فلسفۀ مواجهه

□‍ مداخله در آرایش نیروها یادداشتی دربار­ه­‌ی کتاب «بازگشت [به] اسپینوزا: بدن‌ها، توده‌ها، قدرت»، اثر وارن مونتاگ علی عزیزی بازگشت [به] اسپینوزا، ندای معاصربودگیِ فیلسوف قرن هفدهمی‌ طرد‌شده‌ای است که سایه‌ی لعن و نفرین تا ابد بر بالای سرش به پرواز درآمده است. اما چه چیز عدسی‌تراش جوانمرگ‌‌شده را، سر راه ما قرار داده است؟ و بسیاری از فیلسوفان مهم، همچون ژیل دلوز، آنتونیو نگری و لویی آلتوسر، را حواریون خویش ساخته است؟ اسپینوزای «عقل‌گرا»، یا «مست خدا»، و حتی اسپینوزای «آتئیست» و اسپینوزا‌های دیگر را فراموش کنید؛ مونتاگ از «اسپینوزایی جدید» صحبت می‌کند که در سراسر تاریخ فلسفه‌‌ وا‌پس‌رانده شده و به تعبیر آلتوسر، آغازگر بزرگ‌ترین انقلاب فلسفی رادیکال در تمامی تاریخ فلسفه است. او قسمی «نابهنجاری وحشی» (به تعبیر نگری) است که شورش‌گرانه در برابر تمامی «خرافه‌»، «تعالی»‌ و «انفعالات اندوهناک»ی ایستاده که در زمانه‌ی ما نیز غالب‌اند؛ همین است دلیل واپس‌راندگی تاریخی‌اش، و همچنین دلیل معاصر بودن او. همچنین، اسپینوزا بدیلی قدرت‌مند و «درون‌ماندگار» را در برابر سنت‌های سیاسی لیبرال و نئولیبرال و سیاست‌های «نمایندگی» علم می­کند که در میانه‌ی سازوکار‌های انضباطی و کنترلی، و شبکه‌های ترس و نفرت معاصر، قسمی «استراتژی ضد ترس» را (به تعبیر هاسانا شارپ) بنا خواهد کرد که بر «دموکراسیِ مطلقاً مطلق»، شبکه‌های مولّد عشق و شادی، و انبوه خلقی تکین و تفاوت‌محور استوار خواهد شد. مونتاگ، به تبیین نابسندگی‌ سنت‌های سیاسی مستقر و مشهوری (مثل هابز و لاک) می‌پردازد که بر همان ارزش‌ها استوارند، و همچنین در حال دامن زدن به «ترس»ی اساسی‌اند: ترس [از] انبوه خلق. ادامه‌ی مطلب در این لینک: apparatuss.com/return-to-spinoza/ ■ www.apparatuss.com ■ @apparatus_channel ■ instagram.com/apparatus.insta

🎙مصاحبۀ فدریکو تومازللو با آنتونیو نگری 🌇ریۀ مشترک کلان‌شهر 🖊آنتونیو نگری 🔗فواد حبیبی 🔺توضیح مترجم: آنتونیو نگری در این مصاحبه با فدریکو تومازللو، استاد پیشین دانشگاه‌های پادوا، بولونیا و فلورانس و استاد کنونی مؤسسۀ دانشگاه اروپا در ایتالیا، سعی در تشریح هرچه بیش‌تر برخی از ایده‌هایی دارد که پیش‌تر در مصاحبۀ «کمون همیاری اجتماعی» به رئوس آنها اشاره کرده بود. 🔺نگری در این مصاحبه ضمن توضیح روش تحلیل خاص خویش در فهم و شرح مسائل، یعنی «روش ناظر بر گرایش» که از قسمی رئالیسم انتقادی و رادیکال نشئت می‌گیرد، و در پرتو پاسخ به برخی از نقدهای عنوان‌شده، نکات شایان توجهی را در باب کلان‌شهر، امر مشترک و انبوه خلق مطرح می‌‌سازد. گفتگوی کامل را در میدان بخوانید: 📌https://meidaan.com/archive/78755

□‍ ف مثل فاشیسم آنتونیو نگری ترجمه‌ی فؤاد حبیبی توضیح: متن بسیار مختصر حاضر از کتاب نگری در باب نگری گرفته شده که مبتنی بر مصاحبۀ آن دوفورمنتل با نگری است. هر کدام از فصل‌های کتاب با یکی از حروف الفبا آغاز می‌شود و در آن نگری برداشت‌های خود دربارۀ یکی از اصطلاحات پیشنهادی را شرح می‌دهد. (از امپراتوری، مقاومت و انبوه خلق تا کانت، هایدگر و ویتگنشتاین) برخی می‌گویند خود فاشیسم نیز یکی از فرم هایی است که انبوه خلق می‌تواند از طریق آن سازماندهی شود. به باور من این سخن نادرست است: وقتی انبوه خلق فاشیست شود، [پیشاپیش] به سوی توده و تنهایی عقبگرد کرده است. انبوه خلق فقط وقتی می‌تواند فاشیست باشد که از خاص‌بودگی‌اش تهی شده، یعنی از این واقعیت که مجموعه‌ای از تکینگی‌هاست، کثرتی از فعالیت‌های فروکاست‌ناپذیر... ادامه‌ی مطلب در این لینک: apparatuss.com/f-for-fascism/ ■ www.apparatuss.com ■ @apparatus_channel ■ instagram.com/apparatus.insta

کتاب مورفی مواجهه‌ای تمام‌عیار، ژرف و فکورانه با آثار نگری را فراهم می‌سازد و همه‌چیز، از آثار اولیۀ نگری در باب هگل و کانت تا مباحث اخیر در باب امپراتوری، را پوشش می‌دهد. علاوه بر پرداختن به آثاری که هنوز به انگلیسی منتشرنشده، نقطه قوت اصلی کتاب شیوه‌ای است که بدان طریق سیاست و فلسفه را با هم تلفیق می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه نگری از رهگذر فلسفه درگیر سیاست می‌شود و به چه نحو از مجرای سیاست به فلسفه می‌پردازد. اغراق نیست اگر بگوییم که این کتاب بحث بر سر آثار نگری را از اساس دگرگون خواهد ساخت. ــ جیسون رید، استاد فلسفۀ دانشگاه ماین جنوبی @MSandUS