پلاکِ ۱۸٤ ،

حضورِ تو جبرانِ غم‌هاي طولاني من بود .

صبر را سنجاق کردم به قلبِ نازکم.

احسنت یا بدر العجم لبیک یا شمس العرب 💚

ابی‌عبدالله ..

کفیل زندگیِ من ابوفاضلِ حالا هرچقدر میخوای بگو و بتازون ،

خیلی دوستت دارم ابی‌عبدالله حتی از زیر یه قبر شکسته ..

ترجیح می‌دم دیگه با آدم‌هایی ارتباط داشته باشم که بهم اضطراب و احساسِ کمبود ندن، امیدم رو‌ نگیرن و منو با کسی مقایسه نکنن. در واقع به این نتیجه رسیدم که آرامش، حاصلِ انتخابِ آدم‌های درستِ زندگیه.

ای‌ نام‌ من ، تمام من ، ای‌ شعر ناتمام بگذار تا سروده شوم در کتاب تو

موهاتو که نامرتب کردی روز منو شب کردی ..

در آن خواب باشم که تو آیی و بمانی

گفت : ممنون که در دلم ریشه دواندی.

گفتم : خاکت خوب بود ، من گیاهی نیمه‌ جان بودم، خسته از زیستن و از ماندن ؛ هوای تو سبزم کرد ..

‌مانده ام خیره به راه .. نه مرا پای گریز نه مرا تاب نگاه

ما یار ندیده تب معشوق کشیدیم ..

کجای روضه پدر نشسته‌ای اباصالح ..

هرچه که داشت، بردند؛... اینقدر جستجو نکن!

ازم راضی شدی یا نه ..