𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯

از نمک شیرین شود صائب اگر بادام تلخ تلخی آن چشم چون بادام باشد از نمک — صائب تبریزی TheCastBook 🐘

با آدم‌ها که هستم… چه خوب باشند و چه بد، تمام احساساتم تعطیل و خسته می‌شوند، تسلیم می‌شوم. مودبم. سر تکان می‌دهم. تظاهر می‌کنم می‌فهمم، چون دوست ندارم کسی را برنجانم. معمولاً وقتی سعی می‌کنم با دیگران مهربان باشم روحم چنان پاره پاره می‌شود که به شکل ماکارونی در می‌آید. مهم نیست… کرکره‌ی مغزم پایین می‌آید. گوش می‌کن، جواب می‌دهم و آنها احمق‌تر از آن‌ هستند که بفهمند من آنجا نیستم! — چارلز بوکفسکی / هالیوود TheCastBook 🐘

وقتی که صائب تبریزی میگه، آرامش است عاقبت اضطراب‌ها… TheCastBook 🐘

وقتی باهات قهره برو بهش بگو: چطوریه که حتی غصه‌ی نبودنت، قشنگ‌تر از بودن بقیه‌ست؟ تموم ناراحتیاش همون لحظه با لبخندی که میزنه فراموش میشه. TheCastBook 🐘

هر از گاهی برای آنان که دوستشان داری نشانه‌ای بفرست. — شکسپیر TheCastBook 🐘

کار من این است که شما را از قفس بیرون بیاورم. هندو، مسیحی، یهودی، محمدی، کمونیست، خداباور، بی‌خدا... — اُشو TheCastBook 🐘

حاصل رنجم چه بود؟ حسرت و افسوس، کاش گل آرزو نکاشته بودم... — فاضل نظری TheCastBook 🐘

من و تو شانه کش زلف ناله‌های همیم بیا به جایزه‌ی هم دهان هم بوسیم... — طالب آملی TheCastBook 🐘

وسعت شخصیت هر فرد توسط بزرگی مشکلی که می‌تواند او را از حالت منطقی بیرون آورد تعریف می‌شود. — زیگموند فروید TheCastBook 🐘

تو یه لیوان‌رو هم سرد و گرم کنی تَرک می‌خوره. دل آدمی‌زاد که دیگه جای خود داره… TheCastBook 🐘

آیا نوازنده از تشویق بلند حضار مسرور می‌شود، اگر بداند همه‌ی مخاطبانش ناشنوا هستند؟! وقتی از طبیعتِ سطحی و پوچِ اندیشه‌های دیگران، تنگی نظرشان، حقارتِ دیدگاه‌هایشان و پستی نیت‌هایشان و تعداد خطاهایشان کاملاً آگاه می‌شویم، کم کم به چیزی که در سرشان می‌گذرد بی‌تفاوت می‌شویم. زیرا زمین مملو از آدم‌هایی است که ارزش هم‌صحبتی ندارند. به نظرت واقعاً عاقلانه است که ما نظرات چنین آدم‌هایی را جدی بگیریم؟ چرا اجازه دهیم که قضاوت‌هایشان تعیین کند که ما چگونه آدمی باشیم؟ — آلن دوباتن / اضطراب موقعیت TheCastBook 🐘

محبوب من... عدالت یعنی هرچیزی، هرکسی، سرجای خودش باشد، عدل این است که شما در دل ما باشید. — محمد صالح علا TheCastBook 🐘

همه می‌گویند "قانع باش"، چرا؟ در این عمر کوتاه، چرا باید قانع بود؟ پرواز کن، هرچه رفیع‌تر دست افشانی‌کن و برقص، هرچه دیوانه‌وارتر — اُشو TheCastBook 🐘

الان فقط نیاز دارم بغلم کنی… حرکتی به قدمتِ خودِ بشریت که معنایش خیلی فراتر از تماس دو بدن است. در آغوش گرفتن یعنی از حضورِ تو احساس تهدید نمی‌کنم. نمی‌ترسم این‌قدر نزدیک باشم، می‌توانم آرام بگیرم، در خانه‌یِ خودمم، احساسِ امنیت می‌کنم و کنارِ کسی هستم که درکم می‌کند. می‌گویند هربار کسی را گرم در آغوش می‌گیریم، یک روز به عمرمان اضافه می‌شود! پس لطفاً مرا بغل کن. — الف / پائولو کوئیلو TheCastBook 🐘

سوز عشق از سر عاشق به مداوا نرود که علاج تب خورشید مسیحا نکند — صائب تبریزی TheCastBook 🐘

وقتی پامون‌رو روی یک برگ خشک پاییزی میذاریم و صدای خش خششو می‌شنویم، قلب ما پر میشه از حس آرامشِ، این یعنی وابی سابی، وقتی وسط سرمای زمستون از یک همکار چای داغ می‌گیریم، حس تشکر و لذت سراسر وجود مارو می‌گیره و این یعنی دقیقاً وابی سابی اما دیدن این چیزهای کوچک، این اتفاقاتی که در زمان کوتاهی میوفتند، شاید در زندگی مدرن ما سخت و دور از انتظار باشه ولی برای بهتر دیدن، راحت زندگی کردن، شاد بودن و داشتن طول عمر همراه سلامتی جسمی و روحی، انجام تمرین‌های وابی سابی نیاز ضروری و بزرگیه. بث کمپتن / وابی سابی TheCastBook 🐘

این که هرروز صبح از تخت‌‌خواب بیرون بیای تا با همون چیزایِ همیشگی روبرو بشی، هربار و هربار واقعاً شجاعت بزرگی می‌طلبه! — چارلز بوكفسکی TheCastBook 🐘

دولت یک دست دراز داﺭد و یک دست کوتاه… دست دراﺯ به همه‌جا میﺭسد و برای گرفتن است، و دست کوتاه براﻯ دادن است و فقط به کسانی میﺭسد که خیلی نزدیکند. — اینیاتسیو سیلونه / نان و شراب TheCastBook 🐘