workshopactor

نقال= قوال

دقت کنید بازیگر در روز مصاحبه باید (((تهی))) از هر چیز اضافه ای باشد یعنی ساده و متکی به استعداد و توانایی هایش برای تست بازیگری باشه یعنی ادا و تیپ های عجیب و غریب و اضافه نداشته باشه بازیگر تهی از هر چیز اضافه ای میتونه قابل اعتماد برای انتخاب در پروژه باشه

و تمام چون فرصت نبود و چند نفر پیاده کننده بودند متن یک مقدار ممونه یکدست نباشه بنابراین حتما برای مرور حین خواندن صوت رو گوش بدید تا بهتر در ذهن باقی بمانه موفق باشید محسنی

بازیگر در میزانسنی که برایش فراهم شده دیده میشود و رشد میکند و کاراکتر را میسازد.گاها" در صحنه فیلم برداری بهتر است از موسیقی با خبر باشد تا به ریتم درونی او و ریتم اجرای بازیگر کمک کند. بدانید که شما موجودی خلاق ، متفکر هستید و فکر و ایده و خلاقیت شما در امر کارگردانی باید حس شود و مورد تقلید و شنیده شدن قرار بگیرید.مورد ستایش و مورد تکریم گروهتان باشید و با بازیگر ها بالا به پایین صحبت نکنید. سعی کنید فضای مثبتی حاکم باشد و در نظر داشته باشید که منفعت اجرا مال شماست. تنش را از بازیگر دور کنید با بداهه و پخس موسیقی ، با تشویق و تنبیه یک دقیقه ای . سعی کنید بین بازیگر خوب و بد در اجرا خیلی تفاوت فاحشی نذارید و سعی کنید سطح ها را به هم برسانید. بازیگر حرفه ای همیشه سطح بازیگر آماتور روبرو را بالا می آورد پس بدانید تاثیر کارگردان حرفه ای از بازیگر حرفه ای هم بیشتر است. زیر متن را بسیار دقیق بدانید. نباید در مقابل سوال و پرسش ، بی جواب بمانید. اشراف به تمام موارد داشته باشید. با تیم دوست باشید و اخلاق مداری را فراموش نکنید. از حاشیه و اتفاقات غیر اخلاقی پرهیز کنید. قانونمند و سر وقت باشید . موجه باشید. بازیگر از روش شما و منش شما الگو برداری میکند و عکس العمل نشان میدهد. عمل شما و گروه شما در تقلید بازیگر مهم است. منظم باشید. ادای روشنفکری در نیارید. از بازیگردان ها کمک بگیرید. بداهه را فراموش نکنید چون به بازیگر احساس آزادی و رهایی میده. همه پول و حقوق بازیگر را اول کار ندهید ولی بد قولی در پرداخت حق الزحمه نداشته باشید. به تعهدات زمانی و مکانی و پایان پروژه پایبند باشید. هرچقدر انسان کامل تری باشید گروه سالم تری خواهید داشت. حواستان به پشت صحنه کاملا باشد. خبرچین و جاسوس داشته باشید که جزییات داخل تیم را به شما منتقل کنند. بعضی مطالب را از طریق دستیار ها منتقل کنید. آکسسوار را فراموش نکنید. فهم و تشویق و دیدن بازیگر یادتون نره. نقاشی و موسیقی در اختیارش قرار بدهید تا فضا مثبت شود و شما هم مثبت باشید. هر اتفاق بدی هم بیفتد کارگردان با انبساط خاطر کارگردان گروه حالش خوب میشود.

