Satisfaction

نه دارم پاک میکنم.

پشمام با آرایش گاثیک میری مهمونی

قیافه رحیمی که از دو هفته پیش گیر داده بود ریاضیو نمیشه شب امتحان خوند. وقتی بفهمه من چه غلطی کرده ام:

به عقل ریاضیاتی بالقوه تکیه میکنیم. و به مهمانی نیز می رویم [میخوام بروم خاله قشنگمو ببینم]

کلی از کارهام مونده و برای امتحان فردا نخوندم. ولی شاد و خرسند به میکاپ کردن ادامه می‌دهیم(= با گواش چیپ رنگ های نامرغوب، پوستمان را به بوق﷼ می دهیم*)

هنرِ ابرو کشیدن 3>

خودم رو باور نمیکنم. خواب موندم و کلاس رو از دست دادم. :)

مال من بشه

الانم حنارو میکشونم تو اتاقم

تو اتاق منه پس مال منه

مال منه

صد بار انگشتاشو شمردم

الان با علت کیوت بودنش مواجه شدم. خیلی جیگره

خاله هما رو یادتونه با شیکم گردش چقدر ناز و کیوت بود؟

دقیقا نقطه مخالف اون گربه وحشیه که ظهر عصبانیم کرده بود.

سکوت این آدمها متفاوت تر از سکوت بقیه (از جمله خودم) هست.

وک انگشتی و تمایل به ظریف تر لمس کردن وسایلشون (شون*² تاکید بر مالکیت). توجه عمیق و تمرکز مردمک ها بر روی سوژه. یعنی داری جبران هیجانی میکنی! و این شیوه ی تنوع مطالعه توی انتخاب کتاب ها و طمع. فاصله ی کم ابرو های ذاتا کشیدش (بدون انحنا) با چشم. تداعی کننده ترکیبی از نبوغ و لطافت.

این تایپ آدمارو معصومانه می پسندم. انقدر انگشت شمارن که تا به امروز فقط چهار نفر شبیهش دیدم

این دختر نحیف که جلوم نشسته رو عاشقم. امیدوارم این آخرین باری نباشه که در یک مکان مشترک به سر میبریم