|Spārnus|

باز هم طوفان غم افتاده بر دریای‏ دل دوری‌ات شلاق غم بر روح و پیکر میزند.

از پیله بیرون آمدن گاهی رهایی نیست در باغ هم، پروانه‌ی غمگین گرفتار است این کشور آن کشور ندارد حسِ دلتنگی دیوار با هر طرح و نقشی باز دیوار است.

بی عشق دلم جز گرهی کور چه بود؟ دل چشم نمی‌گشود اگر عشق نبود. از دست تو در این همه سرگردانی تکلیف دلم چه بود اگر عشق نبود...؟

متاسفانه گاهی درست ترين انتخاب، دردناک ترين انتخابه.

متاسفانه گاهی درست ترين انتخاب، دردناک ترين انتخابه.

بايد بگم متاسفانه گاهي درست ترين انتخاب ،دردناک ترين انتخابه.

حتی گلوله هم بخوره تو سرم بازم این اورثینک هست

آدم‌ ها میرن. حتی اونایی که قشنگ نگاهت می‌کردن.

مانده‌ام این عشق است که انسان را ابله می‌کند؟ یا ابلهان عاشق می‌شوند؟ - اورهان پاموک

چیستم؟ خاطرهٔ زخم فراموش شده؟ ‏لب اگر باز کنم با تو سخن ها دارم!

دل بریدم تا نبینم دوست با من دشمن است، دل بریدن گاه، تنها راه عاشق ماندن است!

عشق او ما را گرفت از چنگ دیگر دلبران تن برون بردیم از این میدان، ولی جان باختیم… - محتشم کاشانی؛

روزی فرا می‌رسد که انسان دوست‌داشتنی‌ترین خاطراتش را نیز فراموش می‌کند لااقل تو هر شب وقتی که ساعت با صدای خسته‌اش دوازده را می‌نوازد مرا فراموش نکن. - امید یاشار

میخوام سه ماه تابستونو برم تو سرد خونه زندگی کنم