اما چاقوکش حرفه ای اولا از چاقوی کند استفاده میکند دوما همیشه دور دستش لنگ یا پارچه پیچیده، سوما هیچ وقت چاقو را از دسته نمیگیرد از تیغه میگیرد و فقط یکی دو سانتش از دست او خارج است و مابقی تیزی چاقو داخل دست خود اوست. در اینصورت حتی با تعداد ضربه های زیاد هم طرف نمی میرد و فقط وحشت میکند. وقتی به کاراکتر میگوید تو خفت گیری باید بهش بگید و بازیگر مدام تمرین میکند و همان چاقویی که قرار است روز فیلمبرداری بهش بدهی برای تمرین بود با اون چاقو اعمال روزانه اش را انجام داد. میوه بخورند تا چاقو از خودش بشود مثل موبایل مثل تصویر جز ابزار شخصیاش بشه. یکی از مشکلات بازیگران این است که دستشان اضافه است نمیداند با دستش چه کار کند وقتی اشیا و ادوات دادیم متوجه می شود چه کار کند زاویه دوربین چیست اندازه قاب چیست همه مشخصه ها را به او بگو پس از اشیا و ادوات ابزار بسیار کمک کننده است به بازیگر بدهیم. حالا بازگردیم به بداهه. میخواهید یک تنش را از بازیگر بگیرید و در بداهه شما هم همچنان آن ابزار هست. از بازیگر بخواه که بخش های بداهه و دیگر زندگی آن شخصیت را هم با همان ابزار تمرین کند. استفاده یعنی وقتی خوشحال است، وقتی عاشق است و .. چگونه از آن ابزار استفاده میکند. پس فهم تو به عنوان کارگردان باید آنقدر باشد که بدانی چاقویی را که یک خفت گیر دستش میگیرد با یک فرد معمولی عصبانی متفاوت است. بازیگر را ببر و بهش نشون بده هدایتش کن که چه چیزی می خواهی. کارگردان باید روانشناسی شخصیت را بداند روانشناسی محیط و این کاراکتر را بداند و اینکه بازیگر چقدر توانمند است و بر حسب توانمندی اش او را به اوجی که در سناریو وجود دارد برسانی آن اوجی که تو دلت میخواهد چون بیشتر از آن می شود گل درشت بودن و زیادی خرج کردن عواطف و احساسات بازیگر و کمتر از آن هم مطلوب نیست و امکان دارد بگویند کاراکتر درست خلق نشده است و بازیگر حس و عاطفه را خرج نکرده است. در امر هدایت بازیگر کارگردانی موفق است و می تواند بازی خوب از بازیگرش بگیرد که بتواند از طریق توضیح و تشریح شخصیت و توجیه بازیگر او را هدایت کند. یعنی باید از هر عاملی و هر ابزاری استفاده کند تا بتواند بازیگر را به نقش برساند. ساده ترین و بدترین شکل هدایت بازیگر این است که کارگردان به جای بازیگر بازی کند یعنی کارگردان سعی کند با بازی از طریق مشاهده به بازیگر تفهیم کند که از او چه می خواهد. با این کار بازیگر به تقلید و کپی کردن هدایت می شود و خلاقیت از او گرفته میشود. کارگردانی یک علم و تکنیک است که با هنر همراه میشود. شما باید بخش علم و تکنیک را یاد بگیرید و نیاز به هوش و حساسیت بالایی دارد. کارگردانی چیزی جز آفرینش زندگی نیست. هرچه از زندگی و گویش های عادی فاصله بگیرید، فیلم نادرست تر خواهد بود. و هرچه منطبق با زندگی طبیعی باشد فیلم با مخاطب بهتر ارتباط برقرار میکند. هر کارگردانی تمایل دارد بازیگرانش انعطاف پذیر،باذوق، سریع الانتقال، خلاق و ماهر باشند. شما باید کمک کنید که بازیگر بتواند از میمیک صورت، فن بیان، تاکید در کلمات، شیوه راه رفتن و نرمش بدنش برای ایفای نقش مورد نظر شما استفاده کند. این مطلب مستلزم آن است که روح و روان بازیگر بدون دغدغه باشد. کسی که در اثر قضاوت میشود، کارگردان است. بین دیالوگ گویی و حرکت (یعنی بیان و بدن)، حرکت اهمیت بسیار بالاتری دارد. حرکت در انتقال حس بسیار قوی تر از دیالوگ ظاهر میشود و در حرکت است که خصوصیات اخلاقی و ویژگیهای شخصی، تمایلات درونی و اهداف فرد ظاهر میشود. در واقع از طریق حرکت آنچه در ذهن و درون شخصیت است قابل دیدن میشود. از طریق حرکت و عمل آن چیزی که درون ذهن و شخص بازی میگذرد قابل رویت است و تجسم بخشیده میشود در مقابل چشم عوامل و دوربین. هرچند که حرکت امری مکانیکی است ولی با توجه به داشته های ذهنی، این امر مکانیکی تبدیل میشود به بروز ذهنیات شخص بازی و از طریق تجسم بخشیدن کمک میشود که شخص بازی با تماشاچی ارتباط برقرار کند. جوهر نمایش و اجرا و جوهر اکت بازیگر ، بر مبنای حرکت است. حرکت تبدیل بالاقوه است به بالفعل. یعنی آن چیزی که در ذهن بازیگر، کارگردان قرارداده و بازیگر به آن رسیده و هم اکنون قرار است به فعلیت برسد. حرکت تبدیل ذهن به عین است. از موقعیت پرسوناژ در آن لحظه و نسبت به احساس شخصی خودش و تقابلی که با شخصیت و کاراکتر مقابل دارد، نشات میگیرد. یعنی کاراکتر مقابل باید کمک به ایجاد نقش کند. گاهی یک عامل بیرونی یا فرد بیرونی منجر به عکس العمل میشود و این بالقوه بودن را به بالفعل بودن تبدیل میکندو حرکت و دیده شدن تبدیل میکند. بسیار توجه داشته باشید که این نیروی بالقوه درون بازیگر و دیالوگ ها باقی نماند. ابتدا باید به صورت عمل و به صورت فیزیکی مشاهده شود و از حالت سکون به حالت حرکت در بیاد. این مسئله به ریتم اجرا، ریتم درونی بازیگر ،ریتم پلان و میزانسن ربط دارد.

