مصدع اوقات

لذت‌بخش‌ترین قسمت کسنمک بودن اونجاییه که آدم‌ها با قیافه‌ی عصبی و خسته از کسشرهایی که گفتی بهت زل میزنن و نمیخندن. واقعا لذت‌بخشه.

من و دوستم در حالی که دوربین سلفی رو گذاشتیم یه گوشه تا ازمون عکس بگیره چون فقط خودمون دو نفر رو داریم:

با این حساب فقط مادرتون حلاله آقا حمید؛ درسته؟

آدم‌های غریبه و ترسناک

کی دیگه در اطرافیان از تو بلندتره آخه کسخل

دست بالای دست بسیار است

کسکش من می‌خواستم همین رو برای تو بفرستم الان

‏از آدمایی که قدشون از من بلند تره اصلا خوشم نمیاد. الان که چی؟ میخوای بگی ژن بهتری داری؟ قصد داری همه بفهمن دستت به جاهایی میرسه که دست من نمیرسه؟ میخوای چیو ثابت کنی؟ اینکه قیافه منو از بالا میبینی و از اون زاویه زشتم؟ جنده. پرجین @zhazhkha

زلیخا وقتی یوسف رو دید:

شلوار کارگو خیلی قشنگ بود تا اینکه تو ایران جنده شد

ماه مبارک رمضان من رو خیلی به خدا نزدیک میکنه چون روزی بیست بار بیشتر میگم خدایا کیرم دهنت

فرزندم؛ یک بهار، یک تابستان، یک پاییز، یک زمستان و راه افتادن ایستگاه میدان ولیعصر به سمت شهید ستاری را دیدی. زین پس در این جهان همه چیز تکراری‌ست.

خودایا😭 درختای ولیعصر که همشون سبز و تپل شدن😭>>>>>>

هوای تهران؟ سکس که چه عرض کنم؛ خود ارگاسمه.

بدترین قسمت بزرگ شدن، خوردن واقعیت تو صورتم بود. واقعیتی که نه شبیه داستانای بچگیامه و نه شبیه کارتون‌هایی که دیده بودم. دیدم که خیلی اوقات به چیزی که میخوای نمیرسی، شکست میخوری و تازه با شکست‌های پی در پی هم «قوی»تر نمیشی. فقط بیشتر ترک برمیداری و نهایتا میشکنی. اشکالی هم نداره. بیشتر آدم‌بزرگ بودن همینجوری میگذره. متاسفانه واقعیت خیلی بی‌رحمه و زندگی هم همیشه سخت‌ترین راه ممکن رو برای فهموندن این موضوع میذاره جلوت.

طرفداران تتلو:

راستش امروز پر سیمرغ رو آتیش زدم اومد گفت تو واسه چی هنوز زنده‌ای کسکش؟