛ چه تلاوت از آغاز یک سوره باشد و یا از میانه اش. خداوند متعال می‎فرماید: {فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ} «هنگامي‎كه خواستي قرآن بخواني، از وسوسه‎هاي شيطان مطرود به خدا پناه ببر.» [نحل: ۹۸] سپس در ابتدای سوره بسم الله الرحمن الرحیم بگوید. ششم: تلاوت با صدای نیکو همچنان قاري هنگام تلاوت، تلاش ورزد تا به اندازه‎ی توان آن را با صوت و صدایی نیکو بخواند؛ چنانچه حضرت ابوهریره رضی الله عنه روایت نموده است که پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده اند: «خداوند به هيچ چيز ديگري به اندازه اي که به صداي پيامبر خوش‎صوتي که قرآن را با آواز خوب و صداي بلند مي‎خواند، گوش نداده است.» [متفق علیه] و همچنان به اساس روایتی که براء بیان نموده است، پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «قرآن را با صدای خویش تزیین نمایید؛ زیرا صدای نیکو بر حسن قرآن می‎افزاید» [به روایت حاکم] تلاوت قرآن‎کریم با صدای بلند، بهتر است؛ مگر در صورتی که اطرافیان قاری از تلاوت وی اذیت شوند، که درین صورت به شکلی تلاوت نماید که فقط خود صدای خویش را بشنود. هفتم: ادای سجده‎ی تلاوت یکی دیگر از آداب تلاوت قرآن‎کریم، ادای سجده هنگام تلاوت آیات سجده است. @Aehyaa

خوانندگان عزیز! آیا می‌دانید رمضان برای روزه‎دار شفاعت می‎کند؟! رمضان، ماه روزه و قرآن است و این دو، برای بنده در روز قیامت شفاعت می‎نمایند. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «قرآن شفاعت مي‎کند و شفاعت آن هم پذيرفته مي‎شود.... هر کس قرآن را پيشواي خود قرار دهد، قرآن او را به بهشت سوق مي‎دهد؛ و هر کس قرآن را پشت سر خود قرار دهد، او را به سوي جهنم، خواهد برد.» [به روایت ابن ماجه] همچنان پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «قرآن را تلاوت نمایید؛ زیرا قرآن در روز قیامت برای یاران خویش شفاعت می‎نماید.» [به روایت امام مسلم] پیامبر اسلام صلی الله علیه و سلم در حدیثی دیگر فرمودند: «روزه و قرآن برای بنده در روز قیامت شفاعت می‎نمایند. روزه می‎گوید: پروردگارا! او را در روز از طعام و شهوات باز داشتم، پس شفاعتم را در مورد وی بپذیر. و قرآن می‎گوید: من در شب او را از خواب باز داشتم، پس شفاعتم را در باره‎ی وی بپذیر. می‎فرماید: خداوند شفاعت آن دو را می‎پذیرد.» [به روایت امام احمد] امام ابن رجب رحمه الله فرموده است: «روزه برای کسی که او را از طعام و انجام شهوات حرام باز داشته است، شفاعت می‎نماید؛ چه حرمت اين اعمال به رمضان اختصاص داشته باشد مانند شهوت طعام و نوشیدنی و جماع و مقدمات آن، یا به رمضان اختصاص نداشته باشد؛ از قبیل حرف‎های اضافی حرام و نگاه حرام و شنیدن حرام و کسب و درآمد حرام؛ پس اگر روزه او را از این محرمات باز بدارد، برای وی در روز قیامت به نزد خداوند متعال شفاعت نموده و می‎گوید: پروردگارا او را از برآورده نمودن شهواتش باز داشتم، پس شفاعتم را در حق وی بپذیر. این امتیاز برای کسی است که روزه را نگه داشته و روزه او را از شهوات باز داشته باشد؛ اما کسی که روزه اش را ضایع ساخته و روزه موجب امتناع وی از محرمات نگردد، این شخص سزاوار این است که روزه به رویش زده شود و برایش بگوید: خداوند تو را ضایع بسازد که مرا ضایع ساختی.» [. اللطائف (۳۱۹).] @Aehyaa

قرآن را به یاد داشته باشیم! رمضان ماه قرآن است و قرآن درین ماه میمون نازل گردیده است؛ لذا برای هر مسلمان شایسته است تا به تلاوت با تدبر قرآن‌‏كريم و ختم چندین بار آن درین ماه بپردازد. خداوند متعال می‎فرماید: {شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ} «ماه رمضان است كه قرآن در آن فرو فرستاده شده است تا مردم را راهنمايي كند و نشانه‎ها و آيات روشني از ارشاد (به حق و حقيقت) باشد و (ميان حق و باطل در همه ادوار) جدايي افكند.» [بقره: ۱۸۵] و همچنان می‎فرماید: {إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ} «ما قرآن را در شب پرخير و بركتي