پیشنهاد می شود بداهه پردازی در بازیگران متوسط و متوسط به پایین اجرا شود ، میتواند در جلسات پیش تولید مطرح شده یا در جلسات انفرادی و خصوصی شما با بازیگرتان اتفاق بیفتد و تصمیم گیری شود به ندرت هم ممکن است در روزهای فیلم برداری مطرح و پیاده شود البته بهتر است تا حد ممکن در زمان فیلم برداری اتفاق نیفتد. قبلا مثالی در مورد فردی 81 ساله زدم که قرار است کاراکتر شما 81 سالگی به بعد را بازی کند. همه زندگی آن فرد قرار نیست در این دو ساعت فیلم نشان داده شود. بخش هایی که مورد نیاز است و بصورت کلیدی به هم ارتباط دارند را قرار است تصویربرداری کنید و فیلم ساخته شود. بداهه یعنی اجرای تمرین برگزاری بازی ای که در سناریوی شما وجود ندارد. یعنی قرار است در بداهه چیزی را از بازیگر بخواهید که در سناریو نیست. بخش هایی از ویژگی های شخصیت را باید بازی کند که در فیلمنامه وجود ندارد. برای مثال اگر فیلمی اکشن داشته باشیم که شخصیت آن بنا باشد در فضای کاری ایفای نقش کند باید توجه داشته باشیم که این فرد در زندگی شخصی اش دارای ویژگی هایی است. مانند روزمرگی ها، عاشق شدن، عصبانی شدن، ارتباط گیری اش با دیگر افراد. در بداهه پردازی درست آن است که از بازیگر بخواهید مواردی را بداهه اجرا کند که داخل متن وجود ندارد. اجرای بداهه کمک میکند که بازگیر با خلقیات و روحیات خارج از متن شخصیت آشنا شود و کاراکتر را از زوایای مختلف می بیند. باید توجه کنیم که در بداهه نه باید به بازیگر موقعیت کلی بدهیم و مثلا بگوییم فرض کن کاراکتر شب به خانه آمده و عصبانی است حالا چنین اتفاقی را بداهه بزن، نه موقعیتی با جزئیات به او بدهیم که موجب کور شدن خلاقیتش گردیم چون بداهه یعنی پرواز بازیگر در امر خلق یک شخصیت. بلکه باید به او خط کوتاه داستانی بدهیم و بر حسب فهم بازیگر و نقطه ای که میخواهیم در امر خلاقیت در بازیگر فعال شود، باید از او بخواهیم بداهه بزند. بهتر است برای او با یک تا دو جمله توضیح بدهیم مثلا بگوییم به خانه آمدی و خسته و عصبانی هستی و قرار است با همسرت وارد تنش شوی. کاربردهای بداهه بداهه یکی از مهترین راه هایی است که می توانید تمرکز بازیگر را بالا ببرید خودسانسوری بازیگر را کم کنید به امر خلاقیت کمک کنید رفاقت و صمیمیت خود را با بازیگر گسترش دهید نقاط ضعف بازیگر را در خلق کاراکتر و بازی اش بشناسید و تست کنید بداهه پردازی یک راه کوتاه و معجزه آسا و مفید برای آماده کردن بازیگر برای رفتن جلوی دوربین است نکته مهم: برای بداهه زنی روز فیلمبرداری روز مناسبی نیست مگر آنکه بازیگر شما دچار تنش شده و او را کنار می کشیم و به او میگوییم امروز یکساعتی متن را رها کن و لحظات دیگری از کاراکتر را اجرا کن. این کار کمک میکند که اگر بازیگر شما در آن روز دچار تنش است، با بازی بخش نرمال کاراکتر، تنش او را کاهش دهید و موجب آرامش او شوید یا برعکس اگر بازیگر بیش از حد شنگول و پر تحرک است، بداهه معکوس با ریتم فعلی بازیگر را برای تعادل بخشی به او از او بخواهید. بنابراین شما باید مثل حجار اضافات بازیگر را که گاهی افکار منفی و تنش هاست