Gitme...💚

از یه جایی به بعد دیگه فقط نگاه میکنی میشینی و زندگی واست میشه یه تلویزیون که قراره تماشاش کنی! دیگه کسیو صدا نمیکنی هی فلانی بیا با هم تلویزیون ببینیم انتخابو واسه آدمایِ زندگیت باز میذاری؛ هرکی خواست کنارت میشینه و هر کی نخواست میره!

تا حالا با تمام وجودت حس کردی کردی که آدما لیاقت دوست داشته شدن رو ندارن؟ و به بی احساس ترین حالت ممکن خودت رسیده باشی ؟ اصلا میدونی چرا این حس درونت به وجود میاد ؟ خب من بهت میگم چون تو به اندازه کافی از اطرافیانت که تمام احساستو دو دستی تقدیمشون کرده بودی ضربه خوردی ، ده قدم براشون برداشتی و نه تنها حرکتی نکردن بلکه ازشون لگد هم خوردی ، ولی حالا میدونی باید چیکار کنی ؟ انقدر باید قوی و سرد و محکم بشی که دیگه نتونن بهت ضربه بزنن ، انقد برات بی اهمیت بشن که تنها واکنشت به کاراشون یه لبخند ِ محو باشه ؛ یادت نره تو خیلی قوی ای باشه؟

گاهی خراب کردن پل‌های پشت سرت چیز زیاد بدی هم نیست چون باعث میشه نتونی به جایی برگردی که از همون اول هم نباید قدم میزاشتی.

هیچ‌وقت از روی ظاهر به کسی اعتماد نکنید، از روی باطن هم به کسی اعتماد نکنید، اصلا به کسی اعتماد نکنید!

بعضی از این میمیرم برات ها و تا ابد کنارت میمونم ها و هیچ وقت تنهات نمیزارم ها ، مثل شام در خدمت باشیم، بفرمایید منزل ما و یا رو من حساب کن ، تعارف ایرانی محسوب  میشه زیاد جدی نگیر دوست من !

بعضی وقتا قهر نمیکنی که بری؛ قهر میکنی تا ببینی چقدر واسه طرفت ارزش داری؛ تا وقتی میاد و از دلت در میاره علاقت بهش دو برابر بشه. اگه همه اینو میفهمیدن شبا هیچکس با غصه نمیخوابید.. اما حيف اینجا زمینه! قیمت عشق تا یه عشق دیگه؛ یه قهر ساده اس همین!

سرم پر از صدا بود منی که بی سروصدا بودم:)

gün geliyor, bin adım attığın yolda bir adım daha atmayı kendine yediremeyip dönüyorsun. her şey bir yere kadar, sevgi bile.

وضعیت روحیم، مثل یه خمیر دندونه تموم شدست، هی با زور و فشار، سعی میکنم یکم اشتیاق بکشم بیرون از ته وجودم، ولی کلا هیچی نیست.

چیزی‌ که آدمیزاد رو میکُشه، حسرته. حسرتِ جاهایی که نرفته، کارایی‌که نکرده، حرفایی که نگفته. حسرتِ آدمی که دیگه تکرار نمیشه و هیچ‌کاری واسه نِگه‌داشتنش نکرده...