PDF چه؟

نرگس فردا هرمز علیپور «حلقه‌ی نیلوفری» زیر نظر  شاپور بنیاد نشر نوید شیراز چاپ اول ۱۳۷۱ #بسیار_بسیار_کمیاب کیفیت: آک قیمت: ۹۵ @ketaab_che

گل بر گستره ماه رضا براهنی نشر نوید شیراز «حلقه‌ی نیلوفری» چاپ دوم ۱۳۷۲ #بسیار_بسیار_کمیاب کیفیت: آکبند قیمت: ۱۱٠ @ketaab_che

لبریخته‌ها #یدالله_رویایی نشر #نوید_شیراز از سری #حلقه‌_نیلوفری زیر نظر #شاپور_بنیاد چاپ دوم ۱۳۷۱ فوق‌العاده_نایاب کیفیت: آکبند قیمت: ۱۱٠ @ketaab_che

«جای خالی نیست!» قیمت لوبیا در شعر نمی‌گنجد. قیمت برنج در شعر نمی‌گنجد. گاز، برق، تلفن، حیف وُ میل شیر گوشت، شکر یا حتی نان در شعر نمی‌گنجد. کارمندان دولت با حقوق‌های بخور نمیرشان و زندگی بایگانی در پرونده‌ها در شعر نمی‌گنجند، آنچنان کارگری که فولاد و زغال‌سنگ‌ روزش را در دُکان‌های تاریک خُرد می‌کند. ــ چرا که شعر، آقایان، بسته است: «جای خالی ندارد.» تنها مردان بی‌معده زنان ابر-اندام و میوه‌های بی‌‌ قیمت در شعر می‌گنجند. شعر، آقایان، نه معطر است نه متعفن. فِه‍ِیرا گولار، شاعر مارکسیست برزیلی برگردان از پرتغالی: مسعود درویشی @ashoftar

رود #سهند_آقایی @pdf_che

پرهای آماده | علی عرفانی @tahshie

کتاب شمنیسم ایرانی از: #سهند_آقایی را از نمایشگاه کتاب راهرو ۱۳ غرفه ۵ تهیه کنید. @ketaab_che

راهیست، دائو ده جینگ [ مقدمه و ابوابِ ۱ - ۱۲ / ۸۱ ] از: لائوتزه. تحقیق و ترجمه: سهند آقایی @rahist

آیا کیج = استیج ؟ بررسی مناسبات زاویه دید تماشاگران نسبت به کیج و استیج. 👇👇👇👇 https://www.instagram.com/p/CcxIqyfKcMn/ شبکه: #اشتراکآرت @EshterakArt

این پرفورمنس ِ ناب کلیک کنید: https://www.instagram.com/tv/Cck8Q45gvzu/?utm_source=ig_web_copy_link اجرای ِ جنون - ساگازان بزرگ این معمار برگزیده "سر" این سومین اجرای ناب را هم اینجا به اشتراک بگذارم، در پست قبلی اشاره کردیم که اگر آن میز و تخته‌ی پشت او در صحنه وجود نداشت، امکان رسیدن ما نیز به آن خوانش روی داده صفر می‌شد، حالا اینجا، آن طراحی و اشیاء حاضر در اطراف ِ جهان ِ نمایشی و اجرایی او جان بیشتری گرفته است، و با استفاده از آن‌ها جغرافیای هدفمندی را به کار خود تگ می‌کند، در خوانش سیاسی-اجتماعی اثر، اگر چه به نوعی رول پیشوایی را برای خود اتخاذ می‌کند و بر تریبونِ یک‌سویه‌ خود خوش می‌تازد، اما در امتداد او چهره‌ی خود را محل ثبت و نشر کتاب تاریخی منحصری می‌کند که در صحنه‌ای (بخوانید: صفحه‌ای) حتا تبدیل به چیزی شبیه به سپر صلیبیون نیز می‌شود! تبدیل صورت به صنعتِ شیء! در اجرا او ابتدا حرف می‌زند، اما اکتِ آغازین او بعد از حرف زدن درجا به سراغ دهان رفتن است! کشیدن گِل بر دهان ِ باز! اما آیا او در این لحظه، دهان پیشواست را که گل می‌گیرد یا با تغییر نقش ِ آنی، خود را به نمادی از توده بدل می‌کند که در هنگامه‌ی قدرت خود (گوینده بودن خود نشان اصلی قدرت‌مداری است) خود آن‌ها را بسته، یا در بسته‌بندی آن تلاش کرده‌است؟ و این خلق تسلسل پیش‌روی می‌کند، رفتن به سراغ چشم و... به نظر من این‌بار نه تنها در چهره، که در خلق شخصیت‌ها، پرسوناژها نیز ما با یک وضعیت داینامیک روبرو هستیم! شخصیتی در پشت شخصیتی دیگر در یک بدن! اما آیا می‌توانیم درباره این حضور اشخاص یک‌بدنه نیز چالشی را وارد بازی انتقادی-تحلیلی خود کرده باشیم؟ آیا می‌توانم با احتیاط تمام عنوان" دیالکتیک سرها" را هم در جایی از این متن‌ها اضافه کنم؟ تکثر سرهای به نمایش در آمده بر یک بدن را می‌گویم، اما آیا با تغییر "سر" بدن هنوز همان بدن است؟ (سعی زیادی کردم که در اختصار به جمع‌بندی کلی‌واره ای رسیده باشم، لیمیت کاراکترهای اینستا برای انتشار متن‌ها اسلحه‌ای بر پشت سر نویسندگان است، نشانه‌های بیشتری در اجرا حضور دارند که سعی می‌کنم، قول نمی‌دهم که متن کامل‌تری را در محل مناسب‌تری به چاپ برسانم) #اولیویه_دو_ساگازان #علی_عرفانی @EshterakArt

شعر دکتر سیانور از مجموعه نویز در حال گفتگوست، کتاب شعر علی عرفانی‌. این شعر در عین سادگی زبان خود، دارای یک وضعیت ِمبهمِ اما آشکار است، شاید آنجایی که می‌گوید: انتخاباتی در راه نیست، این مرداب کمی عیان شود. مردابی که منتقد و مخاطب را وادار می‌کند که دوباره برگردد به نقطه آغازین شعر، یعنی آنجایی که می‌گوید: "سیانور دکتر بزرگی‌ست! سیانور دکتر همه‌ی دردهاست! مثل لامپ همه جا را روشن می‌کند! سیانور سریع عمل می‌کند" و بعد با مختصات کشف شده‌تری به حرکت و خوانش خود نظم بدهد. اما آیا دکتر همان دکتر است؟ بشنویم:

حتمن ببینید: این کار از #اولیویه_دو_ساگازان https://www.instagram.com/tv/Ccfzx5DqOhp/?igshid=YmMyMTA2M2Y= @Eshterakart