و گاهی هیجانات و تن صدای بالاست از او بگیرید. نکته: بهتر است بیشترین بداهه در پیش تولید صورت بگیرد. نقش اشیاء مختص به بازیگران در طول تمرین فرض کنید کاراکتری دارید که چاقوکش و لات است و معمولا وسایل خاصی همراهش دارد. مثل چاقو، تیله، زنجیر و... که شما به عنوان کارگردان مشخص کرده اید که او باید در طول اثر آنها را به همراه داشته باشد. حتما بهتر است این وسیله ها در طول تمرین هم در اختیار بازیگر قرار بگیرد. یک بازیگر که میاد سر صحنه شاید با لباس اسپرت بیاد ولی وقتی جلوی دوربین میاد مستلزم هست یک لباس کلاسیک بپوشد،یک کت و شلوار بپوشه یا رسمی بخواهد حاضر شود یا یک تیپ خاصی بزند بدانید که یکی از عوامل مهمی که به بازیگر در خلق کاراکترش کمک میکند، آکسسوار،لباس ، اشیا، ادوات و قرارگیری در محیط است. وقتی در مقام یک کارگردان با بازیگر صحبت می کنید بهتر است ابزار و ادوات کلیدی را به بازیگر بدید و ازش بخواهید با ابزار و ادوات دورخوانی کنید. این کمک میکند بازیگر بداند کجا و چگونه باید از ان ابزار استفاده کند و شما آن را در دورخوانی تنظیم میکنید. مثال: کسانی که زورگیر هستند همیشه یک چاقو دارند که بسیارکند است. یک فرد آماور وقتی چاقویی دارد و عصبی میشود و می خواهد حمله کند، دسته چاقو را میگیرد و به میزان خشمی که دارد به سمت فرد حمله میکند و با چاقو ضربه را به بدنش وارد میکند. مضروب با چند ضربه یا حتی یک ضربه ممکن است بمیرد چرا که فرد آماتور از چاقو این است که دسته اش را بگیرد و آنرا تا جای ممکن در بدن فرد فرو کند.

جزوه درس شیوه های رهبری بازیگر یادآوری جلسات قبل: بازیگر کیست (شناخت بازیگر – جهان بازیگر( ابزار بازیگر چیست؟ بدن – بیان – تخیل – خلاقیت زیرمتن چیست؟ جمله طلایی کارگردانان این است که باید زیرمتن را کارگردانی کنند اشراف کارگردان به چه چیزهایی باید باشد؟ اصل متن – نحوه اجرای زیرمتن – زمان و مکان و موقعیتی که در سناریو وجود دارد را باید بشناسد – تحقیق باید داشته باشد – مسلط به خصوصیات افراد و مکان ها یی که قرار است داستان در ان اتفاق بیفتد کارگردان چه شخصی باید باشد؟ کارگردان فردی است که باید دارای مسئله باشد – دغدغه مند باشد – دلیلی برای رفتن سراغ مسئله را داشته باشد – ایده داشته باشد – بخشی از قصه را بخواهد برجسته کند ایده چیست؟ در مجموعه ای از خرده قصه هایی که زنجیروار بهم متصل هستند و بهم پیوستگی دارند ، ایده شاخصه و راس هرم این قصه ها و داستان هاست چند وظیفه کارگردان را بنویسید؟ برانگیختن احساسات و عواطف بازیگر با انطباق با نقش مورد نظر در فیلنامه - خلق کاراکتر توسط هدایت بازیگر خلق کاراکتر چگونه بوجود می آید ؟ خلق کاراکتر توسط کارگردان و بازیگر بطور همزمان قابل بوجود آمدن و به اجرا در امدن است و هیچ کدام به تنهایی نمی توانند اینکار را انجام دهند کارگردان باید فرصتی برای خواندن متن اثر به بازیگر بدهد و اندیشه ها و تفکرات خود را از متن به بازیگر انتقال دهد تا برایند این دو مطلب منجر به خلق کاراکتر بشود کارگردان در جلسات خصوصی با بازیگر باید به یک نقطه مشترک در ویژگی بازیگری که اجرای نقش کاراکتر متن اثر دارد برساند این موضوع تعاملی بین کارگردان و بازیگر است نحوه رفتار کارگردان با بازیگر: بازیگر باید احساس دوستی و رفاقت با کارگردان بکند، کارگردان باید با او راحت باشد و نه مورد سرزنش قرار دهد نه مورد تایید و ستایش بیش از اندازه قرار دهد منفعت کارگردان و بازیگر در خلق اثر یکی ست البته با زاویه دید خودشان ، اگر این موفقیت در پروژه و ساخت اثر برای بازیگر تفهیم شود قطعا با کارگردان همراه خواهد شد. بازیگر باید بداند که مورد توجه و علاقه او هستید و تحمیلی نمی باشد در سطح و لول خودتان نسبت به انتخاب بازیگر همسطح خودتان اقدام کنید که این امر کمک به حرف شنوی بازیگر از شما می کند. در شرایط خاص اگر بازیگر حرفه ای انتخاب کردید حتما اخلاق مدار ، حرفه ای ، و جایگاه شناس خود باشد ودر امور شما دخالت نکند. ادامه درس توجه داشته باشید فقط به قیافه و صورت بازیگران توجه نداشته باشید ظاهر خیلی تابلو نباشد- بازیگر خیلی از نظر تصویری شبیه کاراکتر مورد نظرتان نباشد ، درست است که این راه ساده ای برای انتخاب بازیگر است اما راهی پرخطر می باشد. اگر بازیگر خیلی شبیه نقش های قبلی که بازی کرده باشد مثلا اگر نقش منفی بوده یا برعکس نقش های مثبت بازی کرده نقش پولدارها یا مدیرها رو داشته یا اقشار پایین دست جامعه را بازی کرده( باعث می شود که در ورطه تکرار بیفتد مراقب باشید که این اتفاق نیفتد چرا اینکه قبلا در آن نقش ها دیده شده و مورد پسند قرارگرفته است از همان المان های قبلی استفاده می کند و این ممکن است برای خلق اثر شما خطرناک باشد خلق کارکتر امری است که بطور موازی توسط کارگردان و بازیگران به اجرا در می اید نکته خطرناک این است که در پیش تولید و دورخوانی انقدر جلسات طولانی بشود که حس و حال بازیگر بخاطر تکرار شدن های دورخوانی ضعیف شده یا ازبین برود از طرفی هم اگر جلسات پیش تولید ودورخوانی مورد کم توجهی قرار گیرد یا با سرعت و برنامه منظم و مطلوبی برگزار نشود پختگی نقش مورد نظر ممکن است اتفاق نیفتد این مطلب هم باعث می شود که شما به ان خلق کاراکتر مورد نظرتان نرسید پس تعداد جلسات در پیش تولید منوط به توانمندی بازیگر سختی و راحتی خلق کاراکتر توانمندی شما در ارتباط گیری با بازیگرها دارد. پس برای این امر نمیتوان فرمول خاصی تعریف کرد ولی مطئنا جلسات خیلی کوتاه یا خیلی بلند ضربه زننده و غیرمفید است. تشخیص کارگردان در تعداد و زمان این جلسات مورد اهمیت است. کارگردان متفکر باید تفکر و زاویه دید مورد نظرش را به بازیگران به درستی منتقل کند. بداهه پردازی یکی از نکات اصلی و مهم و اخرین نکته در هدایت بازیگر بداهه پردازی می باشد ، بازیگر عاشق بداهه پردازیست چون هیچ محدودیتی برایش وجود ندارد، در بداهه دیالوگ ها برای خودش است ، کاراکترهای فرضی و مورد نظرش را خودش انتخاب می کند، با دست باز و زمان و تایم ازاد میتواند اجرا کند و قرار نیست طبق سناریو پیش برود، نگرانی فراموشی متن را ندارد و میخواهد خلاقیتش را در اوج خودش نشان بدهد بداهه پردازی همراه با متن چگونه باید هماهنگ شود