Gitme...💚

نمیدونم نمیدونم چمه .

یه سوال از خودم دارم چرا دیگه نمیتونم بنویسم؟ هیچ چیزی ندارم که بنویسم. مغزم پر حرفه ها ولی نمیتونم بنویسم. یعنی کلمه ها ناپدید میشن وقتی میخوام بنویسم. قبلا چون حرف نمیزدم مینوشتم که بفهمن چمه. حالا نمیتونم بنویسم که چمه. و واقعا چه بلایی سر آدمی میاد که نه میتونه بنویسه و نه میتونه حرف بزنه؟ یعنی قراره با کلمه ها و‌جمله ها و حرفای ناگفته فراوان بمیره؟ یا قراره بخورنش؟ نمیدونم، فقط میدونم دیگه نمیتونم بنویسم. حتی چرت و پرت.

یه شبایی هست جونتو میگیره تا بگذره، سخت میگذره ولی بعدش انگار یه مرحله از زندگیتو رد کردی و تازه میتونی نفس بکشی..

پَرِ پرواز هم باشيد..😉

پَرِ پرواز همديگه باشيد..

بعضی وقتا یه اتفاقی برای آدم میوفته که نه گریه ادمو اروم می‌کنه نه آهنگی نه نوشته ای نه حرف زدن با کسی نه بغل کسی هیچی، اونقدر غم تو دلته که نمیدونی چطوری باهاش کنار بیای یا چه واکنشی نشون بدی.🙃

بیاین ناشناس بدین حرف بزنیم🙄

"Yanımızda kalır dediklerimiz kursağımızda kaldı.."

Sarraf olmaya gerek yok. Menfaat,herkesin ayarını ortaya çıkarıyor.

جمله‌ ی «الان چیکار کنم حالت خوب بشه» از صدتا دوستت دارم قشنگ‌تره..

Bak dinledim seni dokunmadım sana Dokunmadım kalan rüyalara Zarar ziyan döküldü ortaya Ölüm kadar rahatmış ayrılık

‏تلخ ترین قسمت هر آهنگ اونجاست که متوجه صدای خواننده نیستی و تمام توجهت فقط و فقط نسبت به یک تصویر از گذشته هست.

بهم بگو حکمش چیه؟ اون یه نفر که خوشبینیمو به هم کُشت بگو حکمش چیه؟ اون که درد و دلِ با اشک قاطیِ مَنو به همه گفت مگه میشه؟ دیگه مگه میشه باز اون آدمِ همیشه شد?