پلاکِ ۱۸٤ ،

بیمارم و خوشم که طبیبم تویی یااباعبدالله ..

هرچه برای توست برایم مقدس است ؛

قم عرفات است و منای دل است حضرت معصومه خدای دل است ✨

لا تَحْزَنْ، إِنَّني مِنَ المُجْرِمينَ مُنْتَقِمٌ.

تا ابد درود بر بارون، بوی بارون، صدای بارون، پیاده‌روی تو بارون، نفس کشیدن تو هوای بارونی، خیس شدن زیر بارون.

*تورا باران به باران گریهٔ کردم .

پریشان رو پریشان گو پریشان خاطرم کردی ..

در نهایت چیزی که تورو نکشه نصف شب تورو از خواب میپرونتت ..

زندگیم سراسر زخم بود و سیدالشهداء مرهم.

اسمتو بردم زیر بارون بارون گریه کرد ..

این آرزو همشیه بَرد عقل و هوشم ..

من رو به رو مقام شما قبض روح شم ؛

ای عزیزدلِ من ..

من دارم زمین میوفتم؟ ولی نه .. قربونت برم تو میزاری مگه؟

● از ۱۳ آذر ۱۴۰۴

نیمه شب بود کل هیئت تاریک بود ، هرکی تو حال هوای خودش بود ، یکی سینه میزد ، یکی گریه میکرد ، یکی خیره بود به یجا .. حال و هوای قشنگی بود ؛ دلم نمیخواست این حال و هوا تموم شه. وقتی یهو شروع کرد اینو خوندن دیگه رو پام نموندم ، منم خوردم زمین منم هی گفتم تورو جونِ رقیه تورو جونِ رقیه .. ● از ۱۳ آذر۱۴۰۴