𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯

اگر برای کسی چراغ روشن کنید، مسیر خودتان نیز روشن خواهد شد… — بودا

وقتی شما جرأت دوست داشتن او را نداشته باشید، دیر یا زود، سر و کله‌یِ یک شجاع پیدا خواهد شد. -گابریل گارسیا مارکز

من کوشش می‌کنم خدا را از طریق خدمت به مردم ببینم. چون می‌دانم خدا، نه در بهشت است و نه در جهنم! بلکه درون همه‌ی انسان‌هاست... — گاندی

من کوشش می‌کنم خدا را از طریق خدمت به مردم ببینم. چون می‌دانم خدا، نه در بهشت است و نه در جهنم! بلکه درون همه‌ی انسان‌هاست... — گاندی

عجب سیرکی است! همه‌مان خواهیم مُرد، این مسئله به تنهایی باید کاری کند که یکدیگر را دوست بداریم، ولی نمی‌کند...! — چارلز بوکوفسکی

چیزهایی که من می‌خواهم بدانم در کتاب‌ها هستند و بهترین دوست من کسی است که به من کتابی بدهد که تا حالا نخوانده‌ام... — آبراهام لینکلن

چیزهایی که من می‌خواهم بدانم در کتاب‌ها هستند و بهترین دوست من کسی است که به من کتابی بدهد که تا حالا نخوانده‌ام... — آبراهام لینکلن

⊰ می‌روم تا درخت برگردم ... ⊱༄

‏وقتی می‌توانستم صحبت کنم، گفتند: گوش کن... وقتی می‌توانستم بازی کنم، مرا کار کردن آموختند... وقتی کاری پیدا کردم، ازدواج کردم... وقتی ازدواج کردم، بچه‌ها آمدند... وقتی آنها را درک کردم، مرا ترک کردند... وقتی یاد گرفتم چگونه زندگی کنم، زندگی تمام شد... — شکسپیر

هم مهربونه، هم جذاب. هم حد و حریم خودشو می‌دونه هم چشمای قشنگی داره. به وقتش شوخی می‌کنه به وقتش جدیه و بلده چطوری کاریزماتیک رفتار کنه. من از کسی اسم نبردم ولی اسمش اومد تو ذهنت♥️

بی‌رحم‌ترین آدم‌ها آن‌هایی هستند که آن‌قدر می‌مانند تا عاشق‌شان شوی و بعد می‌روند... — ارنستو ساباتو

وقتی شما جرأت دوست داشتن او را نداشته باشید، دیر یا زود، سر و کله‌یِ یک شجاع پیدا خواهد شد. — گابریل گارسیا مارکز

یک آدمِ بی سر و پایِ مفلوک را بگذارید پشت یک میز، یا یک باجه که بلیط راه اهن یا چیز بی مقداری مثل آن را بفروشد. همین آدم مفلوک فورا خود را محق می داند که خدایی کند و به شمایی که می روید بلیط بخرید از تارک تخت جبروت خود به چشم تحقیر نگاه کند. — داستایفسکی / شیاطین

«باور مشترک» میتونه تا یه مدتی آدما رو متحد کنه، اما برای «اتحاد طولانی» نیاز به منافع مشترکه. سود مشترک انقدر مهمه که حتی میتونه آدمایی که باور مشترک ندارن رو هم مدتها متحد کنه. چه توی روابط فردی، چه بین عموم‌ مردم یا حتی کشورها.

خانه ام ابریست اما در خیال روزهای روشنم... نیما یوشیج

اگر فکر کردید جامعهٔ ترکیه شبیه سریا‌ل‌هاشونه، سخت در اشتباهید. یه کم از مراکز توریستیِ استانبول یا هتلهای مارماریس و آنتالیا که فاصله بگیرید، با مردمی عمدتا معتقد، مسلمان و محجبه مواجه میشید. در واقع جامعهٔ ترکیه یه چیزیه شبیه زمان شاه خودمون. یه لایهٔ باریکی‌ از مردم که اکثرا در بخش عمومی، شهرهای توریستی یا رسانه‌ها و صنعت فیلم و سریال فعال هستن، یه ویترین مدرن و اروپایی رو برای ترکیه ساختن، اما جنس توی ویترین با جنس ته انبار، زمین تا آسمون‌ فرق داره. آتاتورک خیلی تلاش کرد باطن مردم ترکیه هم مثل ظاهرشون مدرن بشه. اما نشد. گرچه ظاهرشون‌ هم‌ عمدتا تغییر زیادی نکرد. ترکیه صدساله که حکومت لائیک داره، یعنی اگه کسی علنا بگه دیندار نیست، نه تنها عقوبتی نداره، بلکه میتونه مایهٔ افتخار و‌ «تظاهر به تجدد» هم براش باشه. اما با این وجود کل افرادی که در ترکیه اعلام بی‌دینی کردن کمتر از سه درصدن! طبیعتا در مورد ایران آمار دقیقی وجود نداره، چون‌ بی‌دین‌ها جرأت اظهارش رو نخواهند داشت. یعنی هر آمارگیریِ دولتی در این زمینه بلاموضوعه و نتیجه‌ش صفر درصد بی‌دین و‌ صددرصد دیندار خواهد بود. با این وجود چند سال پیش یه موسسه غیرانتفاعی به نام «گمان» یه تلاشهایی برای در اوردن آمار بی‌دین‌ها در ایران کرد، متدهاش هم نسبتا دقیق و‌ قابل اتکا بود. نتیجه‌ش بین هشت تا سی درصد شد!