فرو فرستاده ايم. ما همواره بيم‎دهنده بوده ايم.» [دخان: ۳] امام ابن جریر طبری رحمه الله می‎فرماید: «قرآن‎کریم در شبِ قدرِ ماه رمضان از لوح محفوظ به آسمان دنیا نازل شد و سپس به اراده‌‏ی خداوند متعال بر حسب نیاز، به پیامبر صلی الله علیه و سلم نازل گردید.» [تفسیر طبری (۳/۴۴۵).] خداوند متعال می‎فرماید: {وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ} «ما آياتي از قرآن را فرو مي‎فرستيم كه مايهي‏ بهبودي (دل‎ها از بيماري‎هاي ناداني و گمراهي، و پاك‎سازي درون‎ها از كثافات هوي و هوس و تنگ‎چشمي و آزمندي و تباهي) و رحمت مؤمنان (به سبب در برداشتن ايمان و رهنمودهاي پرخير و بركت يزدان) است.» [اسراء: ۸۲] لذا قرآن‏کریم مایه‎ی شفا و باعثه‎ی رحمت و اطمینان و امنیت است و از حیرت و پریشانی و اندوه و ناراحتی و وسوسه می‎رهاند. خداوند متعال می‎فرماید: {إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرّاً وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَّن تَبُورَ لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ} «كساني‎كه كتاب خدا (قرآن را) مي‎خوانند، و نماز را پا برجاي مي‎دارند، و از چيزهايي‎كه بديشان داده‎ايم، پنهان و آشكار، بذل و بخشش مي‎نمايند، آنان چشم اميد به تجارتي دوخته اند كه هرگز بي‎رونق نمي‎گردد و از ميان نمي‎رود. (آنان قرآن را تلاوت مي‎كنند، و نماز را مي‎خوانند، و بذل و بخشش مي‎كنند) تا خداوند اجرشان را به تمام و كمال بدهد، و از فضل خود بر پاداش‎شان بيفزايد؛ چرا كه خدا آمرزگار و سپاس‎گزار است (و بدي‎هاي‎شان را مي‎بخشايد، و از خوبي‎هاي‎شان سپاس‎گزاري مي‎فرمايد، و مواهبي بديشان عطاء مي‎نمايد كه به انديشه و تصوّر در نمي‎آيد).» [فاطر: ۲۹-۳۰] پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «شما را به پروای خداوند متعال سفارش می‎کنم؛ زیرا این اصل هر چیزی است. بر تو است تا جهاد را به یاد داری؛ زیرا جهاد رهبانیت اسلام است و بر تو است تا یاد خدا و تلاوت قرآن را فراموش نکنی؛ زیرا این روح تو در آسمان و یاد تو در زمین خواهد بود.» [به روایت امام احمد] پیامبر اسلام صلی الله علیه و سلم فرمودند: «بهترین شما کسی است که قرآن‎کریم را فرابگیرد و به دیگران بياموزاند.» [به روایت امام بخاری] همچنان پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «هر کس دوست دارد محبتش نسبت به خداوند و پيامبرش افزايش يابد، پس به قرآن ببیند.» [ابونعیم] «هر کسی که حرفی از قرآن را بخواند، برای او در ازای تلاوت این حرف،‌ حسنه ای است، و هر حسنه ده برابر پاداش داده می‎شود؛ نمی‎گویم الم یک حرف است؛ بلکه الف یک حرف و لام یک حرف و میم یک حرف است.» [به روایت ترمذی] امام ابن رجب رحمه الله فرمودند: «سلف در ماه رمضان قرآن‎کریم را در نماز و غیر آن تلاوت می‎نمودند.» قتاده رحمه الله در هر هفت شب یک بار قرآن را به پایان می‎رسانید. و هرگاه رمضان فرا می‎رسید، آن را در سه شب ختم می‎نمود و در دهه‎ی اخیر رمضان، هر شب یک بار قرآن‎کریم را به پایان می‎برد. این امر فقط در اوقات نيكويي مانند رمضان بود که قول امام احمد رحمه الله نیز چنین است؛ اما در غیر ماه رمضان، در کمتر از سه روز قرآن‎کریم را به پایان نمی‎برد. چنانچه امام ابن رجب حنبلی رحمه الله با در نظرداشت این حدیث پیامبر صلی الله علیه و سلم چنین نظری دارند؛ «هر کسی در کمتر از سه روز قرآن‎کریم را بخواند، آن را در نمی‎یابد.» [به روایت امام احمد] امام نخعی رحمه الله نیز در دهه‎ي اخير ماه رمضان چنین می‎نمود و در بقيه روز و شب‎هاي رمضان، قرآن‎کریم را در سه روز به پایان می‎رسانید. ابن عبدالحکیم رحمه الله فرمودند: «هرگاه ماه مبارک رمضان فرامی‎رسید، امام مالک رحمه الله از خواندن حدیث و همنشینی با اهل علم فرار می‎نمود و به تلاوت قرآن‎کریم از مصحف می‎پرداخت.» عبدالرزاق فرموده است: «سفیان ثوری رحمه الله به هنگام فرارسیدن رمضان، همه عبادات را رها نموده، به تلاوت قرآن‎کریم می‎پرداخت.»