L L L

فوتبال انعکاس یک جامعه‌ست. همین امر موجب شده که مردم فوتبال را بخشی از وجود خودشان بدانند، زندگی‌اش کنند و در حین تماشای آن دقایقی از هیاهوی رقت‌انگیز جهان فاصله بگیرند و وجود خود را احساس کنند. اما تیم ملی ایران درست در نقطه‌ی مقابل جامعه‌ی ایران ایستاده. مردمانی که جانشان را فدای آرمان‌هایشان کردند و بازیکنانی که خود را به جوایز و پاداش‌ها فروختند، به دنبال میکروفون‌ها دویدند و به هیچ حقارتی «نه» نگفتند. شما لذت فوتبال را از ما خواهید گرفت؛ شما پا بر خون جوانانی گذاشتید که با شادی شما سرخوش و با غم شما، غم‌زده شده بودند. شما به شعله‌ی کینه‌ای می‌افزایید که همانند آتش زیر خاکستر، به آرامی قلب‌مان را می‌سوزاند. کلام آخر؛ در فوتبال برندگان، نوابغ، وفاداران، عاشقان و ... در یادها می‌مانند، حتی بازندگان شایسته نیز به یاد آورده می‌شوند، اما هرگز جایی برای حرامزادگان وجود ندارد.