𝐐𝐮𝐞𝐫𝐢𝐝𝐚

بعد هم علمای این دین مجبورند از صبح تا شام با زبان ساختگی عربی سروکله بزنند و سجع و قافیه‌های بی‌معنی و پر طمطراق برای اغفال مردم بسازند و یا تحویل هم بدهند. سرتاسر ممالکی را که فتح کردند مردمش را به‌ خاک سیاه نشاندند و به نکبت و جهل و تعصب و فقر و جاسوسی و دوروئی و تقيه و دزدی و چاپلوسی و کون آخوندلیسی مبتلاء کردند و سرزمینش را به‌شکل صحرای برهوت در آوردند . درست است که عرب پست‌تر از این بود که از این فضولی‌ها بکند و این فتنه را جاسوسان یهودی راه انداختند با دست خودشان درست کردند برای اینکه تمدن ایران و روم را براندازند و به مقصودشان هم رسیدند، اما مثل عصای موسی که مبدل به اژدها شد و خود موسی ازش ترسید، این اژدهای هفتادسر هم دارد دنیا را می‌بلعد.

تازه مسلمان مومن دو آتشه کسی است که به امید لذت های موهوم شهوانی و شکم پرستی آن دنیا با فقر و فلاکت و بدبختی عمر را به‌سر برد و وسائل عیش و نوش نمایندگان مذهبش را فراهم بیاورد همه‌ش زیر سلطه اموات زندگی می‌کنند و مردمان زنده امروز از قوانین شوم هزار سال پیش تبعیت می‌نمایند. کاری که پست‌ترین جانور هم نمی‌کند. عوض اینکه به مسائل فکری و فلسفی و هنری بپردازند، کارشان این است که از صبح تا شام راجع به شک میان دو و سه و استحاضه قلیله و کثیره و متوسط بحث کنند. این مذهب برای یک وجب پائین‌تنه از جلو و عقب ساخته و پرداخته شده، انگار که پیش از ظهور اسلام نه کسی تولید مثل می‌کرده و نه سرقدم می‌رفته. خدا آخرین فرستاده برگزیده خود را مأمور اصلاح این امور کرده. تمام فلسفه اسلام روی نجاسات بنا شده اگر پائین‌تنه را از آن بگیرند، اسلام روی هم می‌غلتد و دیگر مفهومی ندارد.

برای عرب سوسمارخوری که چندین صد سال پیش به‌طمع خلافت ترکیده زنده‌ها باید تمام عمر به‌سرشان لجن بمالند و گریه و زاری بکنند در کلیسای ما بوی خوش عطر و عبیر پراکنده است و نغمه‌ساز و آواز به‌گوش می‌رسد، در مسجد مسلمانان اولین برخورد با بوی گند خلاست که گویا وسیله تبلیغ برای عبادتشان و جلب کفار است تا با اصول این مذهب خو بگیرند. بعد حوض کثیفی که دست‌وپای چرکین خودشان را در آن می‌شویند و به آهنگ نعره موذن، روی زیلوی خاک‌آلود دولا راست می‌شوند و برای خدای خون‌خوارشان مثل جادوگران ورد و افسون می‌خوانند. جشن نوئل ما با گل و گیاه و عطر و شادی و موزیک برگزار می‌شود و عید قربان مسلمانان با کشتار گوسفندان و وحشت و کثافت و شکنجه جانوران انجام می‌گیرد. دوره مردانگی و گذشت و هنر نمائی و دلاوری با رستم و هرکول سپری شد، در اسلام باید از روی پهلوانانی مانند زین العابدین بیمار و امام حسین که تکیه به نیزه غریبی میکند گرده برداشت. خدای ما مهربان و بخشایشگر است، خدای جهودی آنها قهار و جبار و کین توز است و همه‌ش دستور کشتن و چاپیدن مردمان را می‌دهد و پیش از روز رستاخیز حضرت صاحب می‌فرستد تا حسابی دخل امتش را بیاورد و آنقدر از آنها قتل عام بکند که تا زانوی اسبش در خون موج بزند.

به‌ضرب شمشیر به مردم زورچیان کرده‌اند. یعنی شمشیر بران و کاسه‌‌گدائی است یا خراج و جزیه به بیت المال مسلمين بپردازید یا سرتان را می‌بریم! هر چه پول و جواهر داشتیم چاپیدند، آثار هنری ما را از میان بردند و هنوز هم دست بردار نیستند هر جا رفتند همین کار را کردند. ما که عادت نداشتیم دخترانمان را زنده به‌گور بکنیم. ما برای خودمان تمدن و ثروت و آزادی و آبادی داشتیم و فقر را فخر نمی‌دانستیم، همه‌ی این‌ها را از ما گرفتند و به‌جایش فقر و پریشانی و مرده‌پرستی و گریه و گدائی و تاسف و اطاعت از خدای غدار و قهار و آداب کونسوئی و خلاء رفتن برایمان آوردند، همه چیزشان آمیخته با کثافت و پستی و سودپرستی و بی‌ذوقی و مرگ و بدبختی‌ست. چرا ریختشان غمناک و موذی‌ست و شعرشان مرثیه و آوازشان چسناله‌ست؟ چونکه با ندبه و زوزه و پرستش اموات همه‌ش سروکار دارند.

با خودش گفت راستش این عرب‌های سوسمار خورِ بد دک و پوزِ بوگندو دیگر شورش را در آورده‌اند. تا حالا هرغلطی می‌کردند دندان روی جیگر می‌گذاشتم. من حاضر نبودم تمام دستگاه بخور و به‌چاپ خلافت را با یک موی زهار فندق تاخت بزنم اما حالا که سگ نازنینم را برای اینکه پر و پارچه این مردک جلاد را گرفته کشتند، پدری ازشان در بیاورم که توی داستان‌ها بنویسند. مگر پیغمبرشان رسول اکرم قبل از تحریف قرآن به‌دست عثمان‌رضي‌الله‌عنه، به‌موجب آیه شریفه نفرموده "و ما ارسلنا من رسول الا بلسان قومه" پس پیغمبر ما باید کتابش به زبان اندلسی باشد! میان خودمان بماند، مگر برای ما چه آوردند؟ مذهب آنها معجون دل به‌هم‌زنی از آراء و عقاید متضادی‌ست که از مذاهب و ادیان و خرافات سلف هول‌هولکی و هضم‌نکرده استراق و بی‌تناسب به‌هم درآمیخته شده‌ست و دشمن ذوقيات حقیقی آدمی و احکام آن مخالف با هرگونه ترقی و تعالی اقوام و ملل است.

کلید یک زندگی خوب این نیست که تره‌های بیشتری خرد کنید، بلکه اینه که تره‌های کمتری خرد کنید و تره‌های اندک‌تون رو برای چیزهایی خرد کنید که درست‌و‌حسابی مهم هستن.

- 𝘛𝘩𝘦 𝘚𝘶𝘣𝘵𝘭𝘦 𝘈𝘳𝘵 𝘰𝘧 𝘕𝘰𝘵 𝘎𝘪𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘢 𝘍𝘶𝘤